Abrar Newspaper

پارك اتوماتيك، پله اى ديگر در مسيرتكامل تكنولوژى اتومبيل ها . «پارك كردن» اتومبيل يكى از مشكلات روزمره رانندگان در خيابان هاى شلوغ شهرهاى بزرگ به حساب مى آيد و به مهارت و سرعت بالايى نيازمند است؛ چرا كه بى دقتى در آن سبب برخورد با اتومبيلهاى ديگر و تأخير در انجام منجر به بروز ترافيك مى شود. خوشبختانه تكنولوژى مثل هميشه راه حلى براى رفع اين مشكل ارائه كرده است: اتومبيل هايى كه به صورت اتوماتيك پارك مى شوند يا به طور خلاصه تر، خود را پارك مى كنند! تصور كنيد كه در يك خيابان شلوغ و پر رفت و آمد جاى پارك مناسبى يافته ايد، حال فقط كافى است به جاى تلاش براى پارك دوبل و عقب و جلو كردن اتومبيل فقط يك دكمه را فشار دهيد و آرام به صندلى خود تكيه زنيد. برخى خودروسازان بزرگ با توجه به نياز مشترى، عرضه اتومبيل هاى داراى اين سيستم را آغاز نموده و يا در حال تحقيق روى آن هستند. پارك دوبل معمولاً سخت ترين مرحله يك آزمون رانندگى به حساب مى آيد.
افرادى كه در شهرهاى بزرگ زندگى مى كنند، مجبور هستند اين كار را چند بار در روز انجام دهند و مطمئناً كاهش سختى و بلاتكليفى راننده در اين شرايط بسيار ارزشمند و خوش آيند خواهد بود. سيستم پارك خودكار مى تواند به بهبود برخى مشكلات بزرگ در شهرهاى بزرگ منجر شود و يك خودروى مجهز به اين سيستم در فضاهاى كوچكترى پارك مى شود و همين امر سبب مى شود خودروهاى بيشترى در كنار خيابان پارك شوند. همچنين پارك خودرو در خيابان هاى پر رفت و آمد باعث ايجاد ترافيك شود. اگر شخص مهارت مناسب نيز نداشته باشد عمليات پارك كردن ممكن است چندين ثانيه به طول انجامد و خود عامل بروز ترافيك يبشتر گردد. اتومبيل هاى خودپارك كن موجود در بازار كاملاً مستقل نيستند ولى پارك را بسيار آسان تر مى سازند. در خودروهاى داراى اين سيستم نيز هنوز راننده با فشار آوردن و يا آزاد كردن پدال ترمز، سرعت خودرو را در دست دارد. با شروع عمليات پارك، سيستم كامپيوترى آن بورد، كنترل غربيلك فرمان را بر عهده مى گيرد.
خودرو به سمت جلو حركت مى كند تا در موقعيتى قرار بگيرد كه در كنار خودروى جلويى باشد و يك علامت، راننده را آگاه مى سازد كه چه موقع بايد خودرو را متوقف سازد. سپس راننده با زدن به دنده عقب پاى خود را به آرامى از روى پدال ترمز برمى دارد و خودرو شروع به حركت به سمت عقب مى كند.
كامپيوتر چرخ ها را در مسير درست مى گرداند و به درستى و دقت، خودرو را در مكان تعيين شده پارك مى كند، وقتى كه خودرو به اندازه كافى به عقب رفت، علامت و اخطارى ديگر براى ترمز كردن توسط راننده اعلام مى شود و راننده تعويض دنده نموده و خودرو كمى جلوتر مى رود تا به درستى و متناسب پارك شود. در تويوتى پريوسو پس از اين مرحله يك اعلام نهايى انجام مى شود كه در آن جمله «به پايان رسيد» اعلام مى گردد. سيستم هاى پارك اتومبيل مختلف، راه هاى گوناگونى براى درك اشياء اطراف يك خودرو دارند. برخى از آنها داراى سنسورهايى هستند كه در اطراف سپر هاى عقب و جلوى خودرو پخش هستند و به عنوان گيرنده و فرستنده كار مى كنند. اين سنسورها سيگنالهايى را به اطراف اتومبيل مى فرستند و دوباره آن را دريافت مى كنند.
سپس كامپيوتر خودرو با محاسبه ميزان زمان صرف شده براى بازگشت سيگنال ها، موقعيت اشياى پيرامون را محاسبه مى كند. سيستم هاى ديگرى موجود بوده كه داراى دوربين هايى هستند كه روى سپر خودرو قرار گرفته اند و يا براى كشف اشياء از رادار استفاده مى كنند. نتيجه نهايى در همه آنها يكسان است: اتومبيل مى تواند اتومبيل هاى پارك شده ديگر، فضاى مناسب براى پارك و فاصله مناسب تا لبه جدول را تشخيص دهد و سپس به درستى پارك شود. در ادامه به برخى مدل هاى موجود در بازار و نيز نمونه هاى آينده اين سيستم ها مى پردازيم. در سال ۱۹۹۲ كمپانى فولكس واگن از تكنولوژى پارك اتوماتيك در پروژه «IRVW» خودروى كانسپت آينده خود استفاده كرد. «IRVW» كاملا مستقل عمل مى كرد، به طورى كه راننده مى توانست با خيال راحت از آن خارج شده و به تماشاى پارك شدن خودرو بپردازد. يك كامپيوتر در اندازه يك PC كه در صندوق عقب جاسازى شده بود، سيستم را كنترل مى كرد. محاسبات صورت گرفته نشان مى داد اين خصوصيت مى تواند تا ۳ هزار دلار به قيمت يك خودرو بيفزايد و از اين رو هرگز روى هيچ مدلى از اين كمپانى نصب نشد. در سال ۲۰۰۳ كمپانى تويوتا يك آپشن پارك اتوماتيك روى خودروى پريوس هيبريدى ژاپنى خود قرار داد. ۳ سال پس از آن رانندگان بريتانيايى هم توانستند با پرداخت ۷۰۰ دلار، اين سيستم را در خودروى پريوس خود داشته باشند كه با استقبال قابل ملاحظه اى روبرو شد و ۷۰ درصد از خريداران خواستار نصب اين سيستم روى خودروشان شدند، با وجود اينكه تويوتا در حال حاضر تنها كمپانى داراى خودرويى با سيستم پارك خودكار در بازار است. خودروسازان بزرگ ديگر جهان نيز در حال كار روى اين سيستم ها هستند. در سال ۲۰۰۴ گروهى از دانشجويان دانشگاه «لينكوپينگ» سوئد به همكارى با كمپانى « ولوو » در پروژه اى به نام «Evolve » پرداختند.
خودروهاى «Evolve» مى توانند مانند «IRVW» فلكس واگن مستقلا پارك دوبل انجام دهد. اين دانشجويان يك ولوو «S60» را به سنسورها و يك كامپيوتر در صندوق آن مجهز ساختند. اين كامپيوتر علاوه بر كنترل غربيلك خودرو، پدال هاى گاز و ترمز را نيز در در كنترل خود دارند. علاوه بر اين «Seimens VDO » در حال كار بر روى يك سيستم كمك به راننده به نام « پارك ميت » (Park Mate) است كه راننده را در يافتن مكان مناسب براى پارك خودرو يارى مى كند. پارك مستقل اتومبيل ار طريق سيستم هاى كامپيوترى و سنسورها و يا دوربينهاى متعدد، آدمى را به اين فكر مى اندازد كه آيا مى شود سوار بر اتومبيلى شد كه بى نياز از راننده باشد؟
اين بيشتر به يك رويا شبيه است كه ميليون ها خودروى كم مصرف، تحت كنترل كامپيوترها به حركت درآيند و كامپيوترها از آنها در مقابل بروز تصادف محاسبه مطمئنه را برايشان فراهم آوردند، در حالى كه راننده هاى آنها در حال تماشاى تلويزيون و يا حتى چرت زدن باشند. البته اين شرايط براى خيلى ها كه از رانندگى لذت مى برند و نخواهند پذيرفت كه كامپيوترها كنترل اتومبيل را حتى اگر باعث افزايش ايمنى آنها مى شود از دستشان گرفته و آنها را از اين لذت محروم كنند آن چنان هم رويايى نيست. بايد گفت چنين تكنولوژى آن طور كه تصورش را مى كنيد دور از دسترس نيست. كمپانى « جنرال موتورز» قصد دارد تا يك خودروى «اپل وكترا ۲۰۰۸» را در اختيار رانندگان آلمانى قرار دهد. اين خودرو در سرعت ۵/۹۶ كيلو متر بر ساعت مستقلا به حركت در خواهد آمد و از چندين دوربين، ليزر و كامپيوتر براى يافتن مسير حركت، علامت هاى ترافيكى، پيچ ها، موانع و ديگر خودروها استفاده مى كند. هم اكنون برخى خودروها داراى سيستم هاى كنترل سرعت نيمه اتوماتيك هستند كه به «آدپتيو كروز كنترل» معروفند. اين سيستم هر ليزرهايى براى يافتن فاصله تا خودروى ديگر موجود در جاده استفاده نموده و در صورت بيش از حد نزديك شدن به آنها به صورت اتوماتيك سرعت خودرو را كم مى كند. يك سيستم جديد كه در آينده معرفى خواهد شد از تكنولوژى بى سيم براى ايجاد ارتباط بين خودرو ها استفاده مى كند. اگر سنسورهاى موجود در اتومبيلى در هنگام عبور از يك پيچ، جاده را لغزده تشخيص دهد، اتومبيل هاى پشتى اين اطلاعات را دريافت كرده و از سرعت خود مى كاهند. علاوه بر آن اين سيستم مى تواند با پى بردن به كاهش سرعت خودرو هاى ديگر از وجود ترافيك در ادامه مسير آگاه شوند و راه هاى ديگرى را براى رسيدن به هدم انتخاب كنند. با وجود اينكه امروزه در نظر بيشتر افراد سيستم هاى پارك اتوماتيك اتومبيل ها يك آپشن تجملى و بيهوده بيشتر به نظر نمى آيد ولى در حقيقت آنها در نظر كارشناسان پله بعدى در مسير تكامل تكنولوژى اتومبيل ها هستند.