در آستانه نمايشگاه خودروى ژنو شركت ولوو از جديدترين محصول خود پرده برداشت. اين خودرو كه اطلاعات كامل تر آن در نمايشگاه منتشر خواهد شد نمونه توليدى كانسپتى است كه سال گذشته به معرض نمايش گذاشته شد. از لحاظ طراحى Xc60 با تلفيق خطوط تيز و عضلانى چهره اى مدرن و به روز را تداعى مى كند. خطوط بدنه و به خصوص قسمت كاپوت با داشتن فرم هايى پيچيده به جذاب كردن اين خودرو كمك فراوانى مى نمايند. فرم چراغ ها مانند خطوط بدنه عضلانى طراحى شده و در آن خطوط تيز و خشك به چشم نمى خورد. يكى از نوآورى هاى ولوو استفاده از يك چراغ كوچك در كنار هر چراغ بزرگ (جلو) است كه فرم بصرى خودرو را پيچيده تر و هيجان انگيز تر نشان مى دهد. نماى عقبى ولوو در نوع خود جالب توجه است. فرم چراغ هاى عمودى و باريك اين خودرو را زيباتر از مدل هاى ديگر نشان مى دهد. فرم روشن شدن چراغ ها و محل قرار گيرى چراغ خطر نيز به گونه اى است كه XC60 را حداقل در قسمت عقب به يك خودروى اسپرت تبديل كرده است. خميدگى قسمت عقب به گونه اى است كه حالتى رو به جلو و پويا را به بيننده القا مى كند و به طراحان ولوو به خاطر چنين جسارتى بايد آفرين گفت! در مورد طراحى اين خودرو مى توان گفت كه ولوو اكنون به يك هويت مستقل در طراحى رسيده به طورى كه آقاى« استيو متين » مدير طراحى شركت ولوو در اين مورد مى گويد: « اگر در حال حاضر شما از ۵۰ مترى يك خوروى ولوو را تشخيص مى دهيد ما مى خواهيم كه در آينده يك ولوو را از دور دست به يكديگر نشان دهيد ». داخل XC60 همانند ظاهر آن بسيار شيك و مدرن طراحى شده است. اولين چيزى كه در اين كابين جلب توجه مى كندچگونگى رنگ بندى است خصوصاً پوشش چوبى قهوه اى روشن كه در كنار رنگ كرم فرمان و رنگ مشكى دريچه هاى كولر و داشبورد جلوه خاصى به داخل اين خودرو بخشيده است. محل قرارگيرى دريچه هاى كولر و فرم آن ها مناسب است و با ساير دكمه ها و ادواتى كه در پايين آن قرار گرفته اند هماهنگى دارد. اين دكمه ها كه بر روى پوشش چوبى قرار دارند از زهوارهاى فلزى در اطراف خود سود مى برند كه به بالاتر بردن كيفيت كابين كمك قابل توجهى مى نمايد.

۳۲- دو چرخه موتوردار (گازى) ـ دو چرخه ايكه به وسيله موتور يكه نيروى آن متجاوز از پنج اسب نباشد حركت نمايد.
۳۳- راه ـ اعم است از خيابان و جاده و كوچه.
۳۴- راننده ـ كسى كه هدايت وسيله نقليه را توسط فرمان يا به وسائل ديگر بعهده داشته باشد.
۳۵- راه آهن ـ ريلهاى آهنى موازى ثابتى كه لكو موتيو ها و قطارها بر روى آن حركت مى نمايند.
۳۶- روز ـ از طلوع تا غروب آفتاب.
۳۷- سازنده وسائل نقليه ـ شخصى يا مؤسسه يا كارخانه اى كه وسائل نقليه اى را كه مطابق اين آيين نامه بايد شماره گذارى شوند مى سازد، يا قطعات ساخته آنها را سوار (مونتاژ) مى نمايد.
۳۸- شب ـ از غروب تا طلوع آفتاب.
۳۹- شماره غير مجاز ـ الف: شماره ايكه بموجب آگهى قبلى شهربانى بايد تجديد گردد. ب: شماره ايكه دركشور خارجى روى وسيله نقليه نصب شده و پس از ورود بايران با وجود انقضاء مدت اعتبار آن عوض نشده باشد. ج: شماره ترانزيت كه در كشور ايران براى مسافرت به خارج داده شده و استفاده از آن در داخل كشور ممنوع است. د: شماره هاى موضوع قانون مجازات
استفاده كنندگان از پلاكهاى تقلبى مصوب سال .۱۳۴۵
۴۰- شماره وسيله نقليه ـ عدد يك يا چند رقمى كه از طرف متصديان مربوط روى پلاكهاى مخصوص منقوش و به وسيله نقليه منصوب مى گردد.
۴۱- ظرفيت اتومبيل ـ وزن بار با تعداد مسا فر كه از طرف افسر كاردان فنى شماره گذارى شهربانى براى وسيله نقليه تعيين مى شود.
۴۲- علائم ـ هر نوع علامت مانند تابلو، نوشته، خط كشى، چراغ، سوت، حركت دست و غيره كه وسيله مقامات صلاحيتدار يا رانندگان براى كنترل و تنظيم عبور و مرور به كار مى رود.
۴۳- قطعات اصلى ـ كليه قسمتهاى اساسى وسيله نقليه كه طبق اين آيين نامه بايد شماره گذارى شود مانند موتور و شاسى و اطاق كه تعويض آنها با عث تغيير مشخصات اساسى وسيله نقليه مى گردد.
۴۴- كارت مشخصات ـ كارتى كه مشخصات مالك و و سيله نقليه شماره گذارى شده در آن ثبت و به مالك وسيله نقليه تسليم مى گردد.
۴۵- كارت شهرى ـ كارتى كه مجوز رانندگى وسائل نقليه عمومى در شهر و حومه مى باشد.
۴۶- كوچه ـ راهى در مناطق مسكونى كه عرض آن حداكثر۶ متر باشد.
۴۷- گذرگاه پياده ـ در تقاطع راهها امتداد پياده روها در سواره رو يا هر محل ديگر از سواره رو كه به وسيله خط كشى يا ميخ كوبى يا ساير علائم جهت عبور پيادگان اختصاص داده شده.
۴۸- گواهى نامه رانندگى ـ اجازه نامه براى رانندگى وسايل نقليه كه از طرف مقامات صلاحيت دار به نام اشخاص صادر شود.
۴۹- منطقه ممنوعه ـ منطقه ومحلى كه عبور و مرور وسايل نقليه در آنها به وسيله علائم خاص ممنوع شده باشد.
۵۰- مواد خطرناك ـ هر نوع مواد منفجره يا محترقه يا مايعات آتش زا و گازهاى فشرده و امثال آنها.
۵۱- موتور سيكلت ـ وسيله نقليه موتورى كه داراى دو يا سه چرخ است و نيروى آن متجاوز از پنج اسب مى باشد.
۵۲- مينى بوس ـ هر نوع وسيله نقليه موتورى مسافر برى كه ظرفيت آن با راننده حداقل ده نفر و حداكثر بيست و يكنفر باشد.
۵۳- وزن با بار ـ وزن وسيله نقليه باضافه وزن بار آن.
۵۴- وسيله نقليه امدادى ـ وسيله نقليه مخصوص خدمات پليسى، بهداشتى آتش نشانى و امثال آنها كه وسيله شهربانى تعيين و يا علائم مخصوص مشخص مى شود.
۵۵- وسيله نقليه موتورى ـ وسيله نقليه اى كه با نيروى موتور بر روى چرخهاى خود حركت كند.
۵۶- وسيله نقليه غير موتورى ـ وسيله نقليه ايكه نيروى محرك آن ازموتور نباشد.
۵۷- وسيله نقليه كشاورزى ـ به وسيله نقليه ايكه جهت امور كشاورزى ساخته شده مادام كه در مزارع كار كند اطلاق مى شود.
۵۸- وسيله نقليه موتورى ويژه ـ وسيله نقليه موتورى كه مخصوص انجام كارهاى فنى و ساختمانى و جاده سازى و امثال آن است.
۵۹- يدك ـ وسيله نقليه چرخدار با موتور يا بى موتور كه توسط وسيله نقليه موتورى ديگرى كشيده شود.
۶۰- يدك كش ـ وسيله نقليه موتورى كه يدك يا يدكهايى را به دنبال خود مى كشد.
۶۱- يدك متصل (شبه يدك) يدك بدون نيروى محرك (بى موتور).
www.police. ir

اكنون اگر به همان شهر تهران كه به وصف آن پرداخته شد توجه كنيم در خواهيم يافت كه تهران داراى مساحتى حدود ۸۲۰ كيلومتر مربع و بيش از هشت ميليون نفر جمعيت و افزون بر ۵/۲ ميليون اتومبيل در آن تردد مى نمايند. در گستره شهر حدود ۵۰۰۰ تقاطع وجود دارد و طول خيابانهاى اصلى و فرعى آن نيز حدود ۵۰۰۰ كيلومتر است و چنين وضعيتى هر چند كمتر در مراكز استانها و شهرهاى بزرگ هم وجود دارد. براى انتظام عبور و مرور و اجراى مقررات راهنمايى و رانندگى در سطح كشور، معاونت راهنمايى و رانندگى در نواحى انتظامى با توجه به كمبود پرسنل، خودرو و امكانات ديگر تلاش مى نمايند كه ضمن خدمت به امت شهيد پرور كشورمان از بروز حوادث و تصادفات رانندگى در راههاى درون شهرى و برون شهرى جلوگيرى نمايند و با اعمال قانون، رانندگان متخلف و انجام ساير اقدامات كنترلى، امنيت ترافيكى را در معابر مذكور حاكم سازند. « تاريخچه علائم راهنمايى و رانندگى » در اروپا ظاهراً رومى ها اولين قومى بودند كه در كشور خود و انگلستان از نوعى ترافيكى استفاده كردند آنها جاده ها را باسنگ ها يى كه « مايليار» ناميده مى شدند مشخص مى كردند و كلمه« مايل» كه مبنائى براى محاسبه مسافات است از همان كلمه مى آيد. در واقع از ابتداى سابقه علائم نشانه هاى مشخصى در دست نيست. بسيارى از علايم اوليه به هزينه و ابتكار افراد شخصى نصب شدند. اولين قانون مربوط به تابلوهاى عبور و مرور در ۱۷۷۳ به تصويب رسيد كه داراى شكلهاى مشخص بوده و مسئولين محلى حفظ و نگهدارى جاده ها موظف شدند علايم جهت نما و راهنما را در محدوده مسئوليت خود نصب و نگهدارى كنند.اختراع و استفاده مردم از دوچرخه در اواخر قرن نوزدهم خطرهاى جديدى براى بهره گيران از معابر را مطرح ساخت و تابلوهاى تازه اى بوجود آمد. تپه ها و پيچ هاى تند مخاطره هائى را براى دوچرخه سواران اوليه ايجاد كرده بود به همين لحاظ تابلوهاى « خطر» و « احتياط» در آن نقاط استقرار يافتند. بعضى مقامهاى محلى هم به تناسب نيازها تابلوهائى را ابداع و نصب كردند كه در ۱۹۰۰ حدود ۴۰۰۰ نوع از آنها در سراسر كشور وجود داشت و چون نصب آنها تابع ضوابط نبود و شكل هاى گوناگون در رساندن يك مفهوم بكار رفته بودند كاربرى خود را از دست داده بودند.عصر موتورها با نصب پرچم هاى قرمز در ۱۸۹۶ شروع شد و بعضى شركتهاى خودرو سازى كار تجارى ساخت علائم اخطارى و ممانعتى براى اتومبيلها به تصويب رسيد كه تابلو هاى « تقاطع ، شيب تند و پيچ خطرناك» را بوجود آورد يعنى يك مثلث وارونه كه محيط آن قرمز رنگ مى باشد و درون آن سفيد بماند به معنى احتياط و يك دايره قرمز رنگ كه درون آن سفيد باشد به معنى ممنوعيت است، البته ساخت و نصب علائم عبور و مرور در سى سال اول پس از تصويب قانون مذكور بر عهده سازمان هاى مسئول امور خودروها بود. در ۱۹۳۱ مشخص شد كه سيستم علامت گذارى همراه با توسعه خودروهاى موتورى رشد نيافته و يك كميته براى بررسى سيستم تشكيل شد به عنوان يك نتيجه تعدادى علامت جديد در ۱۹۳۳ ابداع شد و گزارش كميته مذكور اساس سيستم علايم ترافيكى قرار گرفت و تا ۱۹۶۰ نيز ماخذ بود مبناى خط كشى معابر هم آشكار نيست اما در ۱۸۴۳ در كتابى كه منتشر شده مى بينيم كه ذكر از ضرورت استفاده از سنگ سفيد در وسط خيابان و ضمناً چراغهاى تقاطع ها بعمل آمده ولى عملاً بعد از جنگ چهانى اول بود كه رنگ سفيد بر معابر بريتانيا ظاهر شد و در اواخر دهه ۱۹۲۰ بطور گسترده استفاده گرديد.
www.police. ir