رانندگى با پونتياك هيجان انگيزتر و جذاب تر است. عرش موتور هشت سيلندر اين خودرو در كنار تعويض نرم و روان گيربكس ۶ سرعته آن لذت رانندگى بالايى را به ارمغان مى آورد. در تست توقف از سرعت ۹۶ كيلومتر ماكسيما ۷/۵ خط ترمز بيشترى نسبت به پونتياك داشت. ماكسيما با سيستم ديفرانسيل جلوى خود توانست كار بزرگى را انجام بدهد. پايدارى اين خودرو به طور قابل ملاحظه اى زياد بود و توانست به رقم ۸۵/۰ جى دست يابد. بيشتر قدرت اين خودرو در دستان راننده است ولى هنوز از لحاظ هندلينگ با يك خودروى ايده آل فاصله دارد. به نظر مى رسد اگر نيسان قصد توليد يك خودروى اسپرت واقعى را دارد بايد از سيستم ديفرانسيل عقب استفاده كند. اما بار ديگر G8 خوش درخشيد. فرمان پونتياك به طرز محسوسى نرم تر و روان تر است. در حالى كه سيستم پايدارى الكترونيكى خاموش است خودرو را تست مى كنيم عقب پونتياك در پيست ۸ (هشت انگليسى) شكل ما در حال منحرف شدن از مسير بود ولى شاسى خودرو توانست تعادل خود را بدست بياورد و خودرو كاملا تحت كنترل بود. فاكتور لذت رانندگى قابل مقايسه نيست اگرچه ماكسيما نيز در اين مورد قابل تامل است. و در اين تست G8 تعادل بهترى داشت و به راحتى توانست به رقم ۸۷/۰ جى دست يابد.
پايان سخن:
رتبه اول: پونتياك G8 GT
G8 خودرويى است سريع - نرم - جادار و با دارا بودن سيستم از كار انداختن سيلندرها در مواقعى كه به آن نياز نيست مصرف سوختى قابل قبول دارد (۵/۱۵ ليتر در شهر - ۸/۹ ليتر در جاده). شما با قيمت ۳۰ هزار دلار خودروى اسپرتى بهتر از اين اتومبيل نميتوانيد پيدا كنيد.
رتبه دوم: نيسان ماكسيما SV
با دارا بودن طراحى جديدتر و زيباتر مى تواند انتخاب خوبى براى خريداران باشد اما هنوز در بعضى قسمت ها جاى كار دارد.