بر اساس آخرين اعلام انجمن خودروسازان برزيل، از هر ۱۰ خودرو در اين كشور، ۷ خودرو سوخت خود را از اتانول تأمين مى كند. تاكنون نيز سوخت هاى قابل بازيافت جايگزين ۴۰ درصد از تقاضاى سوخت هاى فسيلى در برزيل شده  و پيش بينى مى شود، در پنج سال آينده سوخت هاى زيستى و گياهى تا ۶۰ درصد نياز خودروها و كاميون هاى موجود در برزيل را تأمين كنند. كارشناسان همچنين پيش بينى مى كنند كه تا سال ۲۰۳۰ همه خودروهايى كه به بازار برزيل عرضه خواهند شد، داراى موتورهاى چندگانه سوز باشند كه اين به معنى گسترش هرچه بيشتر استفاده از سوخت اتانول در برزيل است. جالب اينجاست كه برزيل نسبت به فراهم كردن زيرساخت هاى لازم براى استفاده خودروهاى اين كشور از سوخت اتانول بى توجه نبوده و تقريبا كليه جايگاه هاى سوخت گيرى موجود در اين كشور، داراى پمپ هاى عرضه سوخت اتانول نيز هستند. هم اكنون آمريكا و برزيل روى هم رفته حدود ۹۰ درصد از توليد جهانى سوخت اتانول را در اختيار دارند. در اين بين برزيل تنها در سال ،۲۰۰۶ بيش از ۱۶‎/۳ ميليارد ليتر اتانول توليد كرد كه اين ميزان معادل با حدود ۴۲ درصد از كل توليد جهانى سوخت اتانول بود. همچنين حدود ۳‎/۶ ميليون هكتار از زمين هاى كشاورزى در برزيل به توليد اتانول اختصاص يافته كه اين ميزان حدود يك درصد از كل زمين هاى قابل كشت را در اين كشور آمريكا لاتين شامل مى شود. از هر هكتار زمين زراعى در برزيل نيز حدود هفت هزار و ۵۰۰ ليتر اتانول به دست مى آيد. از سوى ديگر در چند سال اخير بزرگترين كشور آمريكاى جنوبى توليد صنعتى اتانول را نيز آغاز كرده و در مجتمع هاى صنعتى عظيم به كشت اين سوخت اقدام مى كند. اعطاى وام هاى كم بهره به منظور ساخت دستگاه تقطير اتانول، تضمين خريد اتانول توليدى كشاورزان از سوى دولت، رقابت پذير بودن قيمت اتانول در مقايسه با بنزين و اعطاى مشوق هاى مالياتى گسترده در زمينه توليد و مصرف سوخت اتانول از جمله دلايل پيشرفت سريع صنعت اتانول در برزيل عنوان شده است. برزيل در حال حاضر داراى بيش از ۳۴۰ مجتمع توليد اتانول بوده و اتانول توليدى در اين كشور عمدتاً از نيشكر به دست مى آيد. آمريكا در روياى خداحافظى با نفت پيشرفت برزيلى ها در توليد سوخت اتانول در دهه هاى اخير به گونه اى بوده است كه كارشناسان اذعان مى كنند، آمريكا در زمينه صنعت اتانول براى خداحافظى با وابستگى به نفت كاملا از سياست هاى برزيل دنباله روى مى كند. در سال ۲۰۰۵ زمانى كه جرج بوش در يك سخنرانى از اعتياد آمريكا به نفت به شدت انتقاد و تصريح كرد كه تا سال ۲۰۲۵ بايد استفاده از منابع انرژى تجديدپذير جايگزين حدود ۷۵ درصد از نفت وارداتى اين كشور شود، اغلب كارشناسان به عزم جدى آمريكايى ها براى گسترش استفاده از سوخت هاى زيستى و گياهى در اين كشور پى بردند. رئيس جمهور آمريكا حتى بعدا در ديدار با رئيس جمهور برزيل به منظور اتحاد ميان كشورهاى توليدكننده سوخت اتانول و ساماندهى توليد اين سوخت در جهان، تشكيل اوپك اتانولى را به وى پيشنهاد داد.
در همين راستا در چند سال اخير، خودروسازان آمريكايى مانند فوردموتور، كرايسلر و جنرال موتورز بخشى از فروش محصولات خود را به خودروهاى فلكس اختصاص داده اند. اين نوع خودروها قابليت استفاده از تركيب اتانول و بنزين را به عنوان سوخت دارند. در واقع مقامات آمريكايى نيز مانند همتايان اروپايى خود با برنامه ريزى هاى انجام شده قصد دارند، سهم اتانول را در سوخت هاى موتورى اين كشور از چند درصد نه چندان قابل ملاحظه فعلى، به حدود ۲۵ درصد تا سال ۲۰۲۵ برسانند. در آمريكا كه برخلاف برزيل سوخت اتانول عمدتاً از غلات و به ويژه ذرت بدست مى آيد، هم اكنون بيش از ۱۵۰۰ جايگاه توزيع اتانول وجود دارد كه ضعف اصلى اين جايگاه ها اين است كه عمدتاً در كنار مناطق استخراج اتانول از ذرت قرار گرفته و هنوز پراكندگى لازم را در تمام ايالت هاى آمريكا ندارند. چشم بادامى ها، اين بار عقب تر از بقيه كشورهاى در حال توسعه شايد بعضا در زمينه توليد خودروهاى اتانولى جايگاه مناسبى در جهان داشته باشند، اما دست كم هنوز فاصله زيادى با كشورهاى غربى و برزيل در زمينه استفاده از سوخت هاى زيستى و گياهى دارند. چين كه در بسيارى از عرصه هاى صنعتى و اقتصادى در جهان سرآمد است، در زمينه به كارگيرى سوخت هاى زيستى و گياهى هنوز به پيشرفت قابل ملاحظه اى نرسيده و تنها در چند شهر اين كشور از سوخت اتانول به صورت پايلوت استفاده مى شود. اين كشور قصد دارد، به منظور ايجاد بازارى مناسب براى مازاد غلات توليدى خود و در عين حال كاهش وابستگى به نفت استفاده از سوخت اتانول را در اين كشور توسعه دهد.