دانشگاه داك آمريكا، دانشگاه امپريال انگلستان و سنسورمتريكس آمريكا، با مدل سازى رايانه اى شبه مواد پوششى ساخته اند كه مى تواند سيلندر مسى را در مجاورت تابش الكترومغناطيسى امواج ميكروويو پنهان كند.ديويد اسميت از دانشگاه داك گفت: با استفاده از خواص مواد پيچيده، اين پوشش قادر است خود و اشياء داخل خود را پنهان كند و وقتى از بيرون به آن نگاه مى شودخالى به نظر مى رسد.اين پوشش، انعكاس نور از سطح و سايه خود را كاهش مى دهد كه اين دو عامل رطيت اشياء را موجب مى شود.پوشش طراحى شده از ۱۰ حلقه متحدالمركز دو بعدى تشكيل شده كه به وسيله شش پره شعاعى به هم متصل شده اند.اين ساختار از كامپوزيت Durion (فيبرشيشه اى تقويت شده با پليمر PTFE) ساخته شده كه لايه هاى مسى به ضخامت ۱۷ ميكرون درون آن كار گذاشته شده است. مس درون ارتعاش دهنده داراى الگوهاى حلقوى شكل روى خود است.اسميت معتقد است اين پوشش بر خلاف ديگر شبه مواد، نيازمند يك تغيير تدريجى در خواص خود در هنگام تغيير محل است،  رسيدن به يك تنوع در خواص مواد يكى از مهمترين دستاوردهاى اين طراحى بوده است.اين تيم از اين پوشش براى پنهان كردن سيلندرهاى مسى با شعاع ۲۵ ميلى متر، از پرتوهاى پهن ميكروويو استفاده كردند. بررسى پرتوها نشان داد كه امواج در جلوى پوشش از هم جدا شده و پس از عبور از اطراف آن در آن سوى پوشش دوباره به هم متصل مى شود.ديويد شورينگ از دانشگاه داك معتقد است، در نگاه اول يك خمش در فضا به نظر مى رسد درست شبيه زمانى كه نقطه اى روى يك تكه از پوشش فشار داده مى شود، آن قسمت خم مى شود اما نخ هاى آن پاره نمى شود.به اعتقاد وى، نور و يا ديگر امواج الكترومغناطيسى پوشش را احاطه كرده و الياف آن را پنهان نگه مى دارند، در نتيجه چيزهايى كه درون آن قرار دارند با نور يا امواج تماس نداشته و از معرض ديد پنهان نگه داشته مى شود.در حال حاضر اين پوشش در محدوده باريكى از فركانس هاى ميكروويو عمل كرده و در صورت وجود كوچكترين انعكاس يا سايه، نامرئى شدن به شكل ناقص انجام مى شود.اسميت گفت: آنچه كه ما در اين پروژه به آن رسيديم پوششى بود كه فقط در يك طول موج خاص نامرئى بود، در صورتى كه بخواهيم پوششى داشته باشيم كه به چشم انسان نامرئى باشد بايد در تمام طول موج مرئى بين ۴۰۰ تا ۷۰۰ نانومتر نامرئى باشد.وى معتقد است حتى در صورت تهيه ساختارى كه در اين طول موج نامرئى باشد باز هم اين پوشش قادر نخواهد بود در همه محدوده ها عمل كند. در بهترين شرايط آنها توانستند پوششى تك رنگ بسازند، اما با مشكل ديگرى مواجه شدند؛ ماده اى كه قادر باشد در فركانس ميكروويو خوب عمل كند، در طول موج هاى مرئى بسيارجاذب (نور) است لذا اين پوشش كوچك شده كاملاظ مات خواهد بود. اين گروه به دنبال راه حلى براى اين مشكل مى باشند.به گزارش ايسنا از ستاد ويژه توسعه فناورى نانو، فناورى پوشش نامرئى اين گروه مى تواند با فركانس هاى باند برخى از دستگاه هاى مخابراتى مطابقت داشته باشد كه كم عرض بودن پهناى باند اين دستگاه ها مزيتى محسوب مى شود.به گفته اسميت، در حال حاضر اين فناورى كاربردى نشده است، اما در جاهايى كه علاوه بر پنهان كردن چيزى از شناسايى، حذف آن به عنوان يك مانع مدنظر باشد، شما مى توانيد از اين فناورى استفاده كنيد. براى مثال اگر چيزى در ارتباط دو نقطه اختلال ايجاد كند با پوشاندن جسم مختل كننده با اين پوشش، آن را به عنوان يك مانع حذف كرده ايد.اين تيم در حال ساخت نسخه پيشرفته تر اين پوشش دوبعدى است تا بتواند انعكاس و سايه افكنى كمترى در پى داشته باشد. همچنين آنها درصدد ساخت نمونه سه بعدى آن هستند.

دانشمندان شيوه اى براى استفاده از گياه پنبه يافته اند كه با استفاده از آن مى توان از اين گياه كه ازديرباز منبع توليد الياف اما براى انسان غيرخوراكى بوده است، هر سال غذاى نيم ميليارد نفر را تهيه كرد. «كرتى راثور»، كارشناس بيوتكنولوژى گياهى دانشگاه «اى اند ام» تگزاس و همكارانش گزارش دادند گياه پنبه را از لحاظ ژنتيكى به نحوى تغيير داده اند كه ميزان ماده شيميايى سمى «گاسى پول» gossypol در دانه پنبه كاهش يابد و آن را براى انسان قابل خوردن كند.به گفته «راثور»، دانه تغيير يافته پنبه، از دانه سويا خوشمزه تر است و طعم نخود دارد.اين محقق اذعان داشت كه قبلا اين دانه را نچشيده بود اما قبل از آن كه اين تحقيق در مجموعه مقالات «فرهنگستان ملى علوم» چاپ شود، بارها از او درباره طعم اين دانه سوال شد و براى پاسخ به اين پرسش، او مزه دانه پنبه جديد را امتحان كرد. دانه پنبه اصلاح شده را مى توان آرد كرد و آن را براى تهيه نان و ديگر غذاها به كار برد.
راثور و همكارانش براى تغيير ژنتيكى دانه پنبه از همان شيوه اى استفاده كردند كه در تحقيقات مربوط به سرطان و ايدز به كار مى رود. اين روش، فناورى باصطلاح آرنى RNAiيا «آر.ان.اى مداخله اى» است كه مى تواند يك ژن را «خاموش» كند.در مورد دانه پنبه، با استفاده از اين فناورى مى توان مقدار گاسى پول موجود در اين دانه را كاهش داد.به گزارش ايرنا گاسى پول مقادير قابل توجهى پروتئين دارد اما به قلب و كبد انسان آسيب مى زند.محققان مقدار گاسى پول را فقط در «دانه» پنبه كاهش دادند و آن را در بقيه گياه باقى گذاشتند زيرا وجود اين ماده باعث دور كردن حشرات و آفات مى شود.محققان مى گويند اين دانه پنبه مى تواند براى گرسنگان جهان يك منبع غذايى سرشار از پروتئين باشد و كاملا در چارچوبى كه سازمان بهداشت جهانى و سازمان نظارت بر مواد غذايى و دارويى آمريكا (FDA) در مورد مصرف مواد غذايى وجود دارد، جاى مى گيرد.آنان معتقدند كه در حال حاضر مقدار بسيار زيادى پروتئين عملا هدر مى رود و دانه پنبه غالبا به مصرف خوراك دام مى رسد زيرا باكترى موجود در معده آنها مى تواند گاسى پول را تجزيه كند.هزاران سال است كه مردم جهان از الياف پنبه براى پوشاك و ديگر الياف استفاده كرده اند اما به گفته «راثور»، به ازاى هر پوند الياف پنبه، گياه پنبه ۱‎/۶پوند دانه توليد مى كند كه ۲۱درصد هر دانه روغن و ۲۳درصد آن پروتئين است.هر سال در بيش از ۸۰كشور جهان حدود ۴۴ميليون تن دانه پنبه توليد مى شود كه اين كشورها به استثناى آمريكا و استراليا، عمدتا كشورهاى در حال توسعه هستند. بنا بر پيش بينى محققان، توليد واريته هاى مختلف پنبه با كيفيت خوراكى در مقياس وسيع تجارى، حداقل ده سال زمان لازم دارد.در دهه هاى ،۱۹۵۰ ۱۹۶۰دانشمندان كشاورزى گونه هاى متفاوتى از دانه پنبه را پرورش دادند كه فاقد غده هاى گاسى پول بود اما اين كار از لحاظ تجارى يك شكست بزرگ محسوب شد زيرا فقدان اين ماده سمى، بوته هاى پنبه را در مقابل حشرات و آفات بيش از حد آسيب پذير مى كرد.اندرو فاير و كريگ ملو، دانشمندان آمريكايى، جايزه نوبل پزشكى ۲۰۰۶ را بخاطر كشف تكنيك RNAi به دست آوردند. پژوهشگران مى گويند از اين شيوه نه تنها در مورد دانه پنبه، بلكه در مورد ديگر محصولاتى كه در آنها مواد سمى وجود دارد نيز مى توان استفاده كرد و از اين طريق مصرف آنها را افزايش داد.

تلسكوپ فضايى و ارزشمند «هابل» در كشفى جديد به شواهدى دست يافته است كه ضمن تاييد نظريه هاى اوليه «آلبرت اينشتين» نشان مى دهد نوعى انرژى مرموز و ناشناخته موسوم به «انرژى تاريك» حتى ۹ميليارد سال قبل وجود داشته و سبب گسترش ابعاد جهان شده است.به گزارش خبرگزارى رويترز، «آدام ريس» محقق دانشگاه «جانز هاپكينز» و نيز موسسه تلسكوپهاى فضايى سازمان «ناسا» اعلام كرد كشف جديد به حل معماى انرژى تاريك كه يكى از اساسى ترين سوالات علم فيزيك محسوب مى شود، كمك بزرگى مى كند. «آلبرت اينشتين» در نظريه هاى اوليه خود مطرح كرده بود كه نيروى جاذبه بين مواد سبب مى شود تعادل كيهان بر هم خورده و جهان منقبض شود و به همين جهت براى ايجاد تعادل نيروى ناشناخته ديگرى بايد در جهان وجود داشته باشد كه وى آن را «ثابت كيهانى» (Cosmological Constant) ناميد. «اينشتين» بعدها اين نظريه خود را پس گرفته و از آن به عنوان بزرگترين اشتباه عمر خود ياد كرد، اما دانشمندان سرانجام در سال ۱۹۹۸ موفق به مشاهده عملى شواهد اين انرژى ناشناخته و پنهان شده و نظريات اوليه «اينشتين» را مجددا مطرح كردند.به گفته «ريس»، ويژگى ضد جاذبه «انرژى تاريك» همچنان در جهان هستى وجود داشته و سبب گسترش ابعاد جهان مى شود و شواهد تازه بدست آمده تلسكوپ «هابل» نشان مى دهد حتى ۹ميليارد سال قبل نيز جهان در اثر وجود همين انرژى در حال گسترش يافتن بوده است. عمر جهان در حدود ۱۳‎/۷ميليارد سال تخمين زده مى شود.به گزارش ايرنا دانشمندان در اين مطالعه، ۲۴ستاره قديمى را كه همگى حدود ۹ميليارد سال قبل در انفجارهايى بسيار نورانى موسوم به «ابرنواختر» منفجر شده اند مورد بررسى قرار دادند.به گفته محققان، اين ستاره ها كه هر كدام حدود ۱‎/۴برابر خورشيد جرم داشته اند همگى در زمانى تقريبا مشابه منفجر شده و تمام جرم خود را به نور تبديل كرده اند.دانشمندان بااندازه گيرى نور شديد حاصل از اين انفجارها كه ۹ ميليارد سال قبل رخ داده و هم اكنون پس از طى كردن مسافت ۹ميليارد سال نورى به زمين رسيده، موفق شدند تاثير «انرژى تاريك» بر گسترش جهان را در تمامى اين مدت بسنجند.نتايج اين بررسى با تاييد نظريه هاى مطرح شده در سال ۱۹۹۸مجددا بر وجود«انرژى تاريك» در جهان از ميلياردها سال قبل تاكنون تاييد كرد.به رغم شناسايى شواهد جديد از وجود «انرژى تاريك»، ماهيت اين انرژى همچنان براى فيزيك دانان به شكل معما باقى مانده است. «اينشتين» در زمان معرفى «ثابت كيهانى» و يا به عبارتى «انرژى تاريك»، آن را يك «ويژگى» مربوط به فضاى بيكران ناميد. برخى ديگر از نظريه پردازان آن را حاصل يك ميدان الكترومغناطيسى بسيار عظيم مى دانند و برخى ديگر نيز آن را به نكات ناشناخته قانون جاذبه ارتباط مى دهند.

محققان مركز سيستم هاى انرژى خورشيدى فرانهوفر (ISE) و مركز هوافضاى آلمان (DLR) يك مبدل حرارتى با سوخت نفت سفيد را در يك پيل سوختى اكسيد جامد دما بالا به عنوان مولد انرژى پشتيبان در هواپيما يكپارچه و استفاده كردند.در حال حاضر، نيروى الكتريكى مورد نياز هواپيما در هنگام پرواز، توسط ژنراتورها (متصل به موتور) تامين مى شود.همچنين يك واحد انرژى پشتيبان توربين گازى وظيفه تامين انرژى هواپيما روى باند فرودگاه را بر عهده دارد.با جايگزين كردن يك واحد انرژى پشتيبان پيل سوختى،آلودگى صوتى، مصرف سوخت و توليد آلاينده ها كاهش مى يابد.شركت بوئينگ پيش بينى كرده است كه با استفاده از يك پيل سوختى اكسيد جامد ۴۴۰ كيلووات، ميزان مصرف سوخت JET-A براى توليد انرژى در حال حركت با سرعت بهينه ۴۰ درصد و برروى واحدهاى سطح زمين ۷۵ درصد كاهش يابد.اين شركت بر روى واحدهايى نيروى پشتيبان پيل سوختى اكسيد جامد تحقيق مى كند و قصد دارد تا سال ۲۰۱۵ آنها را مورد استفاده قرار دهد.در سيستم مذكور، ISE مبدل هاى حرارتى و كوره هاى گازى خروجى را توسعه داده است و DLR وظيفه ساخت استك پيل سوختى اكسيد جامد و يكپارچه سازى آن با مبدل در دستگاه مورد آزمايش را بر عهده دارد.به گزارش ايسنا، بخشى از گاز ورودى به واحد پيل سوختى اكسيد جامد كه به هيدروژن تبديل نشده است، در يك كوره متخلخل سوزانده مى شود و به اين طريق گرماى مورد نياز براى تبخير وپيش گرمايش جريان و واكنشگرهاى مبدل و هواى لازم در پيل سوختى تامين مى شود.عملكرد همزمان سيستم مبدل با پيل سوختى اكسيد جامد توليد گاز سنتز با شدت جريان حدود ۱۰ تا ۴۵ ليتر در دقيقه را موجب مى شود.سوخت مورد استفاده بنزين JETA-1 گوگرد زدايى شده است و حذف گوگرد از نفت سفيد يكى از عوامل مهم براى كاربردهاى آتى چنين سيستم هاى تركيبى مبدل ــ پيل سوختى محسوب مى شود و ISE دو فرايند گوگردزدايى را نيز به عنوان بخشى از كار با موفقيت انجام داده است.

گروهى از كارشناسان پنج چالش مهم را به منظور ارزيابى ايمنى نانوتكنولوژى ترسيم كرده اند.به گزارش بى بى سى نيوز، اين كارشناسان مى گويند در صورتى كه برنامه اى براى تحقيقات اصولى ارزيابى خطر انجام نشود پيشرفت اين فناورى را كاهش خواهد داد. كارشناسان نگرانى هاى مطرح شده در مورد خطرهاى احتمالى نانوتكنولوژى را اغراق آميز مى دانند، اما اين نگرانى ها را چندان هم بى پايه و اساس بيان نمى كنند. طرح ريزى اين پنج چالش به گونه اى است كه طى ۱۵سال آينده تكميل خواهند شد. به گزارش ايرنا «اندرو مينارد» و همكارانش طى گزارشى در مجله «نيچر» مى نويسند نگرانى از ضرر احتمالى نانوتكنولوژى چه واقعى يا خيالى روند پيشرفت اين علم را كند مى كند مگر آنكه اطلاعات مستقل، معتبر و صحيح در مورد نوع خطرها و نحوه اجتناب از آنها ارايه شود.پنج چالش مهم شامل تهيه ابزارهايى براى بررسى وجود مواد نانو در هوا و آب و ابداع روشهايى براى ارزيابى خطر آنها است:
* تهيه دستگاههايى براى ارزيابى وجود مواد نانو در هوا و آب طى ۳تا ۱۰سال آينده.
*ابداع و آزمايش روشهايى براى ارزيابى خطر مواد نانو طى ۵تا ۱۵سال آينده.
* تهيه الگوهايى براى پيش بينى تاثير احتمالى اين مواد برمحيط زيست و سلامت انسان طى ده سال آينده.
* ابداع روشهايى براى ارزيابى تاثير مواد نانو بر سلامت انسان و محيط زيست تا پايان عمر اين مواد طى پنج سال آينده.
* تهيه برنامه هايى كه امكان انجام تحقيقات ارزيابى خطر مواد نانو طى ۱۲ماه بعد را ميسر مى سازد.
اين گروه از كارشناسان مى گويند اگر جامعه تحقيقات جهانى مى تواند از قوانين ايمنى كه براى بيوتكنولوژى و رايانه تهيه كرده است بهره ببرد، نانوتكنولوژى نيز آينده روشنى دارد.دكتر مينارد از مركز بين المللى دانشمندان وودرو ويلسون در واشنگتن و همكارانش مى گويند نحوه حركت علم به گونه اى است كه نشان مى دهد براى رويارويى با مشكلات جديد فناوريهاى نوظهور آماده نيست. در دنياى فناورى، در تخصيص بودجه هاى تحقيقاتى و حق مالكيت معنوى، مطالعه در زمينه ارزيابى خطر و پيشگيرى از آنها جايگاه مهمى ندارد.در صورت عدم انجام تحقيقات راهبردى و هدفمند، استفاده از مواد نانو مى تواند به بروز بيماريهاى ناشناخته اى بينجامد. وجود خطرهاى واقعى يا خيالى مى تواند اعتماد عمومى به فناورى نانو را كاهش دهد و ترس از اقامه دعوى در دادگاهها، جذابيت اين دانش را براى سرمايه گذاران و صنعت بيمه كم مى كند. تحقيقات اخير بر روى نانو تكنولوژى در كشت سلولى و حيوانات نشان مى دهد عوامل گوناگونى مى تواند اين مواد را به مواد مضرى تبديل كند. اين عوامل عبارتند از حجم، محيط سطح، شيمى سطح و قابليت حل شدن در آب.انجمن رويال انگليس در ماه مه از صنعت خواست نحوه انجام آزمايش محصولات از نظر وجود مواد نانو را فاش كند.

ستاره شناسان  ۲۰ منظومه ستاره اى جديد را در همسايگى منظومه شمسى شناسايى كردند. اين منظومه ها شامل بيست و سومين و بيست و چهارمين ستاره هاى نزديك منظومه شمسى هستند.اين بررسى در  ۱۰ پارسكى ( ۳۳سال نورى) انجام شده است.گروه «ريكنز» (RECONS) كاشف اين ستاره ها هستند كه در سال  ۱۹۹۹ با تلسكوپ كوچكى در شيلى آنها را كشف كردند و در دسامبر سال  ۲۰۰۶ در مجله Astronomical آن را ارائه دادند. ۲۰ جرم گزارش شده اخير همگى كوتوله قرمز هستند كه  ۲۳۹ جرم از  ۳۴۸ جرم فراسوى منظومه شمسى را تشكيل مى دهند. اين اجرام در  ۱۰ پارسكى يعنى در محدوده بررسى هاى آمارى گروه ريكنز قرار دارند؛ بنابراين مى توان گفت كوتوله هاى قرمز تقريبا  ۶۹ درصد از اجرام راه شيرى را تشكيل مى دهند.هنرى مى گويد: «كوتوله هاى قرمز كم نورترين ولى بيشترين اجرام در راه شيرى هستند. با اينكه با چشم غير مسلح نمى توان كوتوله قرمز را ديد ولى طبق بررسى هاى ما انبوهى از آنها در كهكشان ما پراكنده است.» در اين روش به دليل جابه جايى زمين در مدار خود در طول يك سال، مكان ستاره نزديك نسبت به ستاره هاى دورتر كمى جابه جا مى شود كه با اندازه گيرى اين جابه جايى مى توان فاصله ستاره را محاسبه كرد. هنرى در يادداشتهاى خود مى نويسد: «ما انتظار داريم كه در آينده منظومه هاى بيشترى را در ده پارسكى منظومه شمسى معرفى كنيم.» هدف اين آمارگيرى كشف و دسته بندى ستاره ها كوتوله هاى قهوه اى در مجاورت خورشيد است.اين اجرام با اندازه گيرى موقعيت، درخشندگى، رنگ و گرفتن طيف و پى بردن به عناصر جو آنها، به دقت بررسى مى شوند.به گزارش ايسنا، همسايگان جا افتاده خورشيد در اين بررسى، اجرام بسيار كم جرم از رده طيفىM هستند كه به عنوان كوتوله هاى قرمزشناخته مى شوند و يا اجرامى با طيف نوع L و T كه آنها نيز عموما كوتوله هاى قهوه اى با جرم بسيار كم هستند.

محققان آمريكايى در تلاش اند تا جريان برق را بدون استفاده از سيم و كابل به وسايل برقى از قبيل رايانه و دستگاه هاى پخش موسيقى MP3 برسانند.اين شيوه برق رسانى تاكنون مورد آزمايش قرار نگرفته اما مى توان آن را در دست گاه هايى كه كارهاى محاسباتى و رياضى انجام مى دهند، امتحان كرد. به گزارش ايسنا پروفسور مرين سولژاچيچ، عضو موسسه فناورى ماساچوست آمريكا، در اين زمينه به خبرنگاران گفته است كه به باور آنان انتقال جريان برق بدون استفاده از كابل و سيم امكان پذير است. وى افزود: «از آن جا كه ما فيزيك دانيم، از خودمان مى پرسيم براى انتقال انرژى الكتريسيته بدون استفاده از سيم از كدام پديده فيزيكى مى توان مدد گرفت؟»سولژاچيچ توضيح داد: «براساس مباحث علمى و نظرى اين طرح با تشديد امواج الكترومغناطيس به شكل غيرتابشى، ذرات با تحمل تنش بالا اين اجازه را مى دهند تا انرژى الكتريسته به صورت رشته اى از امواج به وسايل برقى برسند.»

سيستم غلطكى توليد برق در جاده ها توسط دو مخترع ايرانى طراحى و ساخته شد. يكى از اين مبتكرين به ايرنا گفت: از اين دستگاه مى توان براى ايجاد روشنايى در جاده ها و روشن كردن تابلوهاى راهنمايى و رانندگى استفاده كرد.وى، اين دستگاه را با توجه به پايين بودن هزينه توليد و انتقال برق از نيروگاه به جاده ها مقرون به صرفه معرفى كرد و افزود: ازاين دستگاه مى توان براى استفاده در معابر بين شهرى، سطوح شيب دار، داخل تونل ها، بزرگراهها، راههاى كوهستانى و پيچ دار استفاده كرد.وى گفت: توليد برق از سيستم توليد برق در جاده بدين صورت است كه غلطكى در جاده ها جايگذارى مى شود كه بر اثر برخورد چرخ خودروهاى در حال حركت شروع به چرخيدن كرده و اين چرخش موجب چرخيدن ژنراتور تعبيه شده در كنار جاده ها مى شود و از اين چرخيدن ژنراتور برق توليد مى شود.وى افزود: برق توليدى درهنگام روز ذخيره شده و شبها براى ايجاد روشنايى جاده ها بكار گرفته مى شود.اين مخترع اردبيلى تاكنون موفق به توليد برق از آب استحصالى چاه عميق براى راه اندازى موتورهاى چاهها شده است.

معاون آژانس فدرال فضايى روسيه گفت: چين در طرح علمى- تحقيقاتى «قمر فوبوس» سياره مريخ، با روسيه همكارى خواهد كرد.روسيه در اكتبر سال ۲۰۰۹ايستگاه فضايى «فوبوس گرونت» را به منظور خاكبردارى از قمر فوبوس به اين سياره مريخ اعزام خواهد كرد. به گفته وى بر روى ايستگاه دستگاه خاكبردارى چينى نصب خواهد شد كه در هنگام قرار گرفتن در مدار قمر فوبوس از ايستگاه جدا شده و به نمونه بردارى از سطح فوبوس خواهد پرداخت.علاوه بر آن در چارچوب اين طرح، تحقيقاتى در مورد سياره مريخ و قمر «ديموس» نيز انجام خواهد گرفت.نوسنكو گفت: در ايستگاه «فوبوس گرونت» فضاپيماى ويژه اى داراى محفظه مخصوص بارهاى فضايى وجود خواهد داشت و در پايان ماموريت از ايستگاه جدا شده و به زمين بازخواهد گشت.به گزارش ايرنا معاون آژانس فدرال فضايى روسيه با اشاره به اين كه طرح مذكور سه سال بطول خواهد انجاميد افزود: روسيه علاوه بر اين دو طرح ديگر براى تحقيقات در سياره مريخ و دو قمر «فوبوس» و «ديموس» آن اجرا خواهد كرد. «ميخاييل ماروف» عضو آكادمى علوم روسيه پيشتر گفته بود مطالعه اجزاى تركيبى خاك قمر فوبوس به يافتن پاسخ بسيارى از سوالات در مورد منشا منظومه شمسى و كره زمين كمك خواهد كرد.گفتنى است روسيه و چين به تازگى در مورد برنامه سه ساله تحقيقات فضايى مشترك تا سال ۲۰۰۹به توافق رسيدند كه در چارچوب آن سفر به كرات ماه و مريخ انجام مى گيرد.