|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
رخشان بنى اعتماد، كارگردان خون بازى
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
گيشه پر رونق سينماها در تعطيلات نوروز
در تعطيلات نوروزى گيشه سينماى ايران در تهران به فروش يك ميلياردى دست يافت.فيلمهاى «مهمان»، «اخراجى ها» و «خون بازى» در تعطيلات نوروزى در سينماهاى تهران به نمايش درآمدند و سالن۱ سينما فرهنگ هم كه پيش از آغاز تعطيلات قرار بود يك فيلم جديد در آن به نمايش درآيد، سرانجام هيچ فيلمى براى نمايش در اين سالن قطعى نشد و سالن۱ فرهنگ ميزبان «اخراجى ها» شد.
«اخراجى ها» و فروش ۷۳۰ ميليون تومانى
اولين فيلم سينمايى مسعود ده نمكى «اخراجى ها» كه نمايش آن از اواخر اسفند ماه آغاز شده است، به گفته پخش كننده فيلميران: فروش آن تا ۱۱ فروردين ماه از مرز ۷۳۰ ميليون تومان در تهران گذشته است.وى پيش بينى كرد: تا هفته آينده فروش اين فيلم از مرز يك ميليارد تومان هم بگذرد.در اين فيلم كه با فيلمنامه از ده نمكى ساخته شده است، بازيگرانى چون كامبيز ديرباز، اكبر عبدى، امين حيايى، محمدرضا شريفى نيا،سيدجواد هاشمى، قاسم زارع، مريلا زارعى، نيوشا ضيغى و نگار فروزنده به ايفا نقش مى پردازند.
«خون بازى» و فروش ۶۰ ميليون تومان در يازده روز
نمايش مسوول پخش باران در گفت و گويى اعلام كرد: فروش «خون بازى» تا يازدهم فروردين ماه از مرز ۶۰ ميليون تومان گذشت. به گزارش ايسنا، «خون بازى» نهمين ساخته بلند بنى اعتماد است كه با بازى باران كوثرى، بيتافرهى، مسعود رايگان و بهرام رادان براساس فيلم نامه اى از رخشان بنى اعتماد، فريد مصطفوى، محسن عبدالوهاب، نغمه ثمينى روايت سارا است كه معتاد به مواد مخدر است. آرش نامزدش كه در تورنتوى كانادا درس مى خواند از اعتياد او بى خبر است. يك ماه پيش از آن كه آرش براى برگزارى مراسم ازدواج به ايران بيايد سارا تصميم مى گيرد تا اعتيادش را ترك كند. تصميمى سخت در كشاكش وسوسه و مقاومت و.. .
«ميهمان» و فروش ۲۰۰ ميليون تومانى
حسين فرحبخش تهيه كننده «ميهمان» در گفت و گويى اعلام كرد: فروش فيلم تا يازدهم فروردين ماه از ۲۰۰ ميليون گذشت و پيش بينى مى شود تا روز سه شنبه ۱۴ فروردين ماه از مرز ۲۲۵ ميليون تومان نيز بگذرد. «ميهمان» ساخته سعيد اسدى است كه پيش از اين «آواز قو» را ساخته بود، در اين فيلم قصه اى با فيلم نامه اى از حسن انصاريان مقابل دوربين رفته است.در «ميهمان» امين حيايى، شقايق فراهانى، حسام نواب صفوى، مريم اميرجلالى و محمدرضا شريفى نيا به ايفا نقش مى پردازند و يك بازيگر آمريكايى به نام كرولاين پيچ حضور دارد.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
اواخر فروردين فيلمبردارى مجموعه «حضرت يوسف»
به پايان مى رسد
سرويس سينمايى: عوامل و بازيگران مجموعه حضرت يوسف(ع) اين روزها در شهرك سينمايى دفاع مقدس مشغول كارند و اواخر فروردين ماه فيلمبردارى تمام مى شود.فيلمبردارى اين سريال در ۴۰ قسمت از اوايل خرداد سال ۸۳ آغاز شده است و بعد از پايان فيلمبردارى، مراحل فنى آن آغاز مى شود. مجموعه تلويزيونى «حضرت يوسف (ع)» داستان زندگى اين پيامبر را از زمان تولد تا ميانسالى روايت مى كند. حسادت برادران يوسف به او، فروخته شدن به عنوان برده، توجه زليخا به او، زندانى شدن حضرت يوسف، به عزيزى مصر رسيدن آن حضرت و... از جمله ماجراهايى است كه در اين مجموعه تلويزيونى به تصوير كشيده خواهند شد. در اين پروژه حدود ۱۸۰ بازيگر ايفاى نقش مى كنند كه محمود پاك نيت، كتايون رياحى، فرشته سرابندى، فرامرز مهرجو، زهرا سعيدى، كورش زارعى و.. . از آن جمله اند. مجيد ميرفخرايى مدير هنرى و طراح لباس، رسول احدى مدير فيلمبردارى، فرهاد عليزاده آهى طراح صحنه، سعيد ملكان طراح چهره پردازى، احمد اميرى مدير صدابردارى با اين پروژه همكارى مى كنند.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
همكارى مجدد اسكورسيزى و دى كاپريو
سرويس سينمايى: مارتين اسكورسيزى و لئوناردو دى كاپريو كه اخيرا در فيلم «مردگان» همكارى داشتند، در پروژه اى به نام «گرگ وال استريت» دوباره در كنار هم قرار مى گيرند. اين فيلم با اقتباس از زندگينامه شخصى جردن بلفورت ساخته مى شود و فيلمنامه را ترنس و نيتر، فيلمنامه نويس مجموعه تلويزيونى موفق «سوپرانوها» مى نويسد. دى كاپريو نقش بلفورت را بازى مى كند، يك كارگزار بورس اهل لانگ آيلند كه در دهه ۱۹۹۰ به خاطر همكارى نكردن در يك پروژه جنجالى مربوط به جعل اوراق بهادار، ۲۰ ماه زندانى شد. بخش زيادى از فيلم به ارتباط بلفورت و يك مامور پليس فدرال مى پردازد كه سعى مى كند او را وادار به خبرچينى براى پليس كند.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
شير طلايى ونيز به تيم برتن اهدا مى شود
سرويس سينمايى: جايزه افتخارى شير طلايى شصت و چهارمين دوره جشنواره فيلم ونيز روز پنجم سپتامبر ۲۰۰۷ در روز «تيم برتن» به اين فيلمساز نامدار آمريكايى اهدا مى شود. شير طلايى يك عمر فعاليت پرثمر سينمايى امسال در حالى به برتن تعلق مى گيرد كه مديران جشنواره فيلم ونيز سال گذشته اين جايزه افتخارى را به يكى از فيلمسازان بزرگ سينماى آمريكا و جهان يعنى ديويد لينچ اهدا كرده بودند. برتن دو سال پيش با انيميشن «عروس مرده» و سال ۱۹۹۴ با انيميشن «كابوس پيش از كريسمس» در جشنواره معتبر فيلم ونيز شركت كرده بود.ماركو مولر، مدير هنرى جشنواره فيلم ونيز، از تيم برتن به عنوان فيلمسازى «نابغه» و «الهام بخش» ياد كرد. شصت و چهارمين دوره جشنواره بين المللى فيلم ونيز از ۲۹ اوت تا هشتم سپتامبر ۲۰۰۷ در ايتاليا برگزار مى شود. ونيز بعد از كن دومين رويداد معتبر سينمايى جهان است.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
رخشان بنى اعتماد، كارگردان خون بازى
هدفم از ساخت اين فيلم، نگرانى از وجود اعتياد است
رخشان بنى اعتماد كه «خون بازى» آخرين ساخته سينمايى اش به نمايش درآمده، از بازخورد مخاطبين مطلع شده است كه مجموعا فيلم ارتباط خوبى با تماشاگرها برقرار كرده است و تماشاگرها اين فيلم را براى تماشا به هم پيشنهاد مى كنند.اين كارگردان سينما مى گويد: براى من اهميت داشت كه با توجه به موضوع فيلمنامه، خانواده ها فيلم را ببينند و خوشبختانه احساس مى كنم اين اتفاق درحال انجام است.رخشان بنى اعتماد كه با دستيارى در فيلمهاى «آفتاب نشين ها»، «گل هاى داوودى»، «تحفه ها» و «تنوره ديو» فعاليت خود را در عالم فيلمسازى آغاز كرد، در دهه ۷۰ با فيلمهاى سينمايى «نرگس»، «روسرى آبى»، «بانوى ارديبهشت» و «زير پوست شهر»توانست يكى از جريان سازترين سينماگران اجتماعى ساز ايران باشد. با «نرگس» كه برنده سيمرغ بلورين بهترين كارگردانى شد و در سالهاى بعد با ديگرفيلمهايش سيمرغ بهترين فيلم، فيلمنامه را گرفت و به نوعى ركوردار دارندگان سيمرغهاى جشنواره شد و با ساخت «گيلانه» نيز بعد از سالها اين اتفاق را تكرار كرد و امسال هم سيمرغ «خون بازى» را گرفت.بنى اعتماد پيش از ساخت فيلمهاى جريان ساز به عنوان اولين كار بلند سينمايى در سال ۶۶ «خارج از محدوده» را ساخت كه آن فيلم برنده جايزه جشنواره فيلم هاى كمدى ايتاليا شد و در سالهاى ۶۷ و ۶۸ به ترتيب «زرد قنارى» و «پول خارجى» را جلوى دوربين برد تا اينكه در سال ۷۰ «نرگس» را ساخت. اما بنى اعتماد بعد از سالها فعاليت و كارنامه پر كار هنرى در يادداشت كوچكى كه سال گذشته براى برنامه بزرگداشتش در سينما تك نوشت؛ آورده بود: بيش از همه، حسرت نگفته ها را دارد.بنى اعتماد در گفتگويى درباره علاقه اش به ساخت فيلمهاى اجتماعى گفته بود: «من كار فيلمسازى را زمانى شروع كردم كه پايه هاى سينماى اجتماعى در ميان جمعى از مستندسازان تلويزيون گذاشته شد.نگرش آن فيلمسازان و به كارگيرى دوربين به عنوان سلاحى در برابر نابرابرى هاى اجتماعى، نگاه مرا به سينما شكل داد؛ هر چند، چند سال ديگر آن جمع به دليل نگاه مديريت دولتى تلويزيون از هم پاشيد.من به عمد به سراغ ساخت فيلم هاى اجتماعى نرفته ام، بلكه اين موضوعات هستند كه مرا انتخاب و درگير مى كنند و اين امر به نگاه من به جهان هستى باز مى گردد.»كارگردان «زير پوست شهر» پنج سال قبل تر نيز در همايش سينما و زن به گونه اى ديگر تاكيد داشت: «سينماى مستند، نه پس زمينه كارهاى من، بلكه افق من است. سينما براى من هدف نيست و هيچ گاه از شيفتگان پرده جادويى سينما نبوده ام.اين هنر براى من وسيله اى است كه مرا به دغدغه ها و دلمشغولى هايم ارتباط مى دهد.سينماى مستند بهانه و مفرى براى پيدا كردن سوژه و به داستان درآوردن آن نيست، بلكه آن صراحت و جسارتى كه به هزار دليل در سينماى داستانى وجود ندارد و منجر به استفاده از استعاره ها، سمبل ها در بيان دغدغه ها مى شود، در سينماى مستند كمتر است؛ چرا كه ماهيت اين سينما با جسارت همراه است.» به گزارش ايسنا، بنى اعتماد همچنين معتقد است: «سينماى اجتماعى لزوما اين نيست كه بر پرده سينما تعامل فرد و جامعه را عينا در طى ۹۰ دقيقه در سالن سينما به نظاره بنشينيم. مهم اين است كه براى چنين شخصيتى ما ظاهرا فقط شاهد درگيرى هاى فردى اش هستيم، چون تمام ريشه ها و عوامل بحران زندگى اش ناشى از شرايط و محيط اجتماعى اش است و اين موضوع زمانيكه به خوبى تصوير شود، فيلمى است به شدت اجتماعى.» او طى چند ماه گذشته و در اولين نمايش هاى «خون بازى» تاكيد مى كند: «با وجود معضلات گوناگون اجتماعى كه در گوشه و كنار ماست، بى انصافى است درباره گل و بلبل فيلم بسازيم.در شرايطى كه گفته مى شود در جامعه ما هر ۳ دقيقه ۱ نفر معتاد مى شود و طبق آمار سازمان ملل، ايران داراى رتبه درمصرف مواد مخدر است،حمايت وظيفه است نه كمك.هرچند به تنوع سينما معتقد هستم، اما تصور مى كنم نبايد به دليل ابزار فرهنگى خاصى كه ما فيلمسازها در اختيار داريم، چشم مان را به معضلات اجتماعى ببنديم و تصور كنيم تافته اى جدا بافته هستيم و نبايد فراموش كنيم در كجاى دنيا زندگى مى كنيم.» بنى اعتماد هدف اصلى از ساخت اين فيلم را نگرانيش از وجود اعتياد در جامعه مى داند: «اعتياد خطرى است كه جوانان را تهديد مى كند و از اين معضل در شرايط فعلى مى توان به عنوان يك جنگ نام برد. يك جنگ پنهان اما سرمايه اى كه از دست مى رود، خيلى بالاتر از جنگ است.» حتى زمانيكه از بنى اعتماد درباره سانسور اين موضوع پرسيده شد، گفت: «به نظرم نمى آيد اين فيلم با وجود حساسيتى كه دارد نگاه هر مميزى كه در خانه اش يك جوان دارد را بخواهد بى تفاوت از كنار آن بگذراند.» همچنين بنى اعتماد درگفت و گويى گفته بود: «من اساسا آدم تلخ بينى نيستم و دوست ندارم كه چنين تفكرى را در فيلم هايم جاى دهم ولى من بيش از اندازه واقع بين هستم و خيلى از حقيقت ها را بازگو مى كنم، پس دغدغه من به اندازه كافى تلخ است و به جوهر وجود انسان كه از طاقت فرسايى و مقاومت او سرچشمه مى گيرد، مى پردازد پس مى بينيد كه من براى ويترين فيلم نمى سازم بلكه براى پرده فيلم مى سازم و اميدوارم كه بالاخره يك روز ملاك جماعت تصميم گيرنده از اين مرحله منجمد خارج شود.»
|
|
|
|
|
|
|
|