الجزاير در آستانه تبديل شدن به اولين خريدار اسلحه از روسيه قرار دارد و تنها چين را پيش روى خود مى بيند. اين دو كشور توافق هايى براى خريد و فروش تسليحات در سال گذشته امضا كردند و اكنون درباره توافق هاى ديگر مذاكره مى كنند. با اين توافق ها رقم كل تجارت اسلحه ميان دو كشور ممكن است از مرز ۱۰ ميليارد يورو فراتر رود كه يك ركورد محسوب مى شود. عبدالعزيز بوتفليقه، رييس جمهورى الجزاير، گذشته از مدر نيزه كردن ارتش اين كشور، در جستجوى دستيابى به برترى منطقه اى است كه درآمدهاى عظيم نفت و گاز براى اين كشور فراهم مى آورد.توليد ناخالص داخلى الجزاير دو برابر مراكش است. تنها، گروههاى تندرو در الجزاير هستند كه كمى از طمع اين كشور براى تحكيم يافتن به عنوان قدرتى منطقه اى مى كاهد.در ديدار ولاديمير پوتين، رييس جمهورى روسيه، ا ز الجزاير ، دو كشور قراردادهاى فروش اسلحه را به ارزش هفده ميليارد و پانصد ميليون دلار در سال ۲۰۰۶ امضا كردند. علاوه بر اين ، الجزاير در ماه مارس مسكو را براى خريدتسليحات به قيمت ۷ ميليارد دلار، دعوت كرد.اگر روسيه پيروز از اين مناقصه بيرون آيد، قراردادهاى تسليحاتى اش با الجزاير از هم اكنون تا سال ۲۰۱۰ به چهارده ميليارد و پانصد ميليون دلار افزايش خواهد يافت. همچنين از فهرست تقاضاهاى چين (۱۰ ميليارد يورو) فراتر خواهد رفت. سال گذشته الجزاير از هند (۶ ميليارد دلار) و ونزوئلا (۳ ميليارد دلار) پيش افتاد.در سال ۲۰۰۶ قراردادهاى امضا شده خريد از جمله ۶۲ هواپيماى شكارى سوخو ۳۰ ام كى آى و ميگ ۲۹ ، ۱۶ هواپيماى آموزشى ، ۱۸۵ تانك تى ـ ۹۰ اس و دو زيردريايى را شامل مى شد. قرار دادهايى كه اكنون مورد بحث هستند، به خريد شكارى ها و تانك هاى بيشتر ، بالگردهاى mi-28n ، يك يا دو ناو جنگى و براى اولين بار يك ناو هلى كوپتربر ، مربوط مى شود. به لطف بالا رفتن قيمت نفت و گاز ،  الجزاير از ذخاير ارزى بى سابقه اى برخوردار است (۷۸ ميليارد دلار) ،  اما كاملا از اين ذخاير براى خريد اسلحه استفاده نخواهد كرد. روسيه نيز وعده داده است كه بدهى الجزاير را در زمان اتحاد جماهير شوروى ببخشد. همچنين روسيه قصد دارد در اين كشور سرمايه گذارى كند.اين تجارت گسترده اسلحه تنها يكى از بخشهاى همكارى تنگاتنگ است كه بعد از سفر پوتين در سال گذشته به الجزاير آغاز شده است. اين همكارى پيش از هر چيز در زمينه انرژى است. وزراى انرژى دو كشور، ويكتور كريچنكو و شكيب خليل در ماه ژانويه يك يادداشت تفاهم امضا كردند. روسيه، از طريق شركت گازپروم اولين صادركننده گاز به اتحاديه اروپايى است و الجزاير در مقام سوم جاى دارد.اما حضور روسيه به حوزه نفت و گاز اهميت بيشترى خواهد داد. كريچنكو طى سفر خود به الجزاير در ژانويه،  اعلام كرد كه با همتاى خود توافق كرده است كه تماسها ميان متخصصان دو كشور براى مطالعه امكان همكارى در زمينه انرژى هسته اى صلح آميز ، آغاز شود. الجزاير در آستانه آغاز دوباره برنامه هسته اى خود است كه از سالها پيش متوقف شده است. دولت اين كشور لايحه اى را درباره استفاده صلح آميز از انرژى اتمى در مدت كمى به تصويب خواهد رساند.اين مسابقه تسليحاتى الجزاير، در مراكش نگرانيهايى را بوجود آورده است. مراكش در اواخر سال گذشته قراردادهايى را به سه شركت اسپانيايى (اورووسا، ايوكو و رودان پلى شيپس) در حدود ۲۰۰ ميليون يورو كه در مسابقه با هزينه نظامى الجزاير مبلغى بسيار ناچيز است ـ براى خريد ۱۲۰۰ ماشين با قابليت بالاى تاكتيكى، كاميون و ۱۰ كشتى گشتى براى مراقبت از سواحل خود، امضا كرد.زمانيكه خريد همه اين اسلحه ها پايان يابد، ارتش خلق الجزاير در شمال آفريقا مجهزترين ارتش خواهد بود. مسوولان مراكشى با نگرانى از خود مى پرسند كه همسايه آنها چه نيازى دارد كه نيروهاى مسلح خود را تا اين حد مدرنيزه كند. چرا كه مبارزه با تروريستها در الجزاير كه اخيراً جان ۱۵ نفر را در اين كشور گرفت، نه نيازى به شكارى بمب افكن دارد نه كشتى هلى كوپتر بر.

تهديد نظامى اخير تركيه متعاقب اظهارات نخست وزير اين كشور برضد «مسعود بارزانى» رييس منطقه كردستان عراق، كردهاى عراق را نگران كرده است. ژنرال «ياشار بيوك انيت» رييس ستاد ارتش تركيه در اظهارات بى سابقه اى بر ضرورت دست زدن به عمليات نظامى در شمال عراق برضد كردهاى مخالف تركيه تاكيد كرد. اين اظهارات چند روز بعد از سخنان تند «رجب طيب اردوغان» در واكنش به اظهارات مسعود بارزانى رييس منطقه كردستان عراق مطرح شد. مسعود بارزانى پيشتر در گفتگو با شكبه خبرى «العربيه» گفته بود: اگر تركيه در قضيه كركوك دخالت كند كردهاى عراق نيز در دياربكر تركيه دخالت مى كنند. اردغان دو روز بعد در اظهاراتى گفت: بارزانى نبايد سخنانى بر زبان آورد كه نمى تواند بار مسووليت آن را تحمل كند . رييس ستاد ارتش تركيه نيز در سخنانى گفت: كردهاى مخالف تركيه معروف به «پ.ك.ك» در منطقه بارزان مخفى شده اند و بايد دست به عمليات نظامى در شمال عراق بر ضد آنها زد. متعاقب اين اظهارات منابع خبرى كردهاى عراق، از حضور پرتعداد نيروهاى نظامى تركيه در نزديكى مرزهاى شمالى عراق خبر دادند. تركيه كه ظاهرا در حال فضاسازى براى دست زدن به اين حمله است يا به اعتقاد برخى كارشناسان درصدد نوعى زهرچشم گرفتن از كردهاى عراق است به همين مقدار بسنده نكرد. روزنامه «حريت» تركيه اواخر هفته گذشته ، مسعود بارزانى را متهم كرد كه با دادن رشوه درصدد خارج كردن اجبارى اقوام عرب از كركوك است. اين روزنامه نوشته است كه نماينده تركيه در عراق اسناد و مداركى با خود به واشنگتن برده كه نشان مى دهد حزب دمكرات كردستان به رهبرى مسعود بارزانى بيش از نيم ميليون دلار به وزير دادگسترى عراق داده تا قوانينى متناسب با مطالبات كردها تدوين كند. «هاشم الشبلى» وزير دادگسترى عراق، رياست كميته عالى اجراى ماده ۱۴۰ قانون اساسى عراق براى عادى سازى شرايط در كركوك و مناطق تماس با منطقه كردستان عراق را برعهده دارد. الشبلى كه با حمايت «اياد علاوى» نخست وزير سابق موقت عراق به اين منصب رسيد، اواسط هفته گذشته در پى فشارهايى كه بر وى وارد شد از منصب وزارت دادگسترى استعفا كرد. اما وزير امور مناطق كردنشين خارج از كردستان عراق بعد از استعفاى الشبلى عنوان كرد كه الشبلى همچنان رييس كميته عالى اجراى ماده ۱۴۰است. اين روزنامه تركيه نوشته است، حزب دمكرات كردستان نه تنها به وزير دادگسترى بلكه به ديگر مسوولين عراقى رشوه داده تا قوانين را مطابق خواست كردها تدوين كنند. به گزارش ايرنا اين روزنامه اضافه كرده است كه حزب دمكرات كردستان همچنين برخى از اقوام عرب را با پرداخت پول متقاعد به ترك كركوك كرده است. از سوى ديگر و بعد از اعلام حضور نظامى تركيه در نزديك مرز عراق، تركيه اعلام كرد كه فعاليت بازرگانى مرزى را در خروجى مرزى با كردستان عراق معروف به «ابراهيم خليل» كاهش داده و به جاى آن خروجى مرزى تازه اى با سوريه گشوده است. اين تحركات تركيه، كردهاى عراق را از بيم دست زدن تركيه به حمله نظامى به بهانه حضور اعضاى حزب كارگران كرد تركيه در شمال عراق، نگران كرده است. تركيه با ادعاى اينكه داراى توافقنامه اى امنيتى با رژيم سابق بعث است كه به آنكارا اجازه مى دهد براى سركوب كردهاى مخالف تركيه تا عمق ۱۰ كيلومترى وارد خاك عراق شود در طول سالهاى گذشته هر از چندى دست به اين حملات زده است. اين در حاليست كه مقامات كرد عراق مى گويند كه اعتبار توافقنامه مورد ادعاى تركيه با سرنگون شدن رژيم بعثى صدام نيز از بين رفته و تركيه هيچ بهانه اى براى اين حملات نظامى ندارد. از طرفى و در پى جدى شدن مجدد تهديدهاى نظامى تركيه، مسوول دفتر روابط خارجى در دولت منطقه كردستان عراق از كشورهاى عرب و دولت مركزى عراق خواست در مقابل اين تهديدها سكوت نكرده و موضع خود را اعلام كنند. «فلاح مصطفى» در نشست خبرى گفت: از دولت مركزى عراق مى خواهيم موضع رسمى خود را در قبال تهديد تركيه برضد كردستان و وحدت ارضى و حاكميت ملى عراق اعلام كند. وى اضافه كرد: از كشورهاى عربى نيز مى خواهيم به طور آشكار اين تهديد تركيه را برضد اراضى كردستان محكوم كنند زيرا كردستان جزيى از اراضى عراق است. در همين حال مسوول دفتر رياست منطقه كردستان عراق نيز اتهام هاى اخير تركيه مبنى بر پرداخت رشوه به مسوولان عراقى و اقوام عرب كركوك براى ترك اين شهر را تكذيب كرد. «فواد حسين» گفت: كردها نيازى به پرداخت رشوه ندارند زيرا قانون اساسى عراق صراحتا چگونگى حل مشكل كركوك را در چارچوب قانون شرح داده است. «جلال طالبانى» رييس جمهورى كردتبار عراق نيز اخيرا در تماس با نخست وزير تركيه گفته بود كه مايل است قضيه كردهاى مخالف تركيه را به شيوه مسالمت آميز حل و فصل كند. كردها كه آرامش و ثبات كردستان را بر هر چيز ديگرى ترجيح مى دهند، معتقدند: اين آرامش و ثبات را به سادگى به دست نياورده اند و آماده اند تا براى حفظ اين ثبات هرگونه سازشى را بپذيرند. اما آيا كردها حاضرند برسر حفظ اين آرامش و ثبات با تركها برسر قضيه كركوك مذاكره و سازش كنند؟ اين معمايى است كه روند رويدادهاى آتى آن را بيشتر آشكار مى كند. آنچه مسلم است آنكارا با دستاويز قرار دادن قضيه كردهاى مخالف تركيه تلاش مى كند كردهاى عراق را براى كوتاه آمدن از مطالباتشان در مورد كركوك تحت فشار قرار دهد. در مقابل كردها نيز به نظر مى رسد تهديدهاى تركيه را بسيار جدى گرفته اما آنها نيز به نظر نمى رسد در قضيه كركوك كه براى آنها بعد حيثيتى و راهبردى دارد با كسى سازش كنند.

«ثبات سياسى و امنيتى لازم به چه صورتى و در چه زمانى در عراق برقرار خواهد شد؟ پاسخ به اين سوال كاملا روشن است، مطمئنا هم كشورهاى منطقه و هم جامعه  جهانى كاملا از پاسخ اين سوال تكرارى مطلع هستند. همه مى دانند كه تعيين جدول زمانى مشخص براى خروج نيروهاى آمريكايى از عراق و برقرارى آشتى ملى ميان طوائف و احزاب مختلف عراقى اولين و آخرين راه كار مناسب براى حل بحران هاى عراق و برقرارى امنيت و ثبات در اين كشور است. اما آيا آمريكا اين عامل اصلى فتنه و بحران در عراق، حاضر است به چنين واقعيتى تن دهد؟»روزنامه  الوطن -چاپ تونس- با ارايه  تحليلى تحت عنوان «بحران عراق و كنفرانس هاى تمام نشدنى» مى نويسد: «موضوع برگزارى كنفرانس هاى متعدد براى بررسى بحران عراق و دستيابى به راهكارها و راه حل هايى جهت برقرارى امنيت وثبات در اين كشور آشفته و بحران زده به يك موضوع بى اهميت و بعضا به صورت جوك رسانه اى تبديل شده است. اين كاملا احمقانه است كه جامعه  جهانى و منطقه بخواهد هم چنان به دنبال افق هاى روشن در كنفرانس هاى متعددى كه براى حل بحران عراق برگزار مى شود، باشند. ديروز كنفرانس بغداد بود و امروز كنفرانس شرم الشيخ، تنها تشبيه طنز آميزى كه مى توان از اين كنفرانس ها ارايه داد اين است كه اين كنفرانس ها به عرصه اى براى ديد و بازديد سران كشورهاى منطقه و جهان با يكديگر تبديل شده است و شايد هم به تعبيرى سياسى به عرصه اى براى زد و بندهاى سياسى پشت پرده تبديل شده است كه مطمئنا بازنده اصلى تمامى اين زد و بندها ملت عراق هستند.» در ادامه  اين تحليل آمده است: «هوشيار زيبارى، وزير خارجه  عراق با اشاره به كنفرانس آينده  وزيران خارجه  كشورهاى همجوار عراق كه قرار است در شرم الشيخ مصر برگزار شود، گفته است: «هدف اصلى اين كنفرانس كاهش تنش هاى موجود ميان طرف هاى منطقه و طرف هاى بين المللى بر سر موضوع بحران عراق است»، الحق كه پاسخ صريحى است زيرا اين كنفرانس حداقل چيز ممكن در اين زمينه را كه مى تواند به عنوان نتيجه پايانى ارايه دهد محقق ساختن همين هدف است كه زيبارى به  آن اشاره كرده است. كنفرانس شرم الشيخ چون كنفرانس سابق در بغداد علاوه بر حضور كشورهاى همجوار با حضور پنج عضو دايمى شوراى امنيت، سازمان كنفرانس كشورهاى اسلامى و اتحاديه عرب برگزار خواهد شد. تجربه ثابت كرده است كه اين كنفرانس ها چه با مشاركت كشورهاى همجوار به صورت منطقه اى برگزار شود و چه به صورت گسترده تر و با حضور جامعه بين المللى برگزار شود در صورتى كه چارچوب اصلى حل بحران عراق در آن درنظر گرفته نشود نمى تواند به نتيجه مطلوب يعنى پايان دادن به بحران هاى عراق و هرج و مرج هاى امنيتى و سياسى اين كشور منتهى شود.»روزنامه  الوطن در ادامه  اين تحليل مى آورد: «تا زمانى كه كشورهاى اروپايى سياست يك گام به جلو و يك گام به عقب را در قبال سياست هاى آمريكا دنبال مى كنند و نيز كشورهاى منطقه به خصوص كشورهاى عربى سياست خجولانه خود در قبال سياست هاى كاخ سفيد در منطقه را دنبال مى كنند بحران عراق هم چنان به حال خود باقى خواهد ماند.
لشكركشى منطقه اى و جهانى براى حضور در كنفرانس هاى متعدد براى ملت عراق كه در آتش سياست هاى تجاوزگرانه آمريكا مى سوزند بى فايده است.
اين مردم ستم كشيده و زجر ديده كه چشم اميد خود را به اين كنفرانس هاى فرضى و خيالى بسته اند ديگر نمى توانند در خواب و خيال منتظر صدور بيانيه يا قطعنامه اى براى حل بحران عراق و برقرارى ثبات و امنيت در اين كشور باشند. سازمان هاى پژوهشى غرب در راس آن آمريكا هر روز در نظرسنجى هاى جديد خود از گسترش تروريسم در عراق خبر مى دهند و طبق معمول نومحافظه كاران كاخ سفيد از نتايج تمامى اين نظرسنجى هاى انجام شده براى كاهش تنش و بحران در عراق استفاده نمى كنند و به جاى ريشه يابى دقيق افزايش اين تنش ها و بحران ها، در راستاى منافع خود و اسراييل عمل مى كنند و اهرم فشار خود را بر ايران و سوريه متمركز مى كنند.» به گزارش ايسنا در اين تحليل همچنين آمده است: «به راستى مقاومت هاى مسلحانه اى كه در عراق جريان دارد در چارچوب مقاومت هاى ملى مردمى اين كشور در برابر اشغالگران تعريف مى شود يا در چهارچوب فعاليت هاى تروريستى كه آمريكا مدعى آن است؟ هيچ شكى در آن نيست كه مخالفان سياست هاى خارجى آمريكا در منطقه زياد هستند و نيز هيچ شكى وجود ندارد كه بسيارى چون شبكه القاعده مبارزه با آمريكا و سياست هاى استعمارگرايانه اش را درچارچوب جهاد فى سبيل الله تعريف مى كنند زيرا معتقدند سياست هاى اصلى آمريكا در منطقه بر ايجاد اختلاف و فتنه گرى ميان مسلمانان و ايجاد شكاف در صفوف مسلمانان جهان متمركز مى شود كه البته اين اعتقاد بى جا و دور از واقع نيست زيرا وقايع موجود و جارى در منطقه به نوعى اين نظريه و تئورى القاعده را ثابت مى كند، اما آيا مردم عراق با وجود تحمل اين همه سختى، رنج، زجر، درد و خرابى توسط ايالات متحده آمريكا در زمينه  مبارزه مسلحانه با نيروهاى آمريكايى در اين كشور اولى تر و محق تر نيستند؟ شايد شبكه القاعده در عراق فعاليت داشته باشد و به رويارويى با سربازان آمريكايى بپردازد اما اين موضوع نمى تواند واقعيت بزرگترى چون وجود جريان مقاومت ملى مردمى مسلحانه درعراق عليه نيروهاى آمريكايى را كمرنگ كند.»در پايان اين تحليل آمده است: «به اعتقاد بسيارى از مسوولان برجسته فعلى و سابق آمريكا اين كشور در باتلاق عراق فرو افتاده است و در صورتى كه به فكر خروج زودهنگام از اين باتلاق نباشد در آن غرق خواهد شد و طبيعتا اين موضوع پيامدهاى بسيار بد و نتايج بسيار سنگينى تا سال هاى سال براى ايالت متحده آمريكا خواهد داشت. به اجماع جامعه جهانى و كل منطقه آمريكا بايد زمينه مسالمت آميز حل بحران عراق را هر چه سريع تر به وجود آورد و اولين اقدام در اين راستا اعلام جدول زمانى مشخص براى خروج نيروهاى آمريكايى است. دومين اقدام متوقف ساختن سياست هاى ضد و نقيض آمريكا در عراق كه به گسترش دامنه فتنه و جنگ در عراق ميان طوائف و احزاب انجاميده است. مطمئنا وقوع هر گونه جنگ داخلى در عراق بيش از آن كه براى عراق و كشورهاى منطقه خطرساز باشد براى آمريكا و منافع اش در كل منطقه خطرساز خواهد بود. بنابر اين بهترين سياستى كه ممكن است آمريكا براى نجات خود از اين وضعيت داشته باشد آن است كه فضاى مناسبى را جهت موفقيت كنفرانس هاى حل بحران  عراق فراهم سازد.»