آيينه هنر: «من نمى دانم گودو كيست؟ من حتى نمى دانم كه او وجود دارد يا نه؟ من حتى مطمئن نيستم كه شخصيت هاى نمايشنامه ام كه انتظار آمدن گودو را مى كشند قلباً به وجود او ايمان دارند يا خير. تمام چيزى را كهمى دانم در نمايشم عنوان كرده ام. مى دانم كه چيز زيادى نيست؛ اما براى من كافى است. حقيقت آن است كه من حتى به كمتر از آن هم رضايت مى دادم...» ساموئل بكت از برجسته ترين آثار مكتوب نمايشى در قرن بيستم نمايشنامه  تراژيك ـ كمدى «در انتظار گودو» به قلم ساموئل بكت؛ نويسنده و شاعر ايرلندى؛ است. در انتظار گودو نمايشنامه اى است دو پرده اى با حضور پنج شخصيت: «استراگون»، «ولاديمير»، «لاكى»، «پازو» و «پسر».دو شخصيت اصلى اين نمايشنامه  استراگون و ولاديمير هستند كه براى آمدن شخصى به نام گودو انتظار پوچ و بى نتيجه اى را تجربه مى كنند. محل ملاقات استراگون و ولاديمير با گودو بر روى تلى خاك در كنار يك درخت خشكيده است. استراگون فردى سر به هوا و بى توجه تصوير شده كه دچار حواس پرتى است و دائم حوادثى كه اتفاق مى   افتد را از ياد مى برد. ولاديمير از او دقيق تر و نسبتاً محتاط تر است. او هر بار استراگون را به صبر كردن براى آمدن گودو تشويق مى كند. سماجت اين دو در انتظار ديدن فردى كه هر بار به وسيله پسرى آمدنش به بعد موكول مى شود طرح ساده اى را به نمايش مى گذارد. آنها گريه مى كنند، دعوا مى كنند، به خودكشى فكر مى كنند، هويج مى خورند و منتظرند تا شايد گودو از راه برسد. بكت به گونه اى اين نمايشنامه  را تنظيم كرده كه هر بار كه اين دو نفر از آمدن گودو نااميد مى شوند سلسله عواملى دست به دست هم مى دهد تا اميدى واهى در اين دو نفر، آنها را به ادامه اين انتظار بكشاند.» بكت، نمايشنامه  گودو را در سال ۱۹۵۰ به زبان فرانسوى نوشت و سه سال بعد خود، ترجمه انگليسى آن را با اندكى تغيير در جزئيات منتشر ساخت. اين تغييرات اندك، نتايج مثبتى را در پى داشت و سبب شد تا منتقدان دو نشريه «آبزرور» و «سان دى تايمز» نگاه ويژه اى به اجراى اين نمايش داشته باشند. بكت در مورد خلق اين نمايشنامه  گفته است: «در انتظار گودو براى من يك استراحت بود. مى خواستم به وسيله نوشتن از فشارى كه در آن محبوس شده بودم رهايى يابم و نتيجه اثرى شد به نام در انتظار گودو. هر چند بايد اذعان كنم كه ديدن تصوير يك نقاشى از «كاسپر ديويد فردريش» به نام «زوجى نظاره گر نور مهتاب» در خلق اين اثر بى تاثير نبوده است. من اين نمايشنامه را به زبان فرانسه نوشتم و در لحظه خلق شخصيت هايم هيچ تعمدى از انتخاب نام گودو وجود نداشت. تنها بعد از ترجمه آن به زبان انگليسى بود كه تشابه كلمه «Godot» و «GOD» براى منتقدان اين شبهه را به وجود آورد كه شخصيت گودو كنايه از خداست. اين چيزى نيست كه من به آن فكر كرده باشم. شايد در ضمير ناخودآگاهم چنين چيزى وجود داشته ولى در هر حال هر كسى آزاد است تا برداشت خود را از گودو داشته باشد.»
كارشناسان تئاتر، نمايشنامه «در انتظار گودو» را تصوير انسان دنياى مدرن امروز مى دانند. اين نمايشنامه  به عنوان نماينده تئاتر پوچ نما (ابزورد) شناخته مى شود. بكت در طول حيات ادبى اش نمايشنامه هاى ماندگارى از جمله «آخرين نوار كراپ»، «آخر بازى» و «روزهاى خوش» را منتشر ساخت. نمايشنامه «در انتظار گودو» نيز بر خلاف ميلش در طول حيات وى ضبط تلويزيونى شد. بكت سرانجام در سال ۱۹۶۹ در حالى برنده جايزه نوبل ادبيات شد كه درخت نمايشنامه  «در انتظار گودو» در تغيير دو پرده نمايش، بارها و بارها در اجراهاى متعدد شاهد جوانه زدن چهار تا پنج برگ بود.

آيدين آغداشلو؛ هنرمند ونويسنده هنرهاى تجسمى؛ گفت: «براى حفظ و بقاى هنر تذهيب به شكل متعالى آن بايد دانشكده اى خاص اين هنر تاسيس شود و از استادان بازمانده گذشته كه هنوز زنده هستند براى تدريس در اين دانشكده دعوت شود.» آغداشلو در گفت و گو با ايرنا، افزود: «آخرين استاد بزرگ تذهيب ايران مرحوم حاج حسين اسلاميان بود كه آثارش از هر حيث معادل و همتراز آثار استادان گذشته بود و با درگذشتش اين عرصه به كلى خالى مانده است و تذهيب معاصر ايران در سطح وسيع و تجارى خود هيچ ويژگى چشمگيرى ندارد.» او افزود: «تذهيب در ايران به يمن بركت قرآن شكل گرفت و به حد كمال خود دست يافت. نسخه هاى نخستين قرآن بسيارساده خوشنويسى مى شدند. خوشنويسى قرآن به خط كوفى شيوه مرسوم كتابت قرآن در قرون دوم تا چهارم هجرى قمرى بوده است. » آغداشلو گفت: «هدف هنرمندان آن زمان اداى سهم و وظيفه خود در تجليل كلام خدا بود و به همين دليل رويكرد به هنر خوشنويسى آغاز شد و به حد اعلاى خود رسيد. تذهيب بعدها و به آرامى نقش خود را بازيافت. » اين هنرمند تاكيد كرد: «نخستين تذهيب ها چنانكه از نامش پيداست با آب طلا گرداگرد سوره و درمحل نقطه گذارى آيات به كار رفت و در گذر زمان ظريف تر، زيبا تر و پيچيده تر شد.» كتاب هاى علمى، ديوان هاى اشعار و متون مذهبى به تذهيب آراسته مى شده اند. آغداشلو در پايان گفت: «اوج هنر تذهيب ايران از قرن هشتم تا يازدهم است و عالى ترين نمونه ها به شكل عمومى در قرآن هاى خطى كار مى شود.»

بار خدايا! مرا در اصلاح خويش به كارى فرمان داده اى كه خود به گزاردن آن تواناتر از من هستى و قدرت تو بر آن و بر من از قدرت من بيش است. پس مرا به كارى برانگيز كه تو را از من خشنود مى گرداند و خشنودى خود از من بخواه، بدان هنگام كه از عافيت برخوردار باشم. بار خدايا! مرا طاقت رنج نيست و مرا ياراى شكيبايى در بلا نيست و مرا توان درويشى نيست. پس روزى من از من دريغ مدار و مرا به ديگر آفريدگانت وامگذار و تو خود نياز من برآر و تو خود كفاف من بر عهده دار. بار خدايا! در من بنگر و همه كارهاى من زير نظر دار، كه اگر مرا به خود واگذارى، از گزاردن هر كار ناتوانم و زمام مصلحت خويش از كف بدهم و اگر كار من به آفريدگان خود واگذارى، بر من روى ترش كنند و اگر مرا به پناه خويشاوندانم فرستى، محرومم دارند و اگر دهند، اندك دهند و بى مقدار و بسى بر من منت نهند و مرا مذمت كنند. بار خدايا!به فضل خود توانگرم گردان و به عظمت خو مرتبتى بزرگم ده و به توانگرى خود گشاده دستى ام عطا كن و از هر چه تو راست به من بخش تا بى نياز گردم. بار خدايا! بر محمد و خاندانش درود بفرست و مرا از حسد برهان و از گناهان در امان دار و از حرامها پرهيز ده و مرا بر ارتكاب معاصى گستاخ مفرماى و ميل و خواهشم را به ساحت خود معطوف دار و چنان كن كه به هر چه از تو مى رسد خرسند باشم. اى خداوند، در هر چه مرا روزى كرده اى و در هر چه بخشيده اى و در هر چه نعمت كه ارزانى ام داشته اى بركت ده و چنان كن كه در هر حالت كه هستم، در حفظ تو باشم و در حراست تو باشم و مستور از چشم بدخواهان باشم و دور از تطاول دشمنان باشم و در پناه تو باشم و در زينهار تو باشم.
* صحيفه سجاديه گوشه اى از نيايش بيست و دوم

نامه هايى كه اخيرا از «پابلو پيكاسو» نقاش اسپانيايى انتشار يافته حاكيست كه اين نقاش نقش فعالى در حمايت از نيروهاى مقاومت فرانسوى در جريان اشغال فرانسه توسط نازى ها داشته است. خبرگزارى يونايتدپرس از پاريس گزارش داد كه «پيتر ريد»، رئيس بخش زبان فرانسه دانشگاه كنت،مجموعه اى از نامه هايى را منتشر كرده كه نشان مى دهد كه پيكاسو از «روبر دسنو» يكى از فعالان نيروهاى مقاومت فرانسه به طور جدى حمايت كرده است. برخى از اين نامه ها بين «پيكاسو» و «يوكى» همسر «دسنو» است كه پدر سبك كوبيسم را به مشاركت در يكى از كارهاى ادبى «دسنو» دعوت مى كند. «پيكاسو» هيچگاه در فعاليت هاى علنى مقاومت شركت نداشت، اما دوستان وى ازمخالفان فاشيسم بودند و وى به آنها با دادن آثار هنرى خود كمك مى كرد تا آنها را بفروشند يا كار پيدا كنند. «دسنو» يكى از اين افراد بود كه پيكاسو فرصتى فراهم آورد تا وى ديباچه اى را براى يك آلبوم از ۱۶نقاشى وى در ازاى سه هزار فرانك نوشت.

۱۲ سالن تئاتر جديد در يكى از شهرهاى آمريكا و با استفاده از بودجه ايالتى احداث مى شوند. به گزارش ايسنا، مقامات شهر «آنچريچ» آمريكا از عقد قراردادى با شركت « سينمارك» براى احداث ۱۲ سالن جديد تئاتر دراين شهر خبر دادند. برطبق گفته مسئولان شركت « سينمارك» اجراى اين پروژه شش سال به طول مى انجامد، اين اولين سالن تئاتر از اين مجموعه در ماه نوامبر سال آتى ميلادى به بهره بردارى مى رسد. حداقل گنجايش هر يك از سالن هاى تئاتر ياد شده ، هزار و ۳۰۰ نفر است و كل بودجه احداث سالن هاى تئاتر شهر « آنچريچ» توسط دولت ايالتى تأمين شده است. گفته مى شود: طبق بررسى هاى كارشناسان براى اجراى اين پروژه به بيش از ۹ هزار مترمربع فضا احتياج است.

خانه نمايش اداره برنامه هاى تئاتر از ۱۵ مهرماه فعاليت خود را با اجراى نمايش «بازيگر و زنش» اثر استاد على نصيريان ادامه مى دهد.پيمان شيخى، مسئول روابط عمومى اداره برنامه هاى تئاتر و خانه نمايش، با اعلام اين خبر به سايت ايران تئاتر گفت: «اين نمايش از جمله آثار شاخص على نصيريان است كه مجيد ستايش آن را كارگردانى كرده و در حال حاضر   مديريت خانه نمايش ۱۵ اجرا براى آن در نظر گرفته است كه چنانچه از آن استقبال  شود، مدت اجراى آن تمديد خواهد شد.اين نمايش به زندگى خانواده اى هنرمند مى پردازد كه به خاطرفرزندشان به آمريكا مهاجرت مى كنند. در اين نمايش آتش تقى پور و منيژه گلچين  ايفاى نقش مى كنند.»

ميرجلال الدين كزازى «فرهنگ واژگان ادبى از انگليسى به فارسى» را منتشر مى كند. اين نويسنده و استاد زبان و ادبيات فارسى در اين باره توضيح داد: «سعيد سبزيان واژه هاى ويژه ادبى را با نگاهى بسيار فراخ در زبان انگليسى، گرد مى آورد، برابرى براى آن ها مى يابد و سپس آن ها را به من ارائه مى دهد و من مى كوشم برابرى شايسته كه بيشتر پارسى است،  براى اين واژگان بيابم.» كزازى هم اكنون جلد نهم «نامه باستان» را در دست نگارش دارد، كه درواقع آخرين جلد اين كار پژوهشى درباره «شاهنامه» است. به گزارش ايسنا، تاكنون هفت جلد از اين كتاب منتشر شده است و جلد هشتم آن هم به زودى از زير چاپ بيرون خواهد آمد. اين دوره ۹  جلدى احتمالا به همراه فهرست و نمايه هاى آن به ۱۰ يا ۱۱ جلد خواهد رسيد.

شوراى انتخاب آثار مجموعه تئاترشهر سفارش توليد متون فاخر و ارزشمند را به نويسندگان گوناگون مى دهد. ايوب آقاخانى دبير و سخنگوى اين شورا با تاييد اين خبر به خبرگزارى دانشجويان گفت: «شوراى انتخاب آثار تئاترشهر در نظر دارد براى ارتقاى كيفى نمايشنامه هاى اجرا شده در اين مجموعه ازنمايشنامه نويسانى كه توانايى و كفايت خود را در حرفه شان اثبات كرده اند، دعوت به همكارى كند.» وى ادامه داد: اين طرح به طور فازبندى شده و مرحله به مرحله و نيز به فراخور نيازهاى زيبايى شناسى و محتوايى مد نظر اين شورا اجرا خواهد شد. اين طرح در حالى مطرح شده كه بسيارى از كارگردان هاى تئاتر طى سالهاى ۸۵ و۸۶ به سمت نمايشنامه هاى خارجى گرايش پيدا كرده بودند و تعدادى از آنها رد شدن متون ايرانى را دليل گرايش خود به آثار خارجى عنوان مى كردند.

نمايش هاى «تجربه هاى اخير» و «در ميان ابرها» به كارگردانى امير رضا كوهستانى آبان و آذر سال جارى عازم فرانسه مى شوند. نمايش «تجربه هاى اخير» كه دومين تجربه گروه تئاترمهر شيراز، بعد از «رقص روى ليوانها» است، قرار است از ۱۴آبان تا هشتم آذر عازم فرانسه شود. اين نمايش ده اجرا در فستيوال پاييزى پاريس كه يكى از معتبرترين جشنواره هاى تئاترى اروپا است دارد و تعدادى اجرا نيز در يكى از شهرهاى فرانسه خواهد داشت. نمايش «تجربه هاى اخير» داستان چند زن از نسلهاى مختلف است كه در طول نمايش از زندگى هاى خود سخن مى گويند. به گزارش ايسنا، گروه تئاتر «مهرشيراز» همزمان با اين اجراها قرار است نمايش «در ميان ابرها» را از پنجم تا دهم آذر در شهر بزانسون فرانسه طى سه روز به صحنه ببرد، در اين نمايش حسن معجونى و باران كوثرى نقش آفرينى مى كنند.

داود رشيدى تصميم دارد از طريق سازمان فرهنگى ـ هنرى شهردارى تهران به صورت پيوسته در چند فرهنگسراى تهران، تئاتر اجرا كند.داود رشيدى،بازيگر و كارگردان پيشكسوت تئاتر، با اعلام اين خبر به سايت ايران تئاتر گفت:«از مدتى قبل تصميم داشتم نمايشى در چند فرهنگسراى تهران اجرا كنم كه بتواند با اقشار مختلف جامعه ارتباط برقرار كند؛  اما هنوز نمايش مورد نظرم را پيدا نكرده ام.»وى در ادامه افزود:«هدف من از اجراى نمايش در نقاط مختلف شهر، برقرارى ارتباط مناسب ميان تماشاگران عام و تئاتر است؛ بنابراين، بايد نمايشى را انتخاب كنم كه علاوه بر پرمحتوا بودن، توانايى برقرارى ارتباط با اقشار مختلف شهر كارى را نيز داشته باشد.»رشيدى در مورد نمايشنامه مورد نظر خود براى اجرا در فرهنگسراها اظهار كرد:«از چند ماه قبل نمايشنامه هاى متعدد ى را مطالعه كرده ام اما هنوز نمايشنامه مورد نظرم را نيافته ام و همچنان سرگرم مطالعه چند نمايشنامه  خارجى هستم.»وى در پايان ابراز اميدوارى كرد بتواند بعد از پايان ماه محرم نمايشنامه مورد نظرش را روى صحنه ببرد.

آيينه هنر: مديرعامل خانه موسيقى ، از ادامه يافتن كنسرت ها پس از ماه رمضان و در نيمه دوم سال خبر داد. به گزارش خانه موسيقى، حميدرضا نوربخش گفت: «خانه موسيقى در نظر دارد كنسرت هاى ديگرى نيز در نيمه دوم سال برگزار كند. كنسرت گروه عارف به سرپرستى پرويز مشكاتيان برنامه ريزى شده است و پس از ماه مبارك رمضان برگزار مى شود. »نوربخش همچنين نيمه اول امسال را روزهاى پر رونق موسيقى خواند و ادامه داد: « روزهاى بسيار خوبى را پشت سر گذاشته ايم. اين تابستان در دو سه دهه اخير كه شاهد اجراى برنامه هاى كنسرت بودم بى سابقه بود. امسال نقطه عطفى در زمينه اجراى برنامه هاى صحنه اى بود كه در خاطره ها مى ماند و مى توان آن را در تقويم موسيقى ثبت كرد. » وى ادامه داد: «در هيچ سالى پيش نيامده كه گروه هاى شاخص موسيقى به دنبال هم كنسرت بدهند. انگار يك فستيوال موسيقى اعلام نشده در حال انجام بود. از سوى ديگر استقبال بسيار خوب مردم از كنسرت ها نشان داد موسيقى بيش از آنچه برخى تصور مى كردند طرفدار دارد. يكى از مهم ترين دستاوردهاى اين كنسرت را مى تواند انگيزه مضاعف موسيقيدانان برشمرد.»