در سال ۱۸۷۴ گروهى از نقاشان و مجسمه سازان، نمايشگاه گروهى را در پاريس برگزار كردند كه باعث شكل گيرى نهضتى با نام «امپرسيونيسم» شد. در ميان بنيان گذاران گروه هنرمندانى چون : كلود مونه، ادگار دگا و كاميل پيسارو وجود داشتند. اعضاى گروه با مستقل شدن از مجمع رسمى ساليانه كه شامل هيأت ژورى از هنرمندان منتخب آكادمى هنرهاى زيبا بود، متحد شدند و با وجود شيوه متفاوتى كه در ارائه نقاشى هايشان داشتند، در جامعه به عنوان يك گروه مستقل و جديد ظاهر شدند. در حاليكه منتقدان سنتى آثار آنان را طراحى هاى نيمه تمام خواندند و به باد انتقاد گرفتند، نويسندگان مترقى تر، آنها را به خاطر نحوه نمايش زندگى مدرن مورد ستايش قرار دادند. براى نمونه، ادموند دورانتى در مقاله اى به نام «نقاشى مدرن» در سال ۱۸۷۶ نحوه نمايش آنان از يك موضوع معاصر را شيوه اى بديع و مناسب و انقلابى در نقاشى عنوان كرد. افراد گروه از انتخاب نامى براى اين شيوه كه دلالت بر نوعى اتحاد يا سبك باشد دورى مى كردند با اين حال بعضى هايشان نامى را كه در آخر برايشان در نظر گرفتند و به آن شناخته مى شدند يعنى «امپرسيونيست ها» را پذيرفتند. امروزه آثار آنها با ويژگى هايى چون مدرن بودن و محتوايى در جهت مخالف شيوه هاى سنتى، تلفيق تكنيك ها و ايده هاى جديد و نوع بيانشان از زندگى مدرن، شناخته شده اند. به گزارش سايت آفتاب، تابلويى از كلود مونه با نام «Impression sunrise»؛ (تأثير، طلوع آفتاب)؛ كه در سال ۱۸۷۴ به نمايش درآمد، باعث انتخاب نام امپرسيونيسم براى اين آثار شد زيرا منتقدى به نام «لوييز لروى» اين اثر را يك طراحى نيمه تمام و يك «تأثير» خواند و نه يك نقاشى و از آن انتقاد كرد! اين نام، شيوه اى را كه اكثر نقاشان مستقل از آن استفاده مى كرد، نشان مى داد: ضربه هاى كوتاه و بريده قلم مو كه اشكال و رنگهايى خالص و مخلوط نشده به دست مى دهد و بر تأثير نور در نقاشى تأكيد مى كند. آنها سايه روشن ها را با رنگ هاى ديگرى غير از سفيد و خاكسترى و سياه نمايش مى دادند. استفاده آزاد و رهاى آنها از قلم مو اثرى ناگهانى و بى قيد و بند بر روى تابلو داشت كه غالباً كل كار و تركيب بندى را مى پوشاند. اين شيوه به ظاهر اتفاقى با استقبال گسترده اى مواجه و حتى در مجمع ساليانه ، به عنوان زبانى جديد از نمايش زندگى مدرن شناخته شد. علاوه بر تكنيك افراطى آنها، رنگهاى روشن پرده هاى نقاشى امپرسيونيسم چشمها را كه تا آن زمان به رنگهاى سنگين نقاشى هاى آكادميك عادت داشت، مى زد. آنها از لايه ضخيم رنگ طلايى كه نقاشان براى ملايم كردن اثر خود روى بوم مى كشند، نيز استفاده نمى كردند. نقاشى ها بخودى خود بسيار روشن بودند، قرن نوزدهم شاهد گسترش تركيب رنگهاى جديدى در هنر نقاشى بود، سايه هايى با آبى روشن، سبز و زرد كه نقاشان تا پيش از آن هرگز استفاده نكرده بودند براى مثال ادوارد مانه در سال ۱۸۷۴ در تابلوى نقاشى «قايق رانى» به طور وسيعى از آبى نيلگون و تركيبى از آبى سير استفاده كرده است. كادربندى عجيب، تركيب بندى متأثر از ژاپنى ها ، قايقرانى شيك پوش و دستيار او با فرمى مدرن، و استفاده از مواد متعدد در نقاشى از ويژگى هاى ديگر اين تابلوست. استفاده از محيط هاى روستايى و حومه شهر پاريس، موضوع مورد علاقه نقاشان امپرسيونيسم خصوصاً كلود مونه و پيرآگوست رنوار بود. خيلى از آنها براى نقاشى چندماه يا يكسال را خارج از شهر مى گذراندند. خطوط راه آهن كه به تازگى در خارج از پاريس تأسيس شده بود بسيارى از پاريسى ها را در آخر هفته ها به حومه شهر مى كشاند. بعضى از آنها ترجيح مى دادند بر زندگى روزانه مردم بومى دهكده تمركز كنند و بعضى ديگر به زندگى كسانى كه براى تعطيلات به دهكده مى آمدند و از زندگى مدرن فاصله مى گرفتند . شايد پايگاه اوليه مدرنيته در اواخر قرن نوزده خود شهر پاريس بود، كه در بين سالهاى ۱۸۵۳ تا ۱۸۷۰ در زمان ناپلئون سوم نوسازى شد. فرمانده ارشد او به نام «بارون هوسمن» پروژه ها را هدايت مى كرد و دستور به تخريب ساختمانهاى قديمى داد تا فضايى بازتر، پاكيزه تر و ايمن تر براى پاريس ايجاد كند. يكى ديگر از اتفاقاتى كه به چهره جديد پاريس كمك كرد، محاصره شهر در جنگ Franco-prussian در سال ۱۸۷۰ ـ ۱۸۷۱ بود كه باعث بازسازى شهر تخريب شده ،  گرديد و در اين زمان هنرمندان امپرسيونيست چون پيسارو و گوستاو كايلبوت تابلوهايى از چهره جديد شهر خلق كردند. آنها از سبك خود براى به تصوير كشيدن بلوارهاى عريض، باغهاى عمومى و ساختمان هاى بزرگ استفاده كردند. گروهى ديگر بر زندگى كارگران، خواننده ها، رقاص ها و گروهى بر لحظه هاى كوتاه و گذراى زندگى شخصيت هايى كه مشاهده مى كردند، تمركز مى كردند. اين جمع، در بين سال هاى ۱۸۷۴ تا ۱۸۸۶ هشت نمايشگاه گروهى برپا كردند، اما بعدها عواملى چون محاصره پاريس ، اختلافات سياسى و فلسفى ، باعث جدايى تعدادى از اعضا شد و تغييرات زيادى بين افراد گروه به وجود آورد. تنوع زياد و اشكال زيادى كه در اين نهضت به وجود آمد، ارائه تعريفى دقيق از امپرسيونيسم را مشكل مى سازد. زندگى مكتب امپرسيونيسم مانند تأثيرات نورى كه در تابلوهايشان خلق مى كردند كوتاه و گذرا بود اما حركت اين نهضت و نتايج آن و رويكردش به مدرنيته، بعدها مانند سكوى پرشى براى هنر پيشروى اروپا شد.

هومن برق نورد گفت: «با حضور در نمايش بيژن و منيژه خاطرات گذشته برايم تداعى مى شود.» هومن برق نورد بازيگر نقش بيژن در نمايش «بيژن و منيژه» نوشته و كار محمود عزيزى، با اعلام اين مطلب به سايت ايران تئاتر گفت: «من فعاليت تئاترى ام را با حضور در نمايش هاى ژانر كلاسيك آغاز كردم و بعد در ساير ژانرهاى رئال و . .. فعاليت خودم را ادامه دادم. به همين دليل با حضور در نمايش بيژن و منيژه خاطرات گذشته برايم زنده مى شود.» برق نورد در خصوص حضورش در نمايش «بيژن و منيژه» اظهار كرد: «حضور در اين نمايش از سوى محمود عزيزى پيشنهاد شد. پس از مطالعه نمايشنامه به نقش پيشنهادى كه نقش بيژن بود علاقه مند شدم. پس از ورود به كار و آغاز تمرينات متوجه شدم كه ديدگاه هاى عزيزى به عنوان نويسنده و كارگردان در نمايش بسيار دخيل است و با بيژن و منيژه اى كه از دوران كودكى شنيده ام، تفاوت دارد. البته اين را هم بگويم كه من بازيگر هستم و بايد ديدگاه هاى كارگردان را ارائه كنم.» برق نورد گفت: «نمى توانم بگويم كه تماشاگران ما با اين نمايش چه برخوردى خواهند داشت اما فكر مى كنم كه كار مورد توجه قرار خواهد گرفت. به هر حال اين نمايش متنى دارد كه پايه و بنيان اوليه اش برگرفته از شاهنامه فردوسى است و نسل به نسل به ما رسيده بنابراين مى تواند مفيد واقع شود.»

«مارگارت آت وود » نويسنده كانادايى موفق شد جايزه ادبى آسترياس اسپانيا را ازآن خود كند. به گزارش خبرگزارى كتاب، اين جايزه براى سالها فعاليت ادبى در ژانر هاى گوناگون و نيز «شادابى و استحكام» آثار آت وود به اين نويسنده ۶۸ ساله كانادايى اهدا شده است. جايزه «آسترياس» هر سال به هشت نفر در رشته هاى مختلفى چون ادبيات، علم،  ورزش و  ... اهدا مى شود. از اين نويسنده آثار زيادى در حوزه ادبيات داستانى منتشر شده و تاكنون ۲۵ كتاب شعر نيز نوشته است. وى پيش از اين در سال ۲۰۰۰ براى رمان «آدمكش كور» نيز جايزه ادبى بريتانيا را دريافت كرده بود. مارگارت آت وود به عنوان يك نويسنده كانادايى امروزه به يك چهره ماندگار در حوزه ادبيات داستانى تبديل شده و اغلب آثار او به سى و پنج زبان ترجمه شده اند.

حراج يكى از شاهكارهاى كلودمونه نقاش مشهور اكسپرسيونيسم در قرون ۱۸ و ۱۹ ميلادى اروپا ركورد تازه اى را در تاريخ خانه حراج كريستى لندن برجاى گذاشت. به گزارش باشگاه خبرنگاران، اثر معروف اين نقاش برجسته در لندن به حراج گذاشته شد كه به رقم ۷/۵۱ ميليون يورو به فروش رسيد. اين تابلو يكى از تابلوهاى مجموعه نقاشى با نام «سرونس» است كه رقم پايه آن ۱۸ تا ۲۴ ميليون يورو تعيين شده بود، اما برخلاف تصور كارشناسان اين تابلو حدود دو برابر اين رقم به فروش رسيده است. كلودمونه كه از سال ۱۸۴۰ تا ۱۹۲۶ ميلادى در فرانسه مى زيست و اين تابلو را در سال ۱۹۱۹ ميلادى كشيده بود. در اين خانه حراج در كنار تابلوى مونه، آثار نقاشان مشهورى مانند پابلو پيكاسو، هنرى ماتيس، هنرى دتولوز و ادگار دگا نيز به حراج گذاشته شد. اين آثار نيز با رقم هايى بالاتر از تصور كارشناسان به فروش رسيدند.

آيينه هنر: علاقمندان شركت در اولين جشنواره هنرى «هدى» با محورهاى هنر، دين و انديشه و بر اساس سه اثر از شهيد مرتضى مطهرى تا ۱۵ شهريور فرصت دارند در اين جشنواره شركت كنند. جشنواره هدى (هنر، دين، انديشه) با هدف توليد آثار هنرى برمبناى سه اثر از آثار منتشر شده شهيد مرتضى مطهرى برگزار مى شود. اين جشنواره در رشته هنرهاى عكاسى، شعر، طرح فيلم، داستان نويسى، نقاشى و پوستر و درسه رده سنى دانش آموزى (۱۸ تا ۱۵ سال)، جوان (۲۹ تا ۱۹ سال) و آزاد برگزار مى شود. آثار ارسالى بايد دررده سنى دانش آموزى بر اساس كتاب داستان و راستان، در رده سنى جوان براساس كتاب حماسه حسينى و در محدوده سنى آزاد نيز بر اساس كتاب مسأله حجاب خلق شده باشند. در اين جشنواره كه معاونت آموزشى و پژوهشى حوزه هنرى آن را برگزار مى كند، به نفرات برتر هداياى نقدى قابل توجهى اهدا مى شود. علاقه مندان مى توانند آثار خود را حداكثر تا ۱۵ شهريور ماه به نشانى مراكز استانى حوزه هنرى در سراسر كشور ارسال و براى كسب اطلاعات بيشتر نيز به پايگاه اينترنتى جشنواره به نشانى www.hodafestival.com مراجعه كنند.

آيينه هنر:«دريا به دريا» از مجموعه كتابهاى مفاخر ملى ـ مذهبى، نوشته محمد ناصرى و توليد كارگاه قصه و رمان مركز آفرينش هاى ادبى حوزه هنرى است كه توسط انتشارات سوره مهر منتشر شده است. اين كتاب به طور كوتاه زندگى مولوى؛ عارف و شاعر قرن هفتم را از زمان كودكى و زندگى در بلخ تا مهاجرت از بلخ (افغانستان) و اقامت در قونيه (تركيه) و نهايتاً وفات وى در سال ۶۷۲ (ه. ق) به تصوير مى كشد. كتاب هاى مناقب العارفين (افلاكى) ، زندگى نامه مولانا جلال الدين مولوى (احمد سپهسالار) ، مولانا و طوفان شمس (عطاءا... تدين) ، پله پله تا ملاقات خدا (عبدالحسين زرين كوب) از جمله منابعى است كه در نگارش «دريا به دريا» از آنها استفاده شده است. گفتنى است «دريا به دريا» در ۷۸ صفحه رقعى و با قيمت ۸۰۰ تومان منتشر شده است.

ندوميسو توتانى؛ نويسنده اى از آفريقاى جنوبى؛ با نوشتن كتابى درباره ايدز، جايزه «ماسكو ميلر لانگمن» را دريافت كرد. به گزارش ايبنا، «ندوميسو توتانى» جايزه خود را در شهر «كيپ تاون» دريافت كرد. توتانى مدير يك ايستگاه راديويى در ژوهانسبورگ است و كتابش را به زبان «ايشى ژوشا» ـ زبان بومى يكى از قبيله هاى آفريقايى ـ نوشته است. كتاب توتانى درباره پزشك جوانى است كه به بيمارى ايدز دچار مى شود. او مى گويد به دليل شيوع بسيار اين بيمارى در آفريقا، قصد داشته با نوشتن اين كتاب به جامعه شهرى هشدار بدهد كه اين بيمارى در هر اوضاعى در كمين آنهاست.

ميكاييل شهرستانى اظهار اميدوارى كرد: «اين هفته ضبط ، صوتى نمايشنامه «مكبث» نوشته ويليام شكسپير را آغاز كند. اين كارگردان و بازيگر تئاتر به خبرگزارى دانشجويان، گفت: «در ادامه ضبط صوتى ۱۰ نمايشنامه «شكسپير»، ضبط نمايشنامه «هملت» را به پايان رسانده ايم و اميدوارم به زودى ضبط «مكبث» را با حضور بازيگرانى همچون احمد آقالو، مهرخ افضلى، مصطفى عبدالهى، اسماعيل بختيارى و ... آغاز كنيم.» اين كارگردان خاطرنشان كرد: «در حال حاضر علاوه براين دو نمايشنامه، نمايشنامه هاى «اتللو» و «ليرشاه» نيز براى ضبط صوتى تنظيم  شده اند و درمرحله بعد نمايشنامه هاى «ريچارد سوم»،«رومئو و ژوليت»، «هنرى پنجم» و ... در نوبت تنظيم و ضبط قرار دارند.»

آيينه هنر: هفتمين مجموعه درس گفتارهايى درباره فردوسى به بررسى داستان بيژن و منيژه اختصاص دارد. در اين برنامه از درس گفتارهاى ابوالفضل خطيبى - شاهنامه پژوه - در سه جلسه در روزهاى چهارشنبه ۱۲ و ۱۹ تيرماه و دوم مرداد ساعت ۱۷ به بررسى جنبه هاى مختلف اين داستان مى پردازد. در اين نشستها به منابع داستان بيژن و منيژه و خاستگاه آن، ساختار و درون مايه داستان، تفسير و تحليل خطبه و بخش هايى از داستان، تأثير اين داستان بر شاعران پارسى گوى و بررسى نقاشى هاى بازمانده از اين داستان از كهن ترين آنها تا امروز اشاره مى شود. اين نشست در سالن اجتماعات شهركتاب واقع در خيابان حافظ شمالى، نبش زرتشت شرقى، طبقه اول برگزار مى شود..