فرزان سجودى مقوله اقتباس ادبى در ايران را مقوله مهجور و فراموش شده اى دانست. فرزان سجودى؛ مدرس دانشگاه، نويسنده و پژوهشگر تئاتر؛ به شبستان گفت: «ادبيات يكى از نخستين و اصلى ترين منابع آثار نمايشى و نمايشنامه ها در دوران پيدايش هنر نمايش مدرن بوده است. به ويژه در سال هاى اول پيدايش هنر نمايشنامه نويسى اقتباسى، نمايش ها درونمايه خود را از روايت ها يا داستان هاى ادبى برمى گرفتند. آثارشكسپير، مولير و الكساندر دوما بودند كه هنر روايت را به تئاتر آموختند.» وى در ادامه افزود: «از حدود دهه دوم قرن بيستم، با تكامل نمايشنامه نويسى مدرن، نمايش ها رفته رفته به استقلال رسيدند و توانستند بدون يارى فنون ادبى، مفهوم خود را بيان كنند. اين استقلال اما، هرگز كاملا محقق نشد. تا امروز كه ما كمتر اثر نمايشى را مى يابيم كه يك فرم يا سبك ادبى را تداعى نكند يا به گونه اى به ادبيات وامدار نباشد.» اين مدرس دانشگاه غالب نمايشنامه هاى بزرگ هنر مدرنيسم را به ادبيات وامدار دانست و خاطر نشان ساخت: «از آغاز رواج اقتباس هاى نمايشى اين نكته بر همگان روشن بود كه آثار ادبى، داستان ها و رمان هاى ادبيات جهان، به شيوه هاى گوناگون و به درجات متفاوت دريچه خود را به روى هنر نمايش باز مى كنند.» اين مترجم با تأكيد بر اين نكته كه در هر اقتباس ادبى براى هنرهاى نمايشى چيزى از دست مى رود بيان كرد: «آن چيز كه از دست مى رود همان ادبيت يا گوهر ادبى متن نوشتارى است. در ميان تئاترى ها اين نظر رواج دارد كه آثار ادبى قوى را نبايد به نمايش برگرداند يا اينكه يك برگردان نمايشى هميشه از اصل ادبى آن عقب تر است.» سجودى در ادامه افزود: «اين نكته از واقعيتى ظريف خبر مى دهد و آن اين كه فرم ها و شگردهاى بيانى در اين رشته از ريشه با هم متفاوت است. يك اقتباس نمايشى از جنگ و صلح هر قدر هم كه خوب و استادانه پرداخته شود، باز نمى تواند زير و بم ها و ظرايف ادبى رمان را منتقل كند. در برابر، محتواى يك اثر نمايشى خوب را هرگز نمى توان به سادگى به روى كاغذ آورد. خواندن يك متن نمايشى تنها با ديدن آن امكان پذير است.» اين نويسنده مقوله اقتباس ادبى در ايران را مقوله مهجور و فراموش شده اى دانست و بيان داشت: «در ايران اقتباس ادبى با كپى بردارى در نسبت تعريفى مساوى به سر مى برد و اين در حالى است كه يك اقتباس نمايشى را تنها وقتى مى توان به راستى هنرمندانه دانست كه شگردهاى بيان ادبى را با ابزارهاى بيان تئاترى جانشين نمايد. به عبارت ديگر به جاى كپى سازى يا مصور كردن اثر، بتواند آن را يكپارچه تئاتريكال كند.» سجودى با بيان اين نكته كه يك برگردان نمايشى خوب در وفادارى به متن ادبى شكل نمى گيرد، اين نكته را توسط هنرمندان و نمايشنامه نويسان ايرانى عنصرى ناديده گرفته شده و فراموش شده ذكر كرد وادامه داد: «اين مهم در يافتن معادل ها يا نمونه هاى نمايشى براى مضامين ادبى شكوفا مى شود.» اين پژوهشگر تئاتر در ادامه خواستار مطالعه و تحقيق نويسندگان نمايشى در ايران براى احياى اين سنت نمايشى در هنر تئاتر ايران شد و خاطرنشان ساخت: «با توجه به منابع غنى ادبى در ايران زمانى مى توانيم به خلق يك متن نمايشى با تمركز بر روند اقتباس صحيح ادبى اميدوار باشيم كه نمايشنامه نويسان ما به وجود تفاوت بنيادين بين نظام هاى نشانه اى در ادبيات و نمايش پى ببرند.» سجودى در پايان افزود: «نكته مهم اين است كه برترى يا راز موفقيت نمايشنامه ها در اين نيست كه صرفا به اثر ادبى وفادار باشند، بلكه در آن است كه بتوانند نشانه هاى ادبى را، كه در هرحال از دست مى رود، با برابرهاى مناسب تئاترى جايگزين كنند. نمايشنامه اى مانند هملت اثر شكسپير، يك اثر بديع و ارزنده است، نه به آن خاطر كه داستان هملت پادشاه را به خوبى يا با امانت به تاريخ برگردانده، بلكه به اين خاطر كه موفق شده داستان را از نو و اين بار از زبان نمايشنامه بيان كند.»

كارگاه آموزشى «كار با بدن در بازيگرى معاصر» با حضور محسن حسينى و به همت انجمن بازيگران خانه تئاتر برگزار مى شود. محسن حسينى درباره برگزارى اين كارگاه به ايسنا، توضيح داد: «اين كارگاه ويژه افرادى برگزار مى شود كه در زمينه بازيگرى تئاتر تجربياتى دارند و با اين مقوله بيگانه نيستند.» او ادامه داد: «اين كارگاه به مدت ۳ روز و در زمان ۱۲ ساعت برگزار مى شود كه در صورتى كه بازدهى آن موثر باشد، به برگزارى آن ادامه خواهيم داد تا از اين طريق به يك پروژه نمايشى دست پيدا كنيم كه قابل اجرا در خانه تئاتر يا سالن مناسب ديگرى باشد.» گفتنى است اين كارگاه روزهاى ۱۹ ، ۲۲ و ۲۳ مردادماه در خانه تئاتر برگزار خواهد شد.

گروه موسيقى «نواى دل» به سرپرستى و آهنگسازى جواد بطحايى در تاريخ ۱۲ و ۱۳ مرداماه ساعت ۲۱ در تالار وحدت اجرا مى شود. سرپرست گروه موسيقى «نواى دل» با اعلام اين خبر درگفتگو با مهر گفت: «گروه موسيقى نواى دل درنظر دارد نخستين اجراى خود پس از ۵ سال با آثارى جديد در دو بخش اجرا كند.» جواد بطحايى در توضيح قطعات گروه «نواى دل» گفت: «اين كنسرت با تكنوازى سنتور آغاز مى شود و با مقدمه به ياد دوست در دستگاه اصفهان، ساز و آواز،چهارمضراب افشان، ساز و آواز،ادامه پيدا مى كند. پايان بخش قسمت نخست اين كنسرت تصنيف ملى و ميهنى «كهن ديارا» خواهد بود.» اين نوازنده سنتوردر ادامه افزود: «قسمت دوم اين كنسرت در آواز افشارى با مقدمه فغان، آغاز مى شود و با تصنيف باده به پيمانه، آه سحر، ماه شب و همچنين چهارمضراب پريش و رنگ مجنون به پايان مى رسد.»

آيينه هنر: نمايش «سايه  تو سايه» نوشته داود فتحعلى بيگى به كارگردانى على اصغر راسخ راد از اين هفته در تماشاخانه سنگلج به صحنه رفته است. اين نمايش كه كارى از گروه تئاتر «راكينه» داستان دختر و پسر جوانى را روايت مى كند كه خانواده هايشان قصد دارند آنها را به ازدواج يكديگر درآورند؛ اما از آنجا كه هر دو خانواده سنتى هستند به فرزندان خود اجازه نمى دهند تا پيش از مراسم ازدواج يكديگر را ببينند تا اينكه آنها طى ماجراهايى دراماتيك و طنزآميز موفق به ديدار يكديگر مى شوند. در اين نمايش كه متن آن براساس نمايشنامه «مرجان در خانه» اثر «كارلوگلدنى» نوشته شده است، بازيگرانى همچون احمد علامه دهر، مجيد فروغى، مجيد علم بيگى، حسين بابايى، سميه ثقفى و.. . به ايفاى نقش مى پردازند. طراحى صحنه را احمد علامه دهر انجام مى دهد و ساخت موسيقى آن نيز بر عهده شاهين حديدى است. اين نمايش تركيبى از شيوه تخت حوضى و تئاتر مدرن است و ساعت ۱۹:۳۰ در تماشاخانه سنگلج اجرا مى شود.

وجود بيش از ۱۲۰۰ نيروى امنيتى نيز نتوانسته است ضريب اطمينان كافى در حفظ و مراقبت از آثار تاريخى عراق را به وجود آورد و از سرقت هاى مكرر اين آثار بكاهد. به گزارش ميراث آريا، كارشناسان ضعف موجود در مديريت نگهدارى از آثار باستانى عراق را مشكل عمده اين كشور معرفى كرده و آن را عامل اصلى سرقت هاى اخير مى دانند. مارگارت وان اس، مدير مؤسسه باستان شناسى و شرق شناسى دانشگاه برلين گفت: «حفارى هاى غير قانونى و سرقت آثار باستانى از زمان حمله آمريكا به عراق تاكنون بيش از ۱۰ ميليارد دلار بر اماكن قديمى اين كشور صدمه وارد كرده است.» وى افزود: «اين آثار به صورت غيرقانونى كشف شده و در بازارهاى سياه و اغلب در خارج از موزه هاى عراق به وسيله دلالان به فروش مى رسد.»

وزارت كشور آمريكا مبلغ ۵۰ هزار دلار بابت نگهدارى آثار خطى فارسى، عربى، تركى و آذرى در اختيار مؤسسه آذربايجانى «محمد فضولى» قرار داد. به گزارش مهر، هدف از اعطاى جايزه اين بوده است كه مؤسسه مذكور بتواند با تجهيز محل خود از ۴۰ هزار نسخه كهن و قديمى پزشكى، نجوم، رياضى، شعر، فلسفه، حقوق، تاريخ، جغرافيا و قرآن (متعلق به قرن ۱۵ ميلادى) نگهدارى كند. مبلغ ۵۰ هزار دلار صرف خريد هواكش و سيستم هاى تهويه اى جديد، تأمين برق لازم، سيستم اطفاى حريق و ساخت مكانهاى نمايش آثار و... مى شود. اين جايزه از سال ۲۰۰۱ توسط وزارت كشور آمريكا اعطا مى شود. هر سال حدود ۱۳۵ كشور جهان نامزد دريافت اين جايزه در بخش هاى فرهنگى مى شوند.