آيينه هنر: چين تاريخ كهنى دارد . اين سرزمين گاهى به گونه يكپارچه و گاهى به مانند چند كشور جدا از هم به حيات خود ادامه داده است. در اين ميان، هنر چين همواره در يك سيما ظاهر نشده و در طول تاريخ چهره هاى متنوعى از خود را در شاخه هاى مختلف نشان داده است. با حضور هر فيلسوف، انديشمند بزرگ، رهبران مذهبى و يا تغيير حكومت يك حكمران ، هنر چين سيماى خود را تغيير داده است. به طور كلى هنر را در چين به سه شاخه اصلى هنرهاى تجسمى، هنرهاى فولكلور و هنرهاى نمايشى تقسيم بندى مى كنند. هنر و ادبيات چين با جغرافياى طبيعى اين سرزمين اُخوتى ديرينه دارد. همزمان با حكمرانى سلسله شانگ، هنر ريخته گرى و فلز كارى قوت گرفت. توجه به جزئيات در تزئينات ظروف از ويژگى هاى ظروف برنزى اين دوره است. موسيقى و ادبيات چين تحت تأثير كتاب آوازهاى كنفسيوس قرار داشته است. علاوه بر كنفسيوس و عقايدش در باب معرفت زندگى، ديگر مرد انديشمند چينى «قو يوآن» بود كه جملات كوتاه و قصارش در آثار ادبى منظوم اديبان چينى تأثير عميقى گذاشت. هنر مدرن چين تحت تأثير جنبش نوين فرهنگى اين سرزمين شكل گرفته است. اين هنر با در خدمت گرفتن تكنولوژى غربى و استفاده از ابزار آلات نقاشى رنگ و روغن، چهره جديدى را از توانمندى هاى هنرمندان چين در عرصه هنر نقاشى عرضه كرد. نقاشان چينى كه تا پيش از آشنايى با تكنيك همتايان اروپايى و آمريكايى شان، ذوق و هنر خود را با آب مركب و قلم مو بر صفحات كاغذ نقش مى زدند، در زمان تحولات سياسى كشورشان با رهاورد تازه واردان قاره هاى همسايه آشنا شده و آن را در خدمت هنر خويش به كار بستند. هنر مدرن چين تحت تأثير تغييرات و تحولات مذهبى و سياسى به سمت رئاليسم سوسياليستى پيش رفت. اين مكتب، فضاى مناسبى براى بازتاب واقعيات چين معاصر را به هنرمند مى داد. تبحر و تسلط نقاشان چينى بر اين مكتب سبب شد تا در بسيارى از جشنواره ها و فستيوال هاى بزرگ دنيا هنر چين در زمره محبوب ترين هنرهاى آسيايى قرار گيرد. هنر معاصر چين با پشتوانه هنر پيشينيان خود امروزه نقش فعالى در مجامع هنرى دارد. حضور درخشان آثار نقاشان چينى در خانه هاى حراجى سوتباى و كريستى باعث گرديده تا بسيارى از علاقه مندان به آثار هنرى، هنر آسيا را با هنر چين بشناسند و البته اين هشدارى براى ديگر هنرمندان آسيايى است. براساس گزارش اكونوميست، هنر هم اكنون در كشور چين به عنوان يكى از چرخ هاى مهم گردش اقتصادى تلقى مى شود. اخيراً اين كشور موفق شده است كه بعد از ايالات متحده آمريكا و انگلستان، رتبه سوم اقتصاد آثار هنرى را از آن خود كند. اين در حالى است كه اين مقام تا پيش از اين در اختيار كشور فرانسه بوده است.

منيژه آرمين با انتقاد از برخى جريان هاى فرم گرايانه، كار نويسندگى را از روانكاوى، بالاتر دانست. اين نويسنده به ايسنا گفت: «در دهه ،۸۰ فضاى وسيعى براى نويسندگان باز شد. با نگاهى به داستان نويسى اين دهه، متوجه تنوع موضوع آن مى شويم و اين دوره از تنوع موضوعى بيشترى نسبت به دهه هاى ديگر برخوردار است. اين تنوع موضوع و پرداختن به مسائل مختلف، خودش مى تواند نقطه عطفى در دهه ۸۰ باشد؛ هرچند اين دهه هنوز تمام نشده است و اين تنوع كم و بيش در فرم و تكنيك هم وجود دارد، كه البته ممكن است اين تنوع در فرم چندان چشم گير نباشد.» وى افزود: «به اعتقاد من، فرم و قالب خودش زاييده محتواست و از دل محتوا، فرم بيرون مى آيد. غالبا اين طور فكر مى كنند كه مى شود در يك قالب خوب، هر محتوايى را گنجاند؛ در حالى كه اين اشتباه است. فكر مى كنم هر محتوايى قالب خودش را دارد. بيشتر وقت ها اگر مى بينيم فرم ايراد دارد، به اين دليل است كه نويسنده نتوانسته است به محتوا پى ببرد. من شخصا خيلى فرم زده نيستم و معتقدم محتوا بر فرم غلبه دارد. منتها منظورم اين نيست كه فرم اهميت ندارد؛ اما نبايد با فرم گرايى، مخاطب را به خطا  انداخت.» منيژه آرمين خاطرنشان كرد: «در اين مورد يك نظر خاص دارم و به اعتقاد من، نويسنده بايد وقت زيادى را صرف تحقيق در محتوا كند؛ نبايد همين طور بيافتد به حرف  زدن و يك سرى لفاظى، كه مد شده است. اين سياليت ذهن روش بدى نيست؛ اما به عنوان ابزار بدى استفاده مى شود. چه نويسنده و چه مخاطب نبايد در اين سياليت ذهن سردرگم شوند. چنانچه مى دانيد، سياليت يكى از تكنيك هاى روانكاوى است؛ ولى نويسنده  كارى بيش از اين ها دارد. آيا نويسنده روانكاو است كه مى خواهد با سياليت ذهن، مسائل و مشكلات روانى يا درمانى را بروز دهد ؟ آن وقت مى خواهد مخاطب را به كجا برساند ؟ در واقع، روانكاوان با بيماران روانى اين كار را مى كنند؛ در حالى كه نويسنده چيزى فراتر از اين هاست.» وى ادامه داد: «توجه به سياليت ذهن چيز خوبى است؛ به شرط آن كه پشت آن، موضوع و محتواى اثر تحقيق و پژوهش باشد و خودش بداند چه مى خواهد بگويد؛ ولى آن را در يك بستر سياليت ذهن قرار مى دهد. نكته اى درباره تمام هنرها داريم، از جمله درباره نويسندگى، كه آن، وحدت موضوع در اثر هنرى است و اگر به اين نرسيم، كار عبثى كرده ايم.»

نمايشگاه دوره اى از آثار كورش شيشه گران در سراسر دنيا برگزار مى شود. كورش شيشه گران؛ از هنرمندان پيشكسوت نقاشى ايران؛ در مورد نمايشگاه هايى كه امسال در اقصى نقاط جهان برگزار مى كند به باشگاه خبرنگاران گفت: «برنامه ريزى برگزارى نمايشگاه در زمينه نقاشى و از فعاليت هاى بيش از 30 سال گذشته ام را پارسال انجام دادم.» وى افزود: «براساس برنامه ريزى انجام شده امسال نمايشگاه هايى در كشورهايى چون فرانسه، آمريكا، كانادا، ايتاليا و اسپانيا در زمينه نقاشى با موضوعات مختلف و تكنيك هاى خاص برگزار مى كنم.» شيشه گران در مورد نمايشگاه دوره اى خود در نيويورك تصريح كرد: «به احتمال بسيار زياد اولين نمايشگاه دوره اى در زمينه نقاشى از ميان كشورهاى ياد شده را در چند ماه آينده در شهر نيويورك با بيش از ۲۰ اثر در ابعاد بزرگ كه برگرفته از آثار قديمى و جديد است، برگزار مى كنم.»

«گلستان» يادگار جاودانه سعدى شيرازى به صورت دو زبانه و با ترجمه يكى از اساتيد دانشگاه هاروارد وارد بازار كتاب آمريكا شد. به گزارش مهر، در توصيف و معرفى اين كتاب آمده است: گلستان سعدى يكى از تأثيرگذارترين كتاب ها و منابع ادبى ايران است كه بسيارى از نويسندگان و شاعران فارسى از آن بهره برده اند. در ادامه اين شرح آمده است: اين كتاب حدود هفت قرن و نيم پيش توسط سعدى شيرازى نوشته شده و مجموعه اى از حكايت هاى اخلاقى و فلسفى است. گلستان به هشت باب تقسيم شده و هر حكايت بيانگر يك نكته اخلاقى و خردمندانه است. اهميت اين حكايات به حدى است كه نويسندگان بزرگ و مطرح دنيا مانند ولتر، گوته، آرنولد، لانگفلو، ثورو، ملويل و... آنها را خوانده و هر يك به شكلى از آن الهام گرفته اند. «گلستان سعدى» به منظور درك آسان ادبيات فارسى توسط دانشجويان خارجى و توسط «ويلر تاكستون» در ۴۴۸ صفحه به انگليسى برگردانده شده است. ويلر تاكستون - مترجم اثر - بيش از ۳۰ سال است كه در دانشگاه هاروارد تدريس مى كند و تاكنون آثار مختلفى در مورد ادبيات فارسى نوشته است.

آيينه هنر: هشتمين نشست تخصصى پژوهشگران موسيقى دستگاهى با عنوان «هنرمند ، سنت و تجدد » ساعت ۱۷ امروز، در مجتمع فرهنگى آسمان برگزار مى شود. مدير اجرايى سلسله نشست هاى موسيقى رديف دستگاهى ايران به مهر گفت : «در اين نشست كه با سخنرانى حميدرضا فرزان يار همراه است جنبه هاى مختلف رويارويى يك هنرمند بامقوله سنت و مدرنيسم و چگونگى همراهى با هنر موسيقى مورد بررسى قرار مى گيرد.» وى در ادامه افزود : «همچنين در ادامه منصور برهانى با همراهى سنتور امين موسوى چند قطعه آوازى را اجرا مى كنند.» احمد رضاخواه درباره هدف برگزارى اين نشست هاى تخصصى گفت: «فراهم آوردن محيط مناسب براى برقرارى ارتباط نزديك بين هنرجويان موسيقى با استادان و صاحبان فن و همچنين اجراى موسيقى با توجه به ارزش هاى اين هنر از جمله اهداف برگزارى اين نشست هاست.»

آيينه هنر: مسابقه سراسرى داستان نويسى و قطعه هاى ادبى خلاقانه از سوى انجمن حرفه اى متفكران و محققان برگزار مى شود. به گزارش ايسنا، اين مسابقه در سه بخش برگزار خواهد شد: داستان كوتاه، داستان هاى خلاقانه (كه در آن ها رويكرد ايده هاى بكر و نوظهور ارجحيت داشته يا داستان با شگردهايى نوظهور نگارش يافته باشد) و قطعه ادبى خلاقانه. علاقه مندان مى توانند داستان ها و قطعات ادبى شان را تا پايان شهريورماه به آدرس الكترونيكى: prothinka50@gmail.com بفرستند. شرايط شركت در مسابقه هم به اين شرح اعلام شده است: محدوديتى در سن شركت كنندگان وجود ندارد؛ محدوديتى در حجم داستان ها وجود ندارد (داستان مى تواند تنها شامل دو خط باشد يا حتى هزار صفحه)؛ داستان ها تايپ شده باشد؛ افرادى كه سابقه فعاليت ادبى دارند، در چند خط مشخصات خود را بفرستند؛ سن، تحصيلات، شهر و كشور شركت كنندگان قيد شده باشد.

آيينه هنر: نمايشگاهى از طراحى ها و دست نوشته هاى ميكل آنژ در مجموعه گالرى هاى دانشگاه سيراكوز نيويورك برپا مى شود. ميكل آنژ بوناروتى (۱۵۶۴ـ۱۴۷۵) از استادان به نام دوران نوزايى هنرى و علمى ايتاليا ـ رنسانس ـ است . مجسمه حضرت داود (ع) در فلورانس، نقاشى سقف كليساى سيستين و نقاشى ديوارى با عنوان «آخرين داورى» در واتيكان تنها گوشه اى از خلاقيت هنرى وى را بر ما آشكار مى سازد. نمايشگاهى با عنوان «ميكل آنژ: مرد و رياضى» براى نخستين با در آمريكا مجموعه اى از طراحى ها و دست نوشته هاى ميكل آنژ را به نمايش مى گذارد. از آنجايى كه آثار اندكى از اين نقاش فلورانسى در موزه ها و مجموعه هاى هنرى آمريكا وجود دارد، لذا اين نمايشگاه فرصتى را فراهم مى آورد تا هنر دوستان آمريكايى از نزديك آثار وى را مرور كنند. «ميكل آنژ: مرد و رياضى» از روز ۱۹ اكتبر (۲۸ مهر ماه) افتتاح مى شود.

محمدحسن معجونى؛ بازيگر و كارگردان تئاتر؛ از چاپ نمايشنامه هاى پروژه مونولوگ گروه تئاتر«ليو» كه از ۹ شهريور ماه آغاز مى شود، خبر داد. معجونى به خبرگزارى كتاب، گفت: «گروه تئاتر «ليو» به منظور تهيه متون تك پرسوناژ براى اجرا و همچنين ارتقاء كيفى منابع ايرانى و جديد مونولوگ، اقدام به برگزارى همايش هاى ماهيانه با محوريت مونولوگ كرده است.» وى ادامه داد: «اين همايش در بخش هاى مختلف اجراى مونولوگ منتخب ليو، سخنرانى و گفتگو، ترجمه متون و مقاله هاى پژوهشى برگزار مى شود.» معجونى گفت: «پروژه مونولوگ گروه تئاتر «ليو» با اجراى نمايشنامه «همه چى مى گذره، تو نمى گذرى» به نويسندگى محمد چرم شير از ( ۹ شهريور ماه) در خانه هنرمندان آغاز مى شود.نمايشنامه هاى اين همايش نيز منتشر مى شوند.»

آيينه هنر: بزرگان موسيقى ايران آثار رسيده به چهارمين جشنواره موسيقى محله را داورى خواهند كرد. استاد هوشنگ ظريف،استاد محمد   اسماعيلى و سعيد ثابت آثار ارسال شده در بخش سنتى را داورى خواهند كرد. داورى بخش كلاسيك و پاپ اين دوره از جشنواره موسيقى محله به عهده محمد سرير، ارسلان كامكار، محمد سالاروند، وارطان ساهاكيان و محمد على لقاء خواهد بود. چهارمين جشنواره موسيقى محله در روزهاى ۶ و ۷ شهريور در فرهنگسراى هنر (ارسباران) و دانشجو (شفق) به منظور ايجاد فضاى هدفمند هنرى و شور و تكاپو در جوانان و نوجوانان هنرمند محله هاى كلان شهر تهران و با هدف كشف استعدادهاى بالقوه به صورت رقابتى و در رشته هاى مختلف موسيقى اعم از سنتى، كلاسيك و پاپ برگزار مى شود.