نسخه
PDF
شماره ۵۶۹۰ - ۱۹ شهريور ۱۳۸۷ - - ۹ سپتامبر ۲۰۰۸ 
سينمايى
فهرست صفحه ها
صفحه اول
رويدادهاى داخلى
اقتصادى
سينمايى
گردشگرى
بين الملل
آيينه هنر
حوادث
اجتماعى
ورزشى
صفحه آخر
مهرشاد كارخانى:
سيروس الوند:
مهرشاد كارخانى:
قصه گويى مدرن را تجربه مى كنم
100917.jpg
«ريسمان باز» دومين فيلم مهرشاد كارخانى تجربه اى در سينماى اجتماعى است كه فيلمساز تعلق خاطر ويژه به آن دارد. فيلم روايت سفرى است در دل تهران كه مى توان سيماى شهر و آدم هايش را در آن ديد. كارخانى درباره تفاوت ها و شباهت هاى «گناه من» با «ريسمان باز» به خبرنگار مهر گفت: تفاوت اين دو فيلم در مضمون و نوع ساختار است. اما فضاسازى و نوع شخصيت ها در «ريسمان باز» ادامه «گناه من» است. در اينجا با آدم هايى رو به رو هستيم كه مشابه آنها را در «گناه من» ديده ايم. «ريسمان باز» تكامل يافته فيلم اول من است. اين كارگردان با اشاره به علا قه خود به شخصيت هاى خاص افزود: آدم هاى تنها و تك افتاده كه در «ريسمان باز» و «گناه من» با آنها رو به روييم بخشى از جامعه هستند كه كمتر درباره شان صحبت مى شود. اين نوع شخصيت ها سلوك و رفتار سينمايى جذابيت دارند و پرداختن به آنها از وسوسه هاى من است. اين جنس سينما و درام هايى با قهرمانان تنها را دوست دارم. وى با بيان ويژگى هاى شخصيت ميكائيل (پژمان بازغى) در «ريسمان باز» گفت: شخصيت هايى مثل ميكائيل در زندگى هم مثل دنياى فيلم سكوت مى كنند و گويى ناظر خاموش هستند. درآمدن اين سكوت و تنهايى براى من اهميت زيادى داشت. خوشبختانه بازغى با درك درست شخصيت اين نقش را به خوبى بازى كرد. كارخانى گفت: ميكائيل «ريسمان باز» شبيه يغما (حميد گودرزى) در «گناه من» است. تنهايى و دورافتادن از جامعه و درگير بودن با سرنوشتى تلخ وجه مشترك آنها است. با توجه به گوشه گيرى و سكوت ميكائيل شخصيت عسگر (بابك حميديان) را طراحى كرديم كه مكمل اوست و كمك مى كند فضاى فيلم تلطيف شود. اگر فيلم تنها با ميكائيل پيش مى رفت مخاطب خسته مى شد. كارگردان «ريسمان باز» گفت: شخصيت عسگر در ريتم فيلم هم تاثير مثبت دارد و مانع از اين مى شود كه ريتم ملال آور شود. من در هر دو فيلم خودم سعى كردم به ريتمى برسم كه هم نمايش دهنده ملال و كسالت زندگى اين آدم ها باشد و هم بيننده را خسته نكند. بيننده امروز حوصله ديدن فيلم هاى طولانى و كشدار را ندارد. وى درباره روند شخصيت پردازى فيلم گفت: ميكائيل و عسگر شخصيت هاى اصلى فيلم هستند و حضور شخصيتهاى ديگر به اين خاطر است كه اين دو شخصيت قويتر ديده شوند. شخصيت هايى مثل دختر و اياز كه حضورى كوتاه در فيلم دارند بهانه اى هستند تا وجوه مختلف شخصيت هاى اصلى نمايان شود. كارخانى درباره حضور حاشيه اى زنان در فيلم هايش گفت: در اين دو فيلم قصه هايى مردانه داريم كه در آنها زنان نقش ندارند. در «گناه من» و «ريسمان باز» مردها قصه را پيش مى برند و زنها درام را تقويت مى كنند. اگر در «ريسمان باز» نقش دختر پررنگ بود يا بازيگر شناخته شده آن را بازى مى كرد، قهرمان ها از ياد مى رفتند. از دادن نقش پررنگ به زنان آگاهانه پرهيز كرده ام. وى درباره نوع روايت «ريسمان باز» گفت: من به قصه گويى كلاسيك علاقه ندارم و در اين فيلم هم سعى كردم شيوه اى مدرن انتخاب كنم. ما از گذشته آدم ها چيزى نمى دانيم و مهم اين است كه اين برش زندگى آنها برايمان قابل باور باشد. پيچيدگى هاى اين شخصيت ها و موقعيت خاص آنها مهم است. «ريسمان باز» ساختار گزارشى دارد و كارگردان در آن ناظر بيطرف است. كارگردان «گناه من» با اشاره به تفاوت گريم و لباس بازغى و حميديان در «ريسمان باز» افزود: آگاهانه دنبال اين بودم كه نشان دهم اين دو دوست از دو دنياى متفاوت هستند. ميكائيل مجبور است در چنين فضايى زندگى و كار كند و متعلق به اين دنيا نيست. اما بايد در كشتارگاه باشد و جنس رفتار و ديالوگ هاى او با اطرافيان فرق دارد. عسگر هم با آدم هاى كشتارگاه فرق دارد. كارخانى درباره شيوه هدايت بازيگران گفت: با بازيگران زياد تمرين نمى كنم. قبل از فيلمبردارى با هم حرف مى زنيم و سعى مى كنم آنها را به فيلمنامه و فضاى كار نزديك كنم. در «ريسمان باز» به كشتارگاهها سر زديم و نمونه واقعى شخصيت ها را همراه بازيگرها ديديم. بازيگرها خيلى زود با محيط آشنا و همراه شدند. وى درباره زمان اكران فيلم خود نيز گفت: شرايط اكران و تعداد سالن ها راضى كننده نيست. ما هفت سالن داريم كه قرار بود تعداد آنها بيشتر شود كه هنوز نشده است. فيلم هاى با حال و هواى «ريسمان باز» در سينماهايى با چند سالن در كنار فيلم هاى تجارى اكران مى شوند و اين باعث مى شود مخاطب آنها را نبيند. اين فيلم ها بايد در شرايط مناسب با تبليغات ويژه نمايش داده شوند. كارخانى در پايان درباره پروژه بعدى خود گفت: بعد از اكران دو فيلم اولم كار روى فيلم سوم را شروع مى كنم. «گناه من» قرار است عيد فطر در گروه سينمايى عصر جديد اكران شود. در فيلم بعدى گرچه اين مسير را ادامه مى دهم اما سعى مى كنم با زبان تصوير حرف هايم را بزنم و قصه گويى مدرن را تجربه كنم.
سيروس الوند:
سينماى اجتماعى با ركود كيفى مواجه است
سينماى اجتماعى ايران يكى از معتبرترين قالب هاى سينمايى در سال هاى بعد از انقلاب به شمار مى رود كه هم اكنون با ركود كمى و كيفى مواجه شده است. به گزارش روابط عمومى سومين جشنواره فيلم پليس، سيروس الوند طى گفتگويى گفت: فيلمسازان و تهيه كنندگان با توجه به مشكلات ايجادشده در ساخت فيلم هاى اجتماعى، ديگر تمايلى به اين قالب سينمايى ندارند. وى افزود: يكى از موانع و مشكلات فيلمسازان، انتظارات ناجا از آنان هنگام بررسى فيلمنامه ها در اين سازمان جهت دريافت امكانات و تجهيزات ساخت فيلم هاى پليسى است. الوند با بيان اين كه فيلمسازان براى ارتقاى سينماى اجتماعى نيازمند حمايت هاى مادى و معنوى پليس هستند، تصريح كرد: شوراى تخصصى نابجا گاهى اوقات پس از بررسى فيلمنامه ها خواهان ارائه تصويرى آرمانى و گاهى غير واقعى از پليس مى شوند، در حاليكه فيلمسازان درصدد به تصوير كشيدن واقعيات و احتمالا توانايى ها، ضعف ها و مشكلات پليس همانند ساير اقشار جامعه هستند. وى خواهان تعامل بيشتر پليس با فيلمسازان فعال در عرصه تلويزيون و سينما شد و گفت: با توجه به بالابودن مخاطب تلويزيون نسبت به سينما، نيروى انتظامى مى تواند در تعامل با مديران سيما، از ظرفيت هاى فيلمسازان تلويزيونى نيز جهت اطلاع رسانى و پيشگيرى از آسيب  هاى اجتماعى در جامعه استفاده كند. به گفته الوند، براى ارتقا و تاثيرگذارى سينماى اجتماعى، بايد پرداختن به خطوط قرمز مسائل اجتماعى و فرهنگى توسعه يابد تا بتوان خانواده ها و نسل جوان كشور را از خطرات پيش رويشان آگاه كرد. وى در عين حال با تأكيد بر اينكه هدف فيلمساز اجتماعى سياه نمايى جامعه نيست، تصريح كرد: ناهنجارى هاى اجتماعى موجود در جامعه اگرچه زشت و تلخ به نظر مى آيد، اما بررسى آنها در قالب موضوعات و فيلمنامه هاى پليسى، انگيزه نهادها و مسئولين مرتبط را براى ايجاد بسترهاى لازم جهت حل اين معضلات افزايش مى دهد. اين كارگردان در پاسخ به اين پرسش كه كدام قالب سينمايى در پيشگيرى از آسيب هاى اجتماعى موفق عمل كرده، اظهار داشت: نبود مخاطب براى فيلم هاى مستند و كوتاه باعث تمايل بيشتر فيلمسازان به ساخت فيلم هاى سينمايى و سريال هاى تلويزيونى شده است. سومين جشنواره فيلم پليس با هدف ارزيابى آثار سينماى پليسى، معرفى آسيب هاى اجتماعى به مردم از طريق خلق آثار ارزشمند تصويرى و نيز آشنايى جامعه با پليس هاى تخصصى در دو قالب فيلم و فيلمنامه از ۱۹ تا ۲۲ آذرماه امسال در تهران برگزار مى شود.
اسپايك لى پشت دوربين «مرد نفوذى ۲» مى رود
100959.jpg
سرويس سينمايى: اسپايك لى، كارگردانى درام جنايى «مرد نفوذى» ساخته شده در سال ،۲۰۰۶ قصد دارد براى كارگردانى دنباله اين فيلم با عنوان «مرد نفوذى ۲» پشت دوربين برود. اين فيلمساز در «مرد نفوذى ۲» با ترى جى اورج» به عنوان فيلمنامه نويس همكارى خواهد كرد.برايان گريزر تهيه كننده نخستين فيلم «مرد نفوذى» نيز، تهيه فيلم دوم آن را به عهده خواهد گرفت.«مرد نفوذى» به نويسندگى راسل گويتز داستان پليسى را روايت مى كرد كه پس از سرقت مسلحانه گروهى جنايتكار از يك بانك و گروگانگيرى آنها براى حل و فصل ماجرا مجبور است با يكى از آنها مذاكره كند. در «مرد نفوذى ۲» شخصيت هاى قبلى وجود ندارند و خط سير داستانى آن با قسمت اول متفاوت است.اسپايك لى گفته است، روايت داستان در فيلم نخست بر ارتباط ميان دو شخصيت اصلى متمركز بود و در فيلم دوم آن شخصيت ها در شرايط سخت ترى قرار خواهند گرفت.اين كارگردان از علاقه دنزل واشنگتن و كلايو اوون از بازيگران فيلم قبلى «مرد نفوذى» براى نقش آفرينى در فيلم جديد آن خبر داده و درباره فيلمنامه «مرد نفوذى۲» نيز گفته است، دوست دارم فيلمنامه فيلم جديد بهتر از فيلمنامه نوشته گويتز باشد.» تاريخ آغاز توليد فيلم جديد «مرد نفوذى» هنوز اعلام نشده است.
«تام كروز» امتياز ساخت «هيولاى فلورانس» را گرفت
«تام كروز» و «يونايتد آرتيست» شركت فيلمسازى اش امتياز ساخت فيلمى براساس كتاب پرفروش «هيولاى فلورانس» را به دست آوردند. به گزارش ايسنا، هيولاى فلورانس نوشته «داگلاس پرستون» است و تام كروز علاوه بر تهيه كنندگى اين پروژه در آن به عنوان بازيگر هم به ايفاى نقش خواهد پرداخت. بنا به اعلام هاليوود ريپورتر، داستان اين فيلم كه براساس جنايت هاى يك قاتل سريالى در حوالى دهه ۷۰ ميلادى به نگارش درآمده است كه توسط خود «پرستون» و «ايتاو جورنو ماريو اسپزى» به فيلمنامه اوليه تبديل مى شود. فيلمنامه نهايى توسط «كريس مك كوارى» خالق آثارى چون «والكايرى» مورد اقتباس قرار مى گيرد و «كرويسى» تهيه كنندگى اين اثر دلهره آور را برعهده خواهد داشت. به گفته سازندگان «هيولاى فلورانس»، اين فيلم به نوعى ادامه فيلم «هانيبال» و «ماجراهاى قاتلانى» چون «دكتر لكتر» خواهد بود.
جشنواره فيلم كوتاه از ۲۲ تا ۲۷ آبان برپا مى شود
بيست وپنجمين جشنواره بين المللى فيلم كوتاه از ۲۲ تا ۲۷ آبان ماه سال  جارى در كشور برگزار مى شود. به گزارش روابط عمومى انجمن سينماى جوان، اين جشنواره در بخش هاى مختلف ملى و بين المللى و با رقابت توليدات يك ساله فيلم كوتاه ايران و ساير كشورهاى جهان توسط انجمن سينماى جوانان ايران برگزار مى شود. ارتقاى سطح آگاهى، تجربه و بينش نسل جوان براى نيل به سينماى ملى و دين مدار همسو با افق هاى نوآورى و شكوفايى باهدف بسط و تعميق ارزش هاى والاى دينى و فرهنگى، پرورش هنرمندانى متعهد، نوگرا و توانمند در زمينه شناخت و شناسانيدن نيازهاى راستين جامعه و بيان حقيقت گرا و هنرمندانه مضامين، طرح و تحليل چشم اندازهايى قابل تامل در حيطه محتوا و شكل و دستيابى به آثارى فاخر درعرضه فيلم كوتاه با هدف تحكيم جنبه هاى مستقل اين سينما و درعين حال تقويت بنيان هاى فرهنگى سينماى كشور، معرفى و ارزيابى بهترين توليدات يكساله فيلم كوتاه ايران و جهان از اهداف برگزارى اين جشنواره است. » بخش هاى ملى و بين المللى هركدام شامل بخش هاى مسابقه ويژه و جنبى مى باشند كه در بخش جنبى سخنرانى ها و نشست هاى تخصصى فيلم كوتاه با حضور اساتيد و هنرمندان و كارگاه هاى آموزشى مختلف برپا مى شود. يادآور مى شود در دوره گذشته اين جشنواره در سال گذشته در بخش ملى بيش از ۱۷۰۰ فيلم كوتاه از استان هاى سراسر كشور و در بخش بين الملل بيش از ۲۵۰۰ فيلم كوتاه از ۸۸ كشور جهان به دبيرخانه اين جشنواره رسيد و از اين ميان، ۴۴۰ اثر در بخش هاى مختلف به نمايش درآمد و با هم به رقابت پرداختند. »
«نردبامى بر آسمان» خرداد سال آينده پخش مى شود
مجموعه تلويزيونى «نردبامى بر آسمان» به كارگردانى محمدحسين لطيفى و تهيه كنندگى محسن على اكبرى خرداد ۸۸ روى آنتن مى رود. على اكبرى درباره آغاز توليد فاز دوم اين مجموعه تاريخى به مهر گفت: قرار است فاز اول در هفت قسمت ۵۰ دقيقه اى پخش شود. تصويربردارى اين فاز تمام شده و تدوين دو قسمت هم به پايان رسيده است. دو هفته ديگر تصويربردارى فاز دوم شروع مى شود. تهيه كننده فيلم هاى سينمايى «پاداش سكوت» و «هميشه پاى يك زن در ميان است» با اشاره به تغيير بازيگرها در فاز دوم مجموعه گفت: قصه در سرى اول جايى به پايان مى رسد كه چهار شخصيت از كاشان به سمرقند مى روند. در سرى دوم فقط اين چهار نفر را حفظ مى كنيم و شخصيت هايى تازه به قصه وارد مى شوند. به گفته وى، برزو ارجمند، شبنم قلى خانى، وحيد جليلوند و ويشكا آسايش بازيگرانى هستند كه در فاز دوم مجموعه تلويزيونى «نردبامى بر آسمان» مقابل دوربين مى روند. ۶۵ بازيگر جديد هم در اين بخش به گروه ملحق مى شوند كه سازندگان مجموعه اين روزها مشغول انتخاب بازيگران اين بخش هستند. قصه در فاز دوم «نردبامى بر آسمان« در سمرقند مى گذرد. على اكبرى با اشاره به ويژگى هاى قصه در اين فاز گفت: بار علمى اين بخش پررنگتر از فاز يك است. بنابراين نگارش فيلمنامه هم حساسيت بيشترى دارد. بايد مباحث علمى در قالبى دراماتيك و جذاب مطرح شود. لطيفى اين روزها بازنويسى فيلمنامه را انجام مى دهد. «نردبامى برآسمان» محصول سيمافيلم است و فاز دوم اين مجموعه عظيم تاريخى در هشت قسمت آماده پخش مى شود. قرار است اين مجموعه خردادماه سال آينده روى آنتن برود، اما هنوز شبكه اى كه «نردبامى بر آسمان» را پخش مى كند، مشخص نشده است.
رابرت دنيرو از «لبه تاريكى» كنار رفت
100986.jpg
سرويس سينمايى: رابرت دنيرو كه براى نقش آفرينى در درام تريلر «لبه تاريكى» محصول جى كى فيلمز به ماساچوست رفته بود، از اين پروژه فيلمسازى كناره گيرى كرد.دنيرو علت ترك اين فيلم به كارگردانى مارتين كمپل را اختلافات با عوامل آن اعلام كرده است.كمپل در جستجوى بازيگرى به جاى دنيرو در فيلم «لبه تاريكى» است. دنيرو براى بازى در نقش مشخصى با اين پروژه قرارداد امضاء كرده بود كه مى كوشد شواهد قتل يك زن جوان را از بين ببرد. مل گيبسون، دنى هاستون، شاون رابرتس و بوجانا نوواكويك از ديگر بازيگران اين فيلم هستند.فيلمبردارى «لبه تاريكى» از ۱۸ آگوست در ماساچوست آغاز شده است.
فيلمبردارى «كلانترى غيرانتفاعى» به روزهاى پايانى نزديك مى شود
100929.jpg
فيلمبردارى «كلانترى غيرانتفاعى» به كارگردانى يدالله صمدى روزهاى پايانى فيلمبردارى را سپرى مى كند. اين فيلم كه فيلمبرداريش در بلوار مرزداران ادامه دارد توسط بهرام دهقانى تدوين همزمان مى شود و مانى هاشميان نيز صداگذارى فيلم را انجام مى دهد. مهران رجبى، گوهر خيرانديش، امير جعفرى، شهرام قائدى، مختار سائقى، فردوس كاويانى، مرتضى احمدى، باقر صحرارودى، كيومرث ملك مطيعى، امير وطن زاد، اتابك نادرى، آرش نوذرى، على سليمانى، على شادمان، آزاده اسماعيل خانى، اصغر نقى زاده و خسرو خان محمدى در فيلم به ايفاى نقش مى پردازند. بيشتر داستان اين فيلم در دفتر بازسازى شده اى از يك مجله مى گذرد و موضوع فيلم نيز درباره يك كلانترى غير انتفاعى است كه وظيفه خود مى داند امنيت محله، خصوصا امنيت كودكان را تأمين كند اما چگونگى آن به محور اصلى فيلم تبديل شده است.