تئاتر از آيين ها و مناسك دينى و مذهبى نشأت گرفته است و در دامان همين آيين هاى دينى پرورش يافته و گاه با رفتن دينى از محلى به محل ديگر و ممزوج شدنش با خواسته ها و ذوق و روحيه خاص هر ملت صورتى ديگر به خود گرفته و به صورت آيينى جديد درآمده است اما دراين مسير تئاتر همواره به عنوان هنرى همزاد بشر از اجتماعات قبيله اى تا دنياى مدرن امروزى بوده است. بر كسى پوشيده نيست كه درعرصه هنر نمايشى به واسطه تعامل بى واسطه و نفس به نفس نمايشگر و مخاطب مى توان بسيارى از مسايل بشرى را طرح كرد. مسايلى كه طرح آنها درديگر قالب هاى فرهنگى چون ادبيات ، نقاشى ، مجسمه سازى و ديگر صناعات فرهنگى چندان تاثير گذار نيست و اين تنها هنر تئاتر است كه قادر به طرح اين مقولات در حوزه تفكر انسانى است. به گزارش ايرنا صاحب نظران خصلت نمايشگرى و بازى  سازى را ذاتى بشردانسته و بر اين باورند كه ابتدايى ترين نمايش ها هنگامى ظاهر شدند كه اعضاى قبيله به هنگام غروب و بازگشت از شكار و كار روزانه همه گرداگرد آتشى براى مصون ماندن از سرما و يا ترس از حيوانات وحشى، جمع مى شدند و همراه با حركات نمايشى و با آرايش ها و صداهاى عجيب وغريب به رقص هاى آيينى و نمايشى مى پرداختند. واژه تئاتر دراصل مشتق از واژه تئاترون به معناى تماشا كردن و يا محل تماشا و مشاهده است؛ به اين معنا كه در زمانه دور تماشاگران در شيب تپه ها مى نشستند و مراسمى مذهبى را كه با تشريفاتى خاص در پاى همان تپه و اغلب در جوار مقبره مردى مقدس و يا يك معبد برپا مى شد نظاره مى كردند، تا از تماشاى اين نمايش تاثير گيرند، اصلاح شوند، به پالايش برسند و بدى را دور و نيكى را در خود جاودان كنند. در نمايش هاى اوليه راوى به شرح اعمال قهرمانى و داستان هاى مردان و كارهاى فوق انسانى مى  پرداخت و به اين ترتيب در چنين مجامعى داستان ها و نقل ها سينه به سينه به شنوندگان منتقل مى شد و برخى از اين شنيده ها نيز بعدها در قالب داستان و حكايت در محافل ديگرى توسط راويان ديگر نقل مى شد. تا اينكه راويان و نقالان براى ارتقا يا حفظ جايگاه خود و كسب امتياز از ديگران و جلب تماشاگران بيشتر، بر حركات نمايشى و بيان گيراى خود و نيز حوادث داستان  افزودند و در طول زمان هر كس با ذوق و مايه خود وسعتى به اين مرحله  داد و بدين قرار بود كه هم تماشاى آن آيين ها ونمايش واره ها ، تازه و ماندنى مى شد و هم اساطير و داستان ها توسعه يافته و سينه به سينه به ديگران منتقل شد. در پايان نمايش نيز تماشاگران به پالايش روحى مى رسيدند و بدين گونه در برخى از نمايش ها نيز كراهت نزاع و جنگ ها هم به نوعى بيان مى شد. نمايش به معنى اعم كلمه يعنى انجام دادن يك عمل از پيش تعيين و تعريف شده و به عبارت علمى تر، نمايش عبارت است از انجام و يا تظاهر به انجام امرى كه نمايشگر درهر لحظه آگاه بر چگونگى بروز آن است. اما از آنجا كه آدمى بر خلاف ساير جانداران در اعمال روزانه خود بيشتر بر منافع آتى و دير پا نظر دارد تا بر لذت زود گذر و روحيه دين مدارى و خدا گونه بودن در تمامى انسان ها وجود دارد و انسان بيشتر متكى و پايبند آداب و سنن و فرهنگ جامعه خويش است تا نفسانيت ، روحيه خدا محورى ودين مدارى در اجراى اين گونه نمايش ها كم كم بروز بيشترى نمود و انسان هر لحظه از عمرش را در اجراى نقشى كه مناسب آن لحظه و ارتباطش با خداوندگار بود مى گذراند. در يونان باستان ؛به عنوان سرمنشاء ظهور تئاتر؛ مراسمى دينى و آيينى در بزرگداشت ديونيزوس خداوندگار تاك و بركت و جذبه هاى عارفانه يونانيان برگزار مى شد. اين آيين نمايشى بعدها با پشت سرگذاشتن چند صد سال و فراهم آمدن تجربيات بسيار در نحوه برگزارى از شكلى ساده و ابتدايى كه قربانى كردن بزى نر همراه با خواندن اورادى در ستايش خدا بود به فرايندى سخت پيچيده و پر از رمز و راز از ادبيات و هنر مبدل شد. اين مراسم در مسير تكاملى خود و شكوفايى تئاترهاى دينى، والاترين انديشه ها را از طريق شناخت هر چه بيشتر تاريك ترين زواياى روح آدمى و دست يافتن بر رموزى كه او را دررسيدن به سعادت و دورى از شقاوت يار و مددكار بود، از نسلى به نسل ديگر منتقل كرد و از طريق تئاترهاى مذهبى و دينى در دسترس تماشاگران قرار گرفت تا بر بينش انسان بيفزايد و در پيچ و خم ظلمات زندگى مشعلى فرا راه بشر قرار دهد. در ايران باستان آنچه كه بعدها ازاجتماعات قبيله اى مشتق شد، گونه هايى ديگر از نمايش بود كه با الهام از نقل ها و حكايات دينى ومذهبى به وجود آمد و امروزه آن را با عناوينى چون نمايش تعزيه، پرده خوانى، شبيه خوانى و نقالى مذهبى و اسطوره اى مى شناسند. نقالى و شبيه خوانى دو گونه نمايش ايرانى است كه هدف از اجراى آنها نقل يك واقعه يا قصه به شعر و يا به نثر با حركات و حالات و بيان مناسب در برابر جمع است، دراين گونه نمايش هاى دينى نقل گويى و شبيه خوانى ها بيانگر داستان هايى چون رشادت ها و سلحشورى هاى شخصيت هاى دينى و گاه اسطوره اى و ملى است و قصد آن القاى انديشه اى خاص و تكيه گاهش نيز بيشتر احساسات تماشاگران است و از همين جهت است كه موضوعات قابل طرح در آن بيشتر داستان هاى قهرمانى انسان هايى است كه درنگاه مخاطب داراى جايگاه خاص ومقدسى است. منظور از اجراى اين شبيه خوانى ها و نقل گويى ها برانگيختن هيجانات و عواطف شنوندگان و بينندگان است. حركات جذاب، لطف بيان، تسلط روحى بر جمع و حركات و حالات القاء  كننده، شعر خوانى و آواز تلاشى است كه تا سرحد ممكن مخاطب هر دم خود را به جاى يكى از قهرمانان داستان ببيند و به عبارت ديگر بازى سازان همه شخصيت هاى داستان را بازى مى كند تا تماشاگر نمايش با عمق فاجعه و ابهت رويداد داستانى درگير شود. در فرهنگ ايرانى خرده نمايش هاى بسيارى وجود دارند كه هر كدام روايتگر گونه اى مستقل از هنر آيينى و نمايشى اين مرز و بوم با تكنيك و محتواى خاص به خود است. خرده نمايش هايى چون كوسه برنشين، ميرنوروزى، پرده خوانى ، نقالى، روحوضى ، پهلوان بازى، بقال بازى، سياه بازى، تعزيه و ده ها خرده نمايش ديگر كه امروزه به دليل عدم توجه به آنها در حوزه نمايشى كشور اكنون رو به زوال و فراموشى هستند. هر چند امروزه به دليل دگرگونى هاى جديد فرهنگى، اجتماعى، اقتصادى و نظامى جوامع در مواردى به چالش جدى كشيده شده اند اما هنر تئاتر همواره به عنوان هنرى تاثيرگذار همچون هميشه تكتاز ميدان اصلاح امور اجتماعى و مبلغ معنويت و خداگونه گى اجتماعات بشرى بوده است. در حال حاضر هزاران نمايش در صحنه هاى تئاترى جهان به اجرا درمى آيند تا حق و معنويت از دست رفته بشرمعاصر را فرياد بزنند و باطل را محكوم  كنند.

اسماعيل خلج معتقد است: فرهنگ سازى براى كودكان از طريق نمايش به فرهنگ سازى براى كشور تبديل خواهد شد. اسماعيل خلج، بازيگر، نويسنده و كارگردان تئاتر؛ به شبستان گفت: تئاتر كودك و نوجوان، آن جنس از اجراى نمايشى است كه به موضوعاتى مى پردازد كه علايق ذهنى كودكان و نوجوانان را برمى انگيزاند. اين علايق هم از مسايل روانشناسى دوره هاى مختلف سنى كودكى و نوجوانى، شناخت و درك اين گروه سنى از هنر و اثر هنرى و مناسبات سنى كودكان و نوجوانان سرچشمه مى گيرد. وى در ادامه بيان داشت: نمايشى كه بتواند به اين قبيل نيازها پاسخى درخور و شايسته دهد و در مناسبات منطقى با مخاطب كودك و نوجوان خود بسر برد را نمايش كودك و نوجوان مناسب و مفيد تعريف مى كنيم. خلج، عدم حمايت هاى مادى و معنوى از اين گونه نمايش توسط مسئولان، متوليان و هنرمندان را مربوط به دوره زمانى كنونى ندانست و گفت: براى پى بردن به چرايى اين دليل بايد نگاه جدى و ريشه دار ترى را در طول ۳۰ سال گذشته به اين مقوله داشته باشيم و ببينيم در چه مقاطعى بنا به گزينش و يا اجراى قوانين نادرست باعث ناديده گرفته شدن اين گونه نمايشى شده ايم. وى وزارت آموزش و پرورش و كانون پرورش فكرى كودكان و نوجوانان را دو نهاد اصلى متولى تئاتر كودك در كشور خواند و ادامه داد: اين دو نهاد به دليل وجود بيشترين امكانات و پتانسيل هاى موجود در راه توليد و حمايت از تئاتر كودكان، داراى توان بالقوه اى در زمينه احيا و پرورش تئاتر كودكان و نوجوانان هستند. اما متاسفانه در طول اين سه دهه، ما شاهد نگاه جدى و معطوف اين دو نهاد، به توليد مستمر و با هدف پيشرفت تئاتر كودك نبوده ايم. اين هنرمند پيشكسوت تئاتر، نمايش هاى كودك و نوجوان را بزرگترين عامل رشد تخيل، خلاقيت، آموزش و باز شدن گره هاى روانشناسى اين گروه سنى دانست و تصريح كرد: همه نهادها در ارتباط با توليد كار فرهنگى در مورد كودك و نوجوان بايد اين نگاه و طرز تلقى را در خود ايجاد كنند كه فرهنگ سازى براى اين نسل به فرهنگ سازى كشور بدل خواهد شد، چرا كه همين كودكان و نوجوانان در آينده طلايه داران كشور ما خواهند بود.

ريك واتزمن در كتابى ماجراى كتابسوزان و سانسور آثار جان اشتاين بك و تحديد و توقيف آثار ادبى در  آمريكا را روايت كرده است. به گزارش مهر به نقل از كليولند گازت، كتاب به غايت وقيح با تمركز بر ماجراهاى حاشيه انتشار كتاب خوشه هاى خشم نوشته جان اشتاين بك و روايت تاريخ مناقشات بزرگى كه در زمان انتشار آن به سال ۱۹۳۹ به راه افتاد نقش پنهان نيروهاى دولتى را در هدايت نامحسوس احساسات عمومى عليه يك اثر ادبى بررسى مى كند. در سال ۱۹۳۹ و در زمانى كه در يك گوشه  آمريكا كتاب خوشه هاى خشم جايزه پوليتزر ادبى را مى گرفت و در جاى ديگر به بهانه انتشار آن نوبل ادبى را به جان اشتاين بك مى دادند، كشاورزان  آمريكايى در حركتى هماهنگ در چندين ايالت آن را از ويترين و انبارهاى كتاب بيرون كشيده و نه تنها در خيابانها بلكه در محافل و مجالس عمومى آتش مى زدند. در حقيقت وحشت سياستمداران  آمريكا از نفوذ تفكرات عدالتخواه و مساوات طلب در ميان مردم آن هم در زمانى كه جامعه برگزيدگان  آمريكا به شدت از گسترش نگره هاى كمونيستى در هراس بودند باعث اين اقدام بود. آنها تلاش كردند با تخريب چهره خوشه هاى خشم پاسخى به موفقيتهاى آن و حقايق پشت قصه اى كه به گواه خود اشتاين بك هم بسيار خشن و سخت بود داده باشند.

ژاكلين ويلسون؛ نويسنده ادبيات كودك در انگلستان؛ به صورت رسمى از خوانندگان خود به خاطر نوشتن يك ناسزا عذرخواهى كرد. به گزارش مهر به نقل از استار تريبون، اين نويسنده انگليسى در تازه ترين اثر خود با نام خواهرم جودى در طول روايت يك قصه كودكانه يك ناسزا را از زبان يكى از شخصيتهاى منفى كتابش آورده و به گفته خودش قصد او از اين كار فقط شخصيت پردازى آدم بد قصه اش بود. از سوى ديگر، يك خانم مسن انگليسى كه كتاب را براى نوه كوچكش خريده بوده اين كلمه را از زبان كودك مى شنود و با پرس و جو، خودش به خواندن كتاب مى پردازد. اين خانم نامه اى به ويلسون مى نويسد و از او مى خواهد كه كتاب خود را اصلاح كند و پس از نا اميد شدن از پاسخ، همان نامه را به انجمن كتابهاى كودكان بريتانيا مى فرستد. اين انجمن با اقدامى فورى فروش نسخه هاى چاپ اول كتاب را در بريتانيا ممنوع كرده و با درخواست از ويلسون براى اصلاح كتاب او را واداشت تا رسما از مخاطبان و خوانندگان كتاب عذرخواهى كند. ويلسون با قول اصلاح اين واژه در چاپ بعدى از كتاب خود رفع توقيف كرده ولى بايد جريمه اى هم بابت نوشتن كلمه نامناسب در يك كتاب رده سنى خردسالان به انجمن كتابهاى كودك بپردازد.

نامزدهاى جايزه داستان كودك گاردين معرفى شدند. به گزارش ايسنا، روزنامه  گاردين فهرست چهار كتاب نامزد دريافت جايزه بهترين داستان كودك سال ۲۰۰۸ انگليس را منتشر كرده است، كه برنده  آن روز ۲۴ سپتامبر معرفى خواهد شد. بر اين اساس، كتاب بى كران نوشته فرانك كورتل بويس داستان سفر پسر سيزده ساله اى به جذاب ترين پارك موضوعى چين است. دومين اثر نامزدشده، قبل از اين كه بميرم نوشته  جنى داون هام است. اين كتاب داستان دختر شانزده ساله اى به نام تسا است كه به بيمارى ناعلاجى دچار است؛ اما به جاى آن كه تسليم شود، فهرستى از آرزوهايش را تهيه مى كند كه قبل از مرگ مى خواهد انجام دهد.كتاب چاقوى نگذار برود نوشته پاتريك نس ديگر كتاب نامزدشده است كه داستان آن درباره شهرى به نام پرنتيس تاون است كه به علت بروز يك بيمارى، دخترها از ورود به آن جا منع شده اند و مردها فكر يكديگر را مى خوانند. آخرين كتاب هم كودك باتلاق نوشته سيبوهان دوود است كه براى دريافت اين جايزه رقابت مى كند. كتاب درباره نوجوانى به نام فرگوس است كه در سال ۱۹۸۱ به همراه عمويش، جسد نيمه دفن شده كودكى را پيدا مى كنند.

محسن حسينى از برگزارى كارگاهى سه روزه براى انتخاب بازيگران نمايش  اميرارسلان نامدار در تماشاخانه سنگلج خبر داد. اين بازيگر و كارگردان تئاتر به مهر گفت: من همواره براى كارهايى اقدام به برگزارى كارگاههاى آموزشى مى كنم كه به نوعى پيش توليد آثارم نيز محسوب مى شود. از اين رو براى نمايش اميرارسلان نامدار كه قرار است آذرماه در تماشاخانه سنگلج به صحنه برود نيز كارگاه  آموزشى سه روزه برگزار مى كنم. حسينى افزود: در كارگاه با كسانى كه مايلند با من در اين پروژه همكارى داشته باشند روى بدن، بيان و صدا كار مى كنيم تا بر اساس دستاوردهاى اين سه روز طرح نهايى را براى اجرا پياده كنم. البته از رويا نونهالى و هوشنگ قوانلو نيز در كارگاه استفاده خواهم كرد، زيرا اين دو در نمايش من بازى خواهند كرد. كارگاه آموزشى و انتخاب بازيگر نمايش اميرارسلان نامدار از امروز تا ۲۱ شهريورماه ساعت ۱۱ تا ۱۵ در تماشاخانه سنگلج برگزار مى شود.

آيينه هنر: ايران به منظور انعكاس ميراث گرانبهاى هشت سال دفاع مقدس معاونت ادبيات و انتشارات بنياد حفظ و نشر ارزش هاى دفاع مقدس فراخوان سومين دوره مسابقه سراسرى داستان كوتاه دفاع مقدس را اعلام كرد. در اين فراخوان از كليه علاقه مندان دعوت شده آثار خود را با موضوع دفاع مقدس حداكثر تا پايان آبان ماه به نشانى تهران-صندوق پستى ۱۶۱۵-۱۵۸۷۵ ارسال نمايند. گفتنى است به نفر اول ۱۰سكه ،به نفر دوم ۷ سكه،نفر سوم ۵ سكه و به نفرات چهارم تا بيستم يك سكه تمام بهار آزادى اهدا مى شود.همچنين داستان هاى منتخب در مجموعه اى نفيس منتشر خواهد شد. اين جايزه به همت بنياد حفظ آثار و نشر ارزش هاى دفاع مقدس و مشاركت معاونت فرهنگى وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى ،دفتر آفرينش هاى ادبى حوزه هنرى و انجمن قلم ايران بهمن ماه امسال برگزار مى شود.

آيينه هنر: مسئول عكاسى كتاب ۳۰ سال هنر انقلاب از پايان يافتن عمليات عكاسى بخش خوشنويسى و نگارگرى اين كتاب خبر داد. جواد سيدآبادى به واحد خبرى حوزه هنرى گفت: اين كتاب به شكل آلبوم نفيس كه عكس آثار هنرمندان را ارائه مى كند در دست تدوين است و مى تواند زمينه اى مناسب و خوب براى پژوهش هاى علمى پژوهشگران هنر در اين زمينه به شمار رود. وى ادامه داد: اين كتاب در بخش هاى مختلف تجسمى در دست تدوين است و علاوه بر خوشنويسى و نگارگرى، بخش عمده عمليات عكاسى قسمت نقاشى آن نيز انجام شده است. مشكل ترين قسمت كار تهيه عكس مجسمه ها است، چون اين آثار در ۳۰ سال گذشته در شهرهاى مختلف نصب شده اند و تهيه عكس آنها مستلزم كار ميدانى وسيع است. مركز هنرهاى تجسمى حوزه هنرى در تلاش است به منظور نمايش و ارائه دستاورد ۳۰ سال تلاش هنرمندان انقلاب در رشته هاى نقاشى، خوشنويسى، گرافيك، نگارگرى و كاريكاتور اقدام به انتشار آلبوم آثار هنرى خود كند.

آيينه هنر: كارگاه هنرى آستانه مقدسه حضرت فاطمه معصومه(ع) طى فراخوانى از كتاب آرايان و نسخه شناسان دعوت كرد مقاله هاى خود را براى نخستين همايش مرمت آثار و نسخ خطى ماندگار به اين مركز ارسال كنند. نسخه شناسان، كتاب آرايان و پژوهشگران تا ۳۰ آبان فرصت دارند اصل مقالات خود را به اين مركز ارسال كنند. روش هاى درست و فنى مرمت آثار هنرى، تاريخى و علمى مكتوب، كتاب شناسى ماخذ و مدارك علمى، فنون مرمت، اهتمام جهانى براى حفظ و مرمت آثار مكتوب، چاپ سنگى در ايران، اهميت آثار چاپ سنگى و لزوم نگهدارى آن، موارد مورد نياز در مرمت آثار مكتوب، نسخه شناسى و فهرست نگارى نفايس آثار، رابطه خوشنويسى و مرمت آثار مكتوب، مرمت اسناد و مدارك تاريخى و فرهنگى، معرفى فنى مهم ترين آثار تاريخى و مكتوب آستانه مقدسه، اهتمام ائمه معصوم(ع) به نگارش حديث و حفظ كتب، تأسيس كتابخانه و نگهدارى آثار توسط علماى دين موضوعات اين همايش به شمار مى روند. علاقه مندان مقالات خود را به نشانى قم، كارگاه هنرى آستانه مقدسه ارسال كنند.

روزنامه نيويورك تايمز كه طى يك سنت قديمى همواره در كنار ناشران به معرفى بهترين كتاب ها مى پردازد، اين بار دوره طلايى كتاب را معرفى مى كند. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از نيويورك تايمز، اين نشريه كار معرفى كتاب را از سال ۱۸۵۱ شروع كرده و در كنار آن، براى بهترين آن ها تبليغ نيز كرده است. با اين حال اين نشريه سال هاى ۷۳-۱۹۶۲ را سال هاى طلايى نشر مى نامد و با نگاهى بر آگهى هاى آن سال ها، برترين كتاب هاى منتشر شده در آن دوره را مرور مى كند؛ دوره اى كه هر ماه حداقل چند كتاب برتر تاريخ ادبيات معاصر به دست دوستداران كتاب رسيد و چهره هاى جديد و برجسته اى كارهاى خود را ارائه كردند.

دبير دوسالانه ملى نگارگرى ايرانى از حضور دو داور تركيه اى و چينى براى قضاوت در هفتمين دوره اين رويداد هنرى خبر داد. مرتضى حيدرى به مهر گفت: با توجه به سابقه طولانى نگارگرى در آسياى ميانه و شرق دور و براى هموار كردن راه براى برگزارى دوسالانه نگارگرى به صورت بين المللى در آينده، در اين دوره از فاطيما چيچك و على لينگ دعوت خواهيم كرد تا در داورى، سخنرانى و نمايش آثارشان شركت كنند. حيدرى در مورد انتشار فراخوان دوره هفتم دوسالانه نگارگرى گفت: فراخوان آماده انتشار است و فقط در مورد جوايز برگزيدگان هنوز با دفتر امور هنرهاى تجسمى معاونت هنرى وزارت ارشاد در حال مذاكره هستيم.

نمايش خواستگارى بر اساس نمايشنامه آنتوان چخوف از ۳۰ مهرماه به كارگردانى اسماعيل شفيعى در تالار سايه مجموعه تئاتر شهر به صحنه مى رود. به گزارش مهر، نمايش كمدى خواستگارى روايتگر سوء تفاهم هاى يك خواستگار با پدر دخترى است كه به خواستگارى او رفته است. در نمايش مهدى رضاخانى، مهدى زمين پرداز و مه لقا باقرى بازى مى كنند و طراحى صحنه آن را نوريك نازاريان بر عهده دارد. فردين خلعتبرى آهنگساز خواستگارى است و مژگان عيوضى طراح لباس و ماريا حاجيها طراح گريم ديگر عوامل اين نمايش هستند كه خردادماه جايزه بهترين بازيگر زن را از جشنواره كلاسيك روسى در مسكو دريافت كرد.