نسخه
PDF
شماره ۵۷۱۳ - ۱۸ مهر ۱۳۸۷ - - ۹ اكتبر ۲۰۰۸ 
بين الملل
فهرست صفحه ها
صفحه اول
رويدادهاى داخلى
اقتصادى
سينمايى
گردشگرى
بين الملل
آيينه هنر
حوادث
اجتماعى
ورزشى
صفحه آخر
ژنرال هاى ترك بر طبل جنگ مى كوبند
103722.jpg
103746.jpg
ژنرال ها گل واردوغان را به ميدان جنگ مى برند. نخست وزير اردوغان سفر به آسياى ميانه را ناتمام گذاشته وهمراه با رئيس جمهور گل كه او نيزقرار بود به پاريس رود، به ستاد ژنرال هاى ارتش رفته  اند تا جزييات طرح عملياتى جديد ژنرال ها را براى حملات هوايى و زمينى به پ ك ك و شمال عراق بشنوند . اوضاع در مرزهاى مشترك تركيه و شمال عراق بار ديگر متشنج شده است. حمله هوايى مجدد تركيه به شمال عراق، تشديد درگيرى ها با پ ك ك، به غليان درآوردن حس انتقام از پ ك ك در بين مردم تركيه ، تمديد قانون عمليات برون مرزى در شمال عراق تماس تلفنى خشمگينانه گل با طالبانى رئيس جمهورى عراق، همه و همه مى تواند نشانه هايى از به پرواز درآمدن بمب افكن هاى تركيه به سوى شمال عراق و آماده باش هزاران نيروى رزمى تركيه در نوار مرزى با عراق باشد. به گزارش ديپلماسى چه پ ك ك بانى درگيرى هاى جديد باشد و چه ژنرال ها خود اين درگيرى ها را طراحى كرده باشند ژنرال ها دوست دارند اردوغان را به سوى جنگ و درگيرى نظامى بكشانند. ژنرال ها اگر در داخل تركيه بهانه اى در مقابل احزاب بويژه حزب عدالت و توسعه براى گردنكشى و قدرت طلبى ندارند در حوزه مقابله با پ ك ك و لشكر كشى به شمال عراق بهانه اى مناسب دارند . بهانه اى كه با كشته شدن ۱۵ سرباز ترك فراهم شده و مردم را پشتيبان سياست مشت آهنين ارتش كرده و اردوغان را نيز مجبور به همراهى با ارتش و ژنرال ها كرده است و در شمال عراق نيز طالبانى و بارزانى دو رهبر اصلى كردها را بر آن داشته از ضرورت آرامش و پرهيز از جنگ سخن گويند .
تيم ژنرال هاى تندرو
رهبرى ژنرال ها را در اين سناريوى جديد ژنرال ايلكر باش بوغ برعهده دارد كه ماه گذشته در پى بازنشسته شدن ژنرال بويوكانيت رييس ستاد ارتش تركيه به فرماندهى ارتش انتخاب شد. شوراى عالى نظامى اين كشور (ياش)، در شنبه دو اوت ۲۰۰۸ (۱۲مرداد ۱۳۸۷) ژنرال «باش بوغ» فرمانده وقت نيروى زمينى را به عنوان فرمانده جديد ارتش اين كشور منصوب كرد. ژنرال بويوكانيت، فرمانده ستاد مشترك ارتش تركيه در ۳۰ اوت (۹ شهريور) رسما پست فرماندهى خود را تحويل ژنرال «ايلكر باش بوغ» داد . در سوابق ژنرال باش بوغ آمده كه وى بعد از فراگيرى آموزش هاى دانشگاهى در آكادمى جنگ تركيه، عازم آكادمى رويال در «سندهرست»، مشهورترين آكادمى افسرى انگلستان شده و بعد از اتمام اين دوره وى موفق به ورود به كالج دفاعى ناتو در رم شده است. او بعد از وقفه اى كوتاه در ستاد مركزى ناتو در بروكسل مشغول به كار شد و پس از آن كه به تركيه بازگشت به عنوان نماينده دبيركل ستاد ارتش به فعاليت پرداخت. وى سپس فرمانده سپاه اول و فرمانده نيروى زمينى تركيه و فرمانده كل ارتش شد. ژنرال باش بوغ نيز همانند ژنرال بويوكانيت دو سال به عنوان فرمانده ارتش تركيه خواهد بود و بعد از آن بازنشسته خواهد شد. طبق قوانين نظامى تركيه هر ژنرالى فقط براى چهار سال مى تواند در پست فرماندهى ارتش بماند. .طبق قانون اساسى تركيه ، انتخاب رييس ستاد ارتش تركيه پس از پيشنهاد شوراى عالى ارتش و تصويب هيات وزيران از سوى رئيس جمهورى تاييد مى شود. دو سال پيش نيز در تغيير و تحولى مشابه و در پى بازنشسته شدن ارتشبد حلمى اوزكوك رييس ستاد ارتش تركيه ، در مراسمى با حضور احمد نجدت سزر رئيس جمهور وقت تركيه ، ژنرال «ياشار بويوكانيت» فرمانده نيروى زمينى وقت به عنوان رييس جديد ستاد ارتش تركيه معرفى شده بود. شوراى عالى نظامى تركيه در آن نشست همچنين ژنرال «ايلكر باش بوغ» فرمانده سپاه يكم ارتش را به فرماندهى نيروى زمينى منصوب كرده بود . طبق عرف موجود در ساختار نيروهاى مسلح تركيه، فرمانده نيروى زمينى از بيشترين شانس براى انتخاب به رياست ستاد ارتش برخوردار است و سه فرمانده اخير ارتش تركيه يعنى اوزكوك ، بويوكانيت و ايلكر باش بوغ پيش از انتخاب به رياست ستاد ارتش، فرمانده نيروى زمينى بوده اند.در چارچوب اين عرف ، فرمانده سپاه اول ارتش تركيه نيز هميشه كانديداى اول براى عهده دار شدن سمت فرماندهى نيروى زمينى بوده است لذا ماه گذشته و طبق اين عرف ژنرال «اسحاق كاسانر» فرمانده سپاه اول به عنوان فرمانده جديد نيروى زمينى انتخاب و معرفى شد. كسى كه مهمترين نقش را در حمله سال گذشته به شمال عراق داشت و اگر قرار باشد كه نيروهاى تركيه بار ديگر راهى شمال عراق شوند او فرمانده پياده نظام و يگان هاى زرهى خواهد بود. ژنرال بويوكانيت و ايلكر باش بوغ نيز هر دو پيش از انتخاب به عنوان فرمانده نيروى زمينى، فرمانده سپاه اول بوده اند.
ژنرال ايلكر باش بوغ وارث سياست مشت آهنين ژنرال ها
تمام فرماندهانى كه فرمان برخورد جديد با پ ك ك را صادر كرده  اند همانند فرمانده جديد ارتش ، تيم تندرو طرفدار برخورد شديد با پ ك ك را تشكيل مى دهند. پيش از آن كه ژنرال ايلكر باش بوغ اجراى سياست مشت آهنين در برابر پ ك ك را برعهده بگيرد، ژنرال بويوكانيت مامور اجراى اين وظيفه بود. وى بشدت مخالف نرمش نشان دادن در برابر كردهاى تركيه بود. بويوكانيت همچنين از طرفداران جدى و سرسخت ورود به شمال عراق براى سركوب پ ك ك محسوب مى شود و در زمستان ۲۰۰۷- ۲۰۰۸ فرمان ورود نيروهاى تركيه را به شمال عراق صادر كرد . وى حتى قبل از حمله زمينى به شمال عراق در سال ۲۰۰۶ همزمان با انتصابش به عنوان فرمانده جديد ارتش، نيروى هوايى تركيه را مامور بمباران مقرهاى پ ك ك در شمال عراق كرد. بويوكانيت پاييز ۲۰۰۷ از دولت تركيه به دليل جلوگيرى از ورود ارتش تركيه به داخل خاك عراق پس از عمليات كردها در شمال اين كشور، علناً انتقاد كرد. ژنرال بويوكانيت در آن زمان اعلام كرد تا زمانى كه پ ك ك فعال باشد، عمليات نظامى عليه اين تروريست ها نيز ادامه خواهد داشت. تعبير وى از خواسته هاى كردهاى تركيه اين بود كه محافلى با تشديد بحران و ايجاد اختلاف هاى قومى تلاش مى كنند كه زمينه تشديد درگيرى ها را فراهم آورده و تركيه را به فلسطين تبديل كنند. وى تحريك مردم يك منطقه از كشور عليه مردم منطقه اى ديگر را توطئه محافلى در همين راستا ذكر مى كرد و معتقد بود، اگر مردم در مقابل يكديگر قرار گيرند، براى تركيه بزرگترين فلاكت خواهد بود. وى گفته بود: «پارلمان اروپا از مقابله ارتش تركيه با فعاليت هاى تروريستى پ ك ك به عنوان عمليات تهاجمى ياد مى كند و اين برخورد، زنگ خطرى است كه بايد جمهورى تركيه را بيدار كند.» نفوذ ژنرال بويوكانيت در درون جامعه تركيه به حدى بود كه سال ۲۰۰۶ يك دادستان قوه قضاييه اين كشور در پى اقامه دعوى عليه وى از سمت خود بركنار شد. دادستان وان كه بعد از يك حادثه بمب گذارى و آشكار شدن دخالت دو نظامى در سازماندهى اين بمب گذارى و حمايت ژنرال بويوكانيت از آن دو، ادعانامه اى تنظيم كرده بود، از سمت خود بركنار شد. در آن هنگام ژنرال «آلتاى توكات» از فرماندهان سابق ارتش تركيه، نقش نيروهاى ارتش در برخى موارد بمب گذارى ها در مناطق مختلف تركيه را تاييد كرده بود و در پى دستگيرى دو درجه دار بمب گذار مذكور، ژنرال «بيوك آنيت» فرمانده نيروى زمينى تركيه گفته بود: «من يكى از متهمين (به بمب گذارى) را مى شناسم، پسر خوبى است.» برخلاف رويه ژنرال اوزكوك فرمانده اسبق ارتش كه با بسيارى از خواسته هاى اروپا براى كاهش نفوذ ارتش تركيه و اجراى اقدامات شفاف سازى، موافقت كرده بود و چالش هاى بين ارتش و دولت اردوغان را كنترل و مديريت مى كرد، ژنرال بويوكانيت در هر دوى اين مسائل رويه اى تند تر اتخاذ كرد وگام هاى تندروانه اى در قبال خواسته هاى اصلاح طلبانه اروپا و كردها برداشت . اكنون نيز با شروع دور جديد حملات ارتش به شمال عراق به نظر مى رسد ژنرال باش بوغ به بهانه مقابله با پ ك ك ،در صدد است در روابط ارتش و دولت اسلامگراى اردوغان تغيير ماهوى ايجاد كند . نظاميان ارشد ضمن اينكه از كاهش نقش و جايگاه و نفوذ خود در ساختار تصميم گيرى حكومت تركيه ناراضى هستند اما با پرهيز از روش هاى سنتى نظير كودتا، اكنون درصدد اعمال فشار نرم بر دولت و نيز احياى قدرت خود از طريق ايجاد فضاى جنگ و درگيرى با پ ك ك هستند، اگر چه مهمترين مانع بر سر راه آنها، محبوبيت مردمى بالاى دولت نزد راى دهندگان تركيه اى و قبضه شدن همزمان دولت، پارلمان و رياست جمهورى توسط اعضاى حزب عدالت و توسعه و عدم حمايت صاحبان صنايع و بازرگانان بزرگ تركيه از تنش هاى سياسى است .
مك كين و ديپلماسى خارجى
كانديداى جمهورى خواهان در انتخابات رياست جمهورى ۲۰۰۸ آمريكا مى گويد كه قصد دارد با در پيش گرفتن سياست خارجى كه «ديپلماسى گاوچرانانه» بوش را كنار بگذارد و با ناتوانى كانديداى دموكرات ها به شدت مبارزه مى كند، وجهه واشنگتن را در جهان احيا كند. به گزارش ايسنا ، خبرگزارى رويترز در تحليلى آورده است: جان مك كين كانديداى جمهورى خواهان در انتخابات رياست جمهورى ۲۰۰۸ آمريكا و يك زندانى سابق در جنگ ويتنام كه تجاربش در امور خارجه به كانديداتورى اش در اين انتخابات كمك كرد، به شدت با تصميم جورج بوش، رئيس جمهور آمريكا مبنى بر اقدام يك جانبه در مسايلى همچون مبارزه با گرم شدن زمين و يا برخورد خشن با زندانيان جنگ مخالفت كرده است. اما مك كين كه پيشتر از وى به عنوان يك انسان خودراى و مستبد ياد شده در اين نوع مسايل بسيار افراطى تر از بوش است. مك كين پيشتر و طى مراحل اوليه جنگ عراق به شدت بر اعزام نيروهاى آمريكايى بيشتر به عراق تاكيد مى كرد و زمانى كه درگيرى ميان روسيه - گرجستان به اوج خود رسيد، وى بار ديگر خواستار اخراج روسيه از گروه هشت كشور صنعتى جهان شد. اين در حالى است كه بوش با اينكه در اكثر سياست هايش ناكام بوده مانند مك كين تا اين حد اظهارنظرهاى افراطى نكرده است. در ادامه اين تحليل مى خوانيم: رندى شونمن، مشاور ارشد مك كين در امور سياست خارجى مى گويد «تفاوت هاى سياست هاى بوش و مك كين ديگر به طور آشكار موضوعى شناخته شده است. مناقشه اخير روسيه - گرجستان نيز باعث شد تا تفاوت هاى سياست خارجى مك كين و اوباما مشخص شود.» مك كين به شدت به واكنش سريع اعتقاد دارد و خواستار توقف عمليات هاى نظامى روسيه در خاك گرجستان و خروج كامل اين نيروها از اوستياى جنوبى و آبخازيا شده. اما در اين ميان اوباما با احتياط بيشترى عمل كرده است. كانديداى دموكرات ها شيوع هر نوع خشونت را محكوم كرده اما هيچ يك از طرفين اين مناقشه را عامل اصلى اين درگيرى معرفى نكرده است. شونمن در ادامه مى گويد: اقدامات روسيه نشان مى دهد كه پيش بينى هاى مك كين در مورد روسيه درست بوده است و آمريكا و هم پيمانان اروپايى اش بايد براى مقابله با مسكو تدابير جدى اتخاذ كنند. با اين حال مشاوران مك كين معتقدند كه كانديداى جمهورى خواهان در انتخابات رياست جمهورى ۲۰۰۸ در صورت انتخاب به عنوان رئيس جمهور آمريكا بيشتر از بوش به ديپلماسى تاكيد خواهد داشت. شونمن تصريح كرد: مك كين تمايل بيشترى به همكارى با هم پيمانان آمريكا و حمايت از اين نوع روابط دارد و به هيچ وجه قصد ندارد دنباله رو يك جانبه گرايى، دولت بوش باشد. مك كين پيشتر خواستار اين موضوع شده بود كه نيروهاى آمريكايى تا زمانى كه به آنها نياز است در منطقه بمانند و با هر گونه جدول زمانى براى خروج اين نيروها مخالفت كرده بود. كانديداى جمهورى خواهان همچنين از تروريسم به عنوان يك تهديد جدى در جهان ياد كرده است؛ اما اوباما از خروج نيروهاى آمريكايى از عراق طى ۱۶ ماه و تمركز اصلى بر افغانستان حمايت كرده است. مشاوران مك كين اين موضوع را نيز مطرح كرده اند كه روابط وى با رهبران جهان طى دو دهه حضورش در كنگره آمريكا بسيار عميق بوده است. اين در حالى است كه اوباما به هيچ وجه در اين زمينه تجربه ندارد، چون حضورش در كنگره به كمتر از چهار سال مى رسد. مشاوران مك كين مى گويند: درست است كه كانديداى جمهورى خواهان از اصول حزب جمهورى خواه تبعيت مى كند، اما اين موضوع دليل نمى شود كه بگويند مك كين پيشرو سياست هاى بوش است. رويترز آورده است: ريچاردوفونتين يكى از مشاوران مك كين مى گويد كانديداى جمهورى خواهان در انتخابات آتى آمريكا يك «ايده آليست واقع گرا» است و قصد دارد آمريكا را به الگويى براى جهانيان تبديل كند. وى مى افزايد: مسلما مك كين به هيچ وجه «ديپلماسى گاوچرانى» بوش را دنبال نخواهد كرد و به سوى ديپلماسى موثرى كه وجهه آمريكا را احيا كند، خواهد بود. با وجود اين كه مك كين پيشتر يك جمهورى خواه حامى بوش بوده اما به نظر مى رسد به اين نتيجه رسيده كه دنباله  روى از سياست هاى بوش مطمئنا وجهه آمريكا را با خطرات بيشترى روبرو مى كند. كانديداى جمهورى خواهان به اين موضوع پى برده كه با تبعيت از اصول حزب جمهورى خواه مى تواند سياست خارجى را دنبال كند كه مغاير با سياست هاى بوش باشد تا بدين وسيله اعتبار از دست رفته آمريكا بار ديگر احيا گردد. به گفته تحليلگران، درست است كه در اكثر محافل سياسى اعلام شده است مك كين از اكثر سياست هاى بوش حمايت كرده اما كانديداى جمهورى خواهان تلاش مى كند با اعلام اين موضوع كه وى دنباله رو سياست خارجى بوش نيست به حمايت هاى خود افزوده كند. شايد هم اين نوعى سياست از سوى مك كين باشد كه به خاطر مخالفت با بوش راى جمع آورى كند اما پس از حضور در سمت رياست جمهورى دنباله رو سياست هاى بوش شود. در گزارش ديگرى آمده است: مك كين با تخلف احتمالى از وعده خود درصدد نشان دادن مسئوليت ميهن پرستانه خود در شرايط بحرانى آمريكا است، اما اين اقدام را مى توان همچين در حكم ابتكار عمل براى آزادى و رهايى وى دانست، چرا كه محبوبيت وى طى روزهاى گذشته كاهش يافته است. از ديگر سو بحران اقتصادى موجود، بار ديگر مايه ناراحتى و نااطمينانى بيشتر از حزب حاكم جمهورى خواه را فراهم كرده است و اوباما نيز از آن به عنوان امتياز و برگ برنده براى خود استفاده مى كند. طبق اين گزارش اين بحران زمينه ساز نفرت بيش از حد از مك كين نيز هست چرا كه وى نيز دچارگرداب بحران اقتصادى اين كشور شد و نتوانست در اولين مرحله از عهده وظايف خود بر آيد. باراك اوباما، بى اعتنا به اظهارات و دلايل مك كين كه اظهار داشته بود اجازه دهيد، سياست اكنون درحاشيه قرار گيرد، زمان آن فرا رسيده كه هر دو حزب در اين مورد با يكديگر متحد شوند و درآخرين مرحله نيز بحران هاى اقتصادى اخير آمريكا را با حوادث ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ مقايسه كرده بود، گفته بود كه يك رئيس جمهور بايد بتواند در آن واحد بر وى دو مساله كاملا متفاوت، متمركز شود و آن را انجام دهد. وى همچنين اظهار داشت: اكنون، دقيقا همان زمانى است كه مردم منتظر شنيدن حرف هاى ما هستند. مك كين در رقابت هاى انتخاباتى خود بارها كوشيده  است كه اوباماى ۴۷ ساله را به عنوان سياستمدارى معرفى كند كه در هر صورت منافع سياسى شخصى اش نسبت به كشورش در اولويت قرار دارد. اين اظهارات در حالى صورت مى گيرد كه در شرايط حساس فعلى، استراتژى اتخاذ شده از سوى مك كين نيز با ريسك بسيار بالايى همراه است.