هنر گوهر همزاد بشرى است و موسيقى به عنوان يك هنر در هر قوم با توجه به شكل تكامل آن قوم با در نظر داشتن نيازهاى روحى و زندگى همان قوم شكل گرفته است و به صورت گوهر همزاد آن قوم در آن بخش از كره خاكى رشد و تكامل يافته است. لكن ذات موسيقى يگانه است. اما در فرم بسيار متفاوت است. شكل يا فرم موسيقى از عناصر چهارگانه طبيعت يا عناصر چهارگانه انسانى (آب، آتش، خاك، هوا، يا بلغمى و زهره وى و سوداوى و...) تبعيت مى كند و بر همين اساس سازهاى مختلف در مناطق مختلف جهان در آب و هواى گرم يا مناطق حاره يا قطب متفاوت است. هنرمند در هر منطقه با توجه به ميراث هنرى به ارث رسيده به وى از نياكان خود رشد و پرورش مى يابد و با تكامل فرهنگى و تحت همين عناصر و ذات شخصى خود سعى در خلق اثر هنرى مى نمايد كه چون برخاسته از اين فرهنگ و هنر و از زبان همين قوم است لكن بر دل آن قوم مى نشيند و بر زبان آن جارى مى شود. هنرمند آثار خود را براساس نيازهاى آن قوم خلق مى كند كه شايد با نيازهاى قومى ديگر تفاوت داشته باشد. لذا به نظر قوم ديگر فقط آهنگى موزون جلوه گر نمايد. موسيقى سنتى ايران داراى ذات واحد و يگانه است ولى در بخش هاى مختلف همين سرزمين همانگونه كه آب و هواى متفاوتى ديده مى شود، همانگونه كه ساختمان هاى متفاوتى ديده مى شود، گويش هاى متفاوتى ديده مى شود، آداب و رسوم هاى متفاوتى ديده مى شود، سازهاى متفاوتى ديده مى شود موسيقى متفاوتى هم ديده مى شود. موسيقى لر با موسيقى خراسان داراى دو شكل متفاوت است. خواننده آواز لرى به عنوان مثال  نمى تواند با خواندن آواز گيلكى جايگاه مناسبى در ميان قوم خود پيدا كند چون آن آواز گيلكى با توجه به نياز بر فرض درو محصول چاى يا كاشت برنج خلق گرديده، رشد و تكامل يافته حال آنكه لر به آواز چاووشى براى كوچ نياز دارد. هنرمندى كه برخاسته از سرزمينى است، چنانچه فرم آوا و موسيقى اش برگرفته از نهاد طبيعى خودش و سرزمينش باشد بسيار موفق تر است و در جامعه خود بسيار مورد قبول و پذيرش و مقبوليت بيشترى است و بسيار راحت تر مى تواند نيازهاى روحى مردم خودش را برآورده كند. هر چند اين موسيقى فقط و فقط مربوط به همين هنرمند است و ذاتى مجرد دارد ولى با توجه به شخصيت و فرهنگ آن هنرمند بسيار نزديك به نيازهاى روحى همسايگان و اقوام و مردم همان قوم است. از همين روست كه موسيقى، با بيان حرف هاى ما، ارائه احساسات ما، لبريز كردن شادى يا غم هاى ما خويشاوندى روحى با ما پيدا مى كند. چنانچه تهييج احساسات حال ما با موسيقى سنتى شتاب پيدا كند به سمت و سوى آن گرايش پيدا خواهيم كرد و چنانچه موسيقى كلاسيك روح ما را سيراب كند به آن سو پناه مى بريم و در آن جا مأوا مى گزينيم. شايد اصل نهاد بشرى بر لذت باشد. هر نوع موسيقى كه در هماهنگى با احساسات لحظه اى ما باشد آن نوع موسيقى به ما لذت خواهد داد و ما به دنبال آن خواهيم رفت. چون نيازهاى ما را از آن طريق سيراب خواهد شد پس لذت خواهيم برد. منظور ذات كلمه لذت است، نه سطح كلمه، مثلا گاهى كه غمگين هستيم از موسيقى غمناك لذت مى بريم. در همين جاست كه گاهى نيازهاى ما را موسيقى قومى خودمان برطرف نمى كند. ما به موسيقى ويوالدى يا باخ و بتهوون پناه مى بريم. اين قبيل موسيقى ذات موسيقى يگانه را تأييد مى كند و جلوه جهانى روح موسيقيدان خود را به نمايش مى گذارد. وجه ديگرى از هنر هنرمند، جهانى سازى هنر خويشتن است كه بى شك براى اين امر بايد به ابزارهاى آن دست يابد. هنرمند بهتر از هر كس ديگرى مى تواند به زبان مشترك اقوام تبديل شود لكن لازمه آن علاوه بر ابزارهاى موسيقايى، شناخت فرهنگ ملل ديگر نيز هست.
*www.noteahang.com

احمد اكبرپور؛ نويسنده كودك و نوجوان؛ با انتقاد از نبود رابطه مطلوب و كافى ميان نويسنده اثر و تصويرگر، محافظه كارى ناشران را از جمله دلايل اين امر مى داند. اين نويسنده با اشاره به دخالت عوامل مختلف در ناكافى بودن رابطه تصويرگر و نويسنده افزود: «نبود اين رابطه روح و جان اثر را مى گيرد و در مخاطب تضاد فكرى ايجاد مى كند.» وى تصريح كرد: «هم اكنون اكثر كتاب هاى كودك و نوجوانى كه در اختيار ناشران قرار مى گيرند، بدون هماهنگى و نظرخواهى از نويسنده در اختيار تصويرگران قرار مى گيرد. در نتيجه شناخت ناكافى تصويرگر از اثر تا حد زيادى سطح كيفى كار را پايين مى آورد.» به گفته اكبرپور ناشران گاهى احساس مى كنند وجود رابطه ميان نويسنده و تصويرگر مديريت آن ها را دچار مشكل مى كند، در صورتى كه از اثرات مطلوب اين هم فكرى ناآگاهند. وى افزود: «نويسنده به طور قطع مى تواند با توضيحات خود از كتاب، تصورات تصويرگر را از محتواى مورد نظر انسجام بخشد.» اين نويسنده در پايان تاكيد كرد: «با ايجاد رابطه مطلوب ميان نويسنده و تصويرگر، مى توان زمان زيادى را كه هم اكنون صرف تصويرگرى كتاب هاى كودك و نوجوان مى شود، به راحتى كاهش داد.»

آيينه هنر: مصطفى رحماندوست با انتقاد از روند غلط ترويج فرهنگ مطالعه گفت: «اكثر آدم هاى اهل كتاب و مطالعه در سريال هاى تلويزيونى، شخصيت هايى منزوى و ساده لوح با عينك ته استكانى هستند!» اين نويسنده و شاعر ادبيات كودكان و نوجوانان در جشن بزرگ دوستان كتاب گفت: «متاسفانه فرايند تبليغات و اطلاع رسانى درباره كتاب و كتابخوانى بيمار است و كتاب هاى خوب و شخصيت هاى كتابخوان به نحو مناسبى به جامعه معرفى نمى شوند.» وى افزود: «ضعف ترويج فرهنگ مطالعه و ايجاد گرايش به كتابخوانى در جامعه ما، ريشه در كودكى دارد و بهترين راه براى علاقه مند كردن كودكان به مطالعه اين است كه والدين از بدو تولد براى فرزندان خود قصه بگويند و كتاب بخوانند.» رحماندوست اظهار داشت: «مشكلى كه باعث شده بچه ها كمتر به كتاب خواندن روى بياورند، اين است كه در خانواده خود كتاب خواندن را نمى آموزند. به همين دليل در سال هاى بعد به كتاب به عنوان پديده اى تجملى نگاه مى كنند، كمتر به سراغ آن مى روند و از خواندن كتاب لذت نمى برند.»

تئاتر خيابانى به علت زبان بى واسطه و عامش مى تواند به شيوه مطلوبى مفاهيم قرآنى را به مخاطب ارائه كند. حسن معجونى؛ كارگردان و نويسنده تئاتر؛ در گفتگو با خبرگزارى قرآنى در مورد تفاوت تئاتر خيابانى با تئاتر صحنه اى گفت: «يكى از تفاوت هاى اين دو نوع تئاتر تمركزى است كه در كار و اجراى صحنه اى ديده مى شود.» وى ادامه داد: «در تئاتر خيابانى تماشاگر بدون هيچ تمركزى به حالت گذرا ممكن است بخشى از تئاتر را هنگام عبور از خيابان مشاهده كند. در تئاتر صحنه اى تماشاگر كاملا خودش را براى ديدن تئاتر آماده كرده است و تا به انتها هم به ديدن تئاتر ادامه مى دهد.» معجونى در مورد اين پرسش كه تعزيه زيرمجموعه تئاتر خيابانى است يا خير عنوان كرد: «تعزيه با تئاتر خيابانى تفاوت هايى دارد و نمى توانيم چون هر دو اين گونه ها در فضاى باز اجرا مى شوند آنها را به يكديگر پيوند دهيم. اين دو شيوه تئاترى به لحاظ داشتن تماشاگر گذرا با هم تشابهاتى دارند ولى تعزيه جنبه آيينى بيشترى دارد.» اين كارگردان در مورد آسيب شناسى تئاتر خيابانى در ايران گفت: «متاسفانه در حال حاضر تئاتر خيابانى را خيلى وابسته به متن كرده اند در حالى كه تئاتر خيابانى با در موقعيت قرار گرفتن معنا و هويت پيدا مى كند.» كارگردان «پدر عزيزم» در مورد ميزان اثرگذارى استفاده از تئاتر خيابانى در انتقال مفاهيم قرآنى به مخاطب گفت: «تمام گونه هاى تئاترى مى توانند در خدمت انتقال مفاهيم قرآنى قرار بگيرند. اصولاً چون مفاهيم در تئاتر خيابانى صريح، بازتر، عام تر، ساده تر و شفاف تر بيان مى شود تئاتر بهتر مى تواند مفاهيم قرآنى را به مخاطبش ارائه كند.» كارگردان «رويا در شب نيمه تابستان» در پايان تاكيد كرد: «در تئاتر غرب معمولاً اصرارى بر تبليغ مستقيم پديده و موضوعى صورت نمى گيرد و بنابراين در تئاتر خيابانى در غرب چندان به مفاهيم دينى پرداخته نمى شود.»

مدير مجموعه تئاترشهر از گزينش آثار متقاضى اجرا در اين مجموعه توسط شورايى سه نفره خبر داد. محمد حيدرى به خبرگزارى دانشجويان گفت: «بهتر ديديم آثار متقاضى اجرا در تئاترشهر به صورت انفرادى انتخاب نشوند، به  همين دليل قرار است شورايى سه نفره انتخاب آثار را برعهده بگيرند كه اعضاى اين شورا حتما تا پايان سال جارى معرفى خواهند شد.» او درباره تنظيم جدول اجراهاى سال آينده هم توضيح داد: «مطابق معمول تعدادى از آثار از جشنواره فجر نوبت اجرا در تئاترشهر را مى گيرند كه البته همين آثار نيز توسط شوراى گزينش انتخاب مى شوند و برخى ديگر از گروه ها كه در جشنواره شركت نكرده اند، مى توانند به صورت مستقل براى گرفتن نوبت اجرا در مجموعه تئاترشهر اقدام كنند.» او با اشاره به لزوم برنامه ريزى در مورد اجراهاى تئاترى گفت: «در نظر داريم بعد از مشخص شدن آثار جشنواره و همين طور پس از رايزنى با هنرمندان، جدول شش ماهه اول سال آينده را مشخص و اعلام كنيم، چرا كه با اعلام جدول، تكليف بسيارى از مسايل روشن مى شود، ضمن اين كه حتما اولويت ها و ملاك هاى انتخاب خود را هم اعلام مى كنيم تا هنرمندان با آگاهى بيشترى آثارشان را پيشنهاد دهند.»

آيينه هنر: نتايج بازخوانى بخش «مجالس شبيه خوانى» چهاردهمين جشنواره بين المللى نمايش هاى آئينى ـ سنتى اعلام شد. هيأت بازخوانى اين بخش متشكل از داود فتحعلى بيگى، عظيم موسوى و محمدحسين ناصربخت، ۱۷ اثر را براى مرحله بازخوانى بخش«مجالس شبيه خوانى» جشنواره  بين المللى نمايش هاى آئينى ـ سنتى معرفى كردند. بر اساس اين خبر، مجالس شبيه خوانى مجلس «ابوذر غفارى» معين البكا مصطفى مجللى نسب از اراك، مجلس «شهادت قنبر» معين البكا اسماعيل مجللى از اهواز، مجلس «مصيب به كربلا» معين البكا حميدرضا شاه حسينى از تفرش، مجلس «جنگ بربر» معين البكا رضا حيدرى از تفرش، مجلس «شاهزاده داود(ع)» معين البكا مصطفى شاه حسينى از تفرش، مجلس «سليمان و بلقيس» معين البكا علاءالدين قاسمى از تهران، مجلس «شهادت شاهزاده عبدا...» معين البكا غلامحسين مقيمى از قم، مجلس «سليمان و بلقيس» معين البكا على عزيزى از گرمسار، مجلس «حماسه بدر» معين البكا  مهدى دريايى از اراك، مجلس «شهادت امامزاده هاشم(ع)» معين البكا غلامرضا عليجانى از دماوند، مجلس «عباس هندو» معين البكا حسن عنايت پور از سبزوار، مجلس «قيس بن مسهر» معين البكا رضا عباسقلى از تهران، مجلس «هفت خوان رستم» معين البكا احسان شريف زاده از اصفهان، مجلس «مصيب به كربلا» معين البكا  سيدمحمود ميرنقى از تهران، مجلس «ايوب پيامبر» معين البكا محمدحسن مجللى از اراك، مجلس «خاتم بخشيدن مولا على(ع)» معين البكا محمدحسين سلجوقى نژاد از كرمان، مجلس«مالك اشتر نخعى» معين البكا احمد عزيزى از تهران در اين بخش انتخاب شده اند.

نخستين جايزه ادبى آسيا - استراليا به ديويد مالوف - نويسنده سرشناس استراليايى - تعلق گرفت. به گزارش خبرگزارى دانشجويان، هيأت داوران جايزه ادبى آسيا - استراليا كه اولين دوره برگزارى خود را پشت سر گذاشت، ديويد مالوف را براى مجموعه داستان كوتاه «داستان هاى كامل»، برنده اين جايزه معرفى كرد. اين جايزه به ارزش ۱۱۰هزار دلار گران قيمت ترين جايزه ادبى استرالياست و شامل نويسندگانى مى شود كه ساكن آسيا يا استراليا هستند و يا داستان اثر آن ها در يكى از كشورهاى آسيايى يا استراليا اتفاق افتاده باشد. به گزارش ABC، مالوف ۷۱ساله داستان هايى از مجموعه داستان هاى قبلى خود را در اين كتاب جديد گردآورى كرده است. جى. ام. كوئتزى - نويسنده آفريقايى برنده نوبل - با كتاب «خاطرات يك سال نحس»، هاروكى موراكامى - نويسنده پرآوازه ژاپنى با كتاب «پس از تاريكى» - و محسن حميد با كتاب «اصولگراى ناراضى»، از چهره هاى سرشناس نامزد اين جايزه بودند.

بزرگ ترين كتابخانه ديجيتالى اروپا با هدف در دسترس قرار  دادن ميراث فرهنگى قاره سبز براى همه شهروندان جهانى راه اندازى شد. كتابخانه ديجيتالى «يوروپ آنا» (Europeana) هم اكنون فرمت ديجيتالى دو ميليون نسخه كتاب و ديگر آثار تاريخى و فرهنگى، از «كمدى الهه» دانته تا «سمفونى نهم» بتهوون را در خود جاى داده است. اين كتابخانه فعلا عنوان هايى را از بيش از يك هزار مؤسسه از ۲۷ كشور اروپايى شامل مى شود. به گزارش رويترز، راه اندازى اين كتابخانه ديجيتالى، درواقع پاسخى به برنامه جست وجوى كتاب گوگل است كه با در اختيار گرفتن كتابخانه هاى دانشگاه هاى بزرگ و معتبر جهان، مخاطبان ميليونى جذب كرده است. اين كتابخانه ديجيتالى قرار است تا سال ،۲۰۱۰ دسترسى به ۱۰ ميليون جلد كتاب را براى مخاطبان خود ميسر كند. نيمى از دو ميليون جلد كتابى كه در اين كتابخانه جمع آورى شده، به زبان فرانسوى است. فيلم، نقاشى، عكس، نقشه، دست نوشته، روزنامه و كتاب، از جمله عنوان هاى قابل دسترسى در اين كتابخانه هستند. سايت بزرگ ترين كتابخانه ديجيتالى اروپا به آدرس www.europeana.eu قابل دسترسى است.

نمايشگاه كتاب دو توكت فرانسه، جايزه ۱۰ هزار يورويى خود را به كتاب «استالين جوان» اثر «سيمون سباگ مونته فيوره» اعطا كرد. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از «بوك نيوز»، اين بيوگرافى سياسى، «به خاطر كيفيت ويژه جست وجوگرانه در كار و شيوه نوشتنى كه به خوبى استالين ناشناس جوان را عيان مى كند»، از سوى هيات داوران شايسته دريافت اين جايزه شد. اين چهارمين بارى است كه «استالين جوان» جايزه مى گيرد. اين كتاب در سال انتشارش يعنى ۲۰۰۷ هديه بخش بيوگرافى جايزه كوستاى ۲۰۰۷ را دريافت كرد و بعد جايزه برونو كرايسكى اتريش را با عنوان بهترين كتاب سياسى سال ۲۰۰۷ گرفت. جايزه كتاب لوس آنجلس تايمز در بخش بيوگرافى نيز از ديگر جوايزى بود كه اين كتاب به دست آورد. «استالين جوان» علاوه بر اين در فهرست نهايى جايزه يادواره جيمز تيت بلك هم حضور داشت. اين كتاب كه از زمان انتشار تا كنون با نقدهاى مثبت بسيارى از سوى منتقدان روبه رو شده، به همت كالمن لوى در فرانسه منتشر و  به قلم «ژان فرانسواز سن» به انگليسى ترجمه شده است. نسخه قابل دسترس اين كتاب در انگلستان نيز توسط انتشارات فونيكس و به قيمت ۹۹/۹ پوند به بازار راه يافته است.

در ادامه جلسات نمايشنامه خوانى «دور تا دور دنيا»، نمايشنامه «همه افتادگان» اثر ساموئل بكت به كارگردانى على اكبر عليزاد امروز و هفتم آذر ماه در خانه هنرمندان روخوانى مى شود. عليزاد اين نمايشنامه را كه براى نخستين بار است در ايران روخوانى مى شود با گروهى روخوانى مى كند كه پيش از اين در نمايش قبلى او با عنوان «قطعاتى از ساموئل بكت» بازى كرده بودند. بر اين اساس ميترا گرجى، مرتضى حسين زاده، امين ابراهيمى، زهرا رضايى، الهام قادرى، على كى منش، سرور عرب زاده و يونس زاده، نقش خوانان اين نمايشنامه هستند. به گزارش ايسنا، جلسات نمايشنامه خوانى «دور تا دور دنيا» با همكارى نشر نى و زيرنظر تينوش نظم جو و كيومرث مرادى برگزار مى شوند.

آيينه هنر: نشست هفتگى شهركتاب روز سه شنبه ۵ آذر به نقد و بررسى كتاب «سير تحول ادبيات داستانى و نمايشى از آغاز تا ۱۳۲۰ شمسى» اختصاص دارد. در اين نشست كه با حضور احمد سميعى گيلانى، على محمد حق شناس، محمد پارسانسب و مولف كتاب برگزار مى شود آخرين پژوهش حسن ميرعابدينى كه به همت فرهنگستان زبان و ادب فارسى منتشر شده مورد نقد و بررسى قرار مى گيرد. اين نشست روز سه شنبه ۵ آذر ساعت:۳۰ ۱۶ در سالن اجتماعات شهركتاب مركزى واقع در خيابان حافظ شمالى، نبش زرتشت شرقى، طبقه اول تشكيل مى شود.

آيينه هنر: ستاد مركزى اقامه نماز با مشاركت خانه عكاسان ايران و ديگر دستگاه هاى فرهنگى هنرى با هدف توسعه و ترويج فرهنگ نماز دومين جشنواره عكس «نماز و نيايش» را برگزار مى كند. اين جشنواره در سه بخش عكاسى روايى مستند، عكاسى خلاقه و آماتور با داورى رسول اوليازاده، محمد ستارى، عليرضا كريمى صارمى، اميرعلى جواديان و افشين شاهرودى برگزار خواهد شد. بخش عكاسى خلاقه به تصاويرى كه به شكل تجربى يا انتزاعى به موضوع نماز و اثرات آن پرداخته باشد اختصاص دارد. در بخش آماتورى عكاسان غير حرفه اى مى توانند با موضوع هاى مرتبط با نماز و مسائل مربوط به آن شركت كنند. شركت در جشنواره براى همه عكاسان آزاد است و مى توان در هر بخش هشت قطعه عكس ارسال كرد. مهلت شركت در دومين جشنواره عكس نماز و نيايش پايان آذرماه است و نمايشگاه ۲۵ دى ماه در محل خانه عكاسان ايران برپا مى شود. علاقمندان آثار خود را به تهران، تقاطع حافظ و سميه، حوزه هنرى ارسال كنند.

شهر آيووا سيتى آمريكا از سوى سازمان يونسكو به عنوان سومين شهر ادبيات جهان نامگذارى شد. به گزارش ايسنا، سازمان علمى، فرهنگى و آموزشى سازمان ملل (يونسكو)، شهر آيووا سيتى - يكى از شهرهاى ايالت آيووا در آمريكا - را به عنوان سومين شهر ادبيات جهان انتخاب و آن را وارد شبكه شهرهاى خلاق كرد. به گزارش گازت آنلاين، مدير برنامه نويسندگى بين المللى دانشگاه آيووا كه اين پيشنهاد را به سازمان يونسكو ارائه كرده بود، در اين باره اعلام كرد: «اين انتخاب به  نوعى ستايش از منابع ادبى غنى شهر آيووا سيتى است و ما با ديگر همكاران مان در شبكه شهرهاى خلاق، براى ايجاد روابط محكم با نويسندگان و هنرمندان همكارى خواهيم كرد.» پيشتر، ادينبورگ اسكاتلند و ملبورن استراليا، عنوان شهر ادبيات جهان را كسب كرده بودند.