جلال ذوالفنون؛ پيشكسوت عرصه موسيقى ايران؛ معتقد است محصول كار جوانان را نبايد با پيشكسوتان مقايسه كرد بلكه بايد به جوانان فرصت داد. اين پيشكسوت موسيقى سنتى ايرانى گفت: «در مورد سهيم شدن جوانان در جشنواره بيست و چهارم بسيار خوشبين هستم و معتقدم اين قدم موثرى است اما بايد اين نكته را فراموش نكنيم كه توقعى كه از هنرمندان پيشكسوت داريم نبايد از جوان ها داشته باشيم و مقايسه اين دو گروه با هم اصلاً صحيح نيست بلكه بايد به جوانترها فرصت و ميدان داد.» وى ادامه داد: «جشنواره موسيقى فرصتى است براى تشويق نسل تازه و بايد صبورانه به آنها بها دهيم تا اگر چيزى براى ارائه دارند بسترش را فراهم كنيم. اين روال تا كنون نبوده و اين حركت ستودنى است.» ذوالفنون افزود: «با توقع كمتر و فرصت بيشتر بايد به جوانها ميدان داد و حضور جوان ها در جشنواره موسيقى فجر بسيار قدم خوبى است و نتيجه آن نيازمند زمان بيشتر است.» وى با اعتقاد به اينكه موسيقى ما هدفمند نيست، گفت: «راهى كه در موسيقى رفته ايم فراز و نشيب زيادى داشته تحريم هاى تاريخى و اتفاقات مهمى در عرصه موسيقى افتاده كه ما را از هدفمند بودن دور كرده است و حالا كه به يك مسير مشخص رسيده ايم توصيه من به نسل جديد مشخص كردن افق ديد و هدفشان براى تجلى موسيقى اصيل ايرانى است.» ذوالفنون تاكيد كرد: «دو عامل مهم در موسيقى وجود دارد كه مى تواند آن را تاثيرگذار كند ابتدا پلى فونى (چند صدايى يا اركستراسيون) كه بهترين نمونه آن را در قرن ۱۸ و ۱۹ در اروپا داريم و دوم بداهه پردازى كه بهترين شكل آن در موسيقى هند به چشم مى خورد، انتظار پلى فونى از موسيقى سنتى ايرانى انتظار بجايى نيست و ما به خاطر خلاهاى تاريخى در اين زمينه مشكل داريم، ما بايد بداهه پردازى را تقويت كنيم اما تاكنون آنچه انجام داده ايم بر اساس آزمون و خطا صورت گرفته و هدفمند نبوده است.» وى تاكيد كرد: «يك موسيقيدان كه مى خواهد كار بداهه انجام دهد بايد يك دانشمند موسيقى باشد و دانشكده هاى موسيقى بهترين مكان براى تربيت موسيقيدانان حرفه اى و هدفمند است.» ذوالفنون در پاسخ به اين پرسش كه آيا حضور موسيقى پاپ در جشنواره موسيقى كار درستى بوده به ايلنا گفت: «قطعاً موسيقى پاپ هم قسمتى از موسيقى يك ملت است و  نمى شود آن را ناديده گرفت و با عدم توجه به اين شاخه ما به طور يقين در زمينه فرهنگى دچار اختلال خواهيم شد و علاقمندان به موسيقى پاپ به سمت موسيقى غيراستاندارد و كارشناسى نشده حركت مى كنند و كل ساختار موسيقيايى ما آسيب مى بيند.»

مولف كتاب هاى روانپزشكى و روانشناسى درباره ضرورت ايجاد جنبش كتابخوانى در مدارس گفت: «ايجاد اين جنبش به گسترش فرهنگ كتابخوانى غير درسى در مدارس مى انجامد و باعث كاهش ميزان بيمارى هاى روانى و ارتكاب جرم خواهد شد.» دكتر ماهيار آذر در گفتگو با خبرگزارى كتاب ادامه داد: «جمعيت كتابخوان كشور بايد از دبستان افزايش بيابد و اين مسأله تبديل به يك عادت در بين همگان شود. متاسفانه در جمعيت كتابخوان كشور افت شديدى وجود دارد. ساعت كتابخوانى خيلى كم است و اين مسأله بايدبه طور ريشه اى بررسى شود.» وى افزود: «عادت دادن بچه ها به مطالعه در خارج از مدرسه توسط والدين تا حدودى انجام مى شود اما در مدرسه متاسفانه به علت فشردگى درس ها و ساعت هاى طولانى كلاس هاى درسى، فرصتى براى انجام اين كار ايجاد نمى شود.» اين روانپزشك درباره تاثير كتابخوانى غيردرسى گفت: «برنامه ريزى براى كتابخوانى در زمينه هاى متنوع باعث شادابى خاصى مى شود و مانند ورزش كه ۳۰ درصد افسردگى را از بين مى برد، شعر و داستان نيز باعث از بين بردن افسردگى مى شود و وضعيت روحى را تغيير مى دهد. به ويژه خواندن شاهنامه باعث تغيير روحيه دانش آموزان مى شود.» دكتر آذر با اشاره به بحرانى بودن دوره نوجوانى و درگير شدن برخى نوجوانان در دام آسيب هاى اجتماعى از جمله اعتياد، فرار از منزل و... گفت: «كتابخوانى دانش آموزان و ايجاد جنبش كتابخوانى در مدارس تأثير شگرفى بر شخصيت آنها و آينده شان خواهد گذاشت.»

مدير انتشارات كانون پرورش فكرى كودكان و نوجوانان معتقد است كه هم اكنون ميان متن و تصوير كتاب هاى ايرانى رابطه مطلوبى وجود ندارد و بيش تر تصويرها، صرفاً نقشى تزئينى براى متن ايفا مى كنند. حميدرضا شاه آبادى در گفت وگو با خبرگزارى كتاب، با بيان اين كه رابطه تصويرگر و نويسنده در ايران جدى گرفته نشده است، گفت: «در صنعت نشر كشور شاهد هستيم كه نويسنده و تصويرگر هر يك به صورت جداگانه به خلق اثر مى پردازند و رابطه عميقى ميان اين دو بخش وجود ندارد.» شاه آبادى تصريح كرد: «در حالى ميان تصاوير و متن كتاب ها فاصله افتاده است. معتقدم هيچ كدام از اين دو بر ديگرى برترى ندارد و نقش مكمل را براى هم ايفا مى كنند.» وى با بيان اين كه تعريف دقيقى براى رابطه ميان متن و تصوير در كتاب هاى ايرانى تعريف نشده است، افزود: «تصويرگران جوان علاقه اى به ارتباط با نويسندگان ندارند و در مقابل، نويسندگان هم تصور مى كنند تصاوير ايده آلى كه در ذهن دارند از سوى تصويرگران قابل اجرا نيست.» اين ناشر درباره نقش ناشران در ارتباط ميان نويسنده و تصويرگر اظهار داشت: «ناشران نقش مهمى در اين ميان دارند و با رابطه برقرار كردن ميان تصويرگر و نويسنده و همچنين ايجاد فضاى ذهنى مشترك ميان اين دو، تا حد زيادى مى توانند به تقويت كيفيت آثار به ويژه در بخش كودك و نوجوان كمك كنند.» به گفته شاه آبادى، متن و تصوير در كتاب هاى كودك و نوجوان از هم جدا نيست و در كشورهاى اروپايى به دقت به اين امر مهم توجه مى شود. وى در خاتمه تاكيد كرد: «نشر ايران نيز نيازمند توجه به اين رابطه است.»

سردبير مجله شعر آكسيون پوئتيك فرانسه گفت: «در فرانسه از شعر استقبالى نمى شود و از ۶۰ ميليون جمعيت اين كشور تنها ۲۰۰۰ نفر شعر مى خوانند.» به گزارش مهر، هانرى دو لويى؛ نويسنده و سردبير مجله شعرى آكسيون پوئتيك؛ با اشاره به چرخشى كه در اقبال مردم فرانسه به شعر در كشورش صورت گرفته گفت: در حال حاضر شعر در فرانسه از ۶۰ ميليون نفر جمعيت تنها ۲۰۰۰ خواننده دارد و اين نشانه يك چرخش آشكار در گرايش به شعر است.» وى در عين حال با ابراز مسرت از اين وضعيت افزود: «من از اين بابت خوشحالم چرا كه نشانه اين است كه بسيارى از رنجهايى كه شاعران در شعرهايشان انعكاس مى دهند مداوا شده و مخاطب فرانسوى امروز ديگر به دنبال شعر نيست. شعر هيچ مشكلى را حل نمى كند بلكه بيشتر به حل مسائل روشنفكرى، سياسى، اجتماعى و فلسفى گرايش دارد كه اتفاقاً اين مسأله هم جاى خوشحالى است.» اين نويسنده ۴۰ ساله فرانسوى گفت: «در حال حاضر تعداد مجلات شعرى فرانسه بسيار كم است و اگر مجلات شعرى هم منتشر مى شوند خواننده اى ندارند. اما نمى توان وجود و فعاليت سايت هاى بى شمار را درباره شعر در فرانسه انكار كرد.»

نشريه نيويورك تايمز، ۱۰ كتاب برتر كودك سال ۲۰۰۸ در حوزه داستان و تصويرگرى را معرفى كرد. به گزارش خبرگزارى كتاب اين نشريه بر مبناى سنتى ديرينه از سال ۱۹۵۲ تاكنون، هر سال با نظرخواهى از هيات داوران، از ميان هزاران كتابى كه هر سال براى كودكان منتشر مى شود، ۱۰ كتاب برتر را معرفى مى كند. امسال گروهى متشكل از «كارولين وارد» مدير سرويس جوانان كتابخانه فرگوسن استنفورد، «لوآن توت» سر ويراستار مجله كتابخانه هاى مدرسه، «كريستوفر ماير» ـ نويسنده اى كه چندين جايزه معتبر دريافت كرده است ـ داورى كتاب هاى سال را برعهده داشتند. در بين ۱۰ كتاب برتر سال ،۲۰۰۸ استفن تى.جانسون و مليسا سوييت پيش از اين دو بار جايزه معتبر «اد يانگ» را دريافت كرده اند. اسامى برترين كتاب هاى كودك سال ۲۰۰۹ به قرار زير است:
.۱ «رودخانه كلمات؛ داستانى از ويليام كارلوس ويليامز»، نويسنده: جين بريانت، تصويرگر: مليسا سوييت.
.۲ «ما كشتى هستيم؛ داستان ليگ بيس بال سياه پوستان» نويسنده و تصويرگر: قدير نلسون.
.۳ ارواح در خانه؛ نويسنده و تصويرگر: كازونو كوهارا.
.۴ وابى سابى؛ نويسنده: مارك رايب اشتاين، تصويرساز: اد يانگ.
.۵ كتاب سياه رنگ ها؛ نويسنده: مننا كاتين، تصويرگر: روانا فاريا.
.۶ برگ زرد كوچولو؛ نويسنده و تصويرگر: كارين برگر.
.۷ موج؛ نويسنده و تصويرگر: سوزى لى.
.۸ «ه» مثل هنر؛ نويسنده و تصويرگر: استفن تى.جانسون.
.۹ دوست؛ نويسنده: جانت شولمن، تصويرگر: ميلو سو.
.۱۰ نگاه سرسرى؛ نويسنده: ماريكو تاماكى، تصويرگر: جوليان تاماكى.

آيينه هنر: «بزرگترين فروش رسمى آثار هنرى در ايران اول دى ماه در حالى در تهران برگزار مى شود كه تاكنون و تا پايان مهلت ارسال آثار به دبيرخانه اين همايش بزرگ هنرى، ۶۲ نگارخانه به صورت قطعى در اين برنامه حضور مى يابند.» امير عبدالحسينى؛ دبير آرت اكسپوى رسمى ايران؛ با اعلام خبر پايان مهلت ارسال آثار به دبيرخانه اين رويداد هنرى، از استقبال نگارخانه ها و مراكز هنرى سراسر كشور از اين رويداد خبر داد و افزود: «با توجه به حجم آثار و هنرمندانى كه قرار است در اين همايش حضور يابند، اين همايش مى تواند بزرگترين گردهمايى هنرمندان خاورميانه تا پايان امسال لقب گيرد.» به گفته وى در روز افتتاحيه آرت اكسپوى رسمى تهران، يك هزار و پانصد و پنجاه اثر از بيش از پانصدهنرمند در مجموع سالن هاى تالار وحدت تهران به نمايش در مى آيد كه اين موضوع در تاريخ هنرى نمايش آثار هنرى در ايران و حتى خاورميانه براى فروش آثار هنرى بى سابقه است. براساس اعلام دبيرخانه اين آرت اكسپو، شوراى هنرى اكسپوى رسمى هنر تهران بر عهده پرويز كلانترى يعقوب امداديان، حسين خسروجردى، فريال سلحشور، ابرهيم حقيقى و عبدالمجيد حسينى راد بوده است. آرت اكسپوى رسمى تهران از اول ديماه به مدت پانزده روز در تالار وحدت برگزار مى شود.

در ادامه جلسات نمايشنامه خوانى «دور تا دور دنيا» نمايشنامه «در خانه ام ايستاده بودم و منتظر بودم باران بيايد» نوشته «ژان لوك گارز» با ترجمه تينوش نظم جو و كارگردانى على اصغر دشتى روخوانى مى شود. اين نمايشنامه با همراهى گروه تئاتر «دن كيشوت» و با نقش خوانى بازيگرانى همچون فاطمه نقوى، فريبا كامران، نگار عابدى، نگار جواهريان و رامونا شاه به اجرا درمى آيد. على اصغر دشتى درباره اجراى اين برنامه در يادداشتى آورده است: «هركجا كه هستيد، باشيد همانجا اگر قدم مى زنيد به قدم  زدنتان ادامه بدهيد. اگر در يكى از گالرى هاى تابلو نگاه مى كنيد، تابلوها را به دقت نگاه كنيد. اگر در كافى شاپ نشسته ايد و قهوه نوش جان مى كنيد، قهوه تان سرد نشود. اگر با دوستان خود حرف مى زنيد، حرف تان را قطع نكنيد. صداى آنان كه در خانه شان ايستاده بودند و منتظر بودند باران بيايد به گوش شما خواهد رسيد. شايد هم سر راهتان سبز شدند!» به گزارش ايسنا، اين برنامه زير نظر تينوش نظم جو و كيومرث مرادى ساعت ۱۷ روزهاى شنبه ۱۶ و چهارشنبه ۲۰ آذرماه در تمامى فضاهاى خانه هنرمندان ايران برگزار مى شود.

دبير اجرايى نخستين دوسالانه مجسمه هاى شهرى از انتخاب ۴۰ اثر براى نصب در فضاهاى شهرى خبر داد. سيد مجتبى موسوى، در گفتگو با ايسنا، بااعلام اين مطلب گفت: «تعداد آثارى كه در اين دو سالانه با ابعاد شهرى ساخته شده كم است و بيشتر آثار در ابعاد نمايشگاهى ارائه شده اند، با اين وجود در كنار نشست هاى مشترك هيأت داوران و شوراى هنرى سازمان زيباسازى، ۴۰ اثر از اين مجموعه براى نصب در فضاهاى شهرى انتخاب شد.» او در عين حال گفت: «البته آثارى كه در ابعاد نمايشگاهى درست شده اند در آرشيو سازمان نگهدارى مى شود تا در برنامه هاى مناسب مورد استفاده قرار بگيرند.» او همچنين با اشاره به برگزارى مراسم اختتاميه اين دو سالانه، توضيح داد: «اين مراسم روز يكشنبه - هفدهم آذر ماه ساعت ۱۷ در تالار بتهوون خانه هنرمندان ايران برپا مى شود و طى آن از پنج برگزيده بخش آزاد، سه برگزيده بخش ويژه حماسه و انقلاب اسلامى و يك برگزيده نمايشگاه از نگاه مردم تقدير مى شود.»

ساسان تبسمى از ترجمه «سنگ صبور» آخرين رمان عتيق رحيمى برنده گنكور امسال به زبان فارسى خبر داد. وى به مهر گفت: «عنوان اين كتاب «سنگ صبور» است كه چند ماه پيش در فرانسه منتشر شد و پس از اعلام خبر دريافت جايزه گنكور به فروش قابل توجهى دست يافت.» وى افزود: «اين كتاب كه به زبان فرانسه نوشته شده درباره وقايع جنگهاى داخلى افغانستان و داستان از خودگذشتگى ها و رنج يك زن افغان است كه آنها را براى همسر مجروح خود كه بر اثر جنگ دچار فلج مغزى شده بازگو مى كند در واقع همسر اين زن به سنگ صبورى براى او تبديل شده است.» به گفته تبسمى در داستان سنگ صبور، زن در طول ماهها تيمار شوهرش زندگى او را مرور مى كند و رفته رفته با بيان خاطرات و تجربياتش گويى نورى تازه بر ذهن او مى تابد و گره سنگى غمها و ستمهايى كه بر او رفته است باز مى شود و در پايان داستان خواننده را با يك انفجار كه از آگاهى برخاسته است روبرو مى سازد.