پس از دو ماه ونيم كار ميدانى، بخش نخست مطالعات طرح بزرگ بين المللى شهر پارسه تخت جمشيد پايان يافت. سرپرست هيات ايرانى شهر پارسه تخت جمشيد در گفتگو با ميراث آريا ضمن بيان اين مطلب افزود: با ايجاد شش گمانه در بخش جنوب غربى تخت گاه تخت جمشيد، پنج مرحله سكونت در اين شهر شناسايى شد. عليرضا عسگرى چاوردى در ادامه خاطرنشان كرد: همچنين ديوارى بزرگ به پهناى دو متر شناسايى شد كه امتداد اين ديوار در نقشه هاى ژئومغناطيس به طول ۶۰۰ متر قابل رديابى است. وى اضافه كرد: تعداد قابل توجهى ظروف لاجوردى، سفالى، چشم مجسمه هاى سنگى، ابزار دفاعى و زيور آلات تزئينى از اين فصل كاوش بدست آمد كه براى بازديد عموم در موزه تخت جمشيد به نمايش گذاشته خواهد شد. وى ادامه داد: همچنين در اين مرحله، تمام نقشه هاى تهيه شده پيشين از اطراف تخت جمشيد به گونه اى با سيستم هاى اطلاعات جهانى هماهنگ شد كه در آينده در طرح بلند مدت تشكيل بانك اطلاعات جهانى، تمام آثار باستانى موجود در اين محدوده در محل خود با موقعيت دقيق جغرافيايى جانمايى و به درستى معرفى مى شوند. عسگرى با بيان اين كه در اين فصل بررسى ژئومغناطيس ۵ هكتار از شهر پارسه در امتداد بخش شمال غربى تخت جمشيد در زمين هاى كشاورزى انجام شد تصريح كرد: براساس اين بررسى ساختارهاى ممتد و عريض معمارى شناسايى شد. به گفته اين باستان شناس، البته نتايج بررسى هاى ژئومغناطيس بايد مورد تحليل بيشترى قرار گيرد اما تا اين مرحله آنچه در صفحه هاى برداشت شده مى توان درك كرد اين است كه احتمالاً در اين قسمت تالارهاى بزرگى وجود داشته است. عسگرى با اشاره به اين كه بخش ديگرى از فعاليت هاى اين مرحله به مطالعات مرمتى و حفاظتى در تخت جمشيد اختصاص يافت اظهار داشت: ۳۰ درصد موارد آسيب هاى اضطرارى و ضرورى به وجود آمده در سنگ بناهاى تخت جمشيد مورد مطالعه قرار گرفته است. سرپرست هيأت ايرانى شهر پارسه تخت جمشيد تأكيد كرد: همچنين تعداد ۲۶ نمونه گل سنگ و ۲۰ واحد ميكرون از قسمت هاى آسيب ديده براى شناخت دلايل و آسيب هاى وارده برداشت و براى مطالعه به آزمايشگاه ارسال شد.

فاز دوم خانه تاريخى «لطف عليان» ملاير در استان همدان توسط سازمان ميراث فرهنگى،صنايع دستى و گردشگرى استان مرمت و بازسازى مى شود. معاون ميراث فرهنگى سازمان ميراث فرهنگى، صنايع  دستى و گردشگرى استان همدان با بيان اين مطلب به ميراث آريا،گفت: مرمت فاز دوم خانه تاريخى «لطف عليان» ملاير در حال انجام است .موسى رسولى افزود: فاز نخست خانه تاريخى «لطف عليان» ملاير را سال گذشته مرمت كرديم و سپس به موزه تبديل شد .وى تصريح كرد: مرمت فاز دوم اين خانه در حال حاضر ۹۰ درصد پيشرفت فيزيكى داشته است و اميدواريم تا چند هفته آينده به اتمام برسد .
رسولى اضافه كرد: در اين بنا مرمت و بازسازى تمام خانه ، كف سازى ، ديوارسازى ، بام سازى ، احياى نماسازى و طاق هاى فرو ريخته انجام .شده است .وى با بيان اينكه براى مرمت فاز دوم اين خانه ۹۰ ميليون تومان اعتبار هزينه شده است ، خاطرنشان كرد: اين خانه متعلق به اواخر دوره قاجار و اوايل پهلوى است .

كاوش باستان شناسى در نزديكى پلكان ورودى تختگاه تخت جمشيد (پارسه) آغاز خواهد شد. سرپرست اين كاوش باستان شناسى در گفتگو با ايسنا، توضيح داد: اين كاوش در حدود ۵۰۰ مترى پلكان ورودى تختگاه تخت جمشيد (پارسه) و در محلى است كه براى انجام يكسرى امور عمرانى انتخاب شده بود؛ ولى به دليل پيدا شدن يك چاه هخامنشى، عمليات عمرانى متوقف و براى انجام كاوش در سطحى گسترده تر با هدف آگاهى از چگونگى چشم انداز دشت تصميم گرفته شد. افشين يزدانى با اشاره به اين كه اين چاه و اشياى به دست آمده، در نوع خود منحصر به فرد هستند، گفت: تعداد زيادى ظرف سفالى پيدا شده اند كه با توجه به نوع و شكل  قرار گرفتن آن ها، واضح است كه مخصوص برداشتن آب هستند. همچنين ديواره هاى اين چاه طورى پوسته شده كه حتى جاى پاى چاه كن هاى قديمى نيز پديدار شده اند.
اين باستان شناس ادامه داد، در محل كشف اين چاه، عمليات ساخت سرويس بهداشتى براى مجموعه تخت جمشيد (پارسه) انجام مى شد كه با اين اتفاق، محل آن به داخل محوطه باغ پرديس منتقل شد. وى بيان كرد: اين چاه در بخش شرقى حاشيه تخت جمشيد (پارسه) قرار دارد و كشف چنين چاهى با قطر حدود يك ونيم متر در پاى تختگاه تخت جمشيد (پارسه) بى سابقه است. البته اين كاوش به پرسش هاى زيادى از جمله روند ترك شهر، خشكيدن چاه و اين كه آيا اين روند با ويران شدن تختگاه و ترك شهر ارتباط منطقى دارد يا خير مى تواند پاسخ دهد.

پل تاريخى كاكارضا در استان لرستان از محل اعتبارات استانى مرمت و استحكام بخشى مى شود. مدير پايگاه پل هاى تاريخى استان لرستان در گفتگو با ايسنا بيان كرد: امسال بخشى از مرمت و استحكام بخشى پل كاكارضا و ديگر پل هاى تاريخى استان آغاز شد و اقدامات مربوط به پل كاكارضا در مراحل پايانى است. على جعفر مصطفى نژادى ادامه داد: در اين پل، بستر فرسوده پايه هاى جنوبى، ملات فرسوده و آب شكن هاى جنوبى و جان پناه ترميم، استحكام بخشى و تعويض شدند. وى با اشاره به اين كه پل كاكارضا از پل هاى تاريخى منطقه است كه در مسير خرم آباد ـ الشتر روى رودخانه كاكارضا ساخته شده است، بيان كرد: بناى نخستين اين پل كه در بالادست پل كنونى واقع شده، به دوران ساسانى متعلق است، ولى پل فعلى به دوره هاى اخير تاريخى مربوط مى شود. به گفته مصطفى نژادى، اين پل كه يكى از پل هاى سنگى و بزرگ در نوع خود است، آب شكن هاى سنگى دارد كه با ملات مرتبط با بنا و منطقه ساخته شده اند. همچنين در مرمت و استحكام بخشى اين بنا با استفاده از استادكاران مجرب پايگاه، ابتدا سنگ هاى كنده شده پل را جمع آورى مى كنيم و پس از انتقال، در مكان هاى خود نصب خواهيم كرد. وى با بيان اين كه ملات فرسوده پايه ها نيز با استفاده از همان ملات پيشين و اصلى بنا مرمت خواهد شد، افزود: اميدواريم با تخصيص اعتبار در سال آينده به طور اصولى و مناسب به حفاظت و مرمت تكميلى اين بنا پرداخت.

محققان با كشف بقايايى از خزه هاى باتلاقى، درون معده مرد يخى ۵۳۰۰ ساله كوه هاى آلپ، ماده درمانى انسان هاى عصر حجر را شناسايى كردند. به گزارش chtn، باستان شناسان معتقدند اين خزه ها كه هيچگونه خاصيت غذايى نداشتند وسيله مناسبى براى پوشاندن زخم ها و يا نگاهدارى غذاها به شمار مى رفتند. جيمز ديكسون، استاد دانشكده باستان شناسى گلاسكو گفت: استفاده از چنين گياهى براى درمان زخمها در ميان انسان هاى عصر حجر امرى معمولى بوده اما اين اولين موميايى يخ زده اى است كه بقايايى از خزه ها را درون معده خود دارد. وى افزود: خزه ها ارزش غذايى ندارند از اينرو مى توان احتمال داد كه به همراه غذا وارد معده اين شخص شده باشند، زيرا براى پوشاندن غذاها نيز مورد استفاده قرار مى گرفتند.گروه ديگرى از محققان معتقدند اين خزه براى پوشاندن زخم عميقى بوده است كه لحظاتى پيش از مرگ مرد يخى مورد استفاده قرار گرفته بود. زخمى كه منجر به كشته شدن وى گرديده بود.لازم به ذكر است خزه هاى باتلاقى تا جنگ جهانى دوم از گياهان دارويى به شمار رفته و براى پوشاندن جراحت هاى سربازان مورد استفاده قرار مى گرفته اند.

باستان  شناسان چينى در طول سومين دوره فعاليت هاى اكتشافى خود در جنوب اين كشور موفق به كشف بقاياى نسبتا كاملى از يك كاخ سلطنتى يكصد ساله شدند. به گزارش chtn، باستان شناسان معتقدند اين كاخ كه حتى پس از درگيرى هاى متعدد سالم مانده متجاوز از يكصد سال پيش در زمان امپراطور گوانگژو، آخرين پادشاه سلسله سلطنتى كينگ، ساخته شده است. ستون هاى سنگى قسمت ورودى كاخ سالم بده و با تصاوير حكاكى شده زيبايى منقش شده اند. بنا به گفته باستان شناسان، ساختمان هاى كوچك داخل كاخ تصوير كاملى از هنر و معمارى چين بوده و از نادرترين مجموعه كاخ هاى سلطنتى سالم به جاى مانده از امپراطورى هاى گذشته كشور به شمار مى روند. كارشناسان اميدوارند با ثبت آن در فهرست ميراث ملى چين، راه را براى ورود آن در بين اسامى اماكن تاريخى و مهم جهان هموار كنند.