رئيس سازمان ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى كشور از اجرايى شدن طرح شهر تاريخى توس در آينده خبر داد. به گزارش ميراث آريا، اسفنديار رحيم مشايى طى نشست با خبرنگاران با اعلام خبر فوق افزود: عدم موفقيت در آزاد سازى حريم شهر تاريخى توس در سالهاى گذشته ناشى از وجود مشكلات در دو بخش منابع و مديريت بوده است. وى با اشاره به اينكه منابعى كه از ابتدا براى اين كار در نظر گرفته شد، هم در رقم و هم در اجرا غير واقعى است، تصميم گيرى ها را در اين زمينه با پيچيدگى هاى زيادى همراه كرده است. معاون رئيس جمهور با اشاره به اينكه سفر اخير رئيس جمهور به مشهد به نتيجه نهايى طرح جديدى كه مد نظر قرار دارد كمك مى كند گفت: تا اين لحظه نسبت به انتقال سه روستاى واقع در حريم شهر تاريخى توس به نتيجه خوبى رسيده ايم و شكل اجراى آن نيز به نحو مطلوب طراحى شده است. وى عنوان كرد: روند انجام كار با توجه به توافقاتى كه با ساكنان در خصوص چگونگى تحويل زمين و مسكن انجام مى شود كاملا متفاوت خواهد بود. مشايى با بيان اينكه مشكل اصلى درگير بودن زندگى بخشى از مردم با اين پروژه است افزود: منطق حاكم به طرح جديد بازسازى و احياى توس عدالت و رضايتمندى است و كاملا در راستاى حمايت از مردم است. وى در پايان اظهار اميدوارى كرد: به زودى شاهد حل مشكلات ساكنان شهر تاريخى توس باشيم.

مدير پايگاه ميراث فرهنگى پل هاى تاريخى لرستان از به پايان رسيدن مرمت اضطرارى ضلع جنوبى يكى از پايه هاى بزرگ پل تاريخى كلهر (خدا آفرين) خبر داد. على جعفر مصطفى نژادى در گفت وگو با ايسنا، ادامه داد: اين پل كه از زمان ساخت آن تا كنون، هيچ مرمت و حفاظتى روى آن انجام نشده  بود، امسال مرمت و حفاظت اضطرارى شد. وى بيان كرد: در اين مرحله از مرمت كه با هدف حفاظت اضطرارى سنگ هاى قواره اى ضلع جنوبى يكى از پايه هاى بزرگ پل انجام شد، توانستيم با نصب، بازسازى و چيدمان معمارى بيش از يك صد سنگ پاك تراش ضلع جنوبى، اين پايه بزرگ را از خطر ريزش حتمى نجات دهيم. وى توضيح داد: سال هاى زيادى بود كه همه سنگ هاى پايين دست اين پايه در ضلع جنوبى از بين رفته يا از بنا خارج شده بودند، به گونه اى كه حدود دو متر از پل از بين رفته بود و ۱۸ متر باقى مانده از پايه نيز تقريبا در هوا معلق بود و هر لحظه احتمال ريزش و تخريب كامل پايه وجود داشت. به گفته مصطفى نژادى، امسال ۲۰۰ ميليون تومان از محل اعتبارات ملى به پل هاى تاريخى لرستان اختصاص يافته است كه ۱۰۰ ميليون تومان آن با هدف مطالعه پل ها و ۱۰۰ ميليون تومان ديگر براى اجراى كارهاى عملياتى روى پل ها درنظر گرفته شده است. مرمت اين پايه پل نيز از محل اعتبار اجرايى پل ها انجام شده است. مدير پايگاه ميراث فرهنگى پل هاى تاريخى لرستان اظهار داشت: ارتفاع اين پايه پل حدود ۲۰ متر بود كه دو طرف آن با سنگ هاى حجارى شده و پاك تراش چيده شده بود و داخل آن، انبوهى از مصالح وجود داشت. وى گفت: اين پل، نخستين بار توسط هخامنشيان ساخته شد و سپس در دوران ساسانى احيا و در قرن چهارم هجرى قمرى بازسازى شد. اين پل براى عبور كاروانيان و سپاهيان شوش- هگمتانه ايجاد شده و در دوره هاى بعدى، بويژه قرن چهارم هجرى قمرى به دليل راه هاى زيارتى به سوى مكه و حرمين دوباره بازسازى شد ه است. وى با اشاره به اين كه اين بناى ارزشمند يكى از آثار مهم سنگى جهان در نوع خود به شمار مى رود، موقعيت جغرافيايى اين پل را در ۶۰ كيلومترى جنوب خرم آباد و روى رودخانه كشكان ارزيابى كرد.

معاون ميراث فرهنگى سازمان ميراث فرهنگى،صنايع دستى و گردشگرى استان كرمانشاه گفت:قسمت هاى تخريب شده تاريكه بازار احيا و بازسازى شد. ثريا باباخانى،معاون ميراث فرهنگى سازمان ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى استان كرمانشاه با بيان مطلب فوق به ميراث آريا گفت: عمليات بازسازى و احياى بخش هاى تخريب شده تاريكه بازار از سال ۸۶ آغاز شد و در سال جارى به پايان رسيد. وى افزود: طى اين مدت بازسازى طاق هاى سنتى و همچنين قسمت شمالى تاريكه بازار مورد توجه معاونت ميراث فرهنگى سازمان ميراث فرهنگى استان كرمانشاه قرار گرفته است. باباخانى در خصوص اعتبار هزينه شده براى اين پروژه گفت۱۱۰: ميليون تومان اعتبار براى اجراى اين پروژه در نظر گرفته شده است. خاطرنشان مى شود؛بازار كرمانشاه طولانى ترين بازار سرپوشيده خاور ميانه است كه داراى طاق و تويزه هاى منحصر به فرد است،بازار كرمانشاه كه در اثر عبور خيابان هاى اصلى شهر هم اكنون به چهار قسمت تقسيم شده است از بخش ها و راسته بازار هاى زيادى تشكيل شده كه جاذبه توريستى محسوب مى شوند.از راسته هاى اين بازار به زرگرها، تاريكه بازار (ادويه فروشى ها)، مسگرها، بزازخانه و توپخانه مى توان اشاره كرد.

مرمت منبر چوبى متعلق به قرن هشتم توسط سازمان ميراث فرهنگى، صنايع  دستى و گردشگرى استان قم به اتمام رسيد. به گزارش ميراث آريا، معاون ميراث فرهنگى اين استان با بيان اين مطلب افزود: اين منبر متعلق به مسجدى در روستاى وشنوه قم است كه طى مراحل بازديد و شناسايى در سال هاى گذشته به ميراث فرهنگى استان انتقال داده شده است. عليرضا بخشى در ادامه با بيان اينكه منبر مذكور بسيار آسيب ديده بود، گفت: تنها تعداد سه پله از پنج پله آن باقى مانده بود و در گره هاى چينى  اطراف منبر نيز ۶۰ درصد آسيب ديدگى وجود داشت. وى تزئينات موجود در منبر را معرق چوب، منبت و گره چينى با ابعاد ۷۶ در ۲۰۱ سانتى متر و با ارتفاع ۲۲۴ سانتى متر برشمرد و افزود: كتيبه هاى موجود در اطراف منبر شامل آياتى از قرآن كريم و ذكر صلوات بر ائمه معصومين و تاريخ ساخت اين منبر است. وى با بيان اينكه پس از بررسى هاى كارشناسى و آثار باقى مانده مشخص شد كه منبر داراى پنج پله بوده  است، تصريح كرد: در راستاى مرمت منبر كلاف داخلى پنج پله اى طراحى شد كه بخش هاى باقى مانده پس از جرم گيرى بر روى آن سوار شد. بخشى خاطرنشان كرد: عمليات مرمت اين منبر تاريخى با همكارى هنرمندان شهرستان كاشان و با تامين اعتبارات لازم در طول ۱۰ ماه انجام شد. معاون سازمان ميراث فرهنگى صنايع دستى و گردشگرى استان قم در پايان خاطر نشان كرد: اين منبر در موزه باستان شناسى قم در معرض ديد عموم قرار خواهد گرفت.

كشف موميايى عجيب كودكى مصرى به همراه سنگى سبز رنگ در كنار او، نشان داد كه مصريان باستان، اعتقاد بسيارى به قدرت جادويى سنگ ها يا سنگ هاى رنگين بر زندگى پس از مرگ خود داشتند. اين اكتشاف كه به گفته باستان شناسان، بيش از ۴۷۰۰ سال قدمت داشته و كودكى ۱۵ تا ۱۸ ماهه را پيچيده در پارچه اى كتانى و در كنار كيفى چرمى حاوى دو قطعه سنگ سبزرنگ نشان مى دهد يكى از نادرترين كشفيات محققان در كاوش هاى باستان شناسى مصر قلمداد شده است. به گزارش chtn، اين يافته نشان داد كه به چه دليل بسيارى از تصاوير هيروگليف به دست آمده از مصريان باستان، شكل كودكان را با آرايشى سبز رنگ روى چشمان آنها نشان مى دادند. به گفته باستان شناسان، مصريان اعتقاد زيادى بر قدرت بالاى رنگ ها در سود و زيان رساندن بر زندگى خود داشتند. رافئلا بيانوچى از موسسه تحقيقات بيولوژيكى انسانى و حيوانى تورين ايتاليا گفت: رنگ ها، در اعتقاد مصريان جزء لاينفك جسم و بخش جدا ناپذير او در حيات بعد از مرگ بوده است. وى افزود: وجود اين سنگ ها در كنار اين كودك ۱۸ ماهه كه به احتمال زياد بر اثر بيمارى مالاريا مرده بود، نشان داد كه والدين او خواستار سلامت و ايمنى اين كودك در زندگى پس از مرگ بودند. بيانوچى با اشاره بر نقش ديگر رنگ ها تصريح كرد: رنگ هاى مختلفى در فرهنگ مصريان باستان وجود داشته همچون رنگ قرمز كه نشان دهنده زندگى و پيروزى بود، رنگ سياه كه نشان دهنده مرگ و تاريكى بود و رنگ آبى كه نشان دهنده حيات و تولدى دوباره بود.

مجتمع گردشگرى جزيره هرمز با حضور اسفنديار رحيم مشايى، رئيس سازمان ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى افتتاح شد. مشايى در مراسم افتتاح اين مجتمع ابراز اميدوارى كرد توسعه اين مجتمع بتواند زمينه استفاده از ظرفيت هاى گردشگرى جزيره هرمز را فراهم كند. محمدعلى توحيدى نيا، معاون سرمايه گذارى و طرح هاى سازمان ميراث فرهنگى هرمزگان درباره مجتمع گفت: اين مجتمع در فضايى بيش از ۲۲ هزار متر مربع و با هزينه يك ميليارد تومان احداث شده است. وى تصريح كرد: محل تامين هزينه مجتمع از محل اعتبارات تملك دارايى هاى استانى بوده است. وى تصريح كرد: در اين مجتمع زير ساخت هاى گردشگرى مانند آب و برق ايجاد شده تا سرمايه گذاران بتوانند در اين مجتمع اقدام به احداث اماكن اقامتى كنند. به گزارش ميراث آريا، در اين مجتمع همچنين آلاچيق ها و اسكله  براى استفاده گردشگران ايجاد شده است.

ديرينه شناسان در كاوش هاى اخير خود در بخش غربى كانادا و در بستر يكى از رودخانه هاى اين كشور موفق به كشف فسيل كاملى از يك كوسه ۴۰۹ ميليون ساله شدند. به گزارش chtn، اين فسيل كه تصويرى كامل از سر تا قسمت فوقانى بدن كوسه اى چند صد ميليون ساله را نشان مى دهد، ۲۳ سانتى متر طول و دندان هاى قيچى مانند داشته است. به گفته ديرينه شناسان اين يافته، يكى از مهمترين گونه هاى باستانى كوسه ها محسوب شده كه مى تواند اطلاعات مهمى از اين حيوانات را در اختيار آنها قرار دهد. راندال ميلر، سرپرست تيم تحقيق گفت: در حال حاضر محققان در جستجوى فسيلى از جمجمه اين كوسه بوده و درصددند ديگر اندام هاى آن را بر اساس فرضيات موجود از نو بسازند. وى افزود: قدمت اين كوسه متعلق به دوره دوونيان (Devonian) است كه ديرينه شناسان به آن دوره حيات ماهى ها مى گويند زيرا در اين مدت گستردگى حيات روى زمين در اقيانوس ها متمركز شده بود.وى خاطرنشان كرد: در ميان حيواناتى كه در اين دوره مى زيسته اند تنها كوسه ها ادامه حيات داده از اين رو اين اكتشاف به سبب در اختيار گذاشتن اطلاعاتى وسيع از زندگى كوسه ها، اهميت فوق العاده اى خواهد داشت.

بيرون كشيده شدن بقايايى از استخوان هاى چند جسد ۲۵۰ ساله در زمينى مجاور ساختمان دادرسى مانيل، باعث توقف عمليات ساختمان سازى در اين منطقه شد. اين اجساد كه در عمق ۱۰ فوتى سطح زمين به دست آمده اند، فرضياتى را مبنى بر وجود قبرستانى باستانى در زمين هاى اطراف ساختمان دادرسى مانيل به وجود آوردند. به گفته باستان شناسان اين اجساد كه بقايايى از جمجمه، استخوان هاى آرواره، و بخش هايى از استخوان هاى بلند بدن همچون استخوان پا و دست آنها مشخص شده براى انجام بررسى هاى بيشتر به مركز باستان شناسى مانيل منتقل شده اند. مقامات سازمان باستان شناسى فيليپين اعلام كردند، شكل ظاهرى اجساد، نشان از مرگ طبيعى آنها داده و اين كشف، نشانه هايى از وجود قبرستانى در اين منطقه را به وجود آورده است. به گزارش chtn، اگر چه ادامه عمليات ساختمان سازى تا مشخص شدن وضعيت دقيق محل اكتشاف متوقف مانده است، اما مقامات سازمان باستان شناسى فيليپين اعلام كرده اند اين اجساد پس از بررسى كامل بار ديگر طى مراسمى مخصوص در همين محل به خاك سپرده خواهند شد.