هرچند مقامات تفليس پس از جنگ اوت به تكرار بر انسداد روابط ديپلماتيك با روسيه و اين كه هيچ چيزى در روابط بين مسكو- تفليس باقى نمانده، تأكيد كرده اند، اما ساكاشويلى در اقدامى غافلگيركننده به مسكو پيشنهاد گشايش باب گفتگو را ارائه كرده است. از منظر تحليلگران روس؛ با التفات به پيش شرط هاى تأكيد شده و نحوه رفتارى دولتى ساكاشويلى، اين پيشنهاد فاقد وجاهت عملى است. از نظرمخالفين داخلى وى نيز، طرح موضوع مذاكره با روسيه در مقطع حاضر اقدامى فرافكنانه و تلاشى براى استفاده از سياست خارجى براى مصرف داخلى است. به گزارش ايراس ساكاشويلى كه با ورود به جنگ اوت عليه اوستياى جنوبى و در پى آن با روسيه، دولت و كشورش را با مجموعه اى از مشكلات متنوع داخلى و خارجى درگير كرد، هر روز با مشكلى تازه روبه رو مى شود و براى مهار و رفع آن نيز به ابتكار جديدى توسل مى جويد. در همين چارچوب، او اخيراً طى سخنرانى اى در تفليس و در جمع دانشجويان دانشگاه   هاى اين شهر، ضمن يادآورى حوادث ماه اوت و جنگ با روسيه، به بيان حقايقى از اين جنگ مبادرت كرد كه به ادعاى وى افكار عمومى درباره آنها آگاهى ندارد. به تأكيد او در جريان اين جنگ، روس ها به وى پيشنهاد و به عبارتى هشدار داده بودند كه بايد استعفاء داده، ارتش را منحل كرده و تفليس را تسليم كند. اما، او به رغم تمام اين فشارها، تسليم اين خواسته ها نشده است. ساكاشويلى در سخنان خود تأكيد كرد كه روسيه در مقاطع مختلف به ايراد فشارهاى غيرقانونى بر روساى جمهورگرجستان براى تأمين خواسته هاى خود اقدام كرده است. به اظهار او، روس ها در سال ،۱۹۲۱ نوى ژاردانيا را مجبور به پذيرش الحاق به شوروى، زوياد گامساخورديا را در ابتداى فروپاشى شوروى مجبور به انحلال گارد ملى و ادوارد شواردنادزه را به انتصاب وزراى خاص و مورد نظر خود مجبور كرده بودند. به تأكيد او، روسيه در جريان جنگ پنج روزه ماه اوت سال ،۲۰۰۸ نيز به عادت گذشته در صدد دخالت در امور داخلى گرجستان، فشار بر مقامات اين كشور براى تأمين خواسته هاى غيرقانونى خود برآمد. به اظهار او؛ «در جريان جنگ اوت، زمانى كه روسيه به گرجستان حمله آورد، من نيز در وضعيتى مشابه با روساى جمهور قبلى قرار گرفتم. اما ما تصميم به دفاع از ميهن تا آخرين قطره خون گرفتيم. هرچند ما در اين جنگ خيلى چيزها را از دست داديم، اما شرف خود را حفظ كرديم». اما جالب تأمل اينكه او در عين اشاره به اين رويكرد تهاجمى و مداخله جويانه روسيه در امور داخلى گرجستان همچنان ادامه دارد و تغييرى در اين رويكرد بروز نيافته، با تأكيد براين كه در شرايط فعلى احتمال حمله به اين كشور وجود ندارد، از مدودف، همتاى روسى خود خواست، تا با كنار گذاشتن اختلافات، براى حل مشكلات فى مابين به فتح باب گفتگو با وى رضايت دهد. اين پيشنهاد ساكاشويلى در حالى ايراد شد كه تا چندى پيش، بسيارى از مقامات گرجى از جمله شخص ساكاشويلى و وزير خارجه اين كشور (از جمله در جريان سفر او به واشنگتن براى امضاء پيمان راهبردى با آمريكا) با قاطعيت تأكيد كرده بودند كه بين تفليس و مسكو همه چيز تمام شده است و ديگر بين اين دو كشور رابطه اى وجود نخواهد داشت. آنها با رفتارهاى خود در فضاى پس از جنگ نيز عملاً نشان دادند كه تصميم قطعى و نهايى خود براى واگرايى از روسيه و سمت گيرى به سوى غرب را گرفته و در تحقق اين هدف عزمى جزم دارند. هم از اين رو بود كه ارائه اين پيشنهادات اسباب تعجب تحليلگران داخلى و خارجى شد. به تأكيد ساكاشويلى؛ گرجستان حاضر است بر اساس حقوق برابر و در صورتى كه روسيه به تماميت ارضى و حاكميت اين كشور احترام بگذارد به عادى سازى روابط با مسكو اقدام كند. او در اين رابطه اظهار داشت؛ «ما آماده ايجاد رابطه هستيم، اما به هيچ وجه حاضر به پذيرش اينكه روسيه در گرجستان واجد سه سفارت (تفليس، سوخومى و تسخينوالى) باشد نيستيم». او با تأكيد به اينكه درهاى گرجستان همواره بر روى روس ها و نه تانك هاى كرملين باز است، از فعالان اقتصادى و توريست هاى روس دعوت به ورود و فعاليت در گرجستان كرد، تا ببينند در گرجستان دشمنى براى روس ها وجود ندارد. در اين بين، تحليلگران روس به اين نكته اشاره مى كنند كه اگر روسيه حائز چنان رويكرد تهاجمى و سلط جوايانه اى است كه ساكاشويلى توصيف آن را كرده و بر اساس آن در جنگ اوت مترصد سرنگونى دولت وى، انحلال ارتش و تسخير تفليس بوده، چگونه است كه سيگنال هاى عادى سازى روابط از سوى ساكاشويلى صادر مى شود. به اظهار آنها؛ با التفات به اينكه اقتصاد روسيه تا حدود زيادى دولتى است و شركت هاى معتبر و بين المللى اين كشور زير كنترل و هدايت دولت به فعاليت مشغولند، دعوت از فعالان اقتصادى روس نيز نمى تواند واجد معناى عملى باشد. به اعتقاد آنها، او با آگاهى از حساسيت هاى زياد مسكو به گسترش ناتو به شرق، همزمان با تأكيد بر اينكه تفليس تصميم قطعى خود براى الحاق به ناتو را گرفته و امكان بازگشت از اين تصميم وجود ندارد، اقدام به پيشنهاد مذاكره به مدودف مى كند كه اين نيز حاكى از تناقض در سخنان وى است. مخالفين داخلى ساكاشويلى نيز با تأكيد بر اينكه سخنرانى او بيشتر به تبليغات شباهت دارد، معتقدند همان طور كه در رفتارهاى ساكاشويلى به تكرار مشاهده شده، او با بزرگنمايى تهديدات خارجى (در مقطع كنونى در باب روسيه) تلاش مى كند از حربه سياست خارجى براى مصارف داخلى استفاده كند. لذا به عقيده آنها، اقدام او به طرح عادى سازى روابط با روسيه نيز اقدامى از همين جنس است. به اظهار آنها؛ در مقطع حاضر اتفاق خاصى در روابط مسكو و تفليس رخ نداده كه به يكباره به ذهن ساكاشويلى انديشه عادى سازى روابط با روسيه متبادر شده است. بلكه، آنچه طى هفته هاى اخير حادث شده، تحكيم موضع و تقويت عزم مخالفين براى اجبار دولت وى به استعفاء به واسطه اشتباهات مكرر او در عرصه داخلى و سياست خارجى بوده است. شايان ذكر است كه اخيراً گروه هاى مخالف دولت اعلام كرده اند كه در آتيه نزديك اقدام به برگزارى نشستى بزرگ در دفتر حقوق بشر گرجستان كرده و درخواست خود از دولت براى استعفاء را تكرار خواهند كرد. لذا به اعتقاد مخالفين، ساكاشويلى با دست يازيدن به سياست خارجى و طرح موضوع عادى سازى روابط با روسيه، در عين بزرگنمايى تهديد آن، در پى فرافكنى از مشكلات داخلى و عطف توجهات به محيط خارجى است. شايان توجه اينكه، بيشتر رهبران مخالفين ساكاشويلى، با تأكيد بر اشتباه بودن آغاز و ادامه جنگ اوت و اينكه در مقطع حاضر يكى از مهم ترين دلايل خصومت مسكو عليه تفليس شخص رئيس جمهور است، بر ضرورت گشودن باب گفتگو با اين كشور تأكيد دارند. لذا، به اعتقاد آنها، ساكاشويلى براى تخفيف فشار مخالفين از اين ناحيه و براى نشان دادن اينكه او در اين خصوص با مخالفين هم رأس است، فلذا انتقادات آنها در اين خصوص فاقد وجاهت است، به ايراد پيشنهاد به مدودف اقدام كرده است. حال آنكه همان طور كه شخص وى و دولت مردان او به تكرار بر عدم امكان بازگشايى روابط با مسكو تأكيد كرده اند، به نظر نمى رسد هيچ اعتقادى عملى براى مذاكره با روسيه داشته باشند. از سوى ديگر، به اظهار مخالفين، ساكاشويلى به نيكى مى داند كه روسيه در شرايط فعلى حاضر به خروج از اوستياى جنوبى و آبخازيا نيست و از اينكه مسأله اوستياى جنوبى و آبخازيا بايد موضوع و نه پيش شرط گفتگو باشد نيز به خوبى آگاه است. لذا تأكيد او به احترام به تماميت ارضى گرجستان به ويژه در خصوص دو جمهورى بازگفته از سوى روسيه به عنوان پيش شرط مذاكرات، در حقيقت به معنى رد هرگونه مذاكره است. از سوى ديگر، به تأكيد منتقدان ساكاشويلى، از آن جا كه وى در گرجستان به سخنرانى هاى احساسى و متناقض نام بردار است، نبايد اظهارات او در اين سخنرانى را جدى انگاشت. به اظهار آنها رويه هاى رفتارى ساكاشويلى نشان دهنده آن است كه وى، نه تنها پس از مدتى به نقض گفته هاى پيشين خود اقدام مى كند، بلكه در يك سخنرانى وى نيز مى توان عبارات متناقض را شناسايى كرد. از جمله او در سخنرانى اخير خود در عين تأكيد بر اينكه گرجستان در حال حاضر و از ناحيه روسيه با تهديدى روبه رو است كه اين كشور يك قرن پيش به هنگام اولين الحاق گرجستان به شاكله شوروى با آن مواجه بود، اقدام به پيشنهاد مذاكره با مسكو مى كند.

يكى از كارشناسان نظامى آمريكا با اشاره به نگرانى برخى از كشورهاى اروپايى از درخواست باراك اوباما براى اعزام نيروهاى بيشتر به افغانستان براى مقابله بهتر با طالبان گفت: حدس و گمان هاى برخى كشورهاى اروپايى درمورد درخواست آ مريكا بى دليل است و براى آمريكا فرقى نمى كند كه اين كشورها نيرو اعزام كنند يا نه. به گزارش ايسنا، جرمى شاپيرو كه يكى از كارشناسان نظامى آمريكا و مدير مركز تحقيقات آ مريكا و اروپاى موسسه بروكينگز است، در مصاحبه با پايگاه اينترنتى مجله آلمانى اشپيگل اظهار كرد: در بسيارى موارد عملكرد ما در افغانستان بسيار بهتر از فعاليت هايى است كه اروپايى ها در اين كشور انجام داده اند. شاپيرو با اشاره به مشكلات اصلى افغانستان گفت:  به نظر من چهار مشكل عمده و اساسى در افغانستان وجود دارد؛ وضعيت نواحى مرزى افغانستان و پاكستان كه به پناهگاهى براى افراطيون تبديل شده است، كمبود كمك هاى بين المللى و عدم هماهنگى بين  اين كمك ها، كوتاهى و ضعف دولت افغانستان و تاثير تجارت مواد مخدر از جمله مشكلات اصلى در اين كشور است. وى گفت: مطمئنا اعزام نيروهاى بيشتر به برخى مناطق، باعث بهتر شدن اوضاع خواهد شد، اما مطمئنا تا زمانى كه استراتژى جديدى اتخاذ نشود، حضور نيروهاى بيشتر به معناى افزايش درگيرى و اعمال خشونت در اين كشور خواهد بود. به عقيده اين كارشناس نظامى آ مريكا، تقويت تلاش ها براى ايجاد برادرى و آشتى ملى، هماهنگ كردن برنامه هاى كمك رسانى به افغانستان، سرمايه گذارى بيشتر در زير ساخت هاى افغانستان و آموزش پليس و ارتش مى تواند باعث بهتر شدن اوضاع شود. شاپيرو در ادامه اظهار كرد: عدم كارآيى تلاش هاى صورت گرفته از سوى نيروهاى اروپايى در افغانستان يكى از مشكلات عمده و اساسى نيروهاى اين كشورهاست و از مواردى است كه هم اكنون در واشنگتن در مورد آن بحث مى شود. وى گفت: به عقيده من، اروپايى ها در اين مورد دچار اشتباه و سردرگمى شدند. آنها فكر مى كنند كه آمريكا از آنها نيروهاى بيشترى طلب مى كند و بر روى اعزام نيروهاى بيشتر به افغانستان متمركز شده و از آن مى هراسند؛ در صورتى كه آمريكا بيشتر خواهان تقويت عملكرد اين نيروهاست. آمريكا نمى خواهد كه با افزودن بر تعداد سربازان اروپايى در افغانستان باعث گشت زنى آنها در خاك اين كشور باشد. به عقيده اين كارشناس آمريكايى، مساله و مشكل واقعى در ساختار ناتو و عدم يكپارچگى سيستم آمريكا و اروپا در افغانستان قرار دارد. با وجود اين عدم هماهنگى، واشنگتن درصدد نيست كه ناتو را از افغانستان به بيرون پرتاب كند. شاپيرو افزود: اما فعاليتهاى نيروهاى اروپايى روز به روز ضعيف تر مى شود. شركاى ما در ناتو تاكنون ۳۵ هزار سرباز در افغانستان مستقر كرده اند و نيروهاى خود را در اين كشور تقويت كرده اند اما مشكل واقعى اين است كه آنها از اين نيروها و پتانسيل هاى خود استفاده نمى كنند. براى آمريكايى ها فرقى نمى كند كه اروپا نيروهاى بيشترى اعزام كند يا نه. آمريكا خواهان تاثيرگذارى قوى اين نيروهاست. اين كارشناس نظامى ارتش آمريكا در پاسخ به سوال اشپيگل مبنى بر آن كه اروپايى ها از آمريكايى ها مى خواهند كه استراتژى نظامى خود را در افغانستان شفاف كنند و بين افغانستان و عراق تفاوت قائل شوند، گفت: ژنرال ديويد پترائوس كه اكنون هماهنگ كننده مسائل افغانستان است، احمق نيست. وى قادر به فهم تفاوت عراق و افغانستان و در نتيجه تفاوت استراتژى اتخاذ شده اين دو كشور است. پترائوس كتابى در مورد طرز برخورد با افراطيون نوشته است، كتابى كه الزامات محلى و منطقه اى اين كشورها (عراق و افغانستان) را نيز در نظر مى گيرد. اما در پاره اى موارد مطمئنا مى توان آموزه هاى به دست آمده از عراق را در مورد افغانستان نيز به كار بست. ارتش آ مريكا از برخى مردم محلى آموخته است كه چگونه بايد با افراطيون برخورد كند. اين واقعيت در افغانستان نيز مى تواند به كار برده شود. شاپيرو افزود: با اين وجود برخى مشكلات در افغانستان وجود دارد كه باعث تمايز آشكار استراتژى هاى اتخاذ شده در افغانستان نسبت به عراق مى شود. براى مثال، مشكلات مرزى افغانستان، پاكستان و اين كه افراطيون به راحتى مى توانند از نقاط مرزى پاكستان به افغانستان هجوم آورند. فكر مى كنم كسى تا كنون قادر به ارائه راه حل براى اين مشكل نشده است. حملات هوايى نيز كه در دولت اوباما به عنوان يك استراتژى ادامه داده شده است، از راه حل هاى اضطرارى به حساب مى آيد. وى گفت: براى حل مسايل افغانستان به برنامه اى نيازمنديم كه كشورهاى افغانستان، پاكستان و هندوستان را هم در برگيرد. اعزام ريچارد هالبروك فرستاده ويژه اوباما براى افغانستان و پاكستان، نشان مى دهد كه دولت واشنگتن اين مشكل را به خوبى درك كرده است. اشپيگل در ادامه گفت وگو با شاپيرو اين سوال را مطرح كرد كه دولت اوباما تاكنون از صحبت و مذاكره با حامد كرزاى رئيس جمهور افغانستان سر باز زده است، با اين وجود چگونه مى توان در حل مشكلات افغانستان پيش رفت؟ شاپيرو در پاسخ به اين سوال نيز گفت: كاخ سفيد از عملكرد كرزاى مايوس شده است، اما اين مساله هم احمقانه است كه فكر كنيم واشنگتن مى تواند به راحتى دولتى تاثيرگذار را در كابل بر سركار بياورد. اين مساله چيزى است كه آمريكا در گذشته هم نتوانسته است آن را انجام دهد. جامعه بين المللى از كرزاى مايوس شده است؛ چرا كه وى مجبور به تظاهر شده است، وى از سويى بايد براى ملت خود نقش عاملى مستقل از آمريكا را بازى كند كه مخالف حمله به غير نظاميان است و از ديگر سو نيز بايد به ما اطمينان دهد كه گام هاى اساسى در مسير مبارزه با ارتشاء برداشته مى شود و اين كشور به زودى شاهد برگزارى انتخابات عادلانه و سالم خواهد بود. شاپيرو در پايان اين گفت وگو با اشاره به اقدام اوباما براى افزايش نيروها در افغانستان و در نتيجه نارضايتى افرادى كه وى را به عنوان رئيس جمهور برگزيدند، گفت: در هر صورت اوباما پيروز انتخابات شد و توانست نظر راى دهندگان را جلب كند. درست است كه برخى راى دهندگان از افغانستان به عنوان «ويتنام اوباما» سخنن مى گويند، اما در هر صورت اوباما تعهد بلند مدت خود را نسبت به افغانستان ادا خواهد كرد.