جشنواره تجسمى فجر نمايشگاهى مناسبتى است كه به مناسبت سى امين سالگرد پيروزى انقلاب اسلامى ايران برپا شده است. عباس كوثرى؛ عكاس؛ به شبستان گفت: «فكر مى كنم كه جشنواره تجسمى فجر يك نمايشگاه مناسبتى است كه در دهه فجر امسال بايد برگزار مى شد و احتمالاً سالهاى آينده برگزار نمى شود.» وى افزود: «برگزاركنندگان اين جشنواره و كسانى كه تصميم گيرى مسائل كلان فرهنگى هنرى كشور را بر عهده دارند از چند سال پيش تصميم گرفته بودند كه نخستين جشنواره تجسمى فجر در سى امين سالگرد پيروزى انقلاب اسلامى (يعنى امسال) برگزار شود.» وى زمان برگزارى جشنواره تجسمى فجر را در اولويت دوم و بعد از مشخصه كيفيت آن قرارداد و بيان كرد: «مهم نيست كه اين برنامه چقدر دير شروع به كار كرده بلكه مهم اين است كه اين جشنواره كه نام نخستين را بردوش مى كشد كيفيتى عالى داشته باشد تا بتوان بر آن تكيه كرد.» كوثرى نبود برنامه ريزى كامل و درست براى برگزارى جشنواره تجسمى فجر را يك نقص عريان ناميد و اظهار كرد: «تجربه نشان داده است كه در اين سال ها به خاطر اينكه بيشتر برنامه ها مناسبتى برگزار شده، بدون برنامه ريزى هاى بلندمدت بوده و آنچنان كه بايد و شايد برگزار نشده و نتيجه نداده است.» وى همچنين اذعان كرد: «به عنوان مثال حدود يك ماه پيش به من زنگ زدند و عكس خواستند. قضاوت را به خود شما واگذار مى كنم آيا مى شود براى جشنواره مهمى مانند جشنواره تجسمى فجر طى يك ماه فكر كرد، ايده داد، عكس گرفت، عكس را انتخاب و آماده كرد و آن را ارائه داد؟!» كوثرى در پايان گفت: «نمى توان ادعا كرد كه جشنواره تجسمى فجر با اين شرايط برگزارى و با اين شيوه اجرا به يك جريان در هنر كشور ما تبديل شده است.» از سوى ديگر ياسمين سينايى معتقد است كه اگر جشنواره تجسمى فجر در سال هاى بعد ادامه يابد، موفق خواهد شد. ياسمين سينايى؛ نقاش و مجسمه ساز؛ گفت: «متأسفانه ما در كشورمان شاهد تعدد جشنواره هنرى هستيم و اين تعدد جشنواره ها نمى تواند آنچنان خوشايند باشد.» وى افزود: «در كشور ما اكثر نهادهاى فرهنگى ادعاى توليت برنامه هاى فرهنگى و هنرى را دارند و هر كدام براى خود جشنواره هاى خاصى برگزار مى كنند كه اين موازى كارى به نفع جامعه هنرى ما نيست.» وى خواستار ساماندهى فعاليت هاى هنرى در كشور شد و ادامه داد: «فعاليت هاى هنرى در جامعه ما بايد ساماندهى شوند تا جهت گيرى مناسبى در جهت نيل به منافع فرهنگى و هنرى جامعه داشته باشند.» سينايى در مورد تقابل اين جشنواره با بى ينال هاى هنرى توضيح داد: «برگزارى و انجام هر حركت هنرى لزوما در مقابل و رودررو با حركت ديگرى قرار  نمى گيرد و اگر هر فعاليتى صحيح و با نگاه عميق برنامه ريزى شود مى تواند در پيشبرد عرصه هنرهاى تجسمى موثر باشد.» وى به تفاوت اهداف جشنواره تجسمى فجر با بى ينال ها اشاره كرد و اذعان داشت: «درست است كه جشنواره هاى زيادى در كشور برپا مى شود ولى فكر مى كنم اهدافى كه براى جشنواره اى به عظمت جشنواره فجر مى توان قايل شد از ساير جشنواره ها بزرگتر و مهم تر است.» اين مدرس نقاشى كودكان، بين المللى بودن جشنواره تجسمى فجر را يكى از مهمترين وجوه برترى اين جشنواره عنوان كرد و افزود: «تعامل هنر ايران با هنرمندان خارجى به هر نحوى كه باشد براى پويايى هنرهاى تجسمى خوب است و باعث رشد هنر مى شود.» سينايى در پايان گفت: «جشنواره هنرهاى تجسمى فجر بايد در حدى برگزار شود كه از جشنواره هاى ديگر فراتر باشد تا بتوان در سال هاى بعد به عنوان يكى از جشنواره هاى مهم در كنار جشنواره هاى هنرى ديگر كه در دهه فجر برپا مى شود از آن دفاع كرد.»

ميرجلال الدين كزازى درباره افزايش سرانه مطالعه كتاب گفت: «انگيزه نيرومند در افزودن سرانه خواندن كتاب، نوشتن و به چاپ رسانيدن كتاب هاى گيرا و پركشش در زمينه هاى گوناگون است.» اين استاد دانشگاه و شاهنامه پژوه به خبرگزارى كتاب، گفت: «هر تلاشى كه در زمينه شناسانيدن ارزش و فرهنگ كتاب انجام گيرد، در مرز قلمرو خود سودمند خواهد بود.» وى به قرار دادن كتاب در وسايل نقليه عمومى اشاره كرد و گفت: «در چند سال گذشته با برنامه ريزى هاى صورت گرفته در دستگاه هاى ترابرى، كتاب هايى در زمينه هاى مختلف نهاده شده كه بى گمان بر شمار خوانندگان كتاب افزوده شده است.» اين شاهنامه پژوه در ادامه سخنانش گفت : «زمانى كه در اين دستگاه هاى ترابرى هزينه مى شود، زمانى مرده است؛ پس اگر زمان مرده را با خواندن كتاب بگذرانيم انگيزه اى مى تواند شد براى اين كه در زمان هاى ديگر هم كتاب خوانده شود يا اگر ما از رسانه ها به ويژه رسانه هاى ديدارى و شنيدارى بهره ببريم، ارزش كتابخوانى بى شك افزايش خواهد يافت.» كزازى خاطرنشان كرد: «براى اين كه ارزش ديدارى و شنيدارى يا كتاب هاى ارزشمندى را كه به چاپ مى رسند در رسانه هاى ديدارى و شنيدارى نشان دهيم، بى گمان اين مسأله كارساز بوده و بر شمار خوانندگان كتاب مى افزايد.» وى افزود: «هيچ كتابى نيست كه از خود اثرى پايدار، جاودان و گسترده نهاده باشد و به گونه اى در آن زمينه، سرانه خواندن كتاب را بالا برده باشد بلكه كتاب در هر برهه اى از زمان، خواننده خاص خود را مى طلبد و در هر سال متغير خواهد بود.» اين استاد ادبيات ادامه داد: «نوشتن و به چاپ رسانيدن كتاب هاى گيرا و پركشش در زمينه هاى گوناگون مى تواند موجى انگيزنده و شورآفرين در فرهنگ كتابخوانى و بالا بردن سرانه مطالعه پديد آورد.» كزازى به كالاى فرهنگى كتاب اشاره كرد و گفت:  «مى توان از كتاب به عنوان كالاى فرهنگى ياد كرد و به اين بينديشيم كه براى اين كالاى فرهنگى، پروا و نگرانى فرهنگى داشت.» وى تأكيد كرد: «اگر در رسانه هاى ديدارى، شنيدارى و خواندنى برنامه هاى بسامانى درباره كتاب پديد بيايد، سودمند و كارساز خواهد بود زيرا نگاه مخاطبان به اين گونه برنامه ها بسيار افزايش يافته است.» مترجم «ايلياد هومر» يادآور شد: «اگر كتابى ارزشمند به يارى رسانه ها، به درستى شناسانده شود، خوانندگانى يافت مى  شوند كه در پى چنين كتاب هايى اند و مى توانند افزايش فرهنگ كتابخوانى را بيشتر از سرانه اعلام شده بيان كنند.»

عكسى از حميده ذوالفقارى به عنوان يكى از بيست برگزيده مسابقه ، «,Paris Prix de la Photographie » خرداد ماه در گالرى «فرمانى» شهر نيويورك به نمايش درمى آيد. در اين مسابقه كه با موضوع «آب» - به عنوان منبع حيات- برگزار شده بود، هزار عكاس از ۴۸ كشور جهان شركت كرده بودند و ذوالفقارى به عنوان يكى از بيست عكاس برگزيده اين مسابقه براى نمايش اثرش در گالرى «فرمانى» نيويورك كه يكى از برترين گالرى هاى اين شهر است، انتخاب شد. ذوالفقارى در عكس خود با عنوان «جمع كردن نمك»، مادر و دخترى را در حال جمع آورى نمك از كنار بركه اى در بلوچستان ثبت كرده است و قرار است خرداد سال آينده (ماه مى)، آثار اين برگزيدگان در گالرى تخصصى فرمانى نيويورك به نمايش درآيد. به گزارش ايسنا، «حميده ذوالفقارى» دانش آموخته عكاسى در آمريكا است و تاكنون در نمايشگاه هاى متعدد انفرادى و گروهى در ايران، آمريكا، ايتاليا، فرانسه، انگليس و سوييس شركت كرده است.

نخستين جلد از مجموعه چهارجلدى «نامه هاى ساموئل بكت» نويسنده آمريكايى قرن بيستم منتشر شد. بيش از ۱۵۰۰۰ نامه ساموئل بكت كه به همت دانشگاه كمبريج از آرشيوهاى خصوصى جمع آورى شده، قرار است توسط اين دانشگاه منتشر شوند.به گزارش خبرگزارى كتاب، به نقل از نيويورك تايمز، ساموئل بكت، نويسنده مشهور و در عين حال كم حرف قرن بيستم، بر اين باور بود كه «هر كلمه شبيه لكه اى غيرضرورى بر سكوت و نيستى است.» از اين نظر مى توان گفت كه او به خوبى قدر و قدرت هر كلمه را مى دانسته و به اين جهت يكى از بزرگ ترين نامه نگاران قرن بيستم نيز بوده است. دانشگاه كمبريج نيز در نظر دارد مجموعه نامه هاى او را در چهار جلد بسيار بزرگ منتشر كند. جلد اول اين مجموعه، در حدود ۸۰۰ صفحه «بكتى» را به ما نشان مى دهد كه در اواخر دهه دوم و اوايل دهه سوم زندگى خود، بسيار بيش از سال هاى بعد مى نويسد. اين نامه ها كه از شهرهاى مختلف چون پاريس، دوبلين، لندن و درسدن براى افراد مختلف ارسال شده اند، متعلق به دوره اى هستند كه بكت به سفرهاى كارى مى رفت و به خاطر علاقه اى كه به نوشتن داشت، به نامه نگارى مى پرداخت. او در عين حال كه در بسيارى از سال هاى زندگى اش تنها زيستن را تجربه كرد، اما دوستان زيادى داشت كه جيمز جويس، نانسى كنراد، پگى گوگنهايم و جك باتلر ييتس از آن جمله اند. بكت با اين نامه ها با دنياى بزرگ ارتباط برقرار مى كرد. او چنانچه ويراستارهاى اين كتاب مى گويند، در نهايت ادب و در تطابق با آنچه در آن روزگار متداول بود به هر نامه اى كه دريافت مى  كرد، پاسخ داده است.

نشست پرسش و پاسخ با «احمد پژمان»؛ مدرس و آهنگساز؛ تحت عنوان « ناگهان رستاخيز» در دانشگاه هنر برپا مى شود. اين نشست در تالار فارابى دانشگاه هنر برگزار مى شود و عنوان آن از تازه ترين اثر ساخته شده پژمان كه توسط گروه كر و اركستر سمفونيك مسكو ضبط شده و بزودى از طرف حوزه هنرى وارد بازار مى شود، انتخاب شده است. اين برنامه روز چهار شنبه ۲۱ اسفند ماه از ساعت ۱۶الى ۱۹ همراه با پرسش و پاسخ، پخش صوتى بخشى از آثار موسيقيايى اين هنرمند وتحليل آن توسط خالق اثر برگزار مى شود. به گزارش ايسنا، احمد پژمان نزد «حشمت سنجرى» با نواختن ويلن آشنا شد و به طور همزمان تحت آموزش «حسين ناصحى»، علوم هارمونى و كنترپوآن را فراگرفت.

دومين همايش بهار ايشرانى سال آينده در موزه هنرهاى معاصر تهران برگزار مى شود. فاطمه راكعى؛ دبير نخستين همايش بهار ايرانى؛ در اين باره به ايسنا، گفت: «دومين همايش بهار ايرانى در حوزه هنرهاى نمايشى و شعر برگزار مى شود، كه البته در حوزه تجسمى هم در تكميل مباحث نخستين دوره اين همايش دنبال مى شود.» او متذكر شد: «هم اكنون توافقات اوليه براى برگزارى همايش با موزه هنرهاى معاصر تهران، فرهنگستان هنر و دانشگاه الزهرا (س) انجام گرفته است كه انتظار مى رود جزييات برگزارى همايش هم با تبادل نظر و برنامه ريزى منسجم ارائه شود.» نخستين همايش بهار ايرانى ارديبهشت سال ۱۳۸۶ با بررسى نسبت نقاشى و شعر برگزار شد.

آيينه هنر: «مبانى دكور و صحنه آرايى» با عنوان اصلى «scen design: a guide to the stage» ترجمه و منتشر شد. هنينگ نلمز؛ نويسنده كتاب «مبانى دكور و صحنه آرايى» معتقد است كه براى فراگيرى هنر صحنه آرايى، قبل از هر چيز بايد يك طراح خوب بود. طراحى در زمينه هاى مختلف داراى اصول و قواعد يكسانى است. با اين حال در هنر طراحى صحنه، علاوه بر آشنايى با هنر طراحى، تخيل و قدرت ماكت سازى نيز اهميت دارد. نويسنده در اين كتاب با بررسى ويژگى هاى صحنه و انواع صحنه آرايى، مراحل ساخت دكور را به تفصيل بيان نموده است. وى در ادامه در فصول جداگانه به طراحى بر مبناى ماكت، اصول طراحى صحنه، رنگ آميزى ماكت و طراحى ميدانى پرداخته است. «مبانى دكور و صحنه آرايى» توسط محسن صانعى و شيدا شهراميان ترجمه شده است. انتشارات نمايش اين كتاب را در دو هزار نسخه و با قيمت سه هزار تومان روانه بازار نشر كرده است.

آيينه هنر: «متادرام» عنوان يكى از جديدترين آثاره منتشره از سوى انتشارات «نمايش» است كه به تازگى به بازار كتاب راه يافته است. فريد ميرشكار؛ نويسنده اين اثر؛ در مقدمه «متادرام» آورده: «متادرام نمايشى است كه دنياهاى ساخته و برساخته نمايش در آن هستند و به نوعى، نگاهى به دنياى نمايش هاى طراحى شده درون نمايش دارد، از آنجا كه در متادرام به دنياى نمايشى پرداخته مى شود كه در خود امكان اجراى نمايشى ديگر را مى دهد به همين دليل مى تواند نمايشى درباره چگونگى شكل گيرى و ساخته شدن دنياى نمايش در برابر دنياى واقعى و دنياى نمايش اول باشد.» «متادرام» نوشته فريد شكار در شمارگان ۲ هزار نسخه و با قيمت ۳ هزار تومان توسط انتشارات نمايش چاپ و به بازار نشر عرضه شده است.