طبق آخرين مطالعات انجام گرفته در حوزه باستان شناسى استان مازندران، ساكنين اين منطقه از كشور ۵۶۰۰ سال قبل روند شهر نشينى را آغاز كردند و ۴۵۰۰ سال قبل وارد مرحله شهر نشينى شده اند. على ماهفروزى، سرپرست كاوشهاى باستان شناسى در گوهرتپه مازندران و همچنين يكى از باستان شناسان استان مازندران دراين باره به CHN گفت: بر اساس آزمايش هاى انجام گرفته روى نمونه هاى كربن بدست آمده از محوطه باستانى گوهرتپه مازندران، تاريخ دقيق روند شهر نشينى در اين محوطه به ۵۶۰۰ سال قبل باز مى گردد. وى در ادامه گفت: بر اين اساس و با توجه به شواهد باستان شناسى بدست آمده از گوهرتپه و ديگر محوطه هاى باستانى استان و جنوب شرق درياى مازندران اين منطقه يعنى جنوب و جنوب شرقى درياى مازندران از ۴۵۰۰ سال قبل وارد مرحله شهرنشينى شده است اما پيش از آن اين روند از ۵۶۰۰ سال قبل آغاز شده است. به گفته وى اگر باور داريم كه روند شهرنشينى از مرحله روستا نشينى بوده، پس تاريخ سكونت در مازندران به قبل از ۵۶۰۰ سال مربوط مى شود. گوهرتپه مازندران تا كنون بزرگترين محوطه باستانى كشف شده در استان مازندران است و از آنجايى كه شواهد بى شمارى از استقرارهاى شهرى هم در آن يافت شده، يكى از مهمترين محوطه هاى باستانى كشور محسوب مى شود. ماهفروزى درباره تاريخ پيش از آغاز روستا نشينى در مازندران گفت: پيش از دوران روستا نشينى در مازندران، انسانها در غارها زندگى مى كردند. بر اساس نتايج بدست آمده از كاوش استروناخ، در «يارين تپه» گرگان مى توان گفت كه يك وقفه تاريخى در حدود ۳۸۰۰ سال از دوران غارنشينى به روستا نشينى در منطقه ديده مى شود. اين وقفه بين سالهاى اوايل هزاره چهارم پيش از ميلاد وجود دارد. وى بر اين نكته تاكيد كرد كه پس از آغاز روستا نشينى در مازندران، كشاورزى و دامپرورى نيز به شكل جدى آغاز شد و سپس در دوره شهر نشينى اقتصاد متكى بر كشاورزى، دامپرورى، صنعتى و تجارى وجود داشته است. شواهد باستان شناسى نشان مى دهد كه گوهرتپه بر اساس نزديكى به درياى مازندران يكى از مهمترين شهرهاى زمان خود بوده است. اين شهر در دوران رونق يكى از مهمترين شهرهاى تجارى منطقه نيز محسوب مى شده است. اين شهر در آغاز دوره تاريخى به دلايل نامعلومى از رونق مى افتد و پس از يك دوره وقفه مدفن ساكنين خود مى شود. به واقع در دوره تاريخى از بخشى از گوهر تپه به عنوان گورستان استفاده شده است.

هشت فصل گمانه زنى و كاوش در قلمروى ديوار بزرگ گرگان خروجى هاى بسيارى به همراه داشته و اكنون قرار است بانك سفال از يافته هاى محوطه هاى مربوط به ديوار گرگان تشكيل شود. حميد عمرانى، باستان شناس در نشست تخصصى هنر و باستان شناسى ديوار گرگان، شهر جرجان و گنبد قابوس ضمن معرفى ديوار بزرگ گرگان به عنوان طويل ترين اثر در ايران،از ثبت ملى آن در سال ۱۳۷۹ ياد كرد. به گزارش ميراث خبر عمرانى، همچنين در مورد مستندسازى ديوار، شناسايى مسير و تعيين عرصه تاريخى آن به عنوان مهمترين كارهايى كه در پايگاه صورت گرفته است، توضيحاتى ارائه كرد. وى افزود: هشت فصل گمانه زنى و كاوش در قلمروى ديوار بزرگ گرگان خروجى هاى فراوانى از جمله گزارش هاى چاپ شده باستان شناسى و مقالاتى چند به همراه داشته است. همچنين چهار فصل نهايى از اين هشت فصل با كشور بريتانيا به شكل مشترك انجام گرفته است و به زودى بانك سفال نيز از يافته هاى محوطه هاى مربوط به ديوار تشكيل خواهد شد. به گفته عمرانى علومى چون ژئوفيزيك، استخوان باستان شناسى، گاهنگارى، زمين شناسى، مردم شناسى و هنرهاى سنتى از جمله علومى بوده اند كه در اين زمينه مورد استفاده قرار گرفته اند. وى افزود: همچنين در سال ۱۳۸۳ بازنگرى در نقشه گنبد قابوس انجام و عرصه و حريم آن بار ديگر بررسى شد. مستندنگارى به روش فتوگرامترى نيز از ديگر اقدامات حائز اهميت بوده است كه متخصص آن در اين خصوص توضيحاتى ارائه داد.

نمايشگاه دائمى صنايع دستى اهواز همزمان با ايام نوروز افتتاح مى شود. شكرالله قاسمى، معاون صنايع دستى سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى خوزستان يكى از برنامه هاى نوروزى اين مجموعه در زمينه صنايع دستى را افتتاح نمايشگاه دائمى با ۳۰ غرفه ذكر كرد: ۳۰ غرفه را كه قبلا متعلق به سازمان ميادين ميوه و تره بار بود در اختيار گرفتيم و آنها را براى تبديل به غرفه هاى صنايع دستى بازسازى و مرمت كرديم كه براى هر غرفه ۱۶۰ ميليون ريال هزينه شده است. قرار است اين ۳۰ غرفه، محلى براى نمايشگاه هاى هنرمندان صنايع دستى استفاده شود. وى با بيان اينكه قرار است اين در ايام نوروز افتتاح شود، درمورد نمايشگاه هاى نوروزى صنايع دستى ابراز داشت:يك نمايشگاه سراسرى صنايع دستى و سوغات به مناسبت نوروز در پارك دولتى اهواز از ۱۸ اسفند تا ايام نوروز برگزار مى شود. قاسمى همچنين بهبهان، ماهشهر، شوشتر، دزفول، مسجد سليمان، انديمشك، آبادان و خرمشهر را از ديگر شهرهايى دانست كه قرار است به مناسبت نوروز نمايشگاه صنايع دستى برگزار كنند. به گزارش ميراث خبر، قاسمى برگزارى نمايشگاه هاى صنايع دستى در استان خوزستان را موفق ارزيابى كرد و گفت: نمايشگاه هاى صنايع دستى هميشه با استقبال مردم و صنعتگران همراه مى شوند زيرا قدرت خريد مردم بالا رفته است و مردم استان هم خواهان خريد كالاهاى بومى هستند.

مسئول نمايندگى ميراث فرهنگى شهرستان قائن گفت:پروژه محوطه سازى آرامگاه بزرگمهر قائنى از ۹۰ درصد پيشرفت برخوردار است. على ايراندوست، مسئول نمايندگى ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى شهرستان قائن با بيان مطلب فوق به ميراث آريا گفت: اين آرامگاه در پنج كيلومترى جنوب قائن بر دامنه كوه بزرگمهر قرار دارد. وى افزود: طى سال جارى اقداماتى همچون محوطه سازى، اجراى ديواره ساحلى و كف سازى مسيل رودخانه اى كه از مقابل آرامگاه عبور مى كند، انجام شد. مسئول نمايندگى ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى شهرستان قائن ادامه داد: همچنين طى اين مدت چندين سكو و آلاچيق جهت اسكان گردشگران و مسافران به اين منطقه اجرا شده است. در ۵ كيلومترى جنوب قائن بر دامنه كوه بزرگمهر، مقبره اى قرار دارد كه متعلق به يكى از عرفاى نامدار، سياستمدار و شاعر قرن چهارم و پنجم هجرى قمرى به نام قسيم بن ابراهيم بن منصور معروف به بزرگمهر قائنى است. آرامگاه بزرگمهر قائنى بر اساس شواهد، از بناهاى ساخته شده در قرن ۶ و ۷ هجرى قمرى است. اين بنا به شكل چليپايى و با معمارى زيبايى ساخته شده، بقعه آن چهار ايوانى و گنبد بر فراز اين ايوان ها استوار شده است.

موزه شيخ صفى الدين اردبيلى و مجموعه آن به صورت تمام وقت آماده پذيرايى از مهمانان و گردشگران نوروزى طى اين ايام است. معاون ميراث فرهنگى سازمان ميراث فرهنگى،صنايع دستى و گردشگرى استان اردبيل با بيان اين مطلب به ميراث آريا، گفت: تمام موزه هاى استان طى اين ايام از ۸ صبح تا ۸ شب آماده ميزبانى از گردشگران و مسافران اين استان هستند. بهروز ندايى افزود: همچنين در اين موزه ها هر جا كه لازم باشد اطلاعات تاريخى بناها و موزه هاى استان را دوباره نصب مى كنيم تا گردشگران در اين استان با مشكلى مواجه نباشند. وى تصريح كرد: براى تمامى بناهاى تاريخى استان اردبيل اين اقدام در حال انجام است تا هرجايى كه لازم باشد تابلوهاى معرفى بناها و موز ه ها را تعويض كنيم. ندايى اضافه كرد: همچنين هر جاذبه  و مكانى كه نياز داشته باشد تابلوهاى تاريخى آن را تعويض مى كنيم كه راهنماى محلى براى معرفى آن به گردشگران و مسافران با مشكل مواجه نباشد.

طراحى بزرگترين تله كابين جهان در منطقه نمونه گردشگرى درفك توسط شركت اتريشى به پايان رسيد. يعقوب كنعانى، سرمايه گذار ومدير عامل شركت سرمايه گذارى ستاره درخشان درفك،در گفتگو با chtn، با اعلام اين مطلب گفت:طرح تله كابين مجتمع تفريحى توريستى درفك در فاز نخست پيش بينى شده و تا كنون طراحى آن انجام شده است. وى افزود:اين تله كابين ۵/۱۲ كيلومتر طول دارد و داراى ۲۵ كابين ويژه و ۶۵ كابين عادى است. كنعانى تصريح كرد: تله كابين مجتمع گردشگرى درفك با رعايت تمام اصول و استاندارد هاى زيست محيطى انجام و هيچ درختى قطع نمى شود. وى هزينه ساخت اين تله كابين را ۶۵ ميليارد تومان عنوان كرد گفت: تله كابين درفك دو ايستگاه دارد كه در ايستگاه اول شيركوه به لارمه و در ايستگاه دوم لارمه به درفك وصل مى شود.

حفارى هاى جديد باستان شناسان در محوطه استاديوم اصلى بازى هاى المپيك ۲۰۱۲ لندن منجر به كشف تبرى چهار هزار ساله از ساكنان اوليه بريتانيا شد. به گزارش ميراث آريا، اين تبر ناتمام كه به گفته باستان شناسان به صورت عمدى در منطقه اى پر آب انداخته شده بود، متعلق به ساكنان عصر آهن بريتانيا است كه با شكار حيوانات در اين كشور زندگى مى كردند. از ديگر يافته هاى باستان شناسان در اين منطقه كشف چند اسكلت در نزديك سكونتگاهى متعلق به عصر آهن، يك سكه رومى و چند ظرف متعلق به دوران پارينه سنگى و قرون وسطى بوده است. به گفته كارشناسان اين افراد در اين منطقه زيسته و مرده اند. نشانه ها و اشيا به دست آمده معرف لندنى بيش از پيدايش لندن كنونى است. شهرى كه هنوز براى باستان شناسان ناشناخته است. اين استاديوم كه عمليات ساخت آن از دو سال گذشته آغاز شده تاكنون محل كشف آثار و اشيا متعدد بسيارى از ساكنان پيشين انگلستان بوده است.

باستان شناسان آمريكايى اعلام كردند،  بقاياى جسد انسانى كه چندى پيش از محوطه پارك شهر ممفيس اين كشور كشف شد از قبر يكى از سرخپوستان بومى آمريكا بوده و به احتمال بسيار زياد نزديك به ۴۵۰ سال قدمت دارد. به گزارش chtn،  باستان شناسان معتقدند، اين جسد كه هنوز در مراحل اوليه آزمايشات كربنى قرار دارد،  متعلق به دوره اى است كه نيروهاى اروپايى در سال ۱۵۴۱ به تازگى وارد اين قاره شده بودند. ماتيو تيلور، مسئول موزه تاريخ ممفيس گفت: چند پلاك صدفى به همراه چند گردنبند ساخته شده از صدف حلزون از ديگر اشيايى بود كه در كنار بقاياى اين جسد به دست آمد. به اعتقاد وى  اين آثار هيچ علامتى از وجود منطقه اى پر رفت و آمد را در گذشته اين شهر نشان نداده و بيشتر به منطقه اى دور افتاده شباهت دارد. به عقيده برخى از ساكنان اين شهر، كشف چنين قبرى آنچنان غيرقابل باور نبوده، زيرا داستان هاى زيادى در مورد سكونت سرخپوستان و كشته شدن آنها توسط اروپاييان شنيده بودند. اما پيدا شدن اين جسد در پاركى اين چنين كمى تعجب برانگيز به نظر مى رسيد. با اين وجود باستان شناسان محلى درصددند با فرستادن اين جسد به يكى از مراكز مهم باستان شناسى كشور و بررسى كربنى آن،  نژاد دقيق آن را مشخص كنند..