حسن ذوالفقارى گفت: «امروزه ضرب المثل ها كم تر ساخته مى شوند؛ چون فرهنگ شفاهى ما ضعيف تر شده است.» اين پژوهشگر ادبيات عامه و مدرس دانشگاه در ادامه بيان كرد: «ضرب المثل يك مقوله و نياز بشرى است و هميشه بوده، هست و خواهد بود و نمى توان گفت كه ضرب المثل در يك زمان ساخته نمى شود.» او در عين حال با اشاره به اين كه ضرب المثل امروز هم ساخته مى شود، افزود: «كلماتى كه در ضرب المثل وجود دارد، نشان مى دهد امروز ساخته شده اند؛ مثل ارتش چرا ندارد؛ كلمه ارتش امروزى است. البته ساخت مثل ها از نظر ساختارى در حال تغيير است و در دوره اى، كلمات معنى خود را از دست مى دهند؛ ولى مضمون و كاركرد همان است. كليدواژه ها گاهى تغيير مى كنند و نو مى شوند.» او با بيان اين كه مثل ها از فرهنگى به فرهنگ ديگر صادر مى شوند، خاطرنشان كرد: «براى مثال، ضرب المثل نيمه خالى ليوان را ديدن ترجمه از فرهنگ ديگر است. همين طور خيلى از مثل هاى عربى كه معادل فارسى آن ها را ساخته ايم. بعضى مثل ها هم اشتراك فرهنگى دارند و در بين زبان هاى مختلف و در شكل هاى متفاوت وجود دارند. چنين نمونه اى را در ضرب المثل فارسى زيره به كرمان بردن مى بينيم.» ذوالفقارى تأكيد كرد: «امروزه مثل ها كم تر ساخته مى شوند و رسانه ها جاى فرهنگ شفاهى ما را گرفته اند. مردمان گذشته و نسل هاى قبل از ما فرهنگى تر بودند. نسل جديد وارد حوزه هاى جديدتر شده و با آن فرهنگ آشناست و به دليل اين كه معنى بعضى از ضرب المثل ها را نمى داند، از آن ها استفاده نمى كند.» به اعتقاد اين پژوهشگر، نسل امروز ما ارتباط كم ترى با نسل گذشته دارد. در گذشته، ضرب المثل هاى فارسى از طريق قصه هايى كه پدربزرگ ها تعريف مى كردند، به نسل هاى بعدى منتقل مى شدند و در ذهن افراد مى ماندند؛ اما امروزه بچه ها تا ديروقت پاى تلويزيون مى نشينند و فرصت گوش دادن به قصه ها را ندارند. اين كه تلويزيون جاى شب نشينى ها را گرفته، شرايطى است كه با آن مواجه يم و نمى توانيم خوبى يا بدى آن را مشخص كنيم؛ اما اين رسانه ها بايد در برنامه هاى مختلف، واژگان و اصطلاحات را در لابه لاى ديالوگ هاى خود بگنجانند و بين مردم گسترش دهند. او با اشاره به اين كه مردم بعد از ديدن سريال هاى تلويزيونى اصطلاحات و تكيه كلام هاى آن ها را تكرار مى كنند، به ايسنا گفت: «رسانه ها بايد در كارها و برنامه هاى خود جهت دهى داشته باشند و نويسندگان و فيلمنامه نويسان بايد بتوانند در كارهاى خود ضرب المثل ها را بگنجانند. البته اين مسأله به ميزان آشنايى آن ها با فرهنگ فارسى بستگى دارد. ضرب المثل بخشى از فرهنگ ماست و يكى از مؤطلفه هايى است كه هويت فرهنگى مان را نشان مى دهد.»

هوشنگ عاشورزاده معتقد است: «داستان نويسى ايران از جريان طبيعى ادبيات دنيا عقب نيست.» اين داستان نويس، اظهار كرد: «تصورم اين است كه داستان نويسانى كه خود را به عنوان نويسنده به جامعه معرفى مى كنند، موفق بوده اند.» او يادآور شد: «هر نويسنده اى قطعا با جنبه غريزى مى نويسد؛ اما اين جنبه با يك يا دو مجموعه داستان يا يك رمان خود را عرضه مى كند و بعد آن چه نويسنده براى نويسندگى لازم دارد، فوت و فن نويسندگى و تجربه  زندگى است.» وى با اشاره به اين كه كسى كه تجربه  زندگى نداشته باشد، فوت و فن داستان نويسى برايش كارساز نيست، بيان كرد: «چنين كسى حداقل در فرماليسم مى غلتد؛ همان گونه كه به نظر من، هوشنگ گلشيرى با وجود ارائه چند داستان خوب فاقد تجربه زندگى بود و كارهاى زيادى عرضه نكرد.» عاشورزاده به خبرگزارى دانشجويان گفت: اگر كسى تجربه زندگى داشته باشد؛ اما فوت و فن داستان نويسى را نداند، به گزارش نويسى مى افتد و كار ماندگارى ارائه نمى دهد؛ پس فوت و فن و تجربه در هم آميخته اند. به اعتقاد اين داستان نويس، شاعران و نويسندگان و منتقدان مى توانند نقش مؤثرترى در پيشرفت ادبيات داشته باشند.

وبلاگ نويسى ديگر توانايى تأثيرگذارى ندارد چون تب اوليه اش فروكش كرده و در نهايت مى تواند همچون ساير رسانه ها عمل كند. مرتضى پورحاجى؛ شاعر و منتقد؛ به شبستان گفت: «تنها نكته مثبت وبلاگ نويسى اين است كه آثار به دست ديگران مى رسد اما متأسفانه هر سطحى از اثر به عنوان شعر به فضاى وبلاگ ها پرتاب مى شود. شاعرى كه تنها ۶ ماه از فعاليت شعرى اش مى گذرد در كنار كسى مى نشيند كه داراى تجربه ۷۰ ساله است و از دانش تاريخى ادبيات برخوردار است.» پورحاجى آزادى بيان در فضاى مجازى را كافى ندانست و ادامه داد: «در فضاى مجازى تنها گلوها باز شده و اين نكته بيشتر به درد سياسيون مى خورد تا هنرمندها. عرصه هنر عرصه دموكراسى نيست بلكه بايد با هنرمند دموكرات برخورد شود. آن آزادى كه در فضاى مجازى وجود دارد امكان تميز اثر پيشتاز از اثر سطحى را از بين برده است.» اين شاعر در ادامه گفت: «در فضاى مجازى هر كس حرف خودش را مى زند. به تأكيد مى گويم ادبيات به مثابه رياضيات است. و همانطور كه در رياضات هيچ غير فرد غير حرفه اى به خود اجازه فعاليت نمى دهد، ادبيات نيز بايد از غير حرفه اى ها خلاص شود.» پورحاجى افزود: «قبول دارم كه صنعت نشر ما دچار مشكلات فراوانى است، امپراطورى نشر بايد از بين برود و مميزى ارشاد برداشته شود اما اين دليل نمى شود كه خودمان را صرفا به دنياى اينترنت بكشانيم و از حق خود در آزادى انتشار صرف نظر كنيم.» پورحاجى تأكيد كرد: «وبلاگ نويسى شاعران جوان را در گرفتن حق خود در فضاى رسمى و حوزه چاپ تنبل كرده است. اينترنت صرفا يك امكان است اما بايد حواسمان باشد فضاى چاپ كتاب را از دست ندهيم.» وى در پايان جريان وبلاگ نويسى را كمكى به پيشرفت ادبيات ندانست و ادامه داد: «مسيرى كه شعر پيش از وبلاگ نويسى طى مى كرد، فعال تر بود. شعر دهه هشتاد هيچ ويژگى برترى نسبت به شعر دهه هفتاد ندارد تنها بر تعداد آثار افزوده شده است.»

يك ناشر با بيان اين كه فروش خوب هميشه يكى از دغدغه هاى ناشران بوده است، گفت: «پس از مراحل تاليف، ترجمه و چاپ كتاب، فروش اثر، از مهمترين دغدغه هاى ناشران به شمار مى آيد و در اين زمينه فروش اينترنتى كتاب مى تواند به يارى ناشران بيايد.» محمدرضا آشتيانى با بيان اين مطلب افزود: «با فروش اينترنتى كتاب، زمينه هاى مختلف براى رشد فرهنگ كتابخوانى و گسترش برنامه هاى زيرساختى با استفاده از اينترنت مهيا مى شود.» وى ادامه داد: «در فروش اينترنتى، ناشر مى تواند با معرفى كتاب خود بيشترين امكان انتخاب را به مخاطب بدهد و او را به كتاب خود جذب كند.» آشتيانى با بيان اين كه راهكارهاى مختلف جذب مخاطب به رونق فروش كتاب كمك مى كند، به ايسنا گفت: «هر اقدامى كه به رونق صنعت نشر كمك كند و موجب افزايش شمارگان كتاب شود، كمكى به نشر كشور است.» وى يكى ديگر از دستاوردهاى فروش اينترنتى كتاب را بهر ه مندى محققان از آخرين كتاب هاى حوزه هاى مختلف دانست و افزود: «بسيارى از پژوهشگران براى دسترسى به كتاب هاى مورد نياز خود در اينترنت جست وجو مى كنند و در اين بين ارائه فروش اينترنتى با مشخصه ها و معيارهاى استاندارد مى تواند كمك خوبى براى محققان محسوب شود.» اين ناشر كتاب هاى روا شناسى همچنين با اشاره به لزوم پيشقدمى نهادهاى متولى در اين امر گفت: «خانه كتاب و يا وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى مى توانند براى شروع دوباره فعاليت فروش اينترنتى پيشقدم شوند و در زمينه ساماندهى سايت ها و ناشران اقدامات مثبتى انجام دهند.»

آيينه هنر: بيست ودومين جشنواره هنر محيطى ايران، طى سه روز در حاشيه باتلاق گاوخونى برگزار مى شود. طى روزهاى ،۲۶ ۲۷ و ۲۸ فروردين ماه سال ،۸۸ بيست ودومين جشنواره و همايش هنر محيطى ايران در حاشيه باتلاق گاوخونى برگزار خواهد شد. پيش بينى شده است كه چهل هنرمند در اين جشنواره شركت كنند. از اين ميان۲۰، هنرمند علاقمند به شركت در اين جشنواره از سراسر ايران انتخاب خواهند شد كه از اين بيست نفر، ۵ نفر هنرآموز جديد خواهند بود. ۱۵ نفر از هنرمندان نيز از اصفهان براى اين جشنواره انتخاب خواهند شد. در كنار آن ۵ خبرنگار از اصفهان نيز در اين جمع حضور دارند. طبق فراخوان برگزاركنندگان؛ علاقه مندانى كه مايل به شركت در اين جشنواره هستند بايد تا تاريخ ۱۵ فروردين ۸۸ نمونه هايى از آثار محيطى خود را ارسال كنند. گفتنى است: در حاشيه اين جشنواره همايش هنر محيطى با عنوان «هنر در محيط يا در رسانه» برگزار خواهد شد.

آيينه هنر: نمايش هاى سه ماه اول سال ۸۸ مجموعه تئاترشهر معرفى شدند. نمايش هاى  «رطياهاى خليج فارس» نوشته سيروس كهورى نژاد  به كارگردانى  امير دژاكام ، «شعله در زمهرير» نوشته  ياسين حجازى  و كارگردانى محمدرضا مداحيان و «شاهزاده و شهسوار» نوشته  محمد ابراهيميان  به كارگردانى تاجبخش فناييان  به ترتيب در تالار اصلى اجرا خواهند شد. در تالار چهارسو نيز نمايش هاى  «كشتى شيطان» نوشته و كار آتيلا پسيانى، «مادرمانده، ما درمانده» نوشته  حميدرضا آذرنگ  و كارگردانى مشترك  حميدرضا آذرنگ و نيما دهقان  و «اهل قبور» نوشته و كار  حسين كيانى  اجرا مى شوند. تالار قشقايى نيز ميزبان نمايش هاى  «پشت كلانترى» نوشته  على اصغرى  و كارگردانى  فرشاد منظوفى نيا ، «خرمشهر» نوشته و كار  اصغر خليلى  و «خانه» نوشته  نغمه ثمينى  و كارگردانى  كيومرث مرادى  خواهد بود. همچنين در تالار سايه نمايش هاى  «بخوان» نوشته و كار  عاطفه تهرانى ، «قهوه اى، طلايى» نوشته هوشنگ هيهاوند فارس باقرى و كارگردانى هوشنگ هيهاوند و «عروسى در سايه» نوشته و كار  على عابدى  اجرا خواهند شد. كارگاه نمايش مجموعه تئاترشهر نيز با نمايش هاى  «على بابا و چهل دزد بغداد» نوشته و كار  جواد ذوالفقارى ، «عجيب ولى واقعى» نوشته مشترك  على اصغرى  و  ياسر خاسب  و كارگردانى  ياسر خاسب  و «اوسنه گمشده» نوشته  طلا معتضدى  و كارگردانى  مريم معينى  بهار ۸۸ اجرا مى شوند.

آيينه هنر: هيأت انتخاب دوازدهمين جشنواره بين المللى تئاتر مقاومت ـ فتح خرمشهر اسامى ۹ اثر پذيرفته شده قطعى براى حضور در اين جشنواره و شش اثر منوط به بازبينى مجدد را اعلام كرد. هيأت انتخاب اين جشنواره متشكل از حميدرضا افشار، على پويان و هوشنگ هيهاوند آثار متقاضى حضور در جشنواره تئاتر مقاومت را مورد بازبينى قرار داد و در نهايت ۹ اثر پذيرفته شده قطعى براى حضور در اين جشنواره و شش اثر منوط به بازبينى مجدد را انتخاب كرد. آثار پذيرفته شده قطعى عبارتند از «آذر» نوشته مهدى پوررضائيان به كارگردانى حسين فرخى از تهران، «خونه يادگار» نوشته و كارگردانى يونس صحرارو از قروه، «دو مينو» نويسندگى مشترك محمد شجاع و سيدعلى موسويان به كارگردانى سيدعلى موسويان از تهران و «روايت غيرخطى...» نوشته و كارگردانى حسين عبدالهى از فولادشهر. همچنين «سايه روشن دريا» نوشته سيدعلى موسويان به كارگردانى مشترك حسين بلبل آبادى و روزبه اخترى از تهران، «شو چراغنه» نوشته مژگان سلطانى به كارگردانى هادى وكيلى از تربت حيدريه، «گراى صفر درجه» نويسندگى مشترك محمد شجاعى و سعيد پريسا به كارگردانى سعيد اسفنديارى از تهران، «گلف» نوشته و كارگردانى نعمت زمان پور از مسجد سليمان و «ما سه نفر» نوشته سيروس همتى به كارگردانى مسعود رحيم پور از تهران ديگر آثار پذيرفته شده قطعى براى حضور در جشنواره تئاتر مقاومت هستند. آثار منوط به بازبينى مجدد عبارتند از «اشك و آتش» نوشته و كارگردانى سعيد بهروزى از اهواز، «بچه آهوها گريه مى كنند» نوشته فريبا خادمى به كارگردانى سيروس اسنقى از تهران، «پدر در خرداد خواب مى ديد» نوشته محمد ميرعلى اكبرى به كارگردانى وحيد درويشى از بندرانزلى، «دو چشم ليلا» نوشته و كارگردانى على وطن دوست از تهران، «مهتاب بى  آيينه» نوشته و كارگردانى حميدرضا ميرزايى از گنبد كاووس و «يك جرعه خاك» نوشته اميرحسين زمزم به كارگردانى فرشاد منظوفى نيا از تهران. اين شش اثر تا ۳۱ فروردين ۸۸ مورد بازبينى قرار مى گيرند. دوازدهمين جشنواره بين المللى تئاتر مقاومت ـ فتح خرمشهر خرداد ۸۸ با ميزبانى خوزستان برگزار مى شود.

آيينه هنر:هنر، شام آخر، خرده جنايت هاى زن و شوهرى، هتل پلازا و خرس و خواستگارى از جمله تئاترهاى تلويزيونى شبكه چهار در ايام نوروز است. تئاترهاى تلويزيونى «پرده عجايب (سركلانتر خوش قلب) و پرده عجايب (گفتگوى شبانه) به ترتيب ۲۸ و ۲۹ اسفند از شبكه چهار پخش مى شوند. تئاتر تلويزيونى «هنر» ۳۰ اسفند به مدت ۹۰ دقيقه روى آنتن شبكه چهار مى رود. اين تئاتر تلويزيونى به تهيه كنندگى و كارگردانى هنرى داود رشيدى، نويسندگى ياسمينا رضا و كارگردانى تلويزيونى مسعود فروتن تهيه شده و رشيدى در كنار سعيد پورصميمى و فرهاد آئيش بازى كرده است. تئاتر تلويزيونى «شام آخر» اول فروردين به مدت ۸۰ دقيقه از شبكه چهار پخش مى شود. اين كمدى توسط فرهاد آئيش كارگردانى شده است. تئاتر تلويزيونى «خرده جنايت هاى زن و شوهرى» هم دوم فروردين به مدت ۷۷ روى آنتن شبكه چهار مى رود. اين تئاتر تلويزيونى به كارگردانى هنرى فرهاد آئيش و بر اساس نمايشنامه اريك امانوئل اشميت به تهيه كنندگى على اصغر آزادان و كارگردانى تلويزيونى مسعود فروتن ساخته شد. تئاتر تلويزيونى «هتل پلازا» سوم فروردين به مدت ۵۵ دقيقه از شبكه چهار پخش مى شود. تئاتر تلويزيونى «خرس و خواستگارى» چهار فروردين به مدت ۵۶ دقيقه روى آنتن شبكه چهار مى رود. اين نمايش نوشته آنتوان چخوف و به كارگردانى حسين معجونى است. تئاترهاى تلويزيونى «پرده عجايب» (جشن سالگرد)، «پرده عجايب» (دو حراف)، «پرده عجايب» (تراژدين اجبارى)، «پرده عجايب» (نامزد ويولت)، «پرده عجايب» (نيرنگ بازى هاى اسكاپن) ۱و ۲ و ،۳ «پرده عجايب» «يك پيراهن يك ويولن» و «خسيس دهكده روگافورد» به ترتيب از پنجم تا سيزدهم فروردين از شبكه چهار پخش مى شود.

هيأت داوران جايزه نويسندگان كشورهاى مشترك المنافع، برندگان سال ۲۰۰۹ خود را در بخش هاى مختلف جهان معرفى كرد. به گزارش خبرگزارى دانشجويان، سلمان رشدى مرتد با كتاب «ساحره فلورانس» ناكام بزرگ نام گرفت و اين جومپا لاهيرى هندى تبار بود كه براى مجموعه داستان كوتاه «زمين ناآشنا» اين جايزه را كسب كرد. در اين منطقه، محمد حنيف براى رمان «ماجراى تركاندن انبه ها» جايزه بهترين كتاب اول را گرفت. در قاره آفريقا، جايزه بهترين كتاب به «رنگ هاى گم شده چاملئون» نوشته ماندلا لانگا رسيد و جايزه بهترين كتاب اول را «بگو تو يكى از آن ها هستى» نوشته اووم آكپان كسب كرد. به گزارش روزنامه گاردين، در بخش جنوب شرق آسيا و اقيانوس آرام، «سيلى» نوشته كريستوس تسيولكاس جايزه بهترين كتاب را گرفت و «سال كوسه شانگهاى» جايزه بهترين كتاب اول را به خود اختصاص داد. در منطقه كانادا و درياى كاراييب نيز مارينا انديكوت براى «آفرين بر يك اشتباه» جايزه بهترين كتاب و خوان توماس براى «مطالعه اتفاقى» جايزه بهترين كتاب اول را گرفت. برنده نهايى بهترين كتاب نويسندگان كشورهاى مشترك المنافع روز شانزدهم مى معرفى خواهد شد.

نتايج جديدترين نظرسنجى ها نشان مى دهد، دو سوم شهروندان فرانسوى يا كم مطالعه مى كنند يا اصلا كتاب نمى خوانند. اين نظرسنجى در حالى از كتاب نخواندن فرانسوى ها حكايت دارد كه فرانسه به پايتخت فرهنگ و ادبيات اروپا شهره است. بر اساس اين نظرسنجى، از هر ۳ شهروند فرانسوى، ۲ نفر (يعنى ۶۴درصد) سالانه كم تر از ۱۰ دلار براى خريد كتاب هزينه مى كنند و ۳۰درصد اصلا كتاب نمى خوانند. اين آمار كه تقريبا با سال گذشته تفاوت نمى كند، حاكى است تنها ۹درصد فرانسوى ها در ماه يك كتاب مى خوانند. به گزارش ايسنا به نقل از روزنامه فيگارو، اين مطالعه نشان مى دهد، زنان فرانسوى كتاب خوان تر از مردان هستند؛ به طورى كه ۴۲درصد زنان در فرانسه سالانه بيش از ۲۲ دلار صرف خريد كتاب مى كنند؛ در حالى كه تنها ۲۶درصد مردان راضى به پرداخت اين ميزان هزينه در سال مى شوند.

مجموعه اى از داستان ها و مقاله هاى «مارك تواين» نويسنده مشهور ماجراهاى «تام ساير» و «هكلبرى فين»، ۹۹ سال پس از درگذشت او، آوريل امسال منتشر مى شود. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از گاردين، مارك تواين؛ نويسنده مشهور آمريكايى؛ در سال ۱۸۶۵ به برادرش نوشت:«بهتر است اينها را توى اجاق بياندازى چون نمى خواهم هيچ ادبيات به درد نخورى از من باقى بماند». او افزوده بود نامه هاى منتشر نشده اش تنها بايد زمانى منتشر شود كه او خود بخواهد. با اين حال امسال و در نود و نهمين سالگرد درگذشت او مجموعه اى از آثار منتشر نشده او كه بسيارى از منتقدان از آنها به عنوان آثارى عظيم ياد مى كنند، منتشر مى شود. در اين مجموعه كه با عنوان «مارك تواين كيست؟» منتشر مى شود، مطالبى درباره مقاله تواين با عنوان «فرانك فولر» و «متن جديد نيويورك من» نيز گرد آمده است. ناشر اين مجموعه كه مشتمل بر ۲۴ قطعه ادبى است، هارپر استوديو است. رابرت هيرست كه اين مجموعه را فراهم كرده و مدير پروژه «مارك تواين» دانشگاه كاليفرنيا است مى گويد مارك تواين مجموعه اى از بزرگ ترين دست نوشته هاى نويسندگان قرن نوزده آمريكا را از خود به جاى گذاشته است.