رئيس جمهور عراق تشكيل كشور مستقل كردستان را امرى غير ممكن دانست. به گزارش ايسنا، جلال طالبانى، رئيس جمهور عراق كه به تركيه سفر كرده در گفتگو با روزنامه صباح تركيه اظهار داشت: تشكيل كشور كردستان متحد به طورى كه تمام كردهاى تركيه، ايران و عراق را در يك جا جمع كند، تنها يك رويا است كه در قصيده ها و شعرها آمده است. وى تاكيد كرد: ما نمى توانيم اين رويا را دنبال كنيم و به نظر من اعتقاد داشتن به تشكيل كشور متحد ومستقل كردستان اعتقادى غير واقعى است. طالبانى در اين اظهارات كه با هدف كم كردن نگرانى هاى آشكار در قبال حزب كارگران كردستان تركيه پ.ك.ك مطرح شده، گفت: بقاى كشور مستقل كردستان با توجه به اين كه تركيه، ايران و سوريه مرزهاى خود را با اين كشور خواهند بست امكان پذير نخواهد بود لذا من به برادران تركيه اى خود مى گويم كه از استقلال كردها در هراس نباشند و حضور آنها در مرزهاى عراق از نظر اقتصادى، فرهنگى و سياسى به سود مردم كرد خواهد بود. وى با اشاره به دولت كردستان عراق و بهبود روابط آن با دولت تركيه پس از مدتها تيرگى روابط گفت: دو دولت طى دوره هاى اخير نشست هاى بلند پايه اى برگزار كردند و اطلاعاتى را در خصوص فعاليت حزب پ.ك.ك رد و بدل نمودند. رئيس جمهور عراق خاطرنشان كرد: چگونه مى توان تركيه، ايران و يا عراق را تقسيم كرد حتى فكر كردن به اين مساله محال است و تحقق آن نياز به يك جنگ جهانى دارد و اين امر نيز محال است. طالبانى ادامه داد: ۹۵ درصد از كردهاى عراق به قانون اساسى جديد اين كشور كه عراق را كشورى دموكراتيك و فدرالى ناميده راى مثبت دادند. وى افزود: عراق هرگز تسليم نمى شود و جنگ داخلى نيز پايان يافته است. در عراق امروز نه اهل تسنن نه شيعيان و نه كردها خواهان تقسيم نيستند. رئيس جمهور عراق كه براى مشاركت در نشست جهانى آب به تركيه سفر كرده با رجب طيب اردوغان، نخست وزير اين كشور نيز ديدار كرد. موضوع فعاليت ها و حضور شورشيان كرد در شمال عراق، نحوه مبارزه با تلاش آنها جهت استفاده از خاك عراق براى انجام حملات تروريستى عليه تركيه، روابط اقتصادى دو جانبه و فرايند صلح خاورميانه برجسته ترين موضوعات مورد بحث در جدول كارى اين نشست بود.

امير كويت استعفاى نخست وزير و كابينه اين اين كشور را كه در پى تلاش برخى نمايندگان كه جهت استيضاح دولت صورت گرفت پذيرفت. به گزارش ايسنا، شيخ صباح احمد الصباح امير كويت استعفاى شيخ ناصر المحمد نخست وزير كويت را كه پس از اتهامات برخى نمايندگان پارلمان مبنى بر عدم همكارى نخست وزير و تلاش جهت استيضاح دولت وى صورت گرفت پذيرفت. اين استعفا در حالى ارائه شد كه انتقادات زيادى از نخست وزير كويت از سوى پارلمان اين كشور صورت گرفته است. تعدادى از نمايندگان تغييرات ريشه اى در كابينه دولت حتى در پست نخست وزير ى را خواستار شده بودند. اين در حالى است كه دولت شيخ ناصر از زمان اولين تشكيل در فوريه ۲۰۰۶ تا كنون به دليل انتقادات شديدى كه ازسوى پارلمان عليه كابينه اش صورت گرفته است پنج بار تشكيل دولت داده است. پيش از اين محافل سياسى كويت گفته بودند كه امير كويت دو گزينه براى رويارويى با اين بحران پيش رو دارد يكى پذيرش استعفاى نخست وزير و تشكيل دولت جديد به رياست نخست وزير فعلى و يا شخصى ديگر و گزينه ديگر منحل كردن پارلمان و درخواست برگزارى انتخابات سراسرى طى دو ماه آينده.

اين كه دولت باراك اوباما همان چارچوب جنگ عليه تروريسم جورج دبليو بوش را بار ديگر اتخاذ كرده، براى آن هايى كه نسبت به اين موضوع شك داشتند، مسلم شد كه اين روند يك «تداوم» بازگشت به عقب است. براى اثبات اين امر به دو مساله مى توان اشاره كرد. باراك اوباما رئيس جمهور دموكرات آمريكا، در كل فعاليت هاى انتخاباتى اش بر پايان دادن به جنگ هاى افغانستان و عراق تاكيد فراوان مى كرد كه همين مساله حتى باعث پيروزى وى نيز شد؛ اما پس از ورود به كاخ سفيد اعلام كرد كه طالبان دوباره احيا شده، تمام دستاوردهاى شش سال جنگ آمريكا را از ميان مى برد و به همين خاطر بايد نيروهاى آمريكايى بيشتر در اين كشور مستقر شوند. اين بحث ادامه يافت تا جايى كه وى چند هفته پيش استقرار ۱۷ هزار نيروى آمريكايى را در افغانستان تاييد كرد. با در نظر گرفتن اين مساله، به نظر مى رسد كه باراك اوباما نه تنها راه حل جديدى براى مشكل افغانستان ارائه نكرده، بلكه حتى بر همان روندى تاكيد كرده كه جورج بوش، سلف وى، پى گرفته بود؛ جنگ جهانى عليه تروريسم. روزنامه ديلى تايمز در گزارشى به اين موضوع پرداخته است.
۱- استدلال نخست
اوباما رسما افزايش نيروها را كه بسيار در بوق و كرنا كرده بود، با صدور دستور استقرار ۱۷ هزار نيروى اضافى ديگر شامل هشت هزار تفنگدار دريايى، چهار هزار نيروى ارتش و پنج هزار نيروى پشتيبانى آغاز كرد. اكثر اين نيروها در استان هلمند واقع در جنوب افغانستان كه اكثريت آن ها را پشتون ها تشكيل مى دهند، مستقر خواهند شد، اما توجيه اين مساله به چه صورت بوده است؟ وضعيت افغانستان و پاكستان به توجه فورى نياز دارد. تفنگداران دريايى در ماه مه وارد افغانستان خواهند شد. ماموريت آن ها به همان اندازه كه نامعلوم به نظر مى رسد، خطرناك نيز هست و آن ريشه كن كردن فرهنگ ترياك، منبع توليد هروئين، است. هم اكنون ۳۸ هزار نيروى آمريكايى در افغانستان حضور دارند كه افزون بر اين، ۱۸ هزار نيروى ديگر آمريكايى نيز در تركيب كاروان ۵۰ هزار نيروى سازمان پيمان آتلانتيك شمالى (ناتو) فعاليت مى كنند.
۲- استدلال دوم
افراد انتصابى دولت اوباما به هنگام مراسم تاييد شان تاكيد مى كردند كه از تداوم انتقال مظنونان تروريستى به ديگر كشورها و بازداشت مظنونان «تروريستى» بدون برگزارى مراسم محاكمه حتى اگر بسيار بسيار دورتر از يك منطقه جنگى نيز دستگير شده باشند، حمايت مى كنند كه اين عبارت (بسيار بسيار دورتر از يك منطقه جنگى) با توجه به تعريف گسترده و فراگير وزارت دفاع آمريكا (پنتاگون) از «منطقه بى ثباتى» از سومالى تا «ژينگ جيانگ چين» را شامل مى شود. همين مساله نويسندگان روزنامه نيويورك تايمز را بر آن داشته تا چنين تيترى بزنند «شايد جنگ عليه ترور اوباما در بعضى حوزه ها همانند نسخه بوش باشد.»
هر گاه شك كرديد، بمبارانشان كنيد
اصولا، راهبرد دولت اوباما، هم اكنون، به آغاز جنگ عليه كشاورزان و روستائيان پشتون محدود شده است. كشت خشخاش سده هاست كه بخشى از فرهنگ افغان بوده است. بنابراين يك جنگ هوايى با استفاده از تجهيزات بسيار پيشرفته عليه روستاييان فقير تنها يك نتيجه خواهد داشت؛ بيشتر آن ها از جنگ عليه اشغالگران خارجى كه پنتاگون اصرار مى ورزد آن را يك «شورشى گرى» تعريف كند، يا حمايت خواهند كرد يا اين كه مستقيما به آن خواهند پيوست. اوباما در طول فعاليت هاى انتخاباتى اش، هدف اصلى «ماموريت در افغانستان» را كه به «جبهه مركزى در جنگ عليه تروريسم» تبديل شده، دستگيرى اسامه بن لادن و رهبران القاعده تعريف مى كرد؛ اما هيچ مدركى دال بر دست داشتن اسامه بن لادن در تجارت هروئين وجود ندارد. افزون بر اين، مى توان گفت كه هيچ مدركى نيز دال بر علاقه سيستم پيچيده نظارتى آمريكا به پيدا كردن اسامه بن لادن موجود نيست. در نهايت، اين مسايل نيز تنها دليل و منطق «جنگ عليه تروريسم» را براى حضور آمريكا به عنوان نيروى نيمه اشغالگر افغانستان از ميان مى برد. ديلى تايمز در ادامه نوشته است: از اين گذشته، هيچ مدركى نيز مبنى بر اين كه اين ۱۷ هزار نيروى ديگر به دنبال اسامه بن لادن در استان هلمند خواهند بود، وجود ندارد. بنابراين عادلانه است كه فرض كنيم دستگاه امنيت ملى آمريكا هيچ راه حل اطلاعاتى جديدى در ارتباط با بن لادن به غير از اطلاعات پايه اى آسان و ساده در ميدان جنگ در اختيار ندارد. جز آن كه فقط به بمباران روستاييان و كشاورزان با هواپيماهاى بدون سرنشين پريديتور دست زده است، اما همان گونه كه وضعيت مناطق قبيله اى پاكستان نيز نشان مى دهد، اين اقدام بهترين راهبرد براى متقاعد كردن دهقانان هلمندى نيست تا به جرگه تيم هاى ارتش آمريكا بپيوندند كه در جست وجوى اسامه بن لادن هستند. البته در اين بازى، حتى كوچك ترين اشاره اى هم در آ مريكا به اين امر نمى شود كه چرا افغانستان واقعا مهم است كه آن در واقع قرارگيرى افغانستان به عنوان راه ترانزيت «خط لولستان» يعنى، شعبه اصلى نفت و گاز درياى خزر در بازى بزرگ جديد در اوراسياست. اين ادبيات يك رنگ واشنگتن را با عبارت «پيروزى در افغانستان به دليل دموكراسى» در قياس با بازى واقعى حتى به عنوان جوك و لطيفه نيز نمى توان قبول كرد. مسكو به نجات مى آيد خط تجهيز ۱۶۰۰ كيلومترى كراچى- خيبر- كابل مورد استفاده آمريكا و ناتو به لطف تاكتيك هاى شورشى نوطالبان ها در مناطق قبيله اى پاكستان، عملا بى استفاده شده است. از ريچارد هالبروك، فرستاده اوباما به افغانستان و پاكستان، يك روز پيش از ورودش به افغانستان به شايستگى استقبال شد؛ به گونه اى كه گروهى از بمب گذاران انتحارى و افراد مسلح با كشتن ۲۶ نفر و زخمى كردن ۵۷ تن ديگر در وزارتخانه هاى دادگسترى و آموزش و پرورش عملا در پايتخت جهنم به پا كردند. اين حادثه پس از آن روى داد كه قرقيزستان به واشنگتن شش ماه فرصت داد تا پايگاه هوايى ماناس را ترك كند. بنابراين مى توان فهميد كه آسياى مركزى اكنون به جاى واشنگتن در وهله اول به حرف مسكو گوش مى كند. اما آن چه كه گزارش نشد، اين بود كه روس ها چگونه كار مى كردند تا ژنرال ديويد پترائوس موسوم به «ديويد تهاجم عراق» كه هر قدم خود را در راستاى انتخابات رياست جمهورى ۲۰۱۲ برمى دارد، دچار سردرگمى شود. پترائوس در ۲۱ ژانويه، يك روز پس از مراسم تحليف به اوباما گفت كه تمام راه هاى تجهيز در آسياى مركزى امن هستند. واقعيت اين است كه او فراموش كرد تا تهاجم ديميترى مدودف، رئيس جمهور روسيه كه وضعيت را كاملا عوض كرد، در نظر بگيرد و در نهايت اين روسيه است كه به نجات آمريكا و ناتو آمد، اما به يك شرط روسى؛ يعنى روسيه احتمالا از هواپيماهاى نظامى خود براى انتقال اين تجهيزات به طور بى سابقه نشان داده است، در بازى جديد شطرنج روسيه آمريكا «نشانه هاى بسيار مثبتى» بوده است. سرگئى لاوروف وزير امور خارجه فدراسيون روسيه نيز به طور بى سابقه اى اعلام كرد كه كار انتقال تجهيزات غير نظامى آمريكا و ناتو از طريق روسيه به افغانستان چند روز پس از بيستمين سالگرد خروج نيروهاى شوروى از كابل آغاز مى شود.

يك منبع وزارت كشور عراق اعلام كرد كه نيروهاى ارتش عراق اردوگاه اشرف را كه محل استقرار اعضاى گروهك تروريستى منافقين است، محاصره كرده اند. منبع ياد شده در وزارت كشور عراق روز دوشنبه به خبرگزارى شينهوا گفت: سربازان عراقى از روز پنجشنبه در اطراف اردوگاه اشرف موضع گرفته اند. وى كه خواست نامش فاش نشود افزود كه سربازان عراقى اجازه ورود و خروج افراد و يا ديگر تجهيزات اردوگاه را بنا به دستورات اعلام شده از سوى موفق الربيعى مشاور امنيت ملى عراق مى دهند. ربيعى در سفرش به ايران در ماه ژانويه وعده تعطيلى اردوگاه اشرف ظرف دو ماه را داد و گفت: اردوگاه اشرف تا دو ماه ديگر بخشى از تاريخ خواهد بود. در تاريخ دوم مارس جلال طالبانى رئيس جمهور عراق نيز گفت كه قصد دارد منافقين را از عراق اخراج كند. اظهارات وى در كنفرانس خبرى مشترك با على اكبر هاشمى رفسنجانى، رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام ايران مطرح شد. اردوگاه اشرف در استان دياله در شمال شرق بغداد واقع شده و محل استقرار بيش از ۳۰۰۰نفر از اعضاى اين گروه و خانواده هاى آنهاست. دولت عراق بارها خروج منافقين از اين كشور را خواستار شده است. روزنامه الشرق الاوسط نيز به نقل از يك مقام وزارت كشور عراق نوشت كه نيروهاى عراقى قبل از دخالت نيروهاى آمريكايى كه براى كمك به حفاظت از اردوگاه اشرف آمده بودند به ساكنين اردوگاه حمله كردند. براساس اين گزارش، مشاور امنيت ملى عراق بيانيه اى را صادر كرده است مبنى بر اين كه خاك اردوگاه اشرف خاك عراق محسوب مى شود و دولت عراق حاكم تمام اراضى عراق از جمله پادگان اشرف است و مانعى جهت جلوگيرى از اعمال حاكميت دولت بر خاك كشور وجود ندارد و هيچ كس غير از دولت حق حاكميت بر اين اراضى را ندارد. اين بيانيه مى افزايد: حضور موقتى ساكنان اشرف در اين اردوگاه نيز در راستاى تعهدات بين المللى عراق است كه اين امر به منزله اعطاى حق به آنها در خصوص حاكميت بر خاك اين اردوگاه نمى شود. در ادامه بيانيه آمده است: مساحت اين اردوگاه خيلى زياد است و نزديك به ۴۰۰ كيلومتر مربع است. ساكنين آن ۳۴۱۸ نفر هستند و تمامى آنچه كه در اين محل وجود دارد تحت مالكيت دولت عراق است. اقداماتى كه از سوى دولت عراق در اين اردوگاه انجام مى شود در چارچوب حفظ حاكميت است و هيچ يك از ساكنين اردوگاه مورد تهاجم واقع نشده اند و تمامى سازمان هاى بين المللى نيز در تماس و پيگيرى دايم با دولت عراق در اين رابطه هستند.

پليس پاكستان ديروز اعلام كرد: حمله انتحارى در شهر راولپندى منجر به كشته شدن ۱۵ تن شد. اين در حالى است كه ۱۸ تن ديگر نيز در اين حمله انتحارى زخمى شده اند. نصير دورانى، فرمانده پليس منطقه اى راولپندى تصريح كرد: ۱۵ تن طى حمله انتحارى كشته شده اند و ۱۸ تن ديگر نيز زخمى شدند. به گزارش خبرگزارى فرانسه،اين در حاليست كه پليس پاكستان اواخر روز دوشنبه اعلام كرد كه بر اثر يك حمله انتحارى در بيرون از يك رستوران و در يك محوطه شلوغ شهر راولپندى ۸ تن كشته شدند. مقامات پاكستانى اعلام كردند كه عامل اين حمله انتحارى قصد داشت خود را در ميان جمعيت بيشترى منفجر كند اما پس از آن كه دولت پاكستان قول داد كه قضات ارشد اين كشور را در سمت هايشان ابقا كند اين اقدام را انجام نداد.

لهستان، از ماه آوريل مسئوليت تامين امنيت فرودگاه كابل را بر عهده مى گيرد. به گزارش مقامات ارتش لهستان، اين كشور براى اولين بار مسئوليت كنترل فرودگاه يك كشور خارجى را عهده دار خواهد شد. اين مقام ارتش لهستان گفت: اين بزرگترين ماموريت خارجى نيروى هوايى لهستان است. لهستان از ماه آوريل به تنهايى مسئوليت تامين امنيت روزانه  ۳۵۰ پرواز به كابل و از كابل را عهده دار خواهد شد. اين پروازها قبل از هر چيز پروازهاى ناتو، پرواز مربوط به جابه جايى سربازان و بسيارى از شخصيت هاى مهم هستند. اكنون مقامات نيروى هوايى لهستان از ضعف زياد خلبانان افغان و عدم تسلط آنها به مكالمه انگليسى نگران هستند. علاوه بر اين اغلب اين خلبانان در سيستم هاى روسى آموزش ديده اند از اين رو قادر به فهم كامل و صحيح پروسه انجام عمليات ها نيستند. به گفته  مقامات ارتش لهستان كار نيروهاى امنيتى لهستان در فرودگاه كابل با توجه به تهديد حملات تروريستى از سوى طالبان يك چالش بزرگ نظامى است. گزارش اين پايگاه اينترنتى مى افزايد، ارتش لهستان براى ماموريت در كابل به خوبى آماده شده است. در كنار كارشناسان لژستيكى، سگ هايى نيز تربيت شده اند كه كار آنها شناسايى بسته هاى هرويين و مواد منفجره است. محدوده  اطراف فرودگاه كابل از سوى نيروهاى ناتو و سربازان افغان به خوبى محافظت مى شود.