على اكبر عليزاد با انتقاد از سير نزولى تئاتر دانشجويى گفت: «متاسفانه تئاتر دانشجويى مانند تئاتر رسمى گرفتار فضاى محافظه كارانه شده است.» على اكبر عليزاد، كارگردان تئاتر و مدرس دانشگاه به شبستان گفت: «تعريفى كه امروزه از تئاتر دانشجويى ارائه مى دهند عبارت است از تئاترى پرجسارت، قانون شكن، آوانگارد (پيشرو) و تجربى است كه اين تعريفى كليشه اى است و بدتر از آن اينكه اين تنها در حد تعريف است در حالى كه در شرايط فعلى براى تئاتر دانشجويى تعريفى وجود ندارد.» وى در ادامه افزود: «ذهنيت تئاتر دانشگاهى در سال هاى قبل از انقلاب بسيار سياسى بود اما امروزه به دلايل مختلف آثار دانشجويى بيشتر به بازتاب معضلات و مشكلات اجتماعى گرايش دارند و به همين ميزان نگرش هاى سياسى در تئاتر دانشجويى امروز تكفير مى شوند.» اين كارگردان تئاتر با بيان اينكه، ما در ايران تئاتر حرفه اى نداريم اما تئاتر رسمى داريم گفت: «همين افرادى كه در مجموعه تئاتر شهر اقدام به توليد و اجراى تئاتر مى كنند جريان هاى تئاتر دانشجويى را نيز هدايت مى كنند.» عليزاد در ادامه تصريح كرد: «به معناى ساده تر اينكه دانشجويان ما با ديدن آثار به اجرا درآمده در تئاتر شهر به خود مى گويند كه شيوه درست كار همين آثار بزرگان وكله گنده هاى تئاترى است و آنها نيز براى ورود به تئاتر و به اجرا بردن آثارشان به تقليد كوركورانه از همان آثار روى مى آورند و اينجاست كه فاصله ميان مبانى آكادميك و كار عملى دانشجويان هر روز بيشتر و بيشتر مى شود.» وى در ادامه خاطرنشان كرد: «دانشجو فكر مى كند براى موفقيت بايد همسو با همان تئاترى هاى نام برده گام بردارد و به همين سبب است كه جو محافظه كارانه تئاتر رسمى وارد تئاتر دانشجويى مى شود و اينگونه است كه عنصر جسارت، پيشرو بودن و تجربه گرايى از آثار دانشجويى رخت برمى بندد.» اين مدرس دانشگاه تاكيد كرد: «وقتى اطاعت و پذيرفتن آموزش هاى ارائه شده در فرهنگ ما جاى نيافتاده باشد اين تفكر در بين دانشجويان هم جاى خود را باز مى كند و آنها آموزه هاى تئاترى را رعايت نمى كنند و به همين سبب و با مرور زمان، ديگر نمى توان از آن ها انتظار كار دانشجويى را داشت.» وى حضور توأمان اساتيد و دانشجويان را در يك جشنواره تئاترى براى درك فضاى حرفه اى و روش برخورد و صحيح با متن توسط دانشجويان را حضورى پرثمر دانست و گفت: «اين همراهى سبب مى شود تا مجرايى براى ورود دانشجويان به تئاتر جدى و رسمى كشور باز شود و مسايل آموزش، تحليل متن و كارگردانى به صورت عملى براى دانشجويان به اجرا گذاشته شود تا از اين طريق دانشجويان بتوانند به درك ماهيت تئاتر دانشجويى و تئاتر رسمى بيش از پيش پى ببرند.» عليزاد در پايان تصريح كرد: «پرداختن به آسيب هاى تئاتر دانشجويى در چنين گفتگوهاى كوتاهى مجال پرداخت ندارد و بايد با برگزارى سمينارها و نشست هاى تخصصى به بررسى همه جانبه اين آسيب ها با حضور كارشناسان و خبرگان فن پرداخته شود اما اگر در يك كلام به دنبال مهمترين آسيب تئاتر دانشجويى هستيد بايد بگويم كه بزرگترين آسيب تئاتر دانشجويى، آموزش، آموزش و آموزش است!»

يك داستان نويس گفت: «مردم به فرهنگ شنيدارى عادت كرده ا ند و هيچ كس به قصه احساس نياز نمى كند كه اين خلأ فرهنگى جدى است.» مرتضى فخرى، اظهار كرد: «ما در ادبيات داستانى امروز از لحاظ تعليق كارهايى داريم كه از داستان هاى خارجى فراترند و داستان نويسان ما نيز اجزاى داستان را به خوبى مى شناسند.» او افزود: «تعليق در داستان را مى توان از زاويه تأكيد بر حادثه و زاويه بخش هاى تصويرى و زبانى ديد. تجربه هاى محمود دولت آبادى و صادق هدايت نمونه درخشان تعليق است. از لحاظ سطح دانش داستان نويسان نيز بايد گفت كه مسأله دانش در ايران و فراگيرى دانش داستان نويس نهادينه نيست و هر كس با تلاش خود در زمينه قصه و داستان خوانى داستان نويس شده است.» به اعتقاد اين داستان نويس، نبود پشتكار، نبود خودباورى نويسنده ها، اعتماد نداشتن ناشر به نويسنده، فقدان گرايش خوانندگان به ادبيات فارسى و نبود آموزش نهادينه داستان نويسى از عوامل ركود داستان نويسى در ايران است. فخرى اظهار كرد: «نگاه داستان نويسان ما به داستان نويسى حرفه اى نيست و ما نويسنده اى به معناى واقعى نداريم؛ چرا كه داستان نويسان ما بايد علاوه بر داستان نويسى در حرفه  ديگرى نيز مشغول هستند.»

جواد ذوالفقارى كه اين روزها نمايش «على بابا و چهل دزد بغداد» را اجرا مى كند، با ابراز تاسف از بى توجهى وزارت آموزش و پرورش به مقوله تئاتر «كودك» گفت: «عدم توجه به اين مقوله تا به امروز آسيب هاى خود را در جامعه ما نشان داده است و مسئولان اين وزارتخانه بايد پاسخگو باشند كه چرا همواره نسبت به اين مقوله تا اين اندازه بى اعتنا بوده و هرگز دست يارى هنرمندان تئاتر را نفشرده اند.» اين كارگردان تئاتر، ادامه داد: «در حال حاضر اقدامات موثرى از سوى شهردارى و وزارت ارشاد در حال انجام است و خوشبختانه طى دو سال گذشته پروژه تئاتر و كودك شهردارى با موفقيت هاى بسيارى همراه بود؛ هرچند كه طبيعتا اين پروژه مشكلاتى داشت كه به هر حال در آينده برطرف خواهد شد.» به اعتقاد او، مسئولان هنرى و شهرى ما هم بايد همانند كشورهاى پيشرفته نسبت به مقوله تئاتر كودك و نوجوان اشراف پيدا كنند و اين عادت را در خانواده هاى ايرانى به وجود بياورند كه ديدن تئاتر يك ضرورت محسوب شود. ذوالفقارى با تاكيد بر اثربخش بودن تئاتر در پيشگيرى از هنجارهاى اجتماعى، به ايسنا گفت: «اگر خواهان جامعه اى سالم هستيم، بايد به تئاتر كودك هرچه بيشتر بهاء بدهيم. در غير اين صورت اين بى توجهى زيان هاى خود را به سرعت نشان خواهد داد.» ذوالفقارى درباره جايگاه تئاتر كودك در ميان انيميشن ها و بازى هاى رايانه اى يادآور شد: «تئاتر همچنان براى مخاطبان لذت خاص خود را دارد، زيرا هيچ هنرى به اندازه نمايش نمى تواند اثرگذار باشد. بنابراين اگر آثارى با كيفيت و جذابيت لازم ساخته شود، حتما مورد استقبال كودكان قرار مى گيرد. علاوه بر اين لازم است خانواده ها هم متوجه نقش اثرگذار هنر نمايش بر كودكان خود باشند.»

كتاب پرفروش «بادبادك باز» در فهرست چالش آميزترين كتاب هاى سال ۲۰۰۸ آمريكا قرار گرفت. فهرست ۱۰ كتاب چالش آميز سال ۲۰۰۸ كه بيشترين شكايت و اعتراض را از سوى شهروندان آمريكايى داشته است، منتشر شد، كه در اين فهرست، رمان «بادبادك باز» نوشته خالد حسينى - نويسنده افغان مقيم آمريكا - سرشناس ترين كتاب است. انجمن كتابخانه هاى آمريكا كه هرساله اين فهرست را تهيه مى كند، اعلام كرد، بيشترين اعتراض هاى انجام شده نسبت به «بادبادك باز»، زبان خشن آن و برخى مضامين مربوط به تعرض جنسى است. خالد حسينى اخيرا در رتبه نخست پرمخاطب ترين نويسندگان سال ۲۰۰۸ جهان قرار گرفته است. در رتبه اول اين فهرست، براى سومين سال متوالى، كتاب كودك «تانگوى سه نفره» نوشته جاستين ريچاردسون و پيتر پارنل قرار گرفته، كه به علت محتواى ضدخانوادگى و ضددينى مورد اعتراض فراوان بوده است. همچنين سه گانه «مواد تاريك او» نوشته فيليپ پولمن كه سال گذشته در رتبه چهارم قرار داشت، در مكان دوم اين فهرست ديده مى شود. نگاه خاص سياسى، مذهبى و صحنه هاى خشونت آميز كتاب بيشترين اعتراض ها را به دنبال داشته است. به گزارش روزنامه گاردين، سال گذشته، ۵۱۳ شكواييه به انجمن كتابخانه هاى آمريكا ارسال شد كه يك ركورد محسوب مى شود.

آيينه هنر: روز گذشته اولين جشنواره  دانشجويى، فرهنگى و هنرى «سياه و سپيد» با هدف پيشگيرى از مصرف مواد مخدر و قرص هاى روان گردان در دانشگاه ها افتتاح شد. صبح روز گذشته همزمان با نخستين روز برگزارى اين جشنواره؛ سيد جواد روشن (دبير اين جشنواره) و محسن اسلامى (معاون فرهنگى وزارت علوم) در نشستى خبرى به ذكر توضيحاتى درباره اين جشنواره پرداختند. در ابتداى اين نشست، سيد جواد روشن با بيان اين كه اين جشنواره در بخش هاى فيلم، تئاتر و هنرهاى تجسمى برگزار مى شود، اظهار كرد: «تمامى شركت كنندگان اين جشنواره دانشجو و يا فارغ التحصيلان دوسال گذشته بوده اند.» روشنى در ارتباط با زمان اين جشنواره نيز عنوان كرد: «ابتدا قصد داشتيم كه اين جشنواره را اسفند ماه سال گذشته برگزار كنيم، اما به دليل همزمانى با جشنواره هاى مختلفى چون جشنواره عدالت و اميد، اين جشنواره به زمان فعلى موكول شد.» او درباره محل برگزارى اين جشنواره هم گفت: «از ابتدا در پى آن بوديم كه فعاليت هاى خود را به يك نقطه خاص متمركز نكنيم، به همين دليل چندين دانشگاه را مورد استفاده قرار داديم و علاوه بر آنها فرهنگسراى دانشجو و خانه هنرمندان را نيز به اين دانشگاه ها اضافه كرديم تا علاقه مندان غير دانشجو هم بتوانند به تماشاى اين آثار بپردازند. چرا كه هدف ما تنها دانشگاه نبود. اگرچه دانشگاه ها محور اصلى ما بودند، اما به هر حال معضل اعتياد مساله اى است كه كل جامعه را در برمى گيرد.» دبير جشنواره «سياه و سپيد» درادامه اين نشست افزود: امسال دراين جشنواره ۱۱ تئاتر و ۲۱ فيلم حضور خواهند داشت كه اين فيلم ها در سه بخش مسابقه، خارج از مسابقه و جنبى طبقه بندى شده اند و از ميان اين آثار ۱۵ اثر شامل ۶ فيلم  انيميشن، سه مستند و هفت فيلم كوتاه در بخش مسابقه به رقابت با يكديگر مى پردازند. در بخش تجسمى هم ۳۰ اثر از ۲۴ هنرمند، ۱۷ كاريكاتور از ۱۴ كاريكاتوريست و در بخش عكس هم ۲۶ عكس از ۱۶ عكاس به نمايش درخواهد آمد. او با بيان اين كه بخش كاريكاتور و گرافيك در نگارخانه دانشكده هنر آغاز به كار كرده است. درباره بخش عكس نيز عنوان كرد: «بخش عكس اين جشنواره نيز از ۳۰ فروردين  (امروز) درتالار انتظامى خانه هنرمندان آغاز به كار خواهد كرد.» به گزارش ايسنا محسن اسلامى هم در اين نشست عنوان كرد: «در مورد مواد مخدر و مواجهه با آن نمى توان تنها به مبارزه اتكا كرد و پيشگيرى از اين مشكل از مواردى است كه بايد توجه جدى به آن داشته باشيم. اگر بخواهيم كه در سطح دانشگاه ها و ساير سازمان ها و البته به دانشگاه ها مصرف اين مواد كاهش يابد قطعا بايد به سمت پيشگيرى برويم، البته در اين ميان نقش مبارزه را نيز نمى توان نفى كرد، اما به شخصه معتقدم كه تمركز برروى مبارزه نتيجه نخواهد داشت.» او ادامه داد: «در اين حوزه دشمنان اقدامات گسترده اى را طراحى كرده اند كه براى مقابله با آن بايد كارهاى فرهنگى را مبنا قرار دهيم و اگر دراين حوزه به شكل جدى وارد عمل نشويم ميزان مصرف اين مواد با گسترش مواجه خواهد شد.» لازم به ذكر است اين جشنواره تا سوم ارديبهشت در تهران به كار خود ادامه خواهد داد.

جولى زه؛نويسنده آلمانى ساكن شهر « لايپزيك»؛ به عنوان برنده امسال جايزه ادبى «كارل امرى» معرفى شد. به گزارش ايبنا به نقل از خبرگزارى آلمان، جولى زه كه در سال ۱۹۷۴ در شهر «بن» متولد شده، از موفق ترين نويسندگان آلمانى زبان است كه از سال ۱۹۹۹ تا كنون جوايز ادبى متعددى را از آن خود كرده است. وى در طول دوره فعاليت ادبى اش در زمينه كودك، قطعات نمايشى، داستان كوتاه، مقاله و رمان آثارى منتشر كرده است. «عقاب و فرشته»، «غريزه بازى»، «نى قلم» از آثار اين نويسنده در رده سنى بزرگسال است و «سرزمين آدم ها» كتابى است كه او براى كودكان نوشته است. اين نويسنده براى نشريه «سايت» نيز مقاله مى نويسد.از جمله جوايز متعددى كه اين نويسنده تاكنون كسب كرده، مى توان به جايزه «كالين شلگل» در سال ،۲۰۰۰ جايزه كتاب آلمان در سال ۲۰۰۲ و جوايز ادبى شهرهاى «بن» و «برمر» در سال هاى ۲۰۰۵ و ۲۰۰۲ اشاره كرد. اين نويسنده جايزه «كارل امرى» را به ارزش ۶۰۰۰ يورو، روز ۲۱ آوريل در مونيخ دريافت مى كند. جايزه «كارل امرى» كه هر دو سال يك بار از سوى اتحايه نويسندگان آلمانى در بايرن اهدا مى شود، در سال ۲۰۰۷ پايه گذارى و به نام «كارل امرى» نويسنده مطرح آلمان كه از سال ۱۹۲۲ تا ۲۰۰۵ مى زيست، نامگذارى شده است.

آيينه هنر: نمايشگاه نقاشى هاى «نيلوفر كيهانى»، «كيانا غيايى» و «مرجان رضوى» با عنوان «دست ريخته هاى۲» امروز در نگارخانه الهه به نمايش درمى آيد. در اين نمايشگاه حدود ۳۰ اثر از تركيب مواد در ابعاد مختلف به نمايش درمى آيد. نقطه مشترك موضوع تمامى اين آثار حول محور انسان و مسائل مربوط به انسان است كه كيهانى، غيايى و رضوى آثارى به سبك فيگوراتيو را در اين نمايشگاه عرضه مى كنند. اين گروه سه نفره براساس تشابه فضا و حال و هواى نقاشى هايشان درصدد آمدند تا اولين نمايشگاه گروهى «دست ريخته هاى ۲» را در نگارخانه الهه برگزار كنند. نمايشگاه نقاشى هاى اين گروه سه نفره كه از روز يكشنبه آغاز مى شود تا ۸ ارديبهشت در نگارخانه الهه برپاست و علاقمندان مى توانند همه روزه (جز ايام تعطيل) از ساعت ۱۶ الى ۲۰ از اين آثار ديدن كنند.