«سهراب از شاعران مطرح دهه ۴۰ و در زمان خود بيشتر از شعر، در نقاشى نام آور بود؛ اما بعد از انقلاب به دليل غير سياسى بودن شعرش مشهور شد.» اكبر اكسير در آستانه سالمرگ سهراب سپهرى، ريشه شهرت شعرى او را در سياسى نبودن شعرش مى داند.اكسير گفت: «در زمان سپهرى شاعرانى كه دغدغه سياسى داشتند از شعر براى آرمان هاى خود استفاده مى كردند و از اين فضاى تبليغاتى براى مطرح كردن شعر خود سود مى بردند؛ اما سپهرى در همين زمان بى توجه به زيبايى هاى پنهان مانده شعرش با شعر صداى پاى آب، كه پر از واژگان آيينى و دينى بود، به اوج شهرت رسيد. رسانه هاى آن زمان با صداى پاى آب غوغا كردند؛ در صورتى كه ديگر شعرهاى سهراب سپهرى داراى عمقى بسيار زياد و لايه لايه هستند كه هيچ وقت به آن توجه نشد.» وى درباره شيوه شاعرى سپهرى و تاثيرگذارى شعرش بر توده جامعه گفت: «در شناخت شعر سهراب سپهرى ما بايد به ذوق و ديدگاه مخاطبان توجه كنيم. در اوايل انقلاب گرايش به شعر انقلابى و چريكى در اوج خود بود و پس از انقلاب نيز با آغاز جنگ، ادبيات جنگ و شعر دفاع مقدس اوج گرفت. در اين زمان شعر سهراب با فضاى طبيعت گرايانه اش اين فضا را تلطيف مى كرد و گرايش به اين نوع شعر در كنار گرايش به ادبيات دفاع مقدس بسيار رونق داشت.» اكسير افزود: «از طرفى بار هارمونيك دلربا و مفاهيم عارفانه شعر سهراب توانست در اذهان مشوش مردمان آن دوران راه باز كرده، آنها را به فضايى رويايى و با شكوه هدايت كند. جوانان نسل انقلاب هشت كتاب سهراب را به خاطر شيدايى كلام و رقص صوفيانه پيام، كتاب بالينى خود قرار دادند و شعر سهراب با همين واسطه مسكن قلب هاى مجروح سالخوردگان شد.» اين شاعر به گرايش سهراب نسبت به بيدل و ديگر شاعران سبك هنرى مشكوك است. او افزود: «زمانى كه سهراب شعر مى گفت ما اصلا بيدل را نمى شناختيم و بعد از انقلاب بود كه بيدل را به ما شناساندند.» وى در ادامه اظهار داشت: «اگر بخواهيم مدل و الگويى براى سهراب بيابيم مى توانيم به آموزه هاى منثور ادب فارسى مراجعه كنيم. مانند آثار روزبهان بقلى، سهروردى، شمس و عين القضات. به نظر من حتى در ادبيات نو نمى توانيم جمله اى به زيبايى روشن تر از خاموشى چراغى نديدم از بسطامى و يا به صحرا شدم عشق باريده بود يافت. بهتر است به جاى پرت كردن سهراب به سمت بيدل، به انديشه هاى راستين سهراب پى ببريم.» وى با اشاره به نقاشى هاى سپهرى گفت: «نقاشى درختان سهراب در حقيقت عمق تفكر اين شاعر بلند مرتبه را مى رساند. سهراب ارباب استعاره بود و اين در نقاشى هايش به روشنى ادراك مى شود.» اين شاعر افزود: «سهراب به سبب به كارگيرى استعارات و زبان طبيعت گرايانه اش منحصر به فرد است و از اين ميان هيچ كس در شعر نوى ايران با او برابرى نمى كند. او در مكاتب هنرى شرق و غرب كاوش كرد؛ آنها را يافت و كاويد و سرانجام به شعر ناب خود رسيد كه من تا كنون نمونه اى مانند آن را نديده ام.» همچنين واهه آرمن؛ از شاعران هموطن ارمنى زبان؛ نيز به ايبنا گفت: «سهراب سپهرى از رنگ و تصوير به خوبى در قالب كلمات استفاده مى كرد و اين به دليل روح شرقى و ديدگاه بسيار عميق او درباره بخش مهمى از فرهنگ هاى شرقى است. شعر سهراب مانند شعر ديگر شاعران بزرگ دنيا داراى ويژگى هاى بسيار و آشكارى است كه نيازى به تكرار آنها نيست؛ چون اصولا در اين باره سخنان بسيارى گفته شده است و هرچه بگوييم تكرار مكررات خواهد بود.» ايمن گفت: «اما نكته اى كه دوست دارم به آن اشاره كنم اين است كه در آثار بيشتر شاعران هر شعرى رنگ تصوير و تصورى را كه در ذهن و يا نگاه شاعر است، به خود مى گيرد؛ اما در رابطه با سهراب سپهرى تصوير و تصورى كه در ذهن يا نگاه اوست، رنگ شعر به خود مى گيرد و اين يعنى يك جريان بر عكس. اين به نظر من ويژگى پنهان و مهم ترين شاخصه شعر سهراب است.» سهراب سپهرى متولد ۱۵ مهر ۱۳۰۷ كاشان بود و در اول ارديبهشت ۱۳۵۹ خورشيدى چشم از جهان فرو بست.

«گفت و گوى ادبيات و نقاشى در فرهنگ اسلامى ايران مولد هنرى فاخر در دو وجه ادب و هنر نقش شده است.» محمدعلى رجبى، هنرمند نگارگر در همايش هفتمين دوسالانه نگارگرى درباره «ارتباط ميان ادبيات و نگارگرى» با بيان اين مطلب گفت: «نمادشناسى، استعارات و تشبيهات به همراه حكمت عاليه اسلامى، ره آورد ادبيات غنى عرفانى براى هنر نگارگرى بوده است از سوى ديگر هنر نگارگرى اسلامى ايران نيز با تصويرگرى باغ بهشت وبا استفاده از اكسير خيال به مدد طراحى، رنگ و بافت، زمينه تجسم عالم ملكوت را براى اديبان فراهم كرده است كه نتيجه اين مغازله عاشقانه، جلوه اى واحد از بيان هنرى شده است كه سايه آن را بر تمامى زمينه هاى علوم و معارف اين مرز و بوم مى توان ديد.» رجبى ماندن نگارگر در كنار ادبيات را كشاندن تصوير به كلام دانست و گفت:« نقاشى ما هم از قرآن آغاز شده است و در قالب تذهيب شاهد نقوش اسليمى  و ختايى در كنار آيات قرآن هستيم.» رجبى در ادامه به سه نگاه متفاوت درباره نگارگرى و ادبيات پرداخت و گفت: «ترسيم ظاهر روايت هاى ادبى در هنر نگارگرى مثل نقاشى هاى رستم و سهراب يك نمونه از ارتباط ادبيات و نگارگرى است. تصوير كردن صحنه اى از يك ماجرا به نمايندگى از كل ماجرا دومين نگاه نگارگرى به ادبيات است و درسومين نگاه، آن چه هنرمند خوانده و به صورت مجرد در ذهن هنرمند به وجود آمده است تبديل به تصوير مى  شود.»

«دبورا آ وليامز» رمانى با عنوان «نام تو بيوتى بود» را به رشته تحرير درآورده كه در اين كتاب تبعيض نژادى را بررسى و محكوم كرده است. به گزارش خبرگزارى كتاب، دبورا در اين كتاب اختلاف و تبعيض نژادى را مورد بحث قرار مى دهد. او كه خود دختر پدرى دو نژادى به حساب مى آيد، معتقد است مشكلات براى افرادى كه با ديگران متفاوتند با تركيب فرهنگها و ارتباط با ديگران بيشتر مى شود و اين ديگران هستند كه بايد او را بپذيرند. داستان اين اثر درباره دخترى چند نژادى به نام بيوتى است. بيوتى با ورود به مدرسه متوجه برخوردهاى ديگران و آزاد و اذيت آنها مى شود. در اين كتاب، نويسنده، اميدوار است خوانندگان با نگاهى باز به دنيا آن را به زيباترين صورت تغيير دهند. وليامز كه كارشناس رشته روانشناسى و متخصص علوم رفتارى است معتقد است كه به خاطر رابطه طولانى مدتى كه با بچه ها داشته، متوجه شده كه آنها تلاش مى كنند تا تبعيض نژادى را از بين ببرند، چون آنها اختلاف را دوست ندارند.

كتابى كه «هوگو چاوز» رئيس جمهور ونزوئلا در اجلاس روساى جمهور قاره آمريكا به «باراك اوباما» رئيس جمهور آمريكا هديه كرد به پرفروش ترين كتاب آمازون بوك تبديل شده است. به گزارش ايبنا و به نقل از آسوشيتدپرس، اين كتاب شب شنبه با جهشى كاملا محسوس به مقام يازدهم فهرست پرفروش ترين كتاب هاى آمازون دست يافت؛ ولى اكنون به مقام دوم رسيده و ممكن است طى ساعات آينده به پرفروش ترين كتاب اين سايت تبديل شود. كتاب اهدايى هوگو چاوز به اوباما با عنوان «رگ هاى باز آمريكاى لاتين: پنج دهه غارت قاره» به قلم «ادواردو گالينو» روزنامه نگار اروگوئه اى در سال ۱۹۷۱ نوشته شده كه بى سابقه ترين فروش را از زمان انتشار تجربه مى كند. قبل از اين كه چاوز اين كتاب را به اوباما هديه كند، اين كتاب در بين نسخ كاغذى كتاب ها رده ۵۴۲۹۵ را به خود اختصاص داده بود. كتاب مزبور به بررسى اثرات منفى قدرت هاى خارجى در آمريكاى لاتين از زمان پيروزى اسپانيا مى پردازد.

آيينه هنر:پايگاه اطلاع رسانى انجمن تئاتر كودك و نوجوان، نامزدهاى بخش نمايشنامه هاى چاپ شده كودك و نوجوان سومين دوره انتخاب آثار برتر ادبيات نمايشى ايران را معرفى كرد. نمايشنامه هاى «چاهى كه مى كنى بهر كسى» نوشته يدا... آقاعباسى، «قصه هاى كوچه» نوشته مهرداد بختيارى، «بازى پسر و گرگ» نوشته مشترك جواد ذوالفقارى و شادى پورمهدى، «يك دختر، يك سرباز» نوشته محمدرضا كوهستانى، «نمايش بازى» نوشته داود كيانيان، «قصه سيبى كه نصف نشد» نوشته مجتبى مهدى و «ملك جمشيد» نوشته امير مشهدى عباس، هفت نمايشنامه نامزد دريافت جايزه بخش نمايشنامه هاى چاپ شده جايزه كودك و نوجوان ادبيات نمايشى هستند. آثار اين بخش از سومين دوره جايزه ادبيات نمايشى را هما جديكار، مريم كاظمى و يدا... وفادارى داورى كرده اند. سومين دوره مسابقه ادبيات نمايشى ايران در بخش هاى نمايشنامه نويسى كودكان، عروسكى، خيابانى، كوتاه، بلند، راديويى، پژوهش و ترجمه را برگزيدگان خود را به زودى معرفى خواهد كرد.

آيينه هنر: گروه موسيقى « ژوان نو» به سرپرستى و آهنگسازى «رهام سبحانى» و خوانندگى «غلامحسن شرقى» طى دو شب در سالن اصلى فرهنگسراى نياوران كنسرت موسيقى ايرانى برپا مى كند. «مقام آتش» عنوان اين كنسرت است كه در دو بخش اجرا خواهد شد. در بخش نخست قطعاتى در دستگاه «راست پنجگاه» و در بخش دوم قطعاتى در دستگاه «نوا» نواخته مى شود كه با اشعارى از بزرگان شعر پارسى همچون سعدى، مولانا، حافظ و عطار مزين شده است. در اين كنسرت، داود رحمن پور «سنتور»، اميد خسروى «تارباس»، امير خوشبختى «عود»، حامد ناجى «رباب»، فاضل ناجى «تنبك»، شهريار نظرى «دف»، مجيد خوشبختى «ضرب زورخانه و دهل»، كاوه صديقى«كمانچه»، افشين بشيرى «كمانچه»، هاله سيفى زاده «تنبك و كوزه»، غلامحسن شرقى «آواز» و رهام سبحانى «تار» خواهند نواخت. گفتنى است: اين كنسرت در روزهاى پنجشنبه و جمعه، سوم و چهارم ارديبهشت ۸۸ برگزار مى شود.

آيينه هنر:حسين پارسايى رئيس مركز هنرهاى نمايشى، حمايت خود را از جشنواره فرهنگى هنرى «سياه و سپيد» اعلام كرد. حسين پارسايى ضمن بازديد از دبيرخانه اين جشنواره در گفتگو با سيدجواد روشن؛ دبير جشنواره؛ از برپايى اين رويداد فرهنگى ابراز خرسندى كرد و به طور رسمى اثر برگزيده بخش نمايش خيابانى اين جشنواره را به جشنواره بين المللى تئاتر خيابانى مريوان دعوت كرد. وى موضوع اين جشنواره را بسيار خوب و مهم توصيف كرد و افزود: «معضل مواد مخدر و روانگردانها از بحث هاى روز جوانان و جامعه است كه برگزارى جشنواره هاى فرهنگى با اين موضوع در بحث پيشگيرى بسيار مؤثر خواهد بود.» لازم به ذكر است نخستين جشنواره فرهنگى هنرى «سياه و سپيد» با محوريت پيشگيرى از مصرف مواد مخدر و روانگردان در دانشگاه در بخش هاى فيلم، تئاتر و هنرهاى تجسمى از ۲۹ فروردين آغاز شده و تا ۳ ارديبهشت ماه سال جارى ادامه خواهد داشت. اين رويداد فرهنگى به همت اداره كل امور فرهنگى وزارت علوم، تحقيقات و فناورى در تهران برگزار مى شود.

پروژه مونولوگ گروه تئاتر «ليو» از ۱۹ ارديبهشت ماه و با اجراى اثرى نوشته مهسا محب على و با كارگردانى ليلى رشيدى آغاز مى شود. اين نمايشنامه كه «عاشقيت در پاورقى» نام دارد، آغازگر فصل دوم اين پروژه خواهد بود. در ادامه نيز نمايشنامه اى از محمد يعقوبى به كارگردانى سعيد چنگيزيان خرداد ماه اجرا مى شود. برنامه تير ماه نيز به اجراى نمايشنامه اى از محمد چرم شير اختصاص دارد كه توسط داريوش موفق كارگردانى مى شود. مرداد ماه نيز به اجراى مونولوگى از نوشته هاى نغمه ثمينى اختصاص دارد كه اين نمايشنامه توسط بنفشه بديعى كارگردانى خواهد شد. محمد عاقبتى ديگر كارگردان حاضر در اين پروژه نمايشنامه اى از رضا سرور را شهريور ماه اجرا مى كند همچنان كه حسن معجونى سرپرست گروه «ليو» نمايشنامه اى از امير رضا كوهستانى را مهر ماه اجرا خواهد كرد. معجونى درباره تفاوت برنامه هاى اين دوره با شش ماهه اول اين پروژه به ايسنا گفت: «در اين دوره جلسات سخنرانى نخواهيم داشت و جلسات پرسش و پاسخ گروه اجرايى با تماشاگران را برگزار مى كنيم.» گفتنى است كه اين جلسات در خانه هنرمندان ايران برگزار مى شود.