رحمت امينى؛ معتقد است كه بزرگ ترين مانع رشد تئاتر دانشگاهى در ايران اين است كه هنوز تئاتر نتوانسته ماهيت خود را به مردم جامعه ثابت كند. رحمت امينى؛ نمايشنامه نويس، كارگردان و رئيس شوراى تئاتر دانشگاهيان؛ به شبستان گفت: «با توجه به شرايط موجود يعنى كمبود امكانات، فقدان ارتباط گسترده با تئاتر دنيا و كوتاه بودن عمر تاريخى هنر تئاتر در كشور ما برخلاف كشورهاى غربى بايد بگويم وضعيت تئاتر حرفه اى و تئاتر دانشگاهى ما بسيار بسيار مطلوب است.» وى در ادامه افزود: «به عنوان فردى كه به لحاظ ويژگى هاى مسئوليتى ام به نقاط مختلف جهان سفر كرده ام و شاهد امكانات دانشجويان و هنرمندان تئاتر آن كشورها از نزديك بودم مى توانم ادعا كنم كه دانشجويان ما بسيار خلاق و صاحب تفكر هستند و بدون شك اين مسأله كه امكانات دانشجويان ما كم است سبب شده كه خلاقيت و بهره ورى آنها از همين امكانات محدود بسيار بالاتر رود.» رئيس گروه نمايش دانشكده هنر و معمارى دانشگاه آزاد اسلامى با انتقاد از سالن هاى خالى دانشكده هاى سراسر كشور گفت: «منظور من تنها سالن هاى دانشكده هاى تئاترى نيست بلكه دانشكده هاى غيرتئاترى كه سالن هاى بسيار خوبى دارند هيچ گونه حركت نمايشى در آنها صورت نمى گيرد در حالى كه جشنواره بين المللى تئاتر دانشگاهيان تنها مختص دانشكده هاى تئاترى نيست.» وى در ادامه افزود: «كليه دانشكده  ها همان گونه كه فعاليت هاى فرهنگى و ورزشى را در درون محيط هاى خودشان برگزار مى كنند مى توانند اجازه فعاليت به دانشجويان علاقه مندبه هنر نمايش را نيز بدهند تا به فعاليت در دانشكده  ها بپردازند. اين چنين است كه تئاتر ما مى تواند زنده باشد و از ظرفيت هاى موجود و فراوان خود به بهترين شكل استفاده كند.» رئيس شوراى تئاتر دانشگاهيان با اشاره به اين كه اين شورا بازوى مشورتى مركز هنرهاى نمايشى به شمار مى آيد، گفت: «خانه تئاتر دانشگاهى صنفى است كه زير نظر وزارت علوم، تحقيقات و فناورى فعاليت مى كند و همچنين جشنواره تئاتر دانشگاهيان نيز با حمايت اين وزارتخانه برگزار مى شود.» وى در ادامه افزود: «فعاليت شوراى تئاتر دانشگاهيان در حال حاضر مربوط به نظارت و هماهنگى فعاليت هاى دانشجويى و اساتيد دانشگاهى است كه مركز هنرهاى نمايشى قصد انجام آنها را دارد و براى بهتر انجام شدن اين برنامه ها، آنها را به شورا مى سپارد.» امينى در پاسخ به اين پرسش كه چرا مراكز غير دولتى از تئاتر دانشگاهى ما حمايت نمى كند، گفت: «عدم حمايت به اين نكته باز مى گردد كه هنوز تئاتر ما در مسايل كلان خود دچار مشكل است و به قول معروف تئاتر ابتدا تلاش كند تا ماهيت خود را به عنوان هنر مردمى و برادرى اش را در آشتى با مردم به اثبات برساند و بعد به دنبال استقبال نمادها و حضور حاميان مالى باشد!» نويسنده نمايشنامه «ماه در قهوه تلخ» در ادامه افزود: «اقدامات و حمايت هاى مالى بايد از سوى دولت و در سطح كلان و نه فقط از سوى مركز هنرهاى نمايشى به تئاتر ايران تزريق شود تا بتوانيم شاهد رونق و شكوفايى اين هنر در سراسر كشور باشيم.» امينى در پايان خاطرنشان كرد: «سند چشم انداز توسعه تئاتر ايران قرار بود در هيات دولت تصويب شود، به مجلس برود، به قانون تبديل شود و سپس به كليه ارگان  ها ابلاغ شود تا در برنامه هاى فرهنگى و هنرى خود به هنر تئاتر نيز توجه داشته باشند اما در شرايط حاضر بايد بگويم كه وظيفه توسعه تئاتر را بايد نهادهايى مانند آموزش و پرورش، وزارت علوم و شهردارى به عهده بگيرند.»

يك شاعر گفت: «بزرگان اهل ذوق و فن به جاى دل نگرانى از ورود بى رويه اين همه واژه كه به استحاله زبان مادرى ما خواهد انجاميد، به توجيه آن چه كه اتفاق افتاده، مى پردازند.» محمود صفارزاده اظهار كرد: «زبان زنده و پويا زبانى است كه دايره  واژگانى وسيعى داشته باشد و براى ابراز هر چيزى واژه اى داشته باشد و مختصات آن را نيز به طور دقيق معلوم و شناسايى كند.» او ادامه داد: «اين كه در گذشته هاى دور آيا ما واژگانى داشتيم كه نشانى دقيق اين تشكل ها را بگويد يا نه، نمى دانم. فقط مى دانم كه امروز ما اين واژه ها را در اختيار نداريم و اين براى زنده و پويا بودن يك زبان خلأ بزرگى است.» صفارزاده خاطرنشان كرد: «در زبان عربى و در فرهنگ زبان عربى چيزى حدود ۳۶۰ اسم براى شتر وجود دارد كه هر اسم بيانگر يك نوع شتر است با مشخصات ويژه  آن. در دنياى امروز اكثر قريب به اتفاق مترجمان اگر به دنبال ارائه برگردان نزديك ترى از يك اثر باشند، به متن فرانسوى آن مراجعه مى كنند. همچنين اكثريت لغاتى كه امروزه در حوزه  سياست و يا اقتصاد و مكاتب ادبى به ابهام برمى خورند، فرانسوى هستند. در حالى كه ما در ساخت واژگان جديد دچار مشكل هستيم.» او يادآورى كرد: «مدت هاست شاهد ورود يك طرفه واژگان زبان هاى عربى، فرانسوى و انگليسى به زبان فارسى هستيم و احتمالا باز هم خواهيم بود. شما به عبارت خواهش مى كنم در مكالمات روزمره ما دقت كنيد. از هر صد بارى كه اين عبارت بين آدم ها رد و بدل مى شود، بيش از ۹۵بار در جاى خودش ادا نمى شود و ما فقط خواهش مى كنم. مثلا يكى مى گويد بفرماييد ناهار مى گوييم خواهش مى كنم. در مكالمات روزمره مان چقدر بى خود و بى جهت خواهش مى كنيم!» اين شاعر معتقد است: «صدا و سيما در جوامعى شبيه جامعه ما نقشى اساسى در آموزش مردم دارد؛ اما وقتى محملى براى تبليغ مد لباس و مو و ريش و زيبايى و كشاندن مردم به سمت زندگى تجملى با دكورهاى نامأنوس و شكل و قيافه خانه هاى اروپايى باشد، هيچ كس به خودش زحمت اداى كلمه سپاس يا سپاسگزارم را نمى دهد و لقلقه دهن همه  مرسى مى شود.» وى در زمينه احياى واژگان منسوخ شده به ايسنا گفت: «نمى دانم احياى اين واژگان به زبان فارسى كمكى مى كنند يا نه و يا اين كه تعامل زبان فارسى با زبان هاى ديگر چقدر مى تواند به غناى اين زبان كمك كند؛ اما مى دانم كه اگر نگران آينده فرهنگ ملى  و زبان مان هستيم، بايد نهضتى فراگير را شروع كنيم كه پايه اول آن در مهد كودك ها باشد.» صفارزاده تصريح كرد: «به طور جد، معتقدم خطر آن نهضت كه استحاله كامل فرهنگى ما را در دستور كار قرار داده، بى ترديد به خيلى از پارامترها انديشيده است و اين نيازمند يك آسيب شناسى جدى است؛ تا بلكه از ورطه  به وجودآمده رهايى يابيم.»

پنج كتاب از «استفنى مه ير» با عنوانهاى شفق، توقف، مهمان، گرگ و ميش و روزنوشته هاى ويمپى در فهرست پرفروشترين آثار ادبيات داستانى در آمريكاى شمالى قرار گرفتند و به اين ترتيب وى به ركورد جى. كى. رولينگ نزديك شد. به گزارش مهر به نقل از آسوشيتد پرس، آثار اين نويسنده كه همواره مورد استقبال خوانندگان قرار گرفته همچنان در مكان نخست پرفروشهاى حوزه ادبيات داستانى قرار دارد. «شفق» روايت دخترى است كه به تازگى از دبيرستان فارغ التحصيل شده و در برابر مشكلات جامعه قرار گرفته است. فروش اين كتاب مه ير- كه تا كنون چهارجلد آن منتشر شده- بيشتر از ۳۴ ميليون نسخه بوده و به اين ترتيب وى به ركورد تاريخى رولينگ نزديك شده است. «شفق» براى نخستين بار در سال ۲۰۰۵ در آمريكا منتشر و با فاصله اندكى با استقبال خوانندگان روبرو شده  بود. استفنى مه ير نويسنده ۳۵ ساله اى است كه سابقه چندانى در نويسندگى ندارد، اما به دليل پرفروش بودن آثارش لقب «جى .كى. رولينگ جديد» گرفته است. «دوباره نگاه كن» نوشته ليزا اسكات، «هواى من را داشته باش» نوشته هيگنس كلارك و «ماكس» نوشته كاترين پاترسون از ديگر كتابهاى پرفروش در هفته گذشته بود.

جايزه برترين كتاب سال ولز كه هر سال در ميان كتاب هاى منتشر شده به زبان انگليسى و ولزى برندگان خود را جستجو مى كند، اسامى ۱۰ نويسنده برتر هر رشته را در نخستين مرحله داورى اعلام كرد. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از خبرگزارى ولز، داوران اين جايزه در بخش كتاب انگليسى شامل «تيفانى آتكينسون» شاعر و منتقد، «جان بارنى» شاعر، مقاله نويس و ويراستار و «مايك پاركر» مجرى برنامه ساز تلويزيونى و نويسنده كتاب هاى سفر هستند. به فهرست اوليه برترين كتاب هاى انگليسى زبان مجموعه اى از كتاب هاى شعر، داستان كوتاه، رمان در گونه هاى مختلف ادبى و از ناشران مستقل راه يافته اند. «رابرت مينهينيك» برنده پيشين كتاب سال ولز كه در سال ۱۹۹۳ و ۲۰۰۶ اين جايزه را از آن خود كرد براى مجموعه شعرش به زبان انگليسى در اين فهرست جا دارد. علاوه بر او «متيو فرانسيز» و «شيناگ پاگ» و دو شاعر جوان «زو اسكولدينگ» و «سامانتا وين ريدرچ» ديگر شاعران حاضر در اين فهرست هستند. «جو دانتورن» و «استفن مى» نيز اين فهرست را با نخستين رمان هاى خود تكميل مى كنند و «دبورا كى دويويس» و«گى ويليامز» نيز با مجموعه داستان هاى كوتاهشان به اين فهرست راه يافته اند. در بخش كتاب هاى برتر به زبان ولزى نيز «ميردين دافيد»، «گويليم پريز ديويس» «حى.تاوين جونز»، «گرينت وى.حونز» «مارد لويس»، «رابين لويس»، «هرى پارى»، «ويليام اوونرابرتز»، «آلد جونز ويليامز» و «هفين وين» حضور دارند. فهرست نهايى اين جايزه روز دوشنبه ۲۵ مى اعلام مى شود كه دربرگيرنده ۳ كتاب در هر زبان است. ۱۵ ژوئن نيز دو برنده نهايى به عنوان بهترين كتاب سال به زبان انگليسى و به زبان ولزى معرفى مى شوند. هر يك از اين دو اثر چك ۱۰ هزار پوندى و ۴ فيناليست ديگر هر يك چكى به مبلغ هزار پوند دريافت مى دارند.

كارگردان نمايش «منهاى دو» از امير اثباتى به عنوان طراح صحنه اين نمايش ياد كرد. داود رشيدى؛ كارگردان نمايش «منهاى دو»؛ به مهر گفت: «اجراى نمايش منهاى دو كه پيش از اين قرار بود خردادماه امسال در سالن اصلى مجموعه تئاتر شهر انجام شود به مردادماه موكول شد. البته اين تغيير زمان به نظر من مناسب بود زيرا در خردادماه دانشجويان و اكثر خانواده ها درگير امتحانات هستند ولى در فصل تابستان فرصت مناسب براى حضور در سالنهاى تئاترى را خواهند داشت.» اين بازيگر و كارگردان با سابقه تئاتر افزود: «البته حضور امير اثباتى به عنوان طراح صحنه نمايش قطعى شده است. اما به دليل تغيير زمان اجرا فرصت مناسبى براى من ايجاد شده تا با فراغ خاطر بيشترى به انتخاب بازيگران و عوامل نمايش خود بپردازم. كليه عوامل منهاى دو تا اواسط خردادماه تعيين مى شوند تا تمرينات نمايش را شروع كرده و كار را براى اجرا آماده كنيم.» «منهاى دو» فضايى طنزآميز دارد و داستان آن درباره دو مرد مسن است كه باخبر مى شوند دو تا سه هفته بيشتر زنده نيستند. اين دو در فرصت باقى مانده به سمت فضايى رويايى پيش مى روند و با اتفاق هايى روبرو مى شوند.

آيينه هنر: سعيد حميديان در دومين جلسه از سلسله درسگفتارهايى درباره شيخ اجل با عنوان سعدى؛ از پندار تا واقعيت سخنرانى مى كند. دومين مجموعه درسگفتارهايى درباره سعدى ساعت ۱۷ روزهاى چهارشنبه ۹ ، ۱۶ و ۲۳ ارديبهشت در شهر كتاب مركزى برگزار مى شود. در اين نشستها حميديان در سه جلسه به بررسى پيوند شخصيت و شعر سعدى مى پردازد و برخى از قضاوتهاى نادرست در اين باب را نقد و تحليل مى كند. خبر ديگر از نشستهاى هفتگى شهر كتاب اينكه جلسه نقد و بررسى كتاب «تخيل مكالمه اى، جستارهايى درباره رمان» نوشته ميخاييل باختين سه شنبه هشتم ارديبهشت برگزار مى شود. عنوان اين نشست «تخيل مكالمه اى» است و در آن علاوه بر مترجم (رويا پورآذر)، فرزان سجودى و اميرعلى نجوميان نيز حضور دارند و درباره كتاب سخن مى گويند. مركز فرهنگى شهركتاب در خيابان شهيد بهشتى، خيابان شهيد احمد قصير (بخارست)، نبش كوچه سوم واقع شده است.

آيينه هنر: كتاب « برگ  هايى از داستان موسيقى ايرانى» نوشته حسن رضا رفيعى به تازگى توسط انتشارات سوره مهر منتشرشده است. «برگ هايى از داستان موسيقى ايرانى» به مطالعه موسيقى ايرانى و تأثير آن بر موسيقى جهان و موسيقى قرآنى مى پردازد. نويسنده اين كتاب در گفتگويى اذعان داشته: «سال ها قبل در يك دوره آموزشى تلاوت قرآن با دستگاه هاى هفتگانه موسيقى قرآنى آشنا شدم و بعد از بررسى فهميدم كه همه اين دستگاه ها نشأت گرفته از موسيقى ايرانى است. در اين زمينه اين سؤال برايم پيش آمد كه موسيقى ما كه مربوط به پيش از اسلام است و بعد از اسلام نيز ارتباط زيادى با اين موضوع نداشته چگونه توانسته در زمينه تلاوت قرآن وارد شود و زمينه اى را به وجود آورد كه همه قاريانى كه مى خواهند قرآن را تلاوت كنند بايد از دستگاه هاى موسيقى ايرانى استفاده كنند.» اين كتاب داراى يك پيش گفتار و پس گفتار و ده فصل است و به ادعاى نويسنده اش تاكنون كتابى در زمينه موسيقى ايرانى و معرفى عمومى ابعاد موسيقى به اين جامعيت وجود نداشته است. همچنين ايرج نعيمايى؛ مدير پيشين انجمن موسيقى ايران؛ در مقدمه اين كتاب آورده است: «يكى از ويژگى هاى مهم اين كتاب اين است كه مؤلف سعى كرده است ضمن تبيين و تحليل سير تاريخى موضوعات، ناآگاهى فراموش شده نسبت به موسيقى را برطرف سازد و نگاه مخاطبان را نسبت به تشخيص صحيح موضوع هدايت كند.» كتاب «برگ هايى از داستان موسيقى ايرانى» در ۵۹۲ صفحه و با قيمت ۸۲۰۰ تومان توسط انتشارات سوره مهر منتشر شده است.