داود كيانيان با تاكيد بر افت محسوس سطح آموزش دانشكده هاى تئاترى گفت: «پايين بودن سطح آموزش، آفت تئاتر دانشجويى است.» داود كيانيان؛ نمايشنامه نويس و كارگردان پيشكسوت تئاتر؛ به شبستان گفت: «تئاتر دانشجويى ايران به دليل محدوديت ها و فقدان امكانات از نوآورى ها و خلاقيت هاى خاصى برخوردار است و بايد اعتراف كنم كه با اين ظرفيت بالا و استعدادهاى جوان، تئاتر دانشجويى ايران مى تواند درخشش بسيار بيشترى از آنچه كه اكنون شاهد آن هستيم داشته باشد.» وى در ادامه افزود: «يكى از آسيب هاى عمده تئاتر دانشجويى متوجه سطح علمى اساتيد دانشگاه ها و دانشكده هاى تئاترى است. متاسفانه بعد از انقلاب، آموزش دانشگاهى ما افت كرده است و اين در حالى است كه توجه به مساله آموزش و سطح علمى اساتيد در پيش از انقلاب بسيار جدى تر پيگيرى مى شد.» اين پيشكسوت تئاتر همچنين تصريح كرد: «امروزه در دانشكده هاى هنرى كمتر از اساتيد پخته و با تجربه استفاده مى شود و اكثر اساتيد را امروزه خود فارغ التحصيلان جوان دانشكده ها تشكيل مى دهندالبته منظور من اين نيست كه اين جوانان افراد بى استعدادى هستند ولى طبيعتا تجربه كافى را ندارند و بايد توجه داشته باشيم كه در زمينه آموزش از هر دو نيروى جوان و پيشكسوت و باتجربه استفاده كنيم.» اين كارگردان با بيان اين ديدگاه كه براى كسب تجربه و هم گام شدن با اطلاعات روز دنياى تئاتر لازم است گروه هاى نمايشى دانشجويى در خارج از كشور اجرا داشته باشند گفت: «در عين حال بايد از گروه هاى دانشجوى خارجى نيز جهت اجراى عمومى در كشور دعوت به عمل بياوريم و ديگر اينكه با در اختيار قرار دادن امكانات اوليه به گروه هاى دانشجويى امكان اجراهاى عمومى آنها را در طول سال فراهم آوريم كه متاسفانه اين بحث عدم حمايت از گروه ها جهت اجراى عمومى در بدنه تئاتر ايران به عنوان يك آسيب ريشه دار وجود دارد.» وى در ادامه افزود: «آسيب مهم و جدى بعدى مربوط به اين مساله مى شود كه بسيارى از گروه هاى دانشجويى تنها به دليل حضور در جشنواره ها مى توانند از امكانات استفاده كنند و حال اگر همين جشنواره ها نيز برگزار نشود شاهد ركود بيش از پيش تئاتر دانشجويى خواهيم بود.» كيانيان در پايان گفت: «اگر بتوانيم امكان اجراهاى عمومى آثار دانشجويى در طول سال را فراهم آوريم براى جشنواره ها مى توانيم از ميان آثار برتر اجرا شده در طول سال تعدادى كار شاخص را انتخاب كنيم و با اين روش به كيفيت جشنواره ها كمك درخور توجهى كرده ايم.»

احمد شاكرى با انتقاد از فقدان جريان تحليلى مناسب درباره كتاب «دا» و فيلم «اخراجى ها»، توفيق يك اثر را در فروش، برآورده كننده نيازهاى تحليلى جامعه مخاطب در برابر اثر هنرى ندانست. اين نويسنده، با اشاره به پيشنهاد راه اندازى جشنواره «دا» به ايسنا، گفت: «پيشنهاد برگزارى جشنواره دا نشان دهنده شتاب زدگى تحليل هايى است كه حوزه عقيم نظريه پردازى ادبى را به بارورى زودهنگام مى خواند.» شاكرى معتقد است: «در فضاى تبليغاتى كه براى معرفى اثر هنرى شكل مى گيرد، كرسى هاى نظريه پردازى و نقد ادبى به حاشيه رانده شده و از رهگذر آن، گزاره هاى حسى و تبليغى بر جايگاه عقل نظرى مى نشينند؛ چنانكه شعار در ادبيات دفاع مقدس روندى شورانگيز و كم عمق را مى سازد. تحليل هاى شورانگيز نيز چهره سراب آلودى از ادبيات پيش چشم مى گستراند كه كشتى ادبيات نمى تواند بر بستر آن حركت كند.» اين نويسنده رويكرد سياست گذاران حوزه سينما و ادبيات را مبتنى بر تحليلى ناقص عنوان كرد و گفت: «برخى از سياست گذاران ما در سينما و ادبيات نگاه  به گيشه را مقصد و مقصود هنر مى دانند. گرچه گيشه مقصود است؛ اما مقصد نيست. از اين رو عرضه و استقبال بالاى چند اثر در حوزه سينما و ادبيات، بايد با روند تأمل در سياست ها و نه لزوما تغيير دفعى در سياست ها همراه باشد.» شاكرى در ادامه افزود: «در تبليغ دا مى بينيم كه از چهره هاى سرشناس سينمايى استفاده مى شود. البته تبليغ مى تواند ابزارها و مكانيزم خودش را داشته باشد؛ اما در اين بين جايگاه منتقد كجاست؟ همان طور كه ما از يك چهره سينمايى انتظار نداريم درباره سياست مدارى حرف بزند، طبيعى است كه انتظار نمى رود در حوزه تخصصى ادبيات، كسانى كه به جنبه هاى اثر روايى در حوزه خاطره اشراف ندارند، به بيان احكامى ناقص بپردازند.» شاكرى متذكر شد: «كتاب دا را بايد ستود؛ اما نسبت به آن نبايد دچار اغراق و كلى گويى هاى غيرعالمانه شد. تحليل هايى كه حول اين اثر شكل گرفته، نشانگر فضايى است كه در آن تحليل و كرسى هاى نظريه پردازى غايب اند. معتقدم بايد اين اثر در جاى خود مورد بحث قرار گيرد و عدل هم همين است كه هر چيز را در جايگاه شايسته خود قرار دهيم.»

جوليا فريدريش، نويسنده و روزنامه نگار صاحب نام و پرفروش آلمان؛ كتاب جديدى را با عنوان «زندگى قشرهاى پايين در آلمان» منتشر كرد. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از خبرگزارى آلمان، اين نويسنده ۲۹ ساله در اين كتاب به زندگى اقشارى پرداخته كه به خاطر دستمزد اندك خود به سختى زندگى مى كنند و به اقشار كم درآمد معروفند. «فريدريش» كه اين كتاب را با همكارى «اوا مولر» و «بوريس باوم هولت»؛ دو همكار روزنامه نگارش؛ نوشته است، در مصاحبه اى درباره ايده اى كه برمبناى آن اين كتاب را نوشته گفت: «من از سال ۲۰۰۴ با شبكه و.د.آر در زمينه ساخت فيلم هاى مستند بسيارى با موضوع فقر، بيكارى هاى طولانى مدت و درآمدهاى اندك ، همكارى كردم و احساس مى كردم لازم است كتابى با توجه به اين موضوع ها كه مساله روز هم هست نوشته شود.» وى افزود: «افراد فقير هميشه نگران بازار آمدن كالاهايى با قيمت هاى جديد هستند و زمانى كه اين اتفاق رخ مى دهد ، كارشناسان زبان به سخن مى گشايند، سياستمداران انتقاد مى كنند و تنها فقرا هستند كه نمى توانند اعتراض هر چند اندك خود را منعكس كنند.» «فريدريش» گفت از بزرگترين مشكلات قشر ضعيف، نداشتن يك شغل خوب و يا بدتر از آن بيكار بودن است. براى همين هم در اين كتاب دو قهرمان وجود دارد كه يكى به خاطر مهاجرت از اتريش موفق به يافتن كار شده و ديگرى به خاطر نظر مثبت كارفرما صاحب كار شده است. در مجموع شانس افراد براى پيدا كردن كار اندك است زيرا به شانس آن ها نيز بستگى دارد. از ديگر آثار اين نويسنده مى توان به «در جستجوى قدرت از آغاز روز » كه سال پيش منتشر و با استقبال بسيار روبه رو شد، اشاره كرد.

شايد خيلى از والدين مايل نباشند جنگ را براى كودكانشان به عنوان امرى منطقى توصيف كنند. براى همين هم معمولا براى كودكان ۴ تا ۸ ساله، كه اغلب به بازيگوشى و احساس نوعى شادى از زيبايى هاى دنيا سرگرم هستند، كتاب هايى منتشر مى شود كه بيشتر به دنياى حيوانات و آشنا شدن غيرمستقيم با زندگى ارتباط دارند. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از وال استريت ژورنال، با وجود تمايلاتى كه در اين سنين براى كودكان وجود دارد، شايد برخى والدين صلح جو كه آرزويى جز صلح در سراسر دنيا ندارند، مايل باشند فرزندانشان كتابى در اين باره هم بخوانند. «ديويد كالى» نويسنده آمريكايى در كتابى تازه با عنوان «دشمن:كتابى درباره صلح» كه براى كودكان نوشته شده، سعى مى كند، زشتى جنگ را براى كودكان به تصوير بكشد. تصاوير ابتكارى و زيباى كتاب توسط «سرگ بلوچ» طراحى شده و روى جلد آن تصوير يك سرباز است. كتاب نيز داستان دو سرباز پياده نظام تيره بخت را روايت مى كند كه داخل سنگرشان به فكر شكست دادن يكديگر هستند. يكى از سربازان مى گويد: من و دشمنم فقط يك چيز مشترك داريم آنهم گرسنگى است. او (دشمنم) يك حيوان درنده است و چيزى از مهربانى نمى فهمد. من اين را در كتابچه ام خوانده ام. كتاب توصيف مى كند كه چگونه در روز اول جنگ به هر سربازى يك كتابچه و يك تفنگ مى دهند و مى گويند قبل از اينكه دشمن او را بكشد او بايد دشمنش را بكشد. سرباز داستان در قسمت ديگرى از كتاب مى گويد: شب ها تعداد زيادى ستاره بالاى سنگر من هست. من شك دارم كه دشمن من هم اين ستاره ها را ببيند چون اگر او اين ستاره ها را مى ديد مى فهميد جنگ كردن بيهوده است و بايد متوقف شود. اين كتاب مطابق شيوه هاى روز نوشته شده، ولى در عين حال جنبه شعارى نيز دارد. كتاب مى خواهد به كودكان بفهماند چرا اصلا جنگ اتفاق مى افتد و آيا جز جنگ راه ديگرى وجود ندارد؟

آيينه هنر:على اكبر عليزاد نمايش «پليس» نوشته «اسلاومير مروژك» را دهم و يازدهم ارديبهشت ماه در بخش اساتيد دوازدهمين جشنواره بين المللى تئاتر دانشگاهى به صحنه مى برد. اين نمايش در دو نوبت اجرا  مى شود. نخستين اجراى آن ساعت ۱۶روز پنجشنبه ۱۰ارديبهشت در سالن اصلى تالار مولوى است و اجراى دوم آن هم روز جمعه ۱۱ارديبهشت در همان زمان و مكان خواهد بود. داستان اين نمايش درباره حكومتى است كه مخالفان خود را از دست داده و به همين دليل، تصميم مى گيرد مخالفى براى خود بيابد و او را بازداشت كند و به همين منظور، پليسى را براى دستيابى به اين هدف بر مى گزيند و در اين نمايش كه كارى از گروه تئاتر «۸۴» است، بازيگرانى همچون ميترا گرجى، على كى منش، امين ابراهيمى، مرتضى حسين زاده، زهرا رضايى، رضا انصارى و الهام قادرى به ايفاى نقش مى پردازند.

آيينه هنر: گروه پژوهشى ادبيات و هنر فرهنگستان هنر، نخستين هم انديشى با موضوع «روش شناسى و مبانى نظرى» را برگزار مى كند. در اين هم انديشى محورهايى چون: مبانى نظرى پيوند ادبيات و هنر، هنر ادبيات، پيشينه شناسى پيوند ادبيات و هنر در ايران و جهان، بررسى تطبيقى رابطه ادبيات و هنر(در مكاتب و سبك هاى ايران از گذشته تاكنون)، وجوه مشترك رمز- نماد و اسطوره در ادبيات و هنر، نقد و بررسى روش شناسى تطبيقى ادبيات و هنر، مباحث ميان رشته اى و بينامتنى ادبيات و هنر و... مورد بررسى قرار مى گيرند. اين هم انديشى ۲۱ ارديبهشت، ساعت ۸:۳۰ در دانشكده ادبيات و علوم انسانى دانشگاه شهيد بهشتى برگزار مى شود.

آيينه هنر: نكوداشت ابوالحسن صديقى؛ هنرمند فقيد مجسمه ساز و نقاش؛ در گالرى «برگ» عمارت عين الدوله برگزار مى شود. صديقى كه از بزرگ ترين مجسمه سازان ايران در قرن هاى اخير به شمار مى رود، به نوعى آغازگر هنرمدرن در ايران نيز معرفى شده است. مراسم نكوداشت، اين هنرمند امروز سه شنبه- هشتم ارديبهشت ماه- از ساعت ۱۶ تا ۱۹ در گالرى برگ عمارت عين الدوله برگزار مى شود و همزمان با آن نمايشگاهى از مجسمه، تنديس و نقاشى هاى صديقى رونمايى مى شود. در اين مراسم افرادى همچون فريدون صديقى، هادى سيف، عبدالرضا ذكايى و حميد شانس درباره او سخن مى گويند. از شاگردان برجسته  صديقى نيز مى توان از على اكبر صنعتى نام برد.

آيينه هنر: به مناسبت هفته جهانى تئاتر و شصت ونهمين سالگرد راديو از هشتم تا دوازدهم ارديبهشت ماه مركزهنرهاى نمايشى صدا، شش راديو تئاتر را براى اجرا در نظر گرفته است. «اعترافاتى براى زنان» امروزه، سه شنبه (۸ ارديبهشت ماه) به كارگردانى فريدون محرابى، نويسندگى ياراحمدى و تهيه كنندگى دهكردى اجرا مى شود. «پلاك» چهارشنبه (۹ ارديبهشت) ماه اجرا مى شود كه ندا هنگامى كارگردان، نسيم خراشادى نويسنده و شهلا نيسارى تهيه كننده آن است. راديو تئاتر «عروسك كوكى» پنج شنبه (۱۰ ارديبهشت ماه) اجرا مى شود كه رضا عمرانى، كارگردان آن است و نسيم خراشادى و احمدى به ترتيب نويسنده و تهيه كننده اين راديو تئاتر به شمار مى روند. «پزشك نازنين» جمعه (۱۱ ارديبهشت ماه) به نويسندگى و كارگردانى ايوب آقاخانى اجرا مى شود و وكيلى تهيه آن را برعهده دارد. راديو تئاتر «قبل از آمدن شير» شنبه (۱۲ ارديبهشت ماه) اجرا مى شود. مجيد حمزه، كارگردانى، نظرى نسب، نويسندگى و توكلى تهيه آن را برعهده دارد. «مادام بوارى» يكشنبه (۱۳ ارديبهشت ماه) برگزار مى شود. مهين فرد نوا كارگردان اين راديو تئاتر است و مرضيه رشيدبيگى، نويسنده و امينى، تهيه  آن را برعهده دارند. اين راديو تئاترها ساعت ۱۸ در تالار استاد انتظامى خانه هنرمندان ايران برگزار مى شود.