درهاى شهر تاريخى بابل پس از سال ها روى بازديدكنندگان گشوده شدند. پس از حدود يك دهه از آغاز ممنوعيت ورود بازديدكنندگان به شهر تاريخى بابل،نخستين گروه از بازديدكنندگان عراقى از شهرى كه از آن به عنوان محل زندگى حمورابى، كاخ بخت النصر و محل مرگ اسكندر مقدونى نام برده مى شود، ديدن كردند. شهر تاريخى بابل با چندهزار سال قدمت در دهه هاى اخير، شرايط متفاوتى را تجربه كرده است. در سال هاى نخستين حكومت صدام بر عراق، اين شهر به شكل كامل مرمت و به يكى از قطب هاى گردشگرى عراق تبديل شد و حتى صدام يكى از كاخ هاى خود را بر فراز تپه اى در نزديكى اين شهر بنا كرد. در سال هاى پس از جنگ نخست خليج فارس، بازديد از اين شهر ممنوع شد و پس از اشغال عراق نيز شهر تاريخى بابل كه بخشى از آن به پايگاه نظاميان آمريكايى و لهستانى تبديل شده بود، به حال خود رها شد و به منبع درآمد قاچاقچيان آثار تاريخى تبديل شد. اكنون دولت ايالتى بابل حفاظت از اين شهر را برعهده گرفته و قرار است، در آينده نزديك پروژه اى بين المللى با حضور مرمت گرانى از كشورهاى مختلف جهان و به ويژه ايتاليا، براى مرمت اين شهر تاريخى آغاز و كاخ صدام در نزديكى اين شهر نيز به يك هتل لوكس تبديل شود. البته دولت مركزى عراق هنوز حاضر به صدور مجوز براى باستان شناسان با هدف كاوش در اين شهر تاريخى نيست و كارشناسان دليل اين امر را شرايط ناپايدار سياسى عراق، به ويژه پس از انفجارهاى اخير مى دانند. يكى از باستان شناسان مشهور جهان كه تاكنون چند كتاب درباره شهر تاريخى بابل نوشته است، بابل را شهرى مى داند كه در آن مى توان آثارى از ستون هاى مرمرى تمدن يونان باستان و مجسمه هاى ساخته شده از سنگ آهك تمدن مصر باستان را ديد. وى همچنين پروژه هاى مرمت انجام شده در اين شهر را در دوران حكومت صدام، غيرعلمى دانست و گفت كه آجرهاى استفاده شده در مرمت كاخ بخت النصر هيچ شباهتى با آجرهاى اصلى اين كاخ ۲۶۰۰ ساله ندارند. به گزارش ايسنا، شهر تاريخى بابل با قدمتى حدود چهارهزار سال در ۹۰ كيلومترى بغداد ـ پايتخت عراق ـ قرار دارد و از آن به عنوان محل احداث باغ هاى معلق بابل در بيش از دوهزار سال پيش توسط بخت النصر ياد مى شود. از ديگر آثار تاريخى ارزشمند شهر بابل كه زمانى يكى از زيباترين شهرهاى منطقه بين النهرين بوده است، به برج بابل و زيگورات اين شهر مى توان اشاره كرد.

فصل نخست كاوش در محوطه چياسبز شرقى محدوده سد سيمره، از اواسط اسفند ماه سال گذشته آغاز و تا پايان ارديبهشت ماه سال جارى به پايان مى رسد. سرپرست هيأت كاوش در محوطه چياسبز شرقى محدوده سد سيمره در گفتگو با ميراث آريا ضمن بيان اين مطلب افزود: محوطه چياسبز شرقى مربوط به اوايل دوره نوسنگى (اوائل هزاره هشتم پيش از ميلاد) مربوط به جامعه اى يك جا نشين بوده كه برخلاف ساير محوطه ها كاملاً مربوط به دوره نوسنگى بدون سفال است. حجت دارابى در ادامه خاطرنشان كرد: همگام با مطالعات و كاوش هاى باستان شناسى در اين محوطه، بررسى دوره پارينه سنگى منجر به شناسايى محوطه هاى باز، غار و پناهگاه مربوط به دوره پارينه سنگى ميانى،جديد و فراپارينه سنگى شد. وى با اشاره به اين كه محوطه چياسبز بر روى يك بستر صخره اى شكل گرفته است اظهار داشت: براساس شواهد موجود هفت متر لايه فرهنگى در اين محوطه يافت شد كه البته چهار تا شش متر رسوب بر روى اين لايه ها پوشانده شده بود. به گفته اين كارشناس ارشد باستان شناسى: براين اساس شناسايى محوطه ياد شده تا حدودى پركردن خلأهاى باستان شناسى دوره نوسنگى ايران را به ما نويد مى دهد. دارابى با بيان اين كه بررسى اين محوطه،دوره انتقال از جامعه فراپارينه سنگى ازغار به نوسنگى كشاورزى مراحل اوليه يك جانشينى و روستا نشينى را نشان مى دهد تصريح كرد:ازاشياى فرهنگى شناسايى شده در اين محوطه مى توان به ابزارسنگى، يك سرى اشياى تزئينى سنگى، سنگ ساب و كوبنده براى تهيه غذا اشاره كرد. سرپرست هيأت كاوش در محوطه چياسبز شرقى محدوده سد سيمره بااشاره به اين كه محوطه هاى دوره نوسنگى ايران فاقد گورستان هستند تاكيد كرد: با توجه به اين كه محوطه ياد شده كاملاً استقرارى است سه مورد تدفين به حالت جمع شده در كف خانه ها شناسايى شد. وى معمارى محوطه ياد شده را كاملاً سنگ چين و با نمونه هاى قابل مقايسه در ايران كاملا متفاوت دانست و گفت: معمارى محوطه هاى مربوط به اوايل يك جانشينى را در ايران عمدتاً چينه تشكيل مى دهد در حالى كه محوطه مورد اشاره كاملاً سنگ چين است، پس اين محوطه با معمارى شناسايى شده در مناطقى از لبنان و فلسطين قابل مقايسه است. اين باستان شناس در پايان ادامه داد: براى نخستين بار، محوطه چياسبز شرقى واقع درحوزه درياچه سد سيمره در سال ۱۳۸۶توسط سيد رسول بروجنى شناسايى شد.

معاون گردشگرى سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى استان اردبيل از تهيه و توزيع تقويم جشنواره هاى گردشگرى اين استان خبر داد. يحيى نقى زاده در گفتگو با ايسنا، اظهار داشت: امسال براى چهارمين سال پياپى، تقويم برگزارى جشنواره هاى گردشگرى استان اردبيل را با ۲۴ جشنواره تنظيم و اجرايى خواهيم كرد. وى با اشاره به توزيع اين تقويم در دفاتر خدمات مسافرتى كشور، بيان كرد: اين تقويم با برگزارى جشنواره كوچ عشاير بيله سوار در ۲۵ ارديبهشت ماه آغاز مى شود و با جشنواره سبزه آرايى در اسفند ماه به پايان مى رسد. به گفته وى، جشنواره هاى گردشگرى گليم، گل هاى بابونه در منطقه فندق لو، صنايع دستى اردبيل، شقايق، گيلاس و آلبالو، همايش توانمندى هاى شهرستان كوثر، نمايشگاه بين المللى گردشگرى و هتلدارى اردبيل، فرصت هاى سرمايه گذارى گردشگرى مشكين شهر، جشنواره آش، ماهى گيرى، جاجيم، عكس و فيلم، جشنواره ورزش هاى زمستانى و صنايع دستى مغان از جمله جشنواره ها و همايش هاى پيش بينى شده براى اجرا در امسال هستند. وى ادامه داد: از نخستين سالى كه برگزارى جشنواره هاى گردشگرى را با ۱۲ عنوان آغاز كرديم، معتقد بوديم كه هريك از اين جشنواره ها به عنوان يك جاذبه مستقل براى گردشگران مى توانند عمل كنند. خوشبختانه استقبال مناسبى از اين جشنواره ها شده است و آژانس هاى مسافرتى تقويم اين جشنواره ها را پى گيرى مى كنند. نقى زاده با بيان اين كه برگزارى جشنواره هاى گردشگرى عاملى مستقل براى جذب گردشگران است، افزود: اين جشنواره ها علاقه مندان خاص خود را دارند كه فقط براى لذت بردن از فضاى جشنواره  اى، از آن ها استقبال مى كنند. وى همچنين بر اهميت برگزارى جشنواره هاى گردشگرى در مديريت محلى استان ها تأكيد كرد و گفت: برگزارى جشنواره هاى گردشگرى، مديريت محلى، ميزان مشاركت مردمى و فرهنگ سازى توسعه گردشگرى را تحت تأثير قرار مى دهد. امروز بسيارى از مردم محلى مسئوليت برگزارى جشنواره ها را برعهده گرفته اند و سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى به تدريج مشاركت مالى خود را كم رنگ كرده است. وى ادامه داد: خودكفايى جشنواره هاى گردشگرى طورى است كه دست اندركاران برگزارى توانسته اند، با جذب اسپانسرها و تبليغات، مخارج خود را تأمين كنند و كمتر وابستگى داشته باشند. معاون گردشگرى سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى استان اردبيل افزود: برگزارى جشنواره هاى گردشگرى يكى از روش هاى آزمايش شده و مناسب براى جذب گردشگران است كه توسعه تفكر گردشگرى، فرهنگ سازى و توسعه فضاى شاد در كشور را به طور همزمان ايجاد مى كند.

دولت اندونزى از رشد دو درصدى ورود گردشگر به اين كشور در سه ماهه اوليه سال بر خلاف بحران موجود در نظام اقتصادى جهان خبر داد. به گزارش chtn، رئيس سازمان هتل هاى اندونزى گفت: اگر چه بحران مالى و رقابت سخت بين مقصدهاى گردشگرى مانع از ورود تعداد زيادى از گردشگران به اين كشور شده بود باز هم، نرخ رشد سال جديد نسبت به مدت مشابه سال ۲۰۰۸ روندى صعودى را دنبال كرد. وى افزود: اميدواريم با تداوم اين روند به رشدى شش درصدى در پايان سال جارى در صنعت گردشگرى رسيده و شاهد ورود بيش از هفت ميليون گردشگر باشيم. صنعت گردشگرى نزديك به سه درصد از درآمد ناخالص داخلى كشوهاى جنوب شرق آسيا را به خود اختصاص داده است اما رشد درآمد و افزايش فرصت شغلى براى مناطقى همچون جزيره گردشگرى بالى وابستگى زيادى به اين صنعت دارد.

سازمان ميراث فرهنگى،صنايع دستى و گردشگرى استان ايلام در هفته دولت ۱۸ پروژه گردشگرى استان را افتتاح خواهد كرد. مسعود اسكندرى، رئيس سازمان ميراث فرهنگى،صنايع دستى و گردشگرى استان ايلام با بيان مطلب فوق به ميراث آريا گفت:اين پروژه ها شامل ۸پروژه ملى و ۱۰ پروژه استانى مى شود. وى در خصوص اعتبار هزينه شده براى اين پروژه ها گفت: ميزان اعتبار هزينه شده در اين بخش۵ ميليارد و ۵۰۰ ميليون تومان است. اسكندرى اضافه كرد۱۸: پروژه ملى و استانى شامل سرويس هاى بهداشتى بين راهى، مجتمع هاى خدماتى رفاهى بين راهى و كمپينگ هاى گردشگرى مى شود.

معاون هنرهاى سنتى و صنايع دستى استان كرمانشاه خبر داد: ۱۵۴ هزار و ۷۶۹ قلم صنايع دستى و هنرهاى سنتى عشاير در استان توليد شده است. نصرت الله سپهر، معاون هنرهاى سنتى و صنايع دستى سازمان ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى استان كرمانشاه با بيان مطلب فوق به ميراث آريا گفت: اين توليدات شامل حصير، خورجين، كلاه، پاپوش سنتى، گيوه، قالى، پلاس و چادر مى شود. وى افزود: هنرهاى سنتى و صنايع دستى فوق توسط عشاير در فصل بهار همزمان با چينش پشم توليد شده است. به گفته معاون هنرهاى سنتى و صنايع دستى سازمان ميراث فرهنگى استان كرمانشاه آثار و توليدات صنايع دستى عشاير از فروش بالايى برخوردار است.

فسيل كاملى از يك دايناسور خزنده ۱۵۰ ميليون ساله، به دست مجموعه دارى آماتور در غرب انگلستان و در زير يك جاده سنگ فرش شده كشف شد. به گزارش ميراث آريا،  اين فسيل كه متعلق به پلسيوسور(plesiosaur)،  دايناسورى خزنده در دوره ژوراسيك است،  هم اكنون در موزه تاريخ طبيعى شهر ليم رجيس، محل كشف آن به نمايش درآمده است. به گفته ديرينه شناسان، قرار گرفتن اين فسيل در منطقه اى پر رفت وآمد مشكلات فراوانى را براى خارج كردن آن از موقعيت به وجود آورده بود،  زيرا هرگونه اشتباهى امكان بروز خسارات فراوان به فسيل و حتى محل دفن آن را به وجود مى آورد. به گفته كارشناسان، فسيل هاى ناشناخته و نادر بسيارى در مناطق مختلف وجود دارند،  كه شناسايى و كشف همه  آنها نيازمند برقرارى تعامل ميان همه سازمان ها و مجموعه داران است. چنين اقدامى كمك فراوانى به شناسايى فسيل هاى ناشناخته خواهد كرد. پلسيوسورها، دايناسورهاى خزنده اى بودند كه در دوره ژوراسيك در حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ ميليون سال گذشته در آب هاى انگلستان زندگى مى كرده اند. اين موجودات بدنى كشيده، دمى كوتاه و گردنى بلند و نازك با سرى نسبتاً كوچك داشتند.