آيينه هنر: «جعفر ابراهيمى» در نشست ترجمه قرآن براى كودكان و نوجوانان كه با حضور «مصطفى رحماندوست» و «سيد على كاشفى خوانسارى» در «سراى اهل قلم كودك و نوجوان» بيست و دومين نمايشگاه كتاب تهران برپا شد، گفت: «اگر در ترجمه قرآن سادگى را در نظر بگيريم، مى توانيم ترس بچه ها را از بين ببريم و با اين كار به آنها شخصيت بدهيم.» در ابتداى اين نشست،سيد على كاشفى خوانسارى، با اشاره به بحث ترجمه قرآن براى بچه ها گفت: «بحث ترجمه قرآن براى كودك و نوجوان بحث جديدى است، اما هميشه ارتباط با قرآن وجود داشته، از سالها پيش،نخستين متن خواندنى كه كودكان تجربه مى كردند، قرآن بوده است.» وى افزود: «به دليل اين آشنايى، نخست، هيچ كس به اين فكر نمى افتاد كه قرآنى را براى بچه ها فراهم كند. در سال هاى بعد، با تغيير نظام آموزشى، شيوه آموزش زبان فارسى تغيير كرد و در پى آن خواندن قرآن بعد از خواندن متون و آموزش زبان فارسى جاى گرفت؛ به همين دليل،موضوع تفسير قرآن براى بچه ها موضوعيت پيدا كرد.» اين شاعر كودكان توضيح داد: «در سال هاى قبل از انقلاب نيز ترجمه اى از قرآن براى كودكان سراغ ندارم. ولى در دهه هاى اخير حركت هايى با هدف ساده سازى قرآن براى بچه ها آغاز شده است.» رحماندوست نيز در ادامه اين نشست،با بيان دو ديدگاه درباره ترجمه قرآن، اظهار داشت: «يك ديدگاه سنتى وجود دارد كه مى گويد فقط قرآن روخوانى شود و من اين را زياد دوست ندارم. چون پرداختن به قشر قرآن است نه درون قرآن. ديدگاه ديگرى نيز وجود دارد كه مى گويد قرآن به معناى خواندنى است؛ يعنى بايد عميق خوانده و فهميده شود.» وى يادآور شد: «مترجم،بايد مقدمات خوانده شدن قرآن را كه بر هر مسلمانى واجب است، فراهم كند. قرآن بايد به زبانى امروزى ترجمه شود.» جعفر ابراهيمى نيز با اشاره به تفاوت زبان عربى با زبان قرآن توضيح داد: «در زبان عربى مسلما تا به امروز تحولاتى پيدا شده، ولى زبان قرآن دست نخورده باقى مانده و ما فارسى زبانان با زبان قرآن بيشتر آشنايى داريم تا زبان عربى، چرا كه تحول زبان ما از قرآن شروع شد.» وى درباره درك عميق شاعران فارسى زبان از جمله حافظ از قرآن گفت: «ما زبان حافظ را بسيار راحت مى توانيم بفهميم. چون او قرآن را حفظ و درك كرده بود و زبانى كه در شعرش به كار برد، بسيار امروزى است. در هر حال اگر با روح و قلب پاك به قرآن نزديك شويم قرآن تاثير گذارى اش را خواهد داشت؛ هرچند كه مى دانيم مفهوم واقعى آن نزد پيامبر است.» ابراهيمى افزود: «ما با تفاسير و منابعى كه از قرآن در اختيار داريم، سعى مى كنيم ترجمه خوبى در اختيار بچه ها قرار دهيم و اينكه چقدر موفق باشيم، بستگى به لطف خداوند دارد.» به گزارش ستاد خبرى سراى اهل قلم، كاشفى خوانسارى،سپس درباره كمرنگ شدن تقدس معنوى قرآن، بعد از اين گونه ترجمه توضيح داد: «خيلى از دوستان معتقدند كه اين ترجمه به نوعى از تقدس متون قرآن مى كاهد و تصوير ساده و در دسترس از قرآن، با روح آن و آموزه هاى دينى سازگارى ندارد، اما قرآن كتابى خواندنى است و قادر است باتك تك انسان ها رابطه برقرار كند.» وى با بيان اينكه قرآن شيرينى هاى بسيار دارد و ضمن كاربردى بودن،در زندگى، براى بچه ها لذتبخش هم هست، بر لزوم مأنوس بودن بچه ها با قرآن تاكيد كرد و توضيح داد: «چه اشكالى دارد كه در يك كتاب باتصوير سازى زيبا، درباره دوستى، نيكى و بسيارى ديگر از موضوعات قرآنى صحبت كرد و آيه هاى مشابه را در كنار آنها قرار داد؟ اگر ما بخواهيم زمينه آشنايى كودكان و نوجوانان را با قرآن فراهم كنيم، به سمت گزيده هايى از قرآن پيش مى رويم كه اين آيات با زبانى زيبا و قابل فهم براى بچه ها و نيز با تصويرگرى زيبا همراه باشد؛ ضمن آنكه ادعا نكنيم كه اين كتاب عين قرآن است.»

به اعتقاد يك داستان نويس، تعدد جشنواره هاى ادبيات داستانى و تحت پوشش بودن آن ها از سوى برخى مراكز خاص مى تواند به آفت تبديل شود. اكبر صحرايى اظهار كرد: «برپايى جشنواره هاى ادبيات داستانى موضوعى علمى و منطقى است كه در دنيا هم وجود دارد و كار پسنديده و تأثير گذارى است. اين جشنواره ها كار مثبتى است و به جوان ها كمك مى كنند تا آثارشان را مطرح كنند و مورد نقد داوران و ديگران قرار گيرند.» او اضافه كرد: «اما معمولا اين جشنواره ها بدون نوآورى و تجزيه و تحليل و آفت شناسى برگزار و كم كم به ضرر و آفت تبديل مى شوند و سرخوردگى نويسنده ها را به دنبال دارند. اين در حالى است كه در اين جشنواره ها بايد اهداف درازمدت تعريف شود و بعد به طرف آن اهداف حركت كرد؛ ولى به نظر مى رسد برپايى جشنواره هاى ادبى به كارهاى روزمره تبديل شده است.» صحرايى با بيان اين كه اگر روند خاصى در برپايى اين جشنواره ها دنبال نشود، در نهايت داستان نويسى كشور دچار روزمرگى و آفت مى شود، يادآورى كرد: «به نظر مى رسد در سال هاى اخير، شاهد چنين چيزى بوده ايم. جشنواره  بدون استراتژى به دكان و مغازه  براى مطرح شدن افرادى خاص تبديل مى شود.» اين داستان نويس با تأكيد بر اين باور كه نبود اهداف كلى، باعث پسرفت در ادبيات داستانى مى شود، به ايسنا گفت: «متأسفانه داورى ها در چنين جشنواره هايى سليقه اى است و شاهد قاعده مشخصى در داورى ها نيستيم؛ چراكه در بعضى از جشنواره هاى ادبى، به جاى تقويت نويسندگان، روند تضعيف وجود داشته است.» به اعتقاد وى، اين در حالى است كه در جشنواره ها بايد افراد برگزيده مشخص شوند؛ اما در بعضى جشنواره ها مى بينيم كه فقط قدردانى صورت مى گيرد و برگزيدگان معرفى نمى شوند. اين به دليل اعمال سليقه است كه نقطه ضعف و آفت است و به جاى تأثير مثبت، تأثير منفى مى گذارد. صحرايى با اشاره به اين كه در جشنواره ها مد شده كه نفرات برتر اول و دوم را مطرح نمى كنند، گفت: «داورى ها در جشنواره هاى ادبيات داستانى چرخشى و بين چند نفر خاص است و اين امر باعث مى شود تنوعى در داورى وجود نداشته باشد.» او پيشنهاد كرد: «در جشنواره هاى ادبيات داستانى در كنار داور، منتقد هم وجود داشته باشد.»

نمايش  «دوگانه اى ديگر،اورستيا - رومئو و ژوليت » با كارگردانى شيوا مسعودى خرداد ماه سال جارى در پنجمين جشنواره تئاتر دانشجويى «ورشو» به صحنه مى رود. به گزارش ايسنا، مسعودى كه پيش از اين هر دو نمايش را در جشنواره بيست وششم تئاتر فجر و تالار مولوى اجرا كرده بود، اين بار به دعوت آكادمى تئاتر ورشو، همراه با گروهش، اين نمايش را در فستيوال تئاتر دانشجويى «ورشو» اجرا مى كند. به گفته او؛ اين فستيوال از ۲۵ خرداد تا دوم تيرماه در لهستان برگزار مى شود. بنا بر اين گزارش، هر دو نمايش به صورت بى كلام و با همان ساختار كلاسيك «اورستيا» (با نگاهى كلاسيك) اجرا مى شوند و سعى شده تا با توجه به عدم استفاده از كلام در نمايش ها، نگاهى تصويرى تر در كار صورت بگيرد و بر روى كنش اصلى نمايش كه همان مساله «قتل و كشمكش» است به عنوان يك كليد واژه متمركز شود. در اجراى نمايش «رومئو و ژوليت» نيز كارگردان برداشتى كاملا طنز داشته  و سعى كرده  تا ساختار نمايش را به «كمديا دلارته» نزديك و از شاخه هاى كمدى يونان برداشت كند.

با پايان يافتن عمليات مرمت و نوسازى كتابخانه شهر «سوتل» اتريش، درهاى اين كتابخانه غنى و ديدنى به روى عموم علاقه مندان گشوده شد. به گزارش خبرگزارى كتاب، به نقل از خبرگزارى فرانسه، قدمت اين كتابخانه دو طبقه به دوره «باروك » در قرن ۱۸ ميلادى برمى گردد و ديوار نگاره هاى آن توسط «پل تروگر» نقاشى شده است. مجموع كتاب هاى كتابخانه «سوتل» افزون بر ۷۵ هزار جلد است و هر سال حدود ۲۰۰۰ تا ۲۵۰۰ جلد به موجودى آن افزوده مى شود. از جمله نادرترين و ارزشمندترين آثار موجود در اين مكان، مى توان به ۴۲۶ دست نوشته و ۳۷۷ اثر چاپى مربوط به قرن ۱۵ ميلادى اشاره كرد. اين كتابخانه موقوفه تا كنون پذيراى عموم مردم نبوده و به تازگى امكان استفاده تمامى مردم از آن فراهم آمده. مخارج نگهدارى اين كتابخانه تنها در سال ۲۰۰۹ در حدود ۹۰۰هزار يورو تخمين زده شده است.

آيينه هنر: نمايشگاهى شامل ۹۰ اثر نقاشى خط و خوشنويسى از ۲۱ تا ۳۱ ارديبهشت  ماه در فرهنگسراى نياوران برگزار مى شود. در اين نمايشگاه كه عصر روز دوشنبه ۲۱ ارديبهشت در نگارخانه اصلى فرهنگسراى نياوران آغاز به كار مى كند، ۶۰ نقاشى خط از ابراهيم الفت و ۳۰ اثر خوشنويسى از احمد مازادى به معرض تماشاى عموم گذاشته مى شود. اين دو هنرمند از اعضاى گروه هنرى همپا هستند كه در حدود ۳۰ نمايشگاه انفرادى و گروهى حضور داشته اند. نقاشى خط هاى الفت با خط هاى نستعليق، ثلث، شكسته و معلا روى بوم است. آثار مازادى هم در زمره خوشنويسى هاى سنتى است كه همگى با نستعليق در قالب هاى سياه مشق، سطر، چليپانويسى و... عرضه مى شود. اين نمايشگاه تا پنجشنبه ۳۱ ارديبهشت داير است و علاقه مندان مى توانند هر روز از ساعت ۱۰ تا ۱۹ (جمعه ها ۱۴ تا ۱۹) از آن ديدن كنند.

مسعود دلخواه كه با همراهى يك كارگردان آلمانى نمايش «دژاوو» را در دوازدهمين جشنواره بين المللى تئاتر دانشگاهى اجرا كرده بود، از وضعيت اجراى عمومى اين نمايش اظهار بى اطلاعى كرد. اين كارگردان تئاتر و استاد دانشگاه به ايسنا، گفت: «هنوز وضعيت اجراى عمومى اين نمايش مشخص نشده است.» او در عين حال مطرح كرد: «البته نبايد فراموش كنيم، اجراى آثار مشترك كار ساده اى نيست و نيازمند بودجه مناسبى است. اما از آن جا كه جشنواره دانشگاهى با بودجه بسيار اندكى برگزار مى شود، نتوانستند به بسيارى از دانشجويان جايزه بدهند و تنها به تقدير از اين دانشجويان اكتفا كردند.» اين كارگردان تئاتر كه پيش از اين براى اجراى نمايش «هفت كودك يهودى» اظهار تمايل كرده بود، درباره اجراى اين نمايش عنوان كرد: گويا از سوى مديريت تئاتر به طور غيرمستقيم براى اجراى اين نمايش ابراز علاقه مندى شده است و درحال حاضر مشغول نگارش متن ديگرى به نام «هفت كودك فلسطينى» هستم كه هر دو متن در كنار يكديگر و به صورت اثرى واحد اجرا مى شوند.

آيينه هنر: نخستين جشنواره ملى «موسيقى مقاومت - با نواى كاروان» مرداد ماه سال جارى در كرمانشاه برگزار مى شود. اين جشنواره با هدف شناخت جنبه هاى نو و دريچه هاى تازه در رويكرد هنر موسيقى به سال هاى مقاومت ملت ايران اسلامى و بازگشت سرافرازنه آزادگان غيور به ميهن اسلامى برگزار مى شود. جشنواره «با نواى كاروان» در دو بخش آثار توليدى و اجراى زنده برگزار مى شود و گروه هاى شركت كننده مى توانند در حوزه موسيقى «محلى، مقامى، آيينى »، «ايرانى، سنتى»،«اركسترال» و «اركسترهاى موسيقى نظامى » به رقابت بپردازند. بنا بر اين گزارش، علاقمندان به شركت در اين جشنواره مى توانند آثار خويش را به صورت لوح فشرده و تكميل فرم درخواست شركت در جشنواره به همراه شعر به صورت تايپ شده حداكثر تا تاريخ ۲۰ خرداد ماه به دبيرخانه جشنواره واقع در تهران ـ خيابان حافظ، خيابان استاد شهريار، جنب تالار وحدت طبقه هفتم دفتر موسيقى معاونت امور هنرى وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى ارسال كنند. همچنين هنرمندان علاقه مند به شركت در اين جشنواره مى توانند براى دريافت فرم ثبت نام به سايت www.impo.ir مراجعه كنند. نخستين جشنواره موسيقى ملى مقاومت با عنوان «با نواى كاروان» از سوى دفتر موسيقى با همكارى اداره كل فرهنگ و ارشاد اسلامى از ۲۴ تا ۲۶ مرداد ماه در استان كرمانشاه برگزار مى شود.

آيينه هنر: نخستين جشنواره فرهنگى هنرى پايدارى ملى سوم خرداد همزمان با سالروز آزادسازى خرمشهر به همت سازمان پدافند غير عامل در تالار وحدت برگزار مى شود. اين مراسم با حضور يكى از سران سه قوه، مديران و دست اندركاران بخش فرهنگ و هنر كشور، نمايندگان و دبيران كميته هاى پدافند غير عامل كشور در دستگاه ها و سازمان ها و برگزيدگان آثار و توليدات فرهنگى هنرى ارسال شده به جشنواره برگزار مى شود. همچنين در حاشيه برگزارى نخستين جشنواره فرهنگى هنرى پايدارى ملى نمايشگاهى از آثار برگزيدگان جشنواره در حوزه كتاب، مقاله، خط نقاشى و كارهاى حجمى در معرض ديد علاقه مندان قرار مى گيرد. اين جشنواره با هدف فرهنگ سازى و آموزش از سوى سازمان پدافند غير عامل كشور برگزار مى شود.