شهر پنهان سامن كه احتمالا شهرى مخفى در دوره پيش از اشكانى بوده و بعدهانيز از آن به عنوان گورستان استفاده شده است ،به سايت موزه تبديل مى شود.كاوشهاى باستان شناسى در محوطه هاى زيرزمينى در شهر سامن واقع در استان همدان، منجر به كشف شهرى پنهان شد كه در يك بستر سنگى و به صورت دست كند ساخته شده است. اين شهر زيرزمينى احتمالا به دوره پيش از اشكانى تعلق دارد و از برخى فضاهاى آن براى تدفين مردگان استفاده شده است. على خاكسار، سرپرست هيات كاوش در شهر زيزمينى پنهان به CHN، گفت:يكى از اهداف كاوش هاى باستان شناسى در شهر پنهان تبديل اين محوطه به سايت موزه است. وى گفت: همچنين نياز است در كنار تخصيص اعتبارت عمرانى اعتبارت پژوهشى نيز داده شود تا كاوش هاى اين محوطه ادامه داشته باشد. تاكنون حدود ۲۵ اطاق از اين شهر زيرزمين كاوش شده است كه امكان ساخت سايت موزه را مهيا مى كند. در اين اطاق ها مقادير زيادى اسكلت متعلق به دوره اشكانى وجود دارد كه دست نخورده در جاى خود باقى مانده اند و مى توانند در سايت موزه به نمايش گذاشته شود. براى سال ۱۳۸۸ حدود ۲۰۰ ميليون تومان جهت ساخت سايت موزه و انجام ادامه كاوش ها پيشنهاد شده است. براساس مطالعات باستان شناسى، شهر پنهان بيش از ۳ هكتار وسعت دارد و بخشى از اين شهر باستانى به خاطر وجود رطوبت زياد هنوز مورد كاوش قرار نگرفته است. احتمالا بخشى از اين شهر در زير خانه مردم قرار گرفته است. به همين دليل تصور مى شود كه در آن بخش ها فاضلاب شهرى وارد شهر پنهان شده باشد. اين شهر زيرزمينى، حدود ۲ سال قبل هنگامى كه مخابرات استان همدان قصد كشيدن فيبرهاى نورى از زير زمين را داشت كشف شد. بر همين اساس طى مجوزى ازسوى پژوهشكده باستان شناسى هياتى متشكل از انواع كارشناسان شامل باستان شناس، انسان شناس، كارشناسان مرمت و ... به مدت سه ماه از آبان تا ۲۰ بهمن كاوشهاى خود را در اين شهر به انجام رساندند كه منجر به كشف فضاهاى دستكند با حدود ۲۵ اطاق، سالن و راهروهاى ارتباطى شد. شواهد اوليه حاكى از پيدايش اين فضاها در دوره پيش از اشكانى خبر مى دهد. براساس يافته مى توان احتمال داد كه نخستين بار اين فضاهاى معمارى به منظور انجام مراسم مذهبى خاصى، احتمالا ميترايسم، مورد استفاده بوده است. اين شواهد حاكى از آن است كه مراسم مذهبى به صورت پنهانى در زير زمين انجام مى گرفته است. بر اين اساس احتمال داده مى شود كه در دوره اشكانى از اين فضاها به عنوان محل تدفين مردگان استفاده شده است و از اطاقها به عنوان گوردخمه استفاده كرده اند.

به گفته سرپرست هيأت كاوش تپه سنگ چخماق شاهرود، كاوش در اين تپه با هدف پى بردن به توالى فرهنگى منطقه و روند يك جانشينى از نخستين بارى كه بشر از غار بيرون آمد و در دشت ساكن شد، درحال انجام است. كوروش روستايى، با بيان اين كه تپه سنگ چخماق شامل دو تپه شرقى و غربى  است، درباره اهميت اين تپه، توضيح داد: تپه غربى، تپه نوسنگى بدون سفال است و به دوره اى كه بشر هنوز قادر به ساخت سفال نبوده است، تعلق دارد. تپه شرقى، تپه نوسنگى با سفال است و يكى از معدود مكان ها در شمال شرقى ايران است كه در كنار تپه اى با فرهنگ نوسنگى بدون سفال قرار دارد. وى با بيان اين كه در اين ميان، يك توالى زمانى به وجود مى آيد، گفت: يك مسأله، ساخت سفال و مسأله ديگر، استقرارهاى نخستين است كه براساس يكسرى مدارك منتشرنشده از اين تپه،  اين منطقه با قدمتى حدود نه هزار سال، جزو قديمى ترين روستاهاى شمال شرقى ايران محسوب مى شود. وى ادامه داد: تپه غربى چخماق نخستين مكانى است كه در سمت شمال شرقى ايران شناخته شده است، جايى كه بشر در آن، ساخت وساز را بدون شناخت سفال آغاز كرد. در اين تپه معمارى وجود دارد، ولى در آن، از سفال خبرى نيست. به گفته اين باستان شناس، كاوش در اين محوطه از اوايل ارديبهشت ماه امسال آغاز شد و تاكنون يك سوم كار از نظر حجم كارى پيشرفت كرده است. يافته ها به ترتيب به دست مى آيند، ولى هنوز هيچ كدام از آن ها تحليل نشده اند. وى يافته ها را از نظر باستان شناسى، موادى دانست كه قابليت به دست آوردن اطلاعاتى را از گذشته داشته باشند. وى اين مواد را شامل سفال، بقاياى جانورى، بقاياى ذغال شده گياهى، استخوان هاى جانورى و ... اعلام و بيان كرد: بيشترين تمركز بر بقاياى ذغال شده گياهى و استخوان هاى جانورى است، تا از اين طريق، به معيشت، نوع غلات و حيوانات اهلى كه آن زمان بوده اند، بتوان پى برد. بقاياى ذغال شده گياهى و استخوان هاى جانورى در بازسازى هاى زيست محيطى به ما كمك مى كنند و اميدواريم با گردآورى و تحليل اين داده ها، به نتايج قابل توجهى دست يابيم. سرپرست هيأت كاوش تپه سنگ چخماق شاهرود ادامه داد: در اين كاوش، نمونه هاى متعددى از ذغال يا بقاياى گياهى ذغال شده براى سنجش لايه هاى مختلف محوطه به روش كربن ۱۴ گردآورى مى شوند و ما اميدواريم در پايان كار، تاريخ مطلقى براى اين تپه ها بتوانيم مشخص كنيم. به گزارش ايسنا، روستايى درباره كاوش هاى انجام شده در اين تپه در دوره هاى گذشته، اظهار داشت: حدود ۳۵ سال پيش، يك هيأت ژاپنى دو تپه شرقى و غربى اين محوطه را بين سال هاى ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۶ به شكل گسترده و بى سابقه كاوش كرد. اين حفارى كه ۱۹۰۰ مترمربع را شامل مى شد، به لحاظ وسعت، يك حفارى كم نظير در محوطه باستانى بود. متأسفانه از اين حفارى چندساله فقط در حد چند خبرنامه منتشر شد. روستايى با مقايسه مساحت ۱۹۰۰ مترمربعى كاوش شده توسط هيأت ژاپنى در اين تپه و مساحت پنج مترمربعى كه كاوش كنونى در آن است، گفت: اگر ژاپنى ها نتايج كار خود را منتشر مى كردند، شايد اكنون چندان ضرورتى به بازنگرى در تپه هاى سنگ چخماق شاهرود نبود. وى اضافه كرد كه در سال هاى ۱۳۷۰ و ۱۳۷۱ اين محوطه توسط حسن رضوانى- باستان شناس- با هدف تعيين حريم كاوش شد.

مدير پايگاه ميراث فرهنگى شهر قزوين گفت: راسته بازارچه حكيم با هدف ايجاد يك فضاى سنتى ساماندهى مى شود. مهرزاد پرهيزگارى در گفت وگو با ايسنا، درباره برنامه هايى كه در بافت قديم قزوين اجرا مى شوند، توضيح داد: يكى از پروژه هاى موفقى كه سال گذشته آغاز شد، طرح احياى سقاخانه هاى قزوين بود. به اين ترتيب كه پنج سقاخانه را انتخاب كرديم و سه مورد آن ها را سال گذشته به مرحله احيا رسانديم. وى ادامه داد: يكى از آن ها، سقاخانه «حكيم» در انتهاى بازارچه سپه بود كه بسيار مورد احترام مردم است و وضعيت مناسبى نداشت. به همين دليل، پاك سازى را آغاز و بخش الحاقى آن را حدف كرديم. وى بيان كرد: يكى از نكات جالبى كه در اين سقاخانه پديدار شد، وجود يك سفالينه آب به شكل گلدانى با مقطع بيضى بود كه زير خاك مدفون شده بود. اين سفالينه از خاك خارج و به روش هاى علمى مرمت شد. پرهيزگارى گفت: امسال براى ادامه كار، دو سقاخانه ديگر برنامه ريزى شده اند و يكى از اين برنامه ها به طراحى و احياى فضاى سقاخانه حكيم مربوط است. اين سقاخانه كنار آب انبار حكيم قرار دارد و انتهاى بازارچه سپه را شكل مى دهد و از آنجا كه فضاى بسيار جذابى است، درنظر داريم، بازارچه را سامان دهى كنيم و اگر به مرمت نياز بود، اقدام كنيم. در نهايت، راسته اى كه به اين انتها كه در آن، آب انبار و سقاخانه حكيم است، مى رسد، ساماندهى و از وضعيت فعلى خارج مى شود تا يك فضاى سنتى را بتوانيم ارايه كنيم. مدير پايگاه ميراث فرهنگى شهر قزوين افزود: يكى ديگر از برنامه هاى مربوط به بافت تاريخى، تهيه بانك اطلاعاتى بافت است. به اين ترتيب كه نسبت به جمع آورى تمام اطلاعات مربوط به بافت اقدام شده است. البته از آنجا كه بافت تاريخى قزوين حدود ۵۰۰ هكتار است، در صورت انجام كار در امسال، باز هم ادامه پيدا خواهد كرد.

رئيس دفتر ميراث فرهنگى وگردشگرى شهرستان ورامين از انجام مراحل ثبت ملى تعيين عرصه و حريم ۲۰ محوطه و بناى تاريخى موجود در شهرستان ورامين خبر داد. مجيد ژاله نيا در گفت وگو با ميراث آريا ضمن بيان اين مطلب افزود: در سال جارى عمليات ثبت و تعيين حريم محوطه تاريخى مانند تپه احمدآباد كوزه گران، تعيين حريم قلى تپه و طوقان تپه انجام مى شود. به گفته اين كارشناس ارشد ميراث فرهنگى براساس پيش بينى هاى صورت گرفته قرار است تا پايان خرداد ماه سال جارى، تالاب بندعلى خان واقع درجنوب شهرستان ورامين كه در اواخر پاييزو درطول فصل زمستان ميزبان پرندگان مهاجراست در فهرست ميراث طبيعى كشور ثبت شود. وى با اشاره به اين كه تالاب بند على خان كه در ۳۵ كيلومترى جنوب شهرستان ورامين واقع شده، فصلى و از نوع تالاب هاى آب شيرين است اظهار داشت: به دليل فصلى، كويرى و دشتى بودن بستر تالاب و با توجه به تغييرات در ميزان نزولات جوى و منابع آب سطحى تغذيه كننده آن، وسعت تالاب مذكور متغير است. ژاله نيا با بيان اين كه ارتفاع اين تالاب از سطح دريا، هزارو صد متر است تصريح كرد: اين تالاب همه ساله از ابتداى فصل پاييز به دليل جارى شدن آب رود خانه هاى فصلى و آبهاى سطحى شهر تهران شكل مى گيرد. در مجموع ۹۸ گونه پرنده در اين تالاب و پيرامون آن شناسايى شدند كه تقريبا ۲۰ درصد از گونه هاى پرندگان ايران را شامل مى شود. ۶۹ گونه به ۲۱ خانواده خشكزى ۱۵ گونه به خانواده آبزى و ۱۴ گونه به ۶ خانواده كنار آبزى تعلق دارند. ۵۳ درصد از گونه هاى پرندگان تالاب، مهاجر و مابقى آن ها بومى هستند.

با گذشت دو روز از برگزارى نمايشگاه گردشگرى اصفهان علاقمندان به اين نمايشگاه روز به روز در حال افزايش است. به گزارش روابط عمومى ستاد تبليغات و نمايشگاه هاى سازمان ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى همزمان با برگزارى پنجمين نمايشگاه بين المللى صنعت گردشگرى و هتلدارى اصفهان علاقمندان زيادى از گروه هاى مختلف دانشجويان، دانش آموزان و خانواده ها از نمايشگاه بازديد به عمل آوردند. روز گذشته همچنين گردشگرانى كه از كشورهاى مختلف به شهر تاريخى اصفهان سفر كرده اند در بازديد از نمايشگاه با قابليت هاى مختلف صنايع دستى و اكوتوريسم اصفهان آشنا شدند. در پنجمين نمايشگاه بين المللى صنعت گردشگرى و هتلدارى اصفهان بيش از ۳۰ بخش خصوصى شامل شركتها موسسات توريستى و هتل ها و همچنين استانها و بخشهاى مختلف ستادى سازمان ميراث فرهنگى،صنايع دستى و گردشگرى حضورى فعال دارند.

سكونتگاهى از دوره هاى مختلف تمدن در استان هونان چين به همراه بقايايى از آثار به جاى مانده در آن كشف شد. به گزارش chtn، باستان شناسان چينى، پس از كاوشى چند ماهه در شهر يونگزو استان هونان موفق به شناسايى سكونتگاهى چند هزار ساله شدند كه ميزبان حضور تمدن هاى مختلف دوره هاى باستان چين بوده است. به گفته باستان شناسان، خانه ها، مقبره ها و بقاياى انسانى به دست آمده در اطراف ويرانه ها تصاوير مختلفى از اواخر دوره نوسنگى تا اوايل حضور سلسله امپراتورى شانگ را با فاصله زمانى ۴۰۰۰ ساله به تصوير مى كشند. اين منطقه كه به عقيده كارشناسان نزديك به ۶۰۰۰ سال قدمت دارد، اميدوارى هاى زيادى را براى باستان شناسان به منظور دست يابى به اطلاعاتى جامع و كامل در خصوص ديگر امپراتورى ها در اين كشور به وجود آورده است. سلسله امپراتورى شانگ دومين نظام پادشاهى چين به شمار مى رود كه در برخى متون تاريخى از سال ۱۷۶۶ تا ۱۱۲۲ پيش از ميلاد و در برخى كتاب ها از سال ۱۶۰۰ تا ۱۰۴۶ پيش از ميلاد در چين حكومت مى كرده است.

باستان شناسان رومانيايى در جنوب اين كشور موفق به كشف ويرانه  هاى كاخى ۲۰۰۰ ساله متعلق به حاكمان امپراطورى روم شدند. باستان شناسان زمان ساخت اين كاخ را در سال هاى ۱۰۱ و ۱۰۲ ميلادى، چندى پيش از فتح كامل امپراتورى روم بر سرزمين رومانى دانسته اند. به گفته محققان، آثار به دست آمده از ويرانه هاى اين كاخ باستانى به منظور بازنگرى و آزمايشات تخصصى تر به دهكده اى در نزديكى اين بنا انتقال يافته تا تحت بررسى باستان شناسان جهانى قرار گيرد علاوه بر آن محققان اميدوارند، ادامه فعاليت هاى كاوشى در اين منطقه به كشف آثار و شواهد ديگرى از فرهنگ به هم آميخته روم و رومانى بيانجامد. به گزارش chtn، مقامات سازمان گردشگرى رومانى اميدوارند با محافظت و مرمت، اين بناى تاريخى را كه به صورت كامل از نظام ساختمان سازى روم باستان تبعيت كرده، در آينده اى نزديك به جاذبه اى گردشگرى تبديل كنند.

كشف بقايايى ۳۰۰۰ ساله از منطقه اى مسكونى در ناحيه مردابى شمال آمستردام هلند، فرضيه چندين ساله مسكونى نبودن اين منطقه را در گذشته نقض كرد. وجود چند ظرف سفالى، اسكلت مردى جوان و جمجمه يك سگ در منطقه انكوزين (enkhuizen) شهر آمستردام، نشان داد كه اين منطقه در عصر برنز، سكونتگاهى براى ساكنان بومى ناحيه بوده است. به گزارش ميراث آريا، محققان با بررسى ردهاى تيره اطراف ويرانه هاى به دست آمده از پنج خانه باستانى به زهكشى و كانال كشى خانه ها به منظور عبور جريان آب مرداب در كنار اين ساختمان ها پى بردند. اين نوع زهكشى ها كه در حدود ۳۰۰۰ سال پيش ابداع شده بودند، خانه ها را از خطر آب گرفتگى دور مى ساخته اند. باستان شناسان معتقدند ساكنان بومى اين منطقه مردمى دامدار و كشاورز بوده و فنون ماهيگيرى مى دانسته اند. علاوه بر آن كشف چند حلقه چاه آب و تپه هايى گورستانى در نزديكى ويرانه ها نشان ثابت نشينى افراد در اين منطقه مى داده است. به گفته كارشناسان، كشف اين ويرانه ها در عمق ۴۰ سانتى مترى سطح زمين، يكى ديگر از ويژگى هاى منحصر به فرد اين اكتشاف به شمار مى رفته است، زيرا تاكنون به دليل وجود سيلاب هاى زياد منطقه، آثار به دست آمده در اعماقى به مراتب بيشتر كشف مى شده اند.