1- درياچه ماتانو:
درياچه ماتانو در جنوب سولاوسى در اندونزى يكى از منابع مهم آب شيرين در منطقه و عميق ترين درياچه اين كشور به عمق ۱۹۳۶ پا به شمار مى رود. اين درياچه از رودخانه Patea سرچشمه گرفته و سپس در طول آبشارماهالونا (Mahalona) جارى مى شود. شهرت اين درياچه به علت آب زلال و شفاف و وجود گونه هاى مختلف ماهى هايى كه خاص آن ناحيه است مى باشد.
2ـ درياچه مالاوى:
درياچه مالاوى كه به درياچه نياسا (Nyasa) نيز معروف است در آفريقاى جنوبى بين مالاوى، موزامبيك و تانزانيا قرار گرفته است. اين درياچه به عمق ۳۱۶/۲ پا، دومين درياچه عميق آفريقا محسوب مى شود. به علت آب و هواى حاره اى در اين كشور، اين درياچه تنها درياچه روى زمين است كه بيشترين گونه ماهى ها را در خود جاى داده است.
3ـ درياى كاسپين يا درياى خزر:
درياى كاسپين از شمال به روسيه و از جنوب به ايران محدود مى شود. آب اين دريا شور است. درياى خزر سومين درياچه عميق دنيا با عمق معادل ۳۶۳/۳ پا است. اين رودخانه از نظر داشتن گونه مختلف ماهى بسيار غنى است تعداد زيادى از ماهى هاى خاويار و ماهى هاى خاص اين دريا از جمله ماهى سفيد خزر، ماهى آزاد يا ماهى قزل آلا در اين دريا يافت مى شوند. درياى كاسپين يا درياى خزر از نظر تأمين انرژى از جمله گاز و نفت از منابع بسيار با ارزش محسوب مى شود.
4ـ درياچه تانگانيكا:
اين درياچه كه بين بوروندى، جمهورى دموكراتيك كونگو و تانزانيا و زامبيا قرار گرفته است با عمقى معادل ۸۲۳/۴ پا عميق ترين درياچه آب شيرين در آفريقا و دومين درياچه عميق جهان محسوب مى شود. اين درياچه به طور تصادفى در سال ۱۸۵۸ توسط دو جستجوگر انگليسى به نامهاى ريچارد بورتن (Richard Burton) و جان اسپك (John Speke) كشف شد. بر طبق يك داستان جديد در جغرافياى بين الملل، كروكديلى به نام گوستاو (Gustave) با طول ۲۰ پا و وزنى معادل ۲۰۰۰ پوند كه مسئول قتل صدها انسان است در اين درياچه زندگى مى كرده است.
5ـ درياچه بايكال:
اين درياچه كه به «چشم آبى سيبرى» معروف است در جنوب سيبرى در كنار مرز راسو مونگولين (Russo - Mongelian) قرار دارد. اين درياچه با عمقى معادل ۳۶۹/۵ پا عميق ترين درياچه جهان محسوب مى شود. آب درياچه مايكال معادل به هم پيوستن تمام درياچه هاى بزرگ است. درياچه بايكال يكى از بزرگترين اكوسسيستم هايى است كه بيش از ۱۷۰۰ نوع گياه و جانوران در آن زندگى مى كنند. با كامل شدن كوهها و جنگل ها در اطراف اين درياچه طى ۲۵ تا ۳۰ ميليون سال اين درياچه به قديمى ترين درياچه در تاريخ جغرافيايى تبديل شده است.

دومين جشنواره گردشگرى دشت شقايق ها و كشتى آليش كالپوش اول خرداد ماه و همزمان با هفته ميراث فرهنگى در شهرستان شاهرود برگزار خواهد شد . عليرضا كريمى،رئيس اداره ميراث فرهنگى،صنايع دستى و گردشگرى شهرستان شاهرود با بيان مطلب فوق به ميراث آريا گفت:اين جشنواره در منطقه كوهستانى،جنگلى كالپوش با وسعت هزار و ۵۵۰ هكتار برگزار مى  شود. وى افزود: رويش شقايق ها در اواخر ارديبهشت ماه جلوه زيبايى به اين منطقه مى بخشد و با تجربه بدست آمده از برپايى اين جشنوراه در سال گذشته،امسال اقدام به برگزارى اين جشنواره و همچنين مسابقات كشتى پهلوانى آليش خواهيم كرد. كريمى خاطرنشان كرد: اين جشنواره به همت سازمان ميراث فرهنگى و همكارى دهيارى ها، شوراهاى اسلامى منطقه كالپوش در روستاى حسين آباد و همچنين مردم اين منطقه برگزار خواهد شد. رئيس اداره ميراث فرهنگى،صنايع دستى و گردشگرى شهرستان شاهرود اضافه كرد: در حاشيه جشنواره گردشگرى دشت شقايق ها، صنايع دستى منطقه كالپوش به صورت كارگاهى در معرض ديد علاقه مندان و شركت كنندگان در اين جشنواره قرار مى گيرد.

در دور دوم سفر هيات دولت به استان اصفهان تجهيز، مرمت و راه اندازى ۲۲ موزه در شهرستان هاى استان اصفهان به تصويب رسيد. معاون هنرهاى سنتى و صنايع دستى سازمان ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى استان اصفهان با بيان اين مطلب به chtn، گفت: اين ۲۲ موزه  در شهرستان هاى استان اصفهان راه اندازى مى شوند به طورى كه در هر شهرستان يك موزه احداث مى شود و بخشى از آنها صنايع دستى است. احمد اديب افزود: اين موزه ها در شهرستان هاى كاشان، نطنز، گلپايگان، نائين، شهرضا و شهر اصفهان راه اندازى خواهد شد. وى تصريح كرد: اختصاص مبلغ ۱۰ ميليارد ريال براى خريد محل مناسب براى احداث موزه فرش دستباف در اصفهان نيز طى اين سفر مصوب شده است. اديب ادامه داد: در دور اول سفر هيات دولت مطالعات ايجاد بازارچه و شهرك صنايع دستى را داشتيم كه در دور دوم نيز ايجاد شهرك صنايع دستى در بافت تاريخى شهر اصفهان در محدوده تاريخى حسن آباد با مشاركت شهردارى و بخش خصوصى به تصويب رسيده است. وى با بيان اينكه اين اقدام حاصل مطالعات مشاور است كه پيشنهاد داده است، اضافه كرد: بازارچه هاى صنايع دستى در كاشان، قلعه كوهاب نطنز، بازار تاريخى نائين و سپهر آباد شهرضا ايجاد مى شود. معاون هنرهاى سنتى و صنايع دستى سازمان ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى استان اصفهان ادامه داد: اقدامات ذكر شده جز مصوبات دور دوم سفر هيات دولت به استان اصفهان در بخش صنايع دستى بوده است.

تنگه مرصاد يادآور عمليات غرور آفرين رزمندگان اسلام در عمليات مرصاد بزودى در فهرست آثار ملى ثبت خواهد شد. به گزارش روابط عمومى سازمان ميراث فرهنگى استان كرمانشاه، اكرم طهماسبى، مسئول ثبت آثار تاريخى وفرهنگى استان با بيان مطلب گفت: تنگه چهار زبر در ۳۵ كيلومترى غرب كرمانشاه قرار دارد و همچون دروازه اى تردد به شهر كرمانشاه را از سمت غرب كاناليزه مى كند. جاده ترانزيتى كرمانشاه خسروى از اين تنگه مى گذرد، اين تنگه بعد از شهر ماهيدشت به طرف اسلام آباد واقع شده است. وى هدف از ثبت اين مكان را درفهرست آثار ملى، ثبت ارزش هاى دفاع مقدس عنوان كرد وگفت: تنگه مرصاد آخرين مرحله جنگ وپايان دوره هشت ساله دفاع مقدس قلمداد مى شود. طهماسبى گفت: اين سازمان براساس رسالت كارى و فرهنگى خود در تلاش است با ثبت و ماندگارى اين نمادهاى رشادت وپايمردى فرهنگ ايثار و شهادت را به نسل هاى بعدى منتقل كند. در سال ۱۳۶۷منافقين كوردل با پشتيبانى و حمايت رژيم بعثى عراق واستكبار جهانى حمله اى سازمان يافته وگسترده را از جبهه هاى غرب كشور را به قصد اشغال سه روزه تهران آغاز كردند، كه در فاصله۳۵ كيلومترى غرب كرمانشاه با دژ مستحكم رزمندگان اسلام و مردم غيور غرب كشور مواجه و زمين گير شدند بطورى كه با تلفات سنگين مجبور به فرار شدند. تنگه چهار زبر كه محل انجام عمليات مرصاد بود به نام تنگه مرصاد نامگذارى شد.

با هماهنگى هاى صورت گرفته از سوى انجمن دوستداران ميراث فرهنگى و مفاخر نوش آباد بلند ترين بقعه اين شهر كه در آستانه ريزش و تخريب بود از ريزش ناگهانى نجات پيدا كرد. مدير عامل انجمن دوستداران ميراث فرهنگى و مفاخر نوش آباد در گفت وگو با ميراث آريا ضمن بيان اين مطلب افزود: با مساعدت هاى اخيرستاد بقاع متبركه سازمان ميراث فرهنگى صنايع دستى و گردشگرى و همچنين همكارى سازمان ميراث فرهنگى استان اصفهان مبلغ ۲۵ ميليون ريال براى انجام عمليات مرمت و شروع عمليات نجات بخشى بناى امامزاده و گنبد خانه آن ازمحل اعتبارات اضطرارى درسال جارى اختصاص يافت. حميد رضا انصارى فر با اشاره به دعوت از مديران حوزه ستادى سازمان ميراث فرهنگى و ملاقات حضورى اين انجمن با آنها خاطرنشان كرد: انجمن دوستداران ميراث فرهنگى و مفاخر نوش آباد از دو سال پيش با پيگيرى و مكاتبات متعدد برنامه استحكام بخشى و نجات بخشى امامزاده محمد را در دستور كار خود قرار داده بود. به گفته مديرعامل انجمن دوستداران ميراث فرهنگى و مفاخر نوش آباد، با پيگيرى اين انجمن و همكارى مسئولان اجرايى در تابستان ،۸۸ عمليات بازسازى و مرمت امامزاده آغاز خواهد شد براين اساس دوباره بلندترين بقعه شهر متولد خواهد شد.

جام شيشه اى رومى با طرحى منحصر به فرد در قبرستانى باستانى واقع در پشت ديوارهاى شهر قديمى لندن كشف شد. اين جام كه در قرن دوم يا سوم ميلادى ساخته شده است منقوش به صدها گلبرگ آبى كنگره دار با زمينه اى سفيد بوده كه به گفته باستان شناسان يكى از منحصر به فرد ترين اشيا رومى در قلمرو غربى اين امپراطورى به شمار مى رود. بنا به اظهارات يابندگان جام، اين شى شيشه اى در هنگام بيرون كشيده شدن از خاك به رنگ قرمز روشن بوده اما پس از شستن و خشك شدن اين رنگ ناپديد و به رنگى تيره تبديل شد. اين جام كه بخشى از اشيا موجود در نزديكى يك محفظه چوبى بوده است در عمق سه مترى زمين و در گورستانى آن سوى ديوارهاى شهر قديم لندن به دست آمده است. ظرفى سفالى و كوزه اى شيشه اى كه مخصوص نگهدارى روغن بوده است، از ديگر اشيايى هستند كه در كنار اين جام به دست آمده اند. به گزارش chtn، چنين محفظه هايى كه معمولا در بيرون شهر قرار داشتند، مملو از شن و ماسه بوده و به نوعى محافظ شهر در هنگام حمله نيروهاى دشمن به شمار مى رفته اند.

ذرات شن و ماسه حاصل از گدازه هاى آتشفشانى ۴۵۶ هزار ساله، تنها عامل سالم ماندن بناهاى رومى دو هزار ساله على رغم سه زلزله مهيب بوده است. وجود نوعى سنگ مخصوص در ديواره هاى بازار باستانى تراجان شهر رم كه امروزه در توليد بتون هاى مقاوم مورد استفاده قرار مى گيرد، اطلاعات مفيدى از نحوه به كارگيرى مصالح ساختمان هاى روم باستان را به تصوير كشيد. به گفته كارشناسان، اين اولين بارى است كه در ساخت ديواره هاى يك ساختمان از نوعى سنگ پيشرفته به نام استرت لينگ استفاده شده و اين امر به مفهوم مهارت معماران رومى در ساخت بناها بوده است. به گزارش ميراث آريا، مجموعه بازار تراجان در سال ۱۱۳ ميلادى ساخته و به دليل استحكام بالاى خود در سه زلزله سال هاى ۱۳۴۹ ۱۴۴۳، و ۱۷۰۳ ميلادى تخريب نشده است. اگر چه نمى توان اين مجموعه را اولين مركز خريد جهان ناميد اما به عقيده كارشناسان، وجود ساختمان هاى دولتى و حكومتى در اين مجموعه از آن مركزى چند منظوره در زمان حكومت امپراتور تراجان (۹۸ تا ۱۱۷ ميلادى) ساخته بود.