خسرو معصومى معتقد است: تنها راه نجات سينماى كودك، حمايت دولت از اين سينماست و اگر چند سالن به اين نوع سينما اختصاص داده شود، اوضاع اين ژانر به مراتب بهتر خواهد شد. اين كارگردان سينما در گفت وگو با ايسنا، در ارزيابى خود  از وضعيت فعلى سينماى كودك گفت: در حال حاضر، تهيه كنندگان تمايل چندانى به حمايت از سينماى كودك ندارند و فقط براى برخى كارهاى فانتزى كه بدانند توان بازگشت سرمايه را دارد، اقدام به ساخت اين آثار مى كنند. وى در ادامه به حمايت سينماداران اشاره كرد و افزود: در آن زمان كه سينماى كودك موفق بود، چندين سينما به حمايت از اين فيلم ها مى پرداختند. اما اكنون به نظر مى رسد كه سينما در دست نوعى مافيا قرار دارد و عده اى سعى دارند اكران را به فيلم بى بو و خاصيت و پر از لودگى اختصاص دهند. در چنين شرايطى، شايد تنها سينمايى كه نابود مى شود هم  همين سينماى كودك باشد. معصومى در بخش ديگرى از اين گفت وگو به جشنواره كودك اشاره كرد و درباره تغيير زمان برگزارى آن عنوان كرد: فكر مى كنم شرايط اين جشنواره به  گونه اى است كه تنها برگزارى آن اهميت دارد، براى اين منظور هم مجموعه اى از فيلم هايى كه به نوعى به كودكان ربط دارند جمع آورى مى شود تا جشنواره كودك داشته باشيم اما در واقع هيچ گونه برنامه ريزى خاصى براى سينما صورت نمى گيرد و به  عبارتى مى توان گفت كه سينماى كودك هيچ متولى و حمايت كننده اى ندارد. او ادامه داد: حتى كانون پرورش فكرى هم ديگر توليدات چندانى در اين زمينه ندارد و در موارد محدودى هم كه به توليد مى پردازد، بيشتر سعى مى كند تا ويژگى هايى را در نظر بگيرد كه براساس آن فيلم بتواند با مخاطبان خارجى ارتباط برقرار كند، لذا گويى كه كانون هم به دنبال سينماى كشورهاى ديگر است و موضوعاتى را در دستور كار قرار مى دهد كه در آنها جواب بدهد. او در ادامه با تاكيد بر نقش موثر حمايت هاى دولت در رشد مجدد سينماى كودك ، عنوان كرد: شايد تنها راه نجات سينماى كودك در گرو حمايت هاى دولت باشد، اگر دولت ۹۰ درصد از هزينه ساخت اين فيلم ها را تقبل كند و سالن هايى خاص را نيز به اين عرصه اختصاص دهد، آنگاه وضعيت سينماى كودك به مراتب بهتر خواهد شد. كارگردان «رسم عاشق كشى» در ادامه اين گفت وگو اظهار كرد: البته هيچ اشكالى ندارد كه برخى فيلم هاى فانتزى هم چاشنى ساير فيلم ها شوند و موجب سينماى كودك شوند، اما در مجموع فكر مى كنم كه چوبى كه لاى چرخ سينماى كودك گذاشته شده از جانب تهيه كنندگان است، چرا كه اين قشر منافع مالى خود را به خطر نمى اندازد. در واقع مى توان گفت كه تنها نهاد موفقى كه در اين زمينه فعال است، كانون پرورش فكرى است كه سياست هاى آن هم با تغيير مديريت دچار تحول مى شود و به نوعى سليقه اى است. به عنوام مثال در دوره اى از مديريت اين مركز، سينماى كودك بهترين وضعيت را داشت و فيلمسازانى مانند كيارستمى به ساخت اين فيلم ها روى آوردند، اما اكنون به نظر مى رسد كه رابطه برضابطه مقدم است و من فكر مى كنم، اولويت يافتن روابط مساله اى است كه به سينما ضربه  سختى وارد مى كند. او ادامه داد: در ادبيات هم ژانرى به نام ادبيات كودك داريم و اين مساله گوياى آن است كه در آن بخش چنين دغدغه اى وجود دارد، اما در سينما، اين ژانر هرگاه مديرى علاقه مند وارد شده، جان گرفته و پس از رفتن او مجددا بى سروسامان و به نوعى مانند يك گورستان شده است. معصومى همچنين عنوان كرد: در بنياد سينمايى فارابى بخشى به سينماى معناگرا اختصاص يافته كه به شخصه فكر نمى كنم اين بخش كاربرد چندانى داشته باشد، اما اگر در اين بنياد بخشى هم به سينماى كودك اختصاص يابد، اوضاع سينماى كودك بهبود مى يابد. به هرحال سينماى كودك راه و روش زندگى را به كودكان مى آموزد و علاوه بر تحريك قوه تخيل و روياپردازى آنها، تاثيرات متعددى بر روى آنها دارد. لذا لازم است كه در بخش فرهنگى فارابى قسمتى هم به سينماى كودك اختصاص يابد. اين كارگردان هم چنين عنوان كرد: سينماى ما با فيلم هاى كودكى مانند «دونده» و «خانه دوست كجاست؟» به دنيا شناسانده شد، يعنى در واقع در ابتدا موضوعات كودك بود كه مخاطبان جهان سينماى ايران جذابيت داشت. در حال حاضر هم در فرانسه فيلم «خانه دوست كجاست؟» در مدارس و مقاطع مختلف تحصيلى تدريس مى شود، يا «دونده» هنوز هم در دنيا نمايش دارد و جزء شاهكارهاى سينماى كودك ايران است. حتى فيلم هاى ديگرى هم داريم كه به مراتب بهتر از اينها بوده اند. كما اين كه خود بنده و عده اى از دوستان ديگر در قالب مجموعه اى به نام «كودكان سرزمين ايران» دست به ساخت فيلم هايى درباره كودكان ايران زديم كه هم خود من و هم بچه ها آن را بسيار دوست داشتيم و يا حتى در زمينه فيلم كوتاه هم آثار خوبى در اين حوزه وجود دارد. معصومى در بخش پايانى صحبت هايش هم به ذكر توضيحاتى درباره فعاليت هاى فعلى خود پرداخت و گفت: براى تلويزيون در حال ساخت مجموعه اى درباره نوجوانان هستم و فكر مى كنم كار تازه اى است. در زمينه سينما هم چندين فيلمنامه خوب كودكان دارم اما اغلب موضوعات آنها اجتماعى است، اما از آنجا كه در اين نوع سينما نمى توان از بازيگران مطرح و چهره استفاده كرد و اغلب بازيگر اصلى فيلم يك كودك است، تهيه كنندگان رغبت چندانى به ساخت آنها نشان نمى دهند. در واقع هيچ كس توجه چندانى به سينماى كودك ندارد و حتى مطبوعات هم تنها در زمان برگزارى جشنواره كودك به اين موضوع مى پردازند.

«فورست ويتاكر» هم به پروژه سينمايى «مورد عجيب دكتر جكيل و آقاى هايد» پيوستند. به گزارش ايسنا، اين فيلم اقتباسى كه براساس يك رمان مطرح كلاسيك ساخته مى شود، توسط كمپانى «يونيورسال» تهيه خواهد شد. «جاستين هايث» خالق آثارى چون «جاده انقلابى» نگارش فيلم نامه«دكتر جكيل» را برعهده خواهد داشت. مذاكرات مسئولان كمپانى يونيورسال با «نيكولاس ويندنيگ رفن» براى كارگردانى اين پروژه آغاز شده است. داستان فيلم روايت مدرنى از زندگى و تحقيقات خاص دكتر جكيل خواهد بود و بازيگرانى چون «كيانو ريوز» نيز پيش از اين براى حضور در اين فيلم انتخاب شده اند. «جان برى مور» اولين بازيگرى بود كه در نقش مرد دو چهره داستان (دكتر جكيل و آقاى هايد) ظاهر شد. اين فيلم به همين نام در سال ۱۹۲۰ و بصورت صامت تهيه شد كه اقتباسى موفق از رمان «رابرت لوئيس استيونس» بود. فيلم (دكتر جكيل) بارها بازسازى شد. دو بازسازى برجسته اين اثر عبارتند از: (دكتر جكيل و آقاى هايد، ۱۹۳۲) ساخته «روبن ماموليان» با حضور «فردريك مارش» و (دكتر جكيل و آقاى هايد، ۱۹۴۱) ساخته «ويكتور فلمينگ» كه توانست جايزه اسكار بهترين فيلمبردارى سياه و سفيد را از آن خود كند. فيلم هاى «رنگ پول»، «جوخه»، «پرنده»، «شبح سامورايى» و «آخرين پادشاه اسكاتلند» از جمله آثار مطرح ويتاكر به شمار  مى روند.

«رالف فاينس» فهرست بازيگران فيلم اقتباسى اش را با عنوان «كوريولانوس» كه براساس نمايشنامه اى از «ويليام شكسپير» كارگردانى مى كند را تكميل كرد. به گزارش ايسنا، اخيرا بازيگرانى چون «ويليام هارت»، «وانسارد گراو» و «جسيكا چاستاين» به اين پروژه سينمايى پيوسته اند. داستان اين فيلم كه خود «فاينس» هم به عنوان بازيگر در آن حضور خواهد داشت، در رم باستان مى گذرد. فيلمبردارى اين پروژه از اوايل سال ۲۰۱۰ ميلادى در صربستان آغاز مى شود. فيلمنامه  توسط «جان لوگان» خالق آثارى چون «گلادياتور»، «آخرين سامورايى» و «هوانورد» به نگارش درخواهد آمد. «رالف ناتانيل توئيسلتون ويكهام فاينس» ۴۷ ساله، بازيگر انگليسى الاصلى كه بيشتر با نام «رالف فاينس» معروف است، تاكنون دو بار نامزد جايزه اسكار شده است. فاينس سفير صلح انگلستان نيز مى باشد، از جمله مطرح ترين آثارش مى توان به «بيمار انگليسى» «كورى»، «هرى پاتر و محفل ققنوس»، «در بروژ»، «دوشس »،«كتاب خوان» و «اژدهاى سرخ» اشاره كرد. «رالف فاينس» اخيرا به جرگه كارگردان هاى هاليوودى پيوسته است.

«ناتالى پورتمن» بازيگر هاليوودى، در جديدترين پروژه سينمايى اش با عنوان «هيشر» در لس آنجلس جلوى دوربين رفت. پورتمن در اين فيلم، نقش كارگر يك سوپرماركت را بازى مى كند.به گزارش ايسنا،«هيشر» كه براى نمايش در سال ميلادى آماده مى شود، براساس فيلمنامه اى از «ديويد ميچود»، توسط «اسپنسر سوسر» كارگردانى مى شود. «جوزف گوردن- لويت»،  «راين ويلسون» و «جان سى.ريلى» از ديگر بازيگران پروژه سينمايى اش «هيشر» هستند. پورتمن بازيگر آثارى چون «لئو»، «مالنا»، «نزديك تر» و «بازگشت ناپذير» اخيرا با ساخت يك فيلم كوتاه به عرصه كارگردانى نيز پا گذاشته است.

«ماريو كوتيلار»، بازيگر فرانسوى برنده اسكار به فيلم كمدى «دستمال كوچك» پيوست. به گزارش ايسنا، «ماريو كوتيلار» كه در سال ۲۰۰۷ براى فيلم «زندگى به رنگ صورتى» موفق به كسب اسكار بهترين بازيگر زن شد، به عنوان چهره سرشناس در فيلم «دستمال كوچك» حضور خواهد داشت.
اين فيلم به كارگردانى «گوليائوم كانت» با بودجه ۲۵ ميليون دلارى ساخته مى شود و داستان چند دوست است كه براى تعطيلات تابستانى از پاريس به بندر بوردو سفر مى كنند. در اين فيلم چهره هاى نا م آشنايى چون «فرانكو كلوزه» (به هيچ كس نگو)، «بنو ماگيمل» (دشمنان صميمى) و «آن ماريوين» (به جنگل خوش آمديد) نيز حضور دارند. اين فيلم كه سومين ساخته  بلند «كانت» است، از سوم اوت در پاريس مقابل دوربين خواهد رفت و ۱۲ هفته به طول خواهد انجاميد. «كوتيلار» همچنين در جديدترين فيلم «كريستوفر نولان»، كارگردان انگليسى خالق «شواليه تاريكى» بازى خواهد كرد. اين فيلم به نام «آغاز» همچنين «لئوناردو دى كاپريو» را نيز به بازى خواهد گرفت.