|
حضرت آيت الله العظمى وحيد خراسانى در پيامى به مناسبت ايام فاطميه:
امت اسلام، دين خود را به خاتم الانبياء (ص) ادا كند
|
|
|
حضرت آيت الله العظمى وحيد خراسانى در بيانيه اى اقامه شعائر فاطميه را از وظايف مسلمانان دانست و ضمن برشمردن فضايل صديقه طاهره(س) بر اساس قرآن و سنت تاكيد كرد: شيعيان آن حضرت، فرصت را غنيمت شمرند و روز شهادتش در اقامه عزا در خانه ها و حسينيه ها و برافراشتن پرچم هاى هيئت ها در خيابان و بازارها كوتاهى نكنند. به گزارش ايسنا به نقل از مركز خبر حوزه متن كامل اين پيام به اين شرح است:
بسم الله الرحمن الرحيم
روز شهادت صديقه كبرى (سلام الله عليها) روزى است كه امت اسلام بايد دين خود را به خاتم انبياء (صلى الله عليه وآله وسلم) در حد مقدور ادا كند. خداوند متعال به بعثت آن حضرت چراغ هدايتى روشن كرد كه اشعه فروزان آن به تلاوت آيات خدا و تزكيه نفوس و تعليم كتاب و حكمت، بشريت را از حضيض حيوانيت به اعلى مرتبه كمال انسانيت برساند و ظلمات جهل و كفر و شرك را به نور علم و ايمان و توحيد از آفاق انفس محو كند.
(يا أيها النبى انا ارسلناك شاهدا و مبشرا و نذيرا و داعيا الى الله باذنه و سراجا منيرا ).
فطرت آدمى را كه در جستجوى هدف از خلقت است به معرفت و ايمان به مبدأ عالم به منتهاى كمال برساند (وان الى ربك المنتهى) و او را از قيد عبوديت ماسوى الله آزاد و به بركت (قل هو الله احد) به واحديت و احديت (الله الصمد) نائل گرداند و به قواعد دين مبينش مدينه فاضله انسانيت را بر اركان مكارم اخلاق و اعمال شايسته بنا كند. خداوند رئوف رحيم اجر اين حيات ابد و سعادت سرمد را كه با تحمل (و ما أوذى نبى مثل ما أوذيت) به اين امت عنايت كرد، مودت ذوى القرباى آن حضرت قرار داد (قل لا اسألكم عليه اجرا الا المودة فى القربى). آنچه مفسرين و محدثين بر آن متفقند آن است كه چون اين آيه نازل شد، سؤال شد يا رسول الله قرابت تو كيست كه مودت آنها بر ما واجب است؟ فرمود: على و فاطمه و دو فرزند آنان. نزديكتر از تمام قربى به آن حضرت از جهت نسب فاطمه زهرا (سلام الله عليها) است و از جهت حسب به اتفاق عامه و خاصه رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود: (فاطمه بضعه منى) او پاره اى از عقل كل و خلق عظيم و قلب عالم امكان و تافته بافته از تار و پود وجود سيد الاولين و الآخرين است. علماى عامه و خاصه متفقند كه چون آيه مباهله نازل شد رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) حسين را در آغوش كشيد و دست حسن را گرفت و فاطمه پشت سر آن حضرت و على پشت آن دو و مردم دانستند كه مراد خدا از آيه مباهله چه كسانى هستند و اسقف نجران گفت: چهره هايى مى بينم كه اگر دست به دعا بردارند اين سرزمين به آتش مشتعل مى شود. اگر كسى جز آن جمع، چنين آبرويى به درگاه خدا داشت ممكن نبود حكيم على الاطلاق اين مقام را در انحصار آن پنج تن قرار دهد. آن سيده نساء العالمين كه مقامش در راه مباهله پشت سر خاتم و پيش روى امام أمم بود در مقام عصمت از خطا و هوا به جايى رسيد كه رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود: خداوند به غضب تو غضب مى كند و به رضاى تو راضى مى شود، چنين عصمت كبرايى بايد چشم و چراغ اصحاب كساء هنگام مباهله و دعا و جمع منحصر به فرد نسائنا در كلام خدا باشد. آن كسى كه خداوند عليم حكيم به طفيل وجود او عرش و كرسى و لوح و قلم را آفريده و او را به مقام (ثم دنى فتدلى فكان قاب قوسين او ادنى فاوحى الى عبده ما اوحى) بار داده با زبانى كه (ما ينطق عن الهوى) سه مرتبه فرمود: (فداها ابوها). عالم طبيعت تاب تحمل اشراق انوار آن آفتاب آسمان عصمت را ندارد. در عرصه قيامت كبرى ـ كه به مقتضاى (وبرزوا لله الواحد القهار) اشعه علم و ايمان و معرفت و عبادت ارواح انبياء و اولياء بر عرصه محشر بتابد و به مقتضاى (آدم و من دونه تحت لوائى) همگى تحت الشعاع خورشيد منظومه وجود در مقام محمودند ـ فاطمه زهرا پيشاپيش عقل كل و ختم رسل باشد كه به روايت عامه و خاصه فرمود: (وأبعث على البراق خطوها عند أقصى طرفها و تبعث فاطمه أمامى). محدثين عامه، از رسول خدا (صلى الله عليه و آله وسلم) روايت كرده اند كه فرمود:(اول شخص يدخل الجنه فاطمه) اول كسى كه قبل از تمام انبياء و اوصياء بر بساط قرب خدا قدم مى گذارد فاطمه زهراست بر در آن بهشتى كه منتهى الآمال عباد الله الصالحين من الاولين و الآخرين است و انبياء و اوصياء و اولياء بايد بر آن باب رحمت وارد شوند نوشته است (فاطمه خيرة الله) آن انسيه حورا كسى است كه خدا او را اختيار كرده و (خلد برين را به نام او مزين كرده )و (ربك يخلق ما يشاء و يختار) آنچه از مقامات وى گفته شد قليلى بود از كثيرى به استناد كتاب الله يا سنه رسول الله (صلى الله عليه وآله وسلم) (ما آتاكم الرسول فخذوه) كه اختصاص به مذهبى ندارد و هر مسلمانى بايد در مقابل كلام خدا و رسول تسليم باشد، و وظيفه خود را در اقامه شعائر فاطميه كه اظهار مودت به بضعه الرسول است انجام دهد، و ثمره اش را كه رضاى خدا و خوشنودى خاتم الانبياء است كه فرمود: (فاطمه شجنه منى يبسطنى ما يبسطها و يقبضنى ما يقبضها) ببيند. و در حديث صحيح، شيخ المحدثين صدوق از على بن بابويه از على ابن ابراهيم از ابراهيم بن هاشم از ابن ابى عمير از ابان بن عثمان از ابى عبدالله جعفر بن محمد الصادق (عليه السلام) روايت كرده كه فرمود: چون روز قيامت شود خداوند اولين و آخرين را در صعيد واحد جمع كند، منادى ندا مى كند چشمها را بپوشيد و سرها را خم كنيد تا فاطمه دختر محمد (صلى الله عليه وآله وسلم) بگذرد و امام (عليه السلام) فرمود: فاطمه مى آيد بر ناقه اى از ناقه هاى بهشت، هفتاد هزار ملك او را همراهى مى كنند، پيراهن آغشته به خون حسين (عليه السلام) را مى گيرد و مى گويد: يا رب اين پيراهن فرزند من است و تو مى دانى با او چه رفتار شد، پس ندا از نزد خداوند عزوجل مى آيد يا فاطمه براى توست نزد من رضايت تو. اين روايت ـ كه با صحت سند مشتمل بر دو شخصيت از اصحاب اجماع است و از زبان كسى است كه اسم او نزد اهل آسمان صادق است ـ گوياى جاه و جلال فاطمه نزد خداوند متعال است كه در هنگامه قيامت كبرى يوم (يقوم الناس لرب العالمين) اهل محشر چشم بسته و سر به زيرند تا فاطمه بگذرد. كسى كه ميوه درخت وجود او، ثاراللهى است كه (بسم الله و بالله و فى سبيل الله) از قلب سيد الشهداء (عليه السلام) ريخت و شجره طيبه اسلام را آب حيات بخشيد. كسى كه يازده ستاره آسمان امامت از مطلع وجود او پديد آمد، و حكومت توحيد و عدل الهى به ظهور آخرين فرزند معصوم او برپا شود تا ثمره خلقت عالم و آدم و بعثت انبياء از آدم تا به خاتم به مقتضاى (هو الذى ارسل رسوله بالهدى و دين الحق ليظهره على الدين كله) محقق شود سزايش جز اين نيست كه جزايش رضاى مطلق حضرت حق باشد در مقابل آن عبادتى كه هرگاه با پاى ورم كرده در محراب مى ايستاد خداوند على عظيم به عبادت و عبوديت او مباهات مى كرد و در برابر پيكرى كه در جهاد در راه خدا و ولى خدا هنگام رحلت شبحى از آن باقى مانده بود و نيمه شب با آه و ناله كودكان دل شكسته رخ در نقاب كشيد و قبر گمشده اش داغى بر دل اولياء خدا گذاشت، شايسته آن است كه روز جزا امين وحى با دستى كه صحف و تورات و انجيل و زبور و قرآن را از خدا گرفت و به نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و داوود و خاتم انبياء (عليهم السلام) داد زمام ناقه او را بگيرد و در قبه اى كه داخل آن عفو الله و خارج آن رحمه الله است بنشيند و لوح محو و اثبات سيئات و حسنات اولين و آخرين در اختيار او باشد و خداوند على عظيم تاج (يا فاطمة لك عندى الرضا) بر سر او بگذارد. شيعيان آن حضرت فرصت را غنيمت شمرند روز شهادتش در اقامه عزا در خانه ها و حسينيه ها و برافراشتن پرچم هاى هيئت ها در خيابان و بازارها كوتاهى نكنند تا روز قيامت كبرى كه مشكل گشايى جز رضاى (مالك يوم الدين) نيست و رضاى ذات قدوس او هم رضايت حضرت زهرا است به حسرت ابدى مبتلا نشوند (و انذرهم يوم الحسرة اذ قضى الامر) كه مى توانستيم براى تسليت اين مصيبت عظمى به پدرش خاتم انبياء و شوهرش سيد اوصياء و فرزندانش ائمه هدى و در يك كلمه تحصيل رضاى خدا يك قدم بيشتر برداريم و بيشتر مورد رحمتى شويم كه امام ششم از خدا خواست: (اللهم ارحم الصرخه التى كانت لنا)
اين مقاله بايد به وصيت آن حضرت ختم شود:
اين است آنچه فاطمه دختر رسول خدا به آن وصيت كرده در حالتى كه شهادت مى دهد كه لا اله الا الله و همانا محمد بنده او و فرستاده او است، و همانا جنت حق و نار حق است و ساعت (قيامت) خواهد آمد و ريبى در آن نيست و خدا مبعوث مى كند كسانى را كه در قبرها هستند. يا على من فاطمه دختر محمدم خدا مرا به تو تزويج كرد تا در دنيا و آخرت براى تو باشم تو به من سزاوارترى از غير من. شب مرا حنوط كن و غسل بده و كفن كن و بر من نماز بخوان و مرا شب دفن كن و به احدى اعلام نكن. تو را به خدا مى سپارم و به اولاد من تا روز قيامت سلام مرا برسان).
در جمله آخر مطلبى است كه تذكر آن لازم است:
اولا: با احاطه اى كه بما كان و ما يكون داشت خبر داد كه تا روز قيامت اولاد او در زمين منتشرند ثانياً: ختم وصيت به اين سلام مسئوليت سنگينى بر دوش تمام فرزندان آن حضرت حتى كسانى كه به وسيله مادر به او منتسبند مى گذارد چون به مقتضاى كتاب و سنت آنها هم ذريه زهرايند، و آن مسئوليت اين است كه بايد پاسدار حق ضايع شده مادر خود باشند و هرگز آن دفن شبانه و قبر گمشده را فراموش نكنند، و شب و روز شهادت آن حضرت در سرتاسر زمين هرجا هستند متناسب با عظمت مصيبت جواب سلام مادر خود را بدهند. و على الأطائب من أهل بيت محمد و على صلى الله عليهما و آلهما فليبك الباكون و اياهم فليندب النادبون
انا لله و انا اليه راجعون
|