با التفات به كاهش شمار تظاهركنندگان در تفليس، رهبران گروه هاى مخالف ساكاشويلى، با تغيير تاكتيك، جذب رهبران و گروه هاى مردمى از ساير شهرها و مناطق گرجستان را در دستور قرار داده و طى هفته هاى اخير بر اين مهم تمركز كرده اند. در تحولى از اين دست، آنها تبليغات زيادى را براى جلب مشاركت مخالفين در مناطق براى شركت در تظاهرات اخير خود در تفليس (در روز استقلال گرجستان) مطمح نظر قرار داده كه اين امر نيز با استقبال نسبى مناطق مواجه شده است. در اين ميان، اتهامات ساكاشويلى به مخالفين مبنى بر دريافت كمك هاى مالى از سوى روسيه و انفجار اخير در نزديكى ساختمان شبكه تلوزيونى «مائسترا» نيز بهانه هايى بود تا مخالفين به تحركى جديد در روندهاى اعتراضى خود اقدام كنند. به گزارش ايراس هرچند طى روزها و هفته هاى اخير، ميزان تجمعات و اعتراضات خيابانى مخالفين دولت گرجستان كه از ۹ آوريل در اعتراض به سياست هاى داخلى و خارجى ساكاشويلى آغاز شده، به نحو محسوسى كاهش يافته، اما رهبران مخالف همچنان بر خواسته خود كه همانا استعفاء ساكاشويلى است تأكيد دارند و در همين راستا تجمع بزرگى را در روز استقلال گرجستان ترتيب داده اند. رهبران مخالف براى ايجاد انسجام بيشتر در ميان مخالفين تأكيد كرده اند كه در آينده نزديك به انتخاب رهبر واحد از ميان خود مبادرت كرده و در اين خصوص مذاكرات اوليه را با نينا بورجانادزه براى تصدى اين مقام انجام داده اند. شايان ذكر است كه طى هفته هاى اخير دو مسأله و به عبارتى دو اقدام تحريك آميز از سوى دولت اسبابى براى تحرك در صفوف مخالفين شد. در اولين تحول، نينا بورجانادزه در واكنش به اتهامات مكرر ساكاشويلى به مخالفين و شخص وى مبنى بر دريافت كمك هاى مالى از روسيه تأكيد كرده كه دادخواستى را عليه ساكاشويلى تنظيم و آن را تقديم دادگاه عالى گرجستان خواهد كرد. حتى او هشدار داده كه اگر دادگاه هاى داخلى در گرجستان به دادخواست او رسيدگى نكنند، براى تأمين خواسته خود به دادگاه هاى اروپايى مراجعه و اين موضوع را در آنجا پيگيرى خواهد كرد. شايان ذكر است كه بورجانادزه پيش از اين و به دنبال مدعاهاى ساكاشويلى مبنى بر دريافت كمك هاى مالى مخالفين از جمله شخص او از روسيه، از ساكاشويلى خواسته بود كه مدارك خود را در اين خصوص ارائه كند و يا اينكه به كذب بودن اين اتهامات اعتراف كرده و عذرخواهى نمايد. امتناع ساكاشويلى از التفات به اخطارهاى بورجانادزه و عدم ارائه مدرك و يا عذرخواهى، اسباب آن شد تا بورجانادزه نهايت تصميم به پيگيرى اين مسأله در دادگاه هاى گرجستان بگيرد. اين موضوع، يكى از مسائلى بود كه در آستانه روز استقلال گرجستان و برنامه ريزى مخالفين براى انجام تظاهرات در اين روز، اسباب تحرك در جمع مخالفين و بهانه اى براى آنها در كشاندن شمار بيشترى تظاهر كننده به خيابان هاى تلفيس شد. موضوع دوم كه از آن نيز به عنوان محركى براى افزايش تجمع كنندگان در تظاهرات ها ياد مى شود، مسأله حمله به ساختمان شبكه تلوزيونى «مائسترا» است كه طى هفته هاى اخير به بلندگوى براى مخالفين تبديل و به آنها در اعلام ديدگاه هاى خود به مردم مساعدت زيادى كرده بود. موضوع از اين قرار است كه هفته گذشته در مقابل ساختمان اين شبكه تلويزيونى نارنجكى منفجر و در اثر آن خساراتى به آن وارد شد، اما به كسى آسيبى نرسيد. رهبران مخالف كه پيش از نيروهاى پليس در محل اين حادثه گرد آمده بودند، تأكيد كردند كه دولت ساكاشويلى به واسطه همين اقدامات به روزهاى آخر نزديك شده است. بورجانادزه در خصوص اين حادثه اظهار داشت؛ «ما در كشورى زندگى مى كنيم كه در آن شانتاژ و ترور به شيوه اى معمول تهديد از سوى دولت تبديل شده است.... در گرجستان هيچ گونه ثبات و هيچ تضمينى براى آزادى بيان وجود ندارد. دولت ساكاشويلى دولت ترور است». به تأكيد مقامات اين شبكه، به احتمال زياد مقصود اصلى پرتاب نارنجك به سمت ساختمان اين شبكه، ممانعت و يا اخلال در پخش فيلمى مستند درباره يكى از شهروندان گرجى است كه قرار بود از اين شبكه پخش شود. اين فيلم در مورد شهروندى است كه چندى پيش پس از مشاجره لفظى با برخى از افسران وزارت كشور به شدت از سوى آنها مورد ضرب و شتم قرار گرفته و كشته شده بود. شايان ذكر است كه با اعتراض گروه هاى مخالفت دولت و فشار آنها به دادگاه  اين حادثه، افسرانى كه اين فرد را به قتل رسانده بودند، به هفت تا هشت سال زندان محكوم شدند (در سال ۲۰۰۸). اما موضوعى اسباب توجه مجدد مخالفين به اين موضوع شده و آنها اين مسأله را دليلى بر سياست سركوب دولت مى دانند، عفو اين افسران از سوى ساكاشويلى است. همين موضوع سبب آن شد تا مسئولين شبكه «مائسترا» تصميم به پخش برنامه اى در مورد فرد مقتول بگيرند. با وجود حادثه انفجار در مقابل ساختمان اين شبكه،  مقامات آن بر ادامه مشىء انتقادى خود از دولت تأكيد دارند و اظهار داشته اند كه برنامه مستند در خصوص قتل اين شهروند را طى روزهاى آتى نمايش داده و برنامه هاى ديگرى نيز از جمله درخصوص مشكلات داخلى در وزارت دفاع و ارتش را در دست آماده سازى دارند كه آنها را نيز در آينده پخش خواهند كرد. آنها پرتاب نارنجك به سوى ساختمان اين شبكه را نشانه اى از ناخرسندى مقاماتى مى داند كه در اين برنامه ها مورد انتقاد قرار گرفته اند و تمايلى به آشكار شدن حقيقت ندارند. به تأكيد آنها اين حادثه اولين مورد از تلاش  براى فشار بر اين شبكه براى منصرف كردن آن از حمايت از مخالفين نبوده است. به عنوان مثال، به تأكيد مقامات «مائسترا»، تجهيزات فنى خريدارى شده از سوى آنها براى توسعه و تقويت كميت و كيفيت برنامه هاى اين شبكه كه چندى پيش از تركيه خريدارى شده بود، هم اكنون در مرزها توقيف شده و به رغم تلاش هاى فراوان تاكنون امكانى براى ترخيص آنها فرآهم نشده است. با التفات به اينكه «مائسترا»، يكى از معدود مجراهاى ارتباطى مخالفين ساكاشويلى با مردم است، اعمال اين محدوديت ها موجبات اعتراض آنها را در پيدا داشته و با توجه به اينكه دولت بر ساير شبكه هاى ارتباطى كنترل دارد اسباب محدود شدن ارتباط مخالفين با مردم شده است. شايان ذكر است كه زير همين شرايط اين شبكه در كمك مخالفين به ويژه براى ارائه ديدگاه هاى خود به مردم و نخبگان مناطق و استان هاى (به جز تفليس) كه با تحولات پايتخت ارتباط كمترى دارند و بيشتر در معرض تبليغات دولت قرار دارند، مؤثر بوده و مخالفين با كمك همين شبكه توانسته اند بخشى از مردم و نخبگان منطقه اى را با خود همراه كنند. اين مسأله با عنايت به كاهش شمار معترضان در پايتخت و تأكيد تحليلگران مبنى بر اينكه موفقيت احتمالى رهبران مخالف در روندهاى اعتراض خود منوط به موفقيت آنها در جلب نخبگان و مردم ساير شهرهاى گرجستان است، مهم به نظر مى رسد. اطماح نظر جدى تر رهبران مخالفت براى جلب مناطق طى روزها و هفته هاى اخير مى تواند مويدى بر اين مدعا باشد كه در اين راستا، مساعدت هاى شبكه «مائسترا» مى تواند تأثير مؤثر داشته باشد. با وجود اين تلاش ها، بررسى واكنش شهرها و مناطق گرجستان با دعوت مخالفين، نشان مثبتى به دست نمى دهد. مردم و مقامات باتومى به نحو بايسته اى از رهبران مخالف استقبال نكرده اند، در زوگ ديدى نيز وضعيت به همين منوال است و مردم و نخبگان رويكردى محافظه كارانه به دولت دارند. تنها در كوئى تاسى است كه مخالفين در آنجا اميد زيادى به همراهى مردم با خود دارند، اما وضعيت در شرق گرجستان به نحوى ديگر است و مردم و نخبگان در اين ناحيه با مخالفين ديدگاه ها مشابهى ندارند. به هر تقدير، در تجمع روز استقلال در تفليس از مناطق مختلف گرجستان گروه هايى راهى تفليس شده و مخالفين تفليسى را در اين تجمع همراهى كردند.

اخيرا ۹۰ تن از سناتور هاى آمريكايى برنامه باراك اوباما براى بستن زندان گوانتانامو را رد كردند؛ اتفاقى كه بعيد به نظر مى رسد بعدها بدتر از آن براى باراك اوباما پيش آيد و مى توان گفت كه اين اولين سيلى و اولين شكست براى رئيس جمهور جوان آمريكا محسوب مى شود. به گزارش ايسنا، پايگاه اينترنتى فوكوس آلمان در تحليلى با اشاره به مخالفت اخير دموكرات ها و هم پيمانان باراك اوباما، رئيس جمهور آمريكا با طرح هاى وى درمورد بسته شدن زندان گوانتانامو آورده است: در شرايطى كه اوباما در يكى از سخت ترين شرايط قرار گرفته، سياستمداران وى با جواب منفى به درخواست اوباما او را بيش از پيش تحت فشار قرار دادند. در بخش ابتدايى اين تحليل آمده است: بسيارى از دموكرات هاى آمريكا از همراهى اوباما سرباز زدند؛ امرى كه به عقيده ديويد گرگن، مشاور سابق رئيس جمهور آمريكا و پروفسور دانشگاه  هاروارد، طغيان و سركشى اى جدى به شمار مى رود. اگر يكى از صدراعظم هاى آلمان با چنين جواب ردى در پارلمان روبه رو شود، در اين مورد به ندرت مى توان چيزى غير از استعفاى رئيس جمهور را تصور كرد. فوكوس با تمسخر آميز خواندن اقدام سناتور هاى آمريكايى آورده است: اوباما با گذشت تنها دو روز از رياست جمهورى اش به طور رسمى و در مراسمى خبر بسته شدن زندان گوانتانامو را آن هم تا پايان سال جارى ميلادى اعلام كرد؛ خبرى كه با استقبال گسترده در آمريكا و جهان مواجه شد. تصميم وى حاكى از پايان لكه ننگى بود كه از دوران بوش به جا مانده بودند؛ اما امروز حاميان و مشوقان وى در كاخ سفيد آشكارا اعتراف مى كنند كه اظهارات اوباما تنها اظهاراتى بزرگ، اما بدون مفهوم و قابليت عمل بوده است، چرا كه وى از مساله اصلى كه همان سرنوشت ۲۴۰ زندانى مظنون ترور اين زندان بوده است، فاكتور گرفته است. در ادامه اين تحليل آمده است: اوباما درسخنرانى اخيرش كه به همين مناسبت انجام شد و در پاسخ به اين سوال نيز گفت «جواب هاى ساده اى براى اين سوال وجود ندارد». درهمين ارتباط وى بسيار تلاش كرد كه آراء حضار را به نفع خود جلب كند. وى گفت «گوانتانامو لكه ننگى است كه باعث تقويت القاعده مى شود». وى با احساس هر چه تمام اظهار داشت كه هم چنان مصمم به بستن گوانتاناموست. البته اوباما در اين سخنرانى اظهاراتى را ايراد نمود كه مورد رنجش و نگرانى فعالان حقوق بشر شد؛ مساله بر سر حبس طولانى تر مظنونان تروريستى است كه دلايل كافى براى متهم كردن آن ها وجود ندارد. طبق اظهارات وى ، دولت و پارلمان براى اين موضوع نيز چارچوبى قانونى و حقوقى شكل خواهند داد؛ بازداشت طولانى تر بدون وجود دلايل كافى. آيا اين موضوع به لكه ننگ دولت اوباما تبديل خواهد شد؟ فوكوس در ادامه آورده است: با وجود تصميم اوباما براى بستن گوانتانامو و مخالفت هايى كه با وى صورت گرفته است، وى بارها  اشاره داشته است كه هم چنان در مسير مبارزه با تروريسم مصمم است. مشكل بسته شدن گوانتانامو چيزى بود كه از همان ابتدا وجود داشت. از همان ابتدا براى دولت اوباما روشن بود كه حتى در داخل آمريكا نيز با مشكلاتى براى پذيرش زندانيان روبه رو خواهند شد. براى مثال فرماندار كانزاس درست در روزهاى اول رياست جمهورى اوباما، آشكارا اعلام كرد كه «در مساله اى هم چون گوانتانامو، ديگر مساله دوستى مطرح نيست.
زندانيان هر جايى كه بخواهند مى توانند بروند؛ اما لطفا آن ها را وارد زندان كانزاس نكنيد». در قسمت پايانى اين تحليل آمده است: دموكرات هاى آمريكا ابتدا به حمايت و تشويق باراك اوباما براى بستن گوانتانامو پرداختند و اكنون كه پاى عمل به ميان آمده است، براى تحقق اين هدف سنگ اندازى مى كنند. در هر صورت در شرايطى كه اوباما از ديگر كشورها براى پذيرش اين زندانيان كمك طلب مى كند، بايد ابتدا اين مشكل را در داخل آمريكا حل كند.