محمد شمس لنگرودى با بيان اين كه من يكى از مدافعان و مبشران ساده نويسى در شعرم، با تأكيد بر تمايز ساده نويسى با ساده لوحى، گفت كه به موج ساده نويسى كه راه افتاده، اميدوار است و حالا امتياز در اين موضوع است؛ نه پيچيده نويسى. اين شاعر درباره  وضعيت ساده نويسى در شعر امروز، گفت: «شعر از سال هاى ۶۰ ميلادى رو به سادگى رفت؛ از جمله در ايران هم دارد رو به سادگى مى رود. اخيرا يكى از برندگان داستان نويسى در انگلستان مى گفت، نمى فهمم چرا جيمز جويس بايد اين قدر پيچيده بنويسد.» اين شاعر معتقد است: «پيچيده نويسى اگر در گذشته امتياز بود، الان نيست و حالا امتياز در ساده نويسى است؛ اما نكته  مهم اين است كه سادگى به معناى ساده لوحى نيست. سادگى به قول حافظ به معناى آسمان هزار نقش است؛ يعنى به رغم سادگى ظاهرى، هر اتفاق هنرى در درون آن اثر بيافتد و مردم در برخورد اول با آن ارتباط برقرار كنند. آن كه بيشتر بر ابزار كار مسلط مى شود، اتفاقا ساده مى نويسد و ضرورتى نمى بيند كه خوانندگانش را با پيچيده نويسى از دست بدهد.» او همچنين تأكيد كرد: «براى چندمين بار مى گويم قصدم از ساده نويسى،به على گفت مادرش روزى... نيست؛ بلكه شعر حافظ است كه صدها سال مردم به گمان آن كه ساده است و مى فهمند، با آن فال مى گيرند و متخصصان از آن جايى كه دقايقش را درنمى يابند، او را لسان الغيب گفته اند.» شمس لنگرودى افزود: «ساده سخن گفتن سخت است. وقتى ساده مى نويسيد، حتما بايد نكته و مفهوم برجسته اى در آن باشد كه مخاطب را جذب كند.» او با بيان اين كه ساده نويسى دو گونه است، در اين باره توضيح داد: «يك نوع ساده نويسى بعد از گذشتن از موانع و مسلط  شدن بر كار است كه شاعر توانايى كار را مى يابد و ديگر اين كه يكى ساده لوحانه فكر مى كند كه ساده  نوشتن آسان است و به سادگى رو مى آورد.» به اعتقاد اين نويسنده  در دنيا هميشه هنرمندانى محبوب مى شدند كه روش ساده نويسى را داشتند و در برخورد اول، كارشان قابل دسترس بود؛ اما وقتى عميق مى شويم، مى بينيم كه چيزهاى بسيار عميقى در آثار آن ها وجود دارد. او با برشمردن شاعرانى چون فردوسى، حافظ ،مولوى و سعدى به عنوان شاعرانى كه توده هاى مردم شعرشان را مى خوانند؛ اما شعرهاى شان بسيار عميق اند، به ايسنا،گفت: «معمولا غامض نويسى از ناتوانى است؛ يعنى هنرمندى كه جوانب كار برايش معلوم نيست، پيچيده مى نويسد و اگر جوانب كار برايش مشخص باشد، پيچيده نخواهد نوشت.» او در پايان با بيان اين كه بعد از سال ها دورى مردم از شعر معاصر، خوشبختانه به دلايل عديده اى، شاعران جوان به ساده نويسى روى آورده اند، متذكر شد: «آن هايى در اين كار موفق اند كه پيچيدگى كار را بشناسند و فقط در سطح باقى نمانند و بيش از پرداختن به تصوير، به عمق مفاهيم توجه كنند. به اين موج ساده نويسى كه چندى است راه افتاده، اميدوارم و فكر مى كنم تحول عظيمى در شعر رخ خواهد كرد و مخاطبان عظيمى را جذب خواهد كرد. دليلى ندارد مردم براى چيزى كه با آن ارتباط برقرار نمى كنند، هزينه صرف كنند.»

احمد شاكرى معتقد است كه حر فه اى شدن نويسندگى بايد متوجه توليد آثار ادبى باشد نه اقتصاد نويسنده و بايد مراقب بود تا طبقه نويسنده در كشور ايجاد نشود كه دغدغه اش تجميع ثروت باشد. احمد شاكرى؛ نويسنده؛ ضمن بيان اين مطلب به مهر گفت: «طرح اين سوال در حوزه ادبيات بايد متوجه شرايط توليد اثر باشد نه متوجه نويسنده.اگر منظور از اين سوال اين باشد كه نويسندگى حرفه اى در حوزه ادبيات يك ارزش محسوب مى شود بايد بگويم با حرفه اى شدن نويسندگى رمان حرفه اى توليد نمى شود.» وى افزود: «الزامى بين توليد اثر هنرى فاخر و حرفه اى با حرفه اى شدن نويسندگى نيست. در كشور با آثار ادبى مواجه مى شويم كه به لحاظ كمى حرفه اى هستند اما شرايط براى نويسندگان به گونه اى نيست كه نويسندگى برايشان حرفه تلقى شود.» شاكرى در ادامه تصريح كرد: «نويسنده در خلال كار مى تواند به نويسندگى بپردازد و داشتن شغلى در كنار نويسندگى مانعى در رسيدن به ادبيات حرفه اى نيست. خلق نمونه هاى زيادى از ادبيات داستانى در كشور ما حاكى از اين امر است كه آثار حرفه اى زيادى توليد شده كه نويسندگى براى نويسندگان آنها حرفه  نيست.» اين نويسنده با بيان اينكه ما براى توليد رمان حرفه اى نيازى به حرفه اى شدن نويسندگى نداريم اذعان كرد: «بحث حرفه اى شدن نويسندگى كه سالهاست بر ادبيات داستانى ما عارض شده بيش از آنكه تامين كننده شرايط براى توليد هنرى باشد تامين كننده اقتصاد نويسنده است. اين بحث مطرح شده تا جنبه اقتصادى نويسندگان در آن حل شود اما تامين كننده چرخه توليد حرفه اى در ادبيات داستانى نيست.» وى اضافه كرد: «كسانى كه اعتقاد به لزوم حرفه اى شدن نويسندگى دارند بايد استدلالهاى خودشان را تجزيه و تحليل كنند و بگويند حرفه اى نشدن نويسندگى براى كداميك از مراحل آفرينش داستان و رمان مانع جدى تلقى مى شود و اگر اين موانع رفع نشود دودش به چشم چه كسى مى رود متاسفانه تنها چيزى كه با طرح اين موضوع به آن اشاره مى كنند بحث اقتصاد نويسنده است.» شاكرى گفت: «كسانى كه چنين ادعايى دارند مى گويند با حرفه اى نشدن نويسندگى اقتصاد نويسنده به خطر مى افتد. در نتيجه نويسنده ناگزير مى شود كه شغلهاى ديگرى غير از نوشتن داشته باشد و فرصت لازم براى توليد هنرى از دست مى رود چون نويسنده قادر به تمركز براى نوشتن نيست. من هم معتقدم نويسنده بايد معاشش تامين شود اما نكته اينجاست كه نوشتن فرايندى در حاشيه وقايع و رخدادهاى اجتماعى نيست بلكه نويسندگى حرفه اى بايد در كوران و بطن حوادث قرار بگيرد.»

نادر برهانى مرند از اجراى نمايش «مرغابى وحشى» در جشنواره بين المللى ايبسن با حمايت دولت نروژ در كشورهاى بنگلادش، نپال و هند خبر داد. اين نويسنده و كارگردان تئاتر به مهر گفت: «اواخر سال گذشته دولت نروژ از ما براى اجراى نمايش مرغابى وحشى در جشنواره بين المللى تئاتر ايبسن دعوت رسمى كرد. اين جشنواره امسال با تأكيد بر تئاتر آسيا و كشورهاى اسلامى برگزار خواهد شد. «مرغابى وحشى» زمستان ۸۶ در سالن چهارسو روى صحنه بود.» برهانى مرند افزود: «جشنواره تئاتر ايبسن امسال با حمايت دولت نروژ و همكارى مركز آسيايى تئاتر در كشورهاى بنگلادش و نپال برگزار مى شود و طبق دعوت انجام شده ما مرغابى وحشى را ۳۰ آبان ماه در شهر داكا و يك هفته بعد در نپال به صحنه خواهيم برد. همچنين احتمال اجراى نمايش در جشنواره ايبسن كشور هند هم وجود دارد.»

گروه بيدل به سرپرستى و خوانندگى حسام الدين سراج از ۱۳ تير در آلمان به اجراى كنسرت خواهد پرداخت. هرام خانى با اعلام اين خبر به مهر گفت: «گروه بيدل قرار است در اين برنامه سه كنسرت را در شهرهاى مختلف آلمان به روى صحنه ببرد.» اين عضو گروه بيدل در ادامه افزود: «تصنيف هاى اين كنسرت از چهار آلبوم بوى بهشت، روياى وصل، عشق و مستى و قصه گيسو انتخاب شده كه پيش از اين گروه با صداى آقاى سراج راهى بازار كرده است؛ اما بخش آوازى اين برنامه مطابق معمول كارهاى قبلى مان به صورت بداهه خواهد بود كه حسام الدين سراج شعرى را انتخاب كرده و نوازنده ها با بداهه نوازى وى را همراهى مى كنند.» خانى همچنين تصريح كرد: «اين كنسرت در دستگاه هاى ماهور و نوا و آواز اصفهان اجرا مى شود؛ اين در حالى است كه در بخش اول برنامه ما از ساز مقامى تنبور در فضاى موسيقى دستگاهى استفاده خواهيم كرد.»

آيينه هنر: «سعيد معيرى زاده»؛ نقاش و نگارگر نوگرا؛ قصد دارد رقابت هاى دهمين دوره انتخابات رياست جمهورى را از زاويه ديد خود بر بوم هايش روايت كند. اين نقاش ۴۶ ساله كه با مجموعه كلاژ نقاشى نئوفولكور «مولانا- شكسپير» به پيوند تطبيقى اين دو اسطوره ادبيات شرق و غرب، خود را به عنوان هنرمند نوانديش به جامعه هنرى معرفى كرده است، در پروژه جديد خود قصد دارد همزمان با رقابت هاى دهمين دوره انتخابات رياست جمهورى با محور قراردادن مقوله هنر، دردهاى مردم، مطالبات رو به ازدياد اقشار مختلف جامعه، موقعيت حساس بين المللى، نامزدهاى رياست جمهورى را در تابلوهايش به سفرهاى انتخاباتى ببرد. او قصد دارد بخشى از اين آثار را به صورت زنده و پيش روى مردم تا ۲۰ خرداد ماه جارى در حياط خانه هنرمندان خلق كند. معيرى زاده در اين مجموعه كلاژ نقاشى هاى انتخاباتى، از بريده عكس ها، تيترها، مقالات و مصاحبه هاى روزنامه هاى مختلف ايرانى و خارجى ، فارغ از خاستگاه سياسى و جناحى شان سود مى جويد و از دريچه فانتزى و كاريكاتورگونه ، نامزدها را به چالش هاى تازه فرا مى خواند.

آيينه هنر: فرهنگسراى بهمن به منظور ارج نهادن به تلاش ها و زحمات اكبر رادى، نمايشنامه نويس و شناساندن آثار اين هنرمند، نخستين دوره نمايشنامه خوانى و تحليل آثار وى را برگزار مى كند. در اين جلسات، تعدادى از نمايشنامه هاى اكبر رادى از جمله ملودى شهر بارانى، پلكان، خانمچه و مهتابى، شب روى سنگفرش خيس، تانگوى تخم مرغ و چند اثر ديگر مورد بررسى و تحليل قرار مى گيرند. بنا به اعلام، محمدرضا خاكى، عطاا... كوپال، نغمه ثمينى، قطب الدين صادقى، بهرام بيضايى و تنى چند از هنرمندان شاخص عرصه تئاتر با حضور در اين جلسات و سخنرانى در مورد آثار رادى به روشن كردن گوشه هايى از تفكر، انديشه و شيوه نگارش اين هنرمند خواهند پرداخت. اين سلسله جلسات از شنبه ۳۰ خرداد آغاز مى شود و تا ۱۹ دى ماه هر هفته برگزار خواهد شد. تمامى علاقه مندان براى حضور در اين برنامه مى توانند به تالار مبارك فرهنگسراى بهمن، به نشانى ميدان بهمن، خيابان دشت آزادگان جنوبى، مراجعه كنند.

عليرضا نادرى قصد دارد يكى از سه نمايشنامه «بازگشت پدر به خانه»، «هتل ايرانيان» يا «زنده باد مرده ها و بالعكس» را نيمه دوم سال جارى اجرا كند. اين نمايشنامه نويس و كارگردان تئاتر به خبرگزارى دانشجويان گفت: «هر ۳نمايشنامه را به اداره  كل هنرهاى نمايشى پيشنهاد كرده ام و توافقات ضمنى براى اجراى يكى از اين متون انجام شده است، اما سالن و زمان دقيق اجرا مسائلى است كه بعدا مشخص مى شود.» نادرى درباره  نمايشنامه «زنده باد مرده ها و بالعكس» توضيح داد: «دوستان تصور مى كردند اين نمايشنامه را در سال هاى اخير نوشته ام در حالى كه اين متن را در سال هاى ۶۹ و ۷۰ نوشته ام و حتى در يكى از كلاس هاى نمايشنامه نويسى ام، بخش هايى از آن اجرا شده است. اما اين متن به دليل موضوعيت اش تا به حال شرايط اجرا پيدا نكرده است.» به گفته  او؛ اين نمايشنامه يك سياه بازى درباره  حكومت است.

آيينه هنر: نمايشگاهى از آثار تصويرگرى «قباد شيوا» در گالرى خاك برپا مى شود. در اين نمايشگاه مجموعه اى از تصويرگرى هاى شيوا به مدت۱۴روز در گالرى خاك به نمايش درمى آيد. اين نمايشگاه كه همراه با معرفى كتاب جديد اين هنرمند با عنوان «از سالها پيش تا هنوز هم؛ مجموعه تصويرگرى ها» است، از روز ۲۲خرداد ماه سال جارى آغاز به كار مى كند. تازه ترين نمايشگاه شيوا تا چهارم تير ماه ادامه خواهد داشت و علاقه مندان مى توانند براى ديدن كارها به گالرى خاك واقع در خيابان شريعتى، دوراهى قلهك، خيابان بصيرى، كوچه ژيلا مراجعه كنند.

امير دژاكام؛ نويسنده و كارگردان تئاتر؛ از چاپ و انتشار دو كتاب «كارگردانى و بازيگرى» و «نمايش در ايران» خبر داد. چند مجموعه نمايشنامه از اين نويسنده نيز منتشر خواهد شد. دژاكام با بيان اين مطلب به خبرگزارى كتاب، گفت: «نوشتن اين كتاب مطالعه منابع زيادى را مى طلبيد؛ از اين رو به نسخه هاى تعزيه، طومارهاى نقالى، آثارى كه از تئاتر تخت حوضى باقى مانده، چندين نمايشنامه، آثار به جا مانده از نمايش ايرانى و هر اثرى كه ردپاى نمايش ايرانى در آن ديده مى شد، رجوع كردم.» به گفته وى، فيش بردارى اين كتاب كه تحليل مستقيمى از آثار ايرانى چون «نقالى»،  «تخت حوضى» و «تعزيه» ارائه مى دهد سه سال طول كشيده است. دژاكام در حال حاضر مشغول نوشتن كتاب «نمايش در ايران» است. وى همچنين به موازات اين اثر مشغول نوشتن كتابى درباره «كارگردانى و بازيگرى» است. به باور او، بيشتر آثار موجود درباره بازيگرى و كارگردانى ترجمه است و افرادى كه اينگونه آثار را به فارسى برگردانده اند، در زبان تخصص دارند تا هنر نمايش؛ از اين رو اين كتاب ها دچار نارسايى است و مهارت عملى، شناخت نظرى و كاربرد لازم را براى استفاده ندارند.