حسين عليزاده، كيهان كلهر و جمال سماواتى از ابداع در ساخت ساز و نياز هاى آن سخن گفتند. در نشست تخصصى كه شامگاه يكشنبه ـ ۱۰ خرداد ماه ـ در حاشيه  نمايشگاه سازهاى ابداعى در خانه هنرمندان برگزار شد، جمال سماواتى نوازنده تار با اشاره به لزوم پرداختن به مقوله سازندگى ساز گفت: «موسيقى بدون ساز معنى ندارد، لذا بايد به اهميت ساز به شكل بنيادى ترى نگاه كرد. زيرا موسيقيدانان بدون آن نمى توانند تفكرات خود را از جهان قابل تعبير به مخاطب منتقل كنند.» سماواتى متذكر شد: «سازها در ذات خود به انگيزه هاى مختلف توسط سازندگان خود ساخته مى شدند و البته در آن زمان نام ونانى براى سازندگان نداشت. به همين دليل انگيزه هاى آنها كاملا متفاوت بود و از همين رو سازندگان ساز در آن دوران پيش روتر از موسيقى حركت مى كردند، اما ابداع و نوآورى نتيجه ورود ساز و كشانده شدن سازندگان ساز به حيطه روابط مدرن است.» به گزارش ايسنا، در بخش ديگرى از اين نشست حسين عليزاده كه سابقه طراحى و ساخت سازهايى همچون «سلانه» و «شور انگيز» را دارد گفت: «تا سه دهه قبل نمى شد تصور كرد كه بحث ساز سازى تا اين اندازه اهميت پيدا كند، در واقع غيرواقعى مى آمد كه كسى ساز بسازد. اما در اين فاصله كوتاه افراد زيادى به اين حوزه روى آوردند.» اين آهنگساز و نوازنده تار و سه تار، با اشاره به بزرگ ترين مشكل پيرامون ساخت ساز ادامه داد: «متاسفانه در ايران و بخصوص در مورد موسيقى همه به كار هم كار دارند و براى اين دخالت آيين نامه صادر مى كنند. درحالى كه در ذهنيت هنرى هيچ بايد و شايدى وجود ندارد، بلكه هر اتفاقى براساس نياز و ضرورتى كه از سوى هنرمند احساس شده، شكل مى گيرد.» عليزاده سپس به تاريخ سازها اشاره كرد و افزود: «با نگاه به تاريخ مى بينيم كه هر سازى خودش را برحسب نيازهاى مردم و هنرمندان در آن فرهنگ جا انداخته است. پس در هنر هيچ مطلقى وجود ندارد و تجربه هميشه وجود داشته، اما در اين مسير بايد از تعصب دورى كرد.» اين هنرمند سازندگى ساز را همچون معمارى دانست و گفت: «بايد ريشه هاى اين هنر را پيدا كرد و اگر ساخت ساز و ايجاد ابداع در آن با ريشه هاى فرهنگى مرتبط نباشد، قطعا جواب نمى دهد و نبايد فراموش كرد كه اضافه و كم كردن يك سيم يا كوچك و بزرگ كردن كاسه ساز ابداع در موسيقى تلقى نمى شود، زيرا در گذر زمان چنين اتفاق هايى ناگزير است.» او متذكر شد: «نبايد پاسبانى به اسم موسيقى سنتى را ساخت، زيرا آنچه كه قرار است نگهدارى شود قبل از هرچيز نياز به معرفت، فرهنگ و دلسوزى دارد و نبايد نسبت به موسيقى سنتى تا اين اندازه متعصبانه برخورد كرد.» سازنده «نى نوا» تاكيد كرد: «موسيقى ايرانى به ذهنيت هنرمند موسيقيدان و سازنده ساز توجه دارد و از اين رو كارهاى تجربى را نبايد به عنوان تغيير و تحول در موسيقى ايرانى لحاظ كرد، زيرا سازندگى ساز از جمله هنرهايى است كه بايد از آن اعاده حيثيت شود.» عليزاده اظهار اميدوارى كرد تا در آينده از هنر سازندگى ساز به عنوان يك رشته تخصصى ياد شود و گفت: «ساخت ساز نياز به تلاش جدى دارد، زيرا ساز تقدس دارد و يك مونس براى نوازنده و سازنده آن محسوب مى شود و براى ساخت آن بايد خصوصياتش را در فرهنگ و تاريخ جست وجو كرد، زيرا ساز فراتر از موسيقى قدم بر مى دارد.» كيهان كلهر آهنگساز و نوازنده كمانچه ديگر شركت كننده در اين سمينار تخصصى نيز با تاييد صحبت هاى مطرح شده، بيان كرد: «مهم ترين وجه ساز تكامل آن است. زيرا ساخت ساز يك نياز است كه در گذر زمان تكامل يافته است و رابطه سازندگان ساز و نوازندگان آن امرى دائمى است.» او با اشاره به سازى همچون ويولن گفت: «شكل ويولن از زمانى كه از شرق به غرب رفته تغيير هاى مختلفى پيدا كرده است تا به شكل فعلى آن رسيده است وحتى نواختن آن نيز فرق كرده است. زيرا نياز و تكنيك نوازندگان در گذر زمان تفاوت كرده است، اما اين مساله را نبايد با ابداع اشتباه گرفت.» اين نوازنده گفت: «تنها كسانى مى توانند وارد عرصه ابداع و ساخت سازهاى جديد شوند كه در ساخت سازهاى قديمى به مرحله اى رسيده باشند كه همه ساخته هايشان يك صدا داشته باشد و از هركدام به تعداد زياد ساخته باشند. آنگاه مى توان گفت كه اين افراد شناخت كافى از اين حوزه دارند و مى توانند دست به ابداع بزنند.»

بايد مخاطبين جدى تئاتر را با اجراى كارهاى خوب، به تماشاى تئاتر دينى ترغيب كنيم تا ذهنيت شكل يافته اى را كه نسبت به برخى از كارهاى ضعيف مذهبى وجود دارد تغيير دهيم. سعيد شاپورى؛  نمايشنامه نويس و كارگردان تئاتر؛ با بيان اين مطلب گفت : «مسئولين فرهنگى، كار كردن در حوزه تئاتر دينى را سهل و راحت مى گيرند و گمان مى كنند هر متنى كه راجع به يكى از بزرگان دينى يا يك دوره تاريخى خاص بود، تئاتر دينى است در حاليكه بايد دانست مطرح كردن اين مفاهيم در تئاتر، به پشتوانه تكنيكى و تئورى احتياج دارد.» وى افزود: «هنر نمايش داراى تكنيك هاى خاص خود است و به نظر من نبايد نمايشى را صرف اينكه روضه خوانى و مداحى در آن حضور دارد، تئاتر دينى بناميم.» شاپورى با انتقاد از برخى كارهاى نازل در حوزه تئاتر دينى به خبرگزارى قرآنى گفت: «اجراى چنين كارهايى باعث فرار مخاطبين از تئاتر دينى مى شود درحاليكه هنرمندان اين حوزه لازم است بدانند بايد تلاش كرد تا تئاتر را به سمت تئاتر دينى كشاند.» وى اضافه كرد: «با برخى كارهايى كه روى صحنه مى رود، كار كسانى كه كارهاى  متفاوتى در حوزه تئاتر دينى انجام مى دهند، ناديده گرفته مى شود زيراتماشاگران تئاتر، آن كارهاى نازل را ديده اند و در ذهن خود مى پندارند همه كارهايى كه محوريت دينى و مذهبى دارد، چنين است.» وى افزود: «در حال حاضر، مخاطبين تئاتر دينى، افرادى هستند كه خودشان اهل روضه و منبرند و به ائمه(ع) علاقه دارند و وقايع تاريخى و مذهبى را مى دانند و اگر پاى تماشاى اين تئاتر مذهبى نباشند، حتما در هيأت و حسينيه اى مشغول عزادارى هستند. در حاليكه تلاش ما بايد اين باشد كه افرادى را به تماشاى اين نوع از تئاتر ترغيب كنيم كه بتوانيم تصويرهاى دينى آنها را كامل تر و شفاف تر كنيم.» اين نمايشنامه نويس از اجراى تئاتر با مضامين مذهبى، توسط چند نفر خاص انتقاد و اظهار كرد: «اين موضوعات فقط در انحصار يك عده خاص درآمده است و افراد ديگرى كه بخواهند در اين حوزه فعاليت داشته باشند، با محدوديت هايى ازجمله مسائل مالى و يا مجوز نگرفتن و يا در اختيار داشتن سالن مواجه مى شوند.»

گروه صوفى به سرپرستى آرش زنگنه از ۲۰ تا ۳۰ خرداد در ۴ ايالت استراليا به روى صحنه مى رود. آرش زنگنه با اعلام اين خبر به مهر گفت: «اين كنسرت ها كه از سالن سيتى هال ايالت كويزلند آغاز مى شود فصل مشترك موسيقى عرفانى ايران و موسيقى الكترونيك خاور دور و خاور نزديك محسوب مى شود با حضور نوازندگانى از كشورهاى ايران، استراليا، هند و انگلستان اجرا خواهد شد.» سرپرست گروه صوفى در ادامه افزود: «ما در اين كنسرت براى اولين بار در اجراى موسيقى اقوام مشرق زمين از سيستم صوتى دالبى استفاده كرده ايم و صداى هر ساز به طور جداگانه از يك اسپيكر به گوش مخاطب خواهد رسيد. اين روش پيش از اين در مورد موسيقى الكترونيك استفاده شده بود اما در مورد موسيقى هاى سنتى مشرق زمين تا كنون چنين اتفاقى صورت نگرفته است.» زنگنه با اشاره به موسيقى كه گروه صوفى آن را اجرا خواهد كرد گفت: «در اين اجرا شنونده ها در مركز سالن قرار گرفته و نوازنده ها دور آنها خواهند ايستاد تا به اجراى برنامه بپردازند. قطعات نيز بر اساس موسيقى عرفانى و قوالى ساخته شده كه به صورت تلفيقى با موسيقى الكترونيك سعى در ايجاد فضايى جديد كرده ايم.»

«فرداى از دست رفته» رمانى از «لى چايلد» اثرى است كه اين هفته جايگاه نخست جدول كتاب هاى پرفروش آمريكا را به دست آورد. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از نيويورك تايمز، در اين كتاب كه به ماجراهاى افغانستان و تاريخ دهه هاى اخير آن مربوط مى شود، «جك ريچر» در اين كشور با توطئه و دسيسه اى رو به رو مى شود كه به دوران جنگ شوروى باز مى گردد. دومين رديف ليست پرفروش ها در اختيار صدرنشين هفته گذشته يعنى «شكار شريرانه» نوشته «جان سندفورد» قرار گرفت. داستان اين كتاب موفق نيز درباره كارآگاهى به نام «لوكاس داونپورت» در مينه پوليس است كه پرونده اى را در ارتباط با حوادث و آشوب هاى جمهورى خواهان دنبال مى كند. و اما «هشتمين اعتراف» از رديف چهارم به سوم نقل مكان كرد. «جيمز پترسون» و «ماكسين پائترو» نويسندگان مشترك اين رمان داستان را با يك ميهمانى باشكوه در خانه مشهورترين زوج شهر يعنى «ايزا» و «اتان بيلى» آغاز كرده اند. جايگاه چهارم ليست پرفروش ها در اختيار رمان «مرده و از دست رفته» اثر «چارلين هريس» قرار گرفت. اين رمان فانتزى درباره دخترى به نام «سوكى ستاك هاوس» در لوئيزياناست كه خون مسئول خون آشامان در بدن او جريان دارد. «رقص قبرستان» اثر مشترك «داگلاس پرستون» و «لينكولن چايلد» نيز در دومين نوبت حضورش، به عنوان پنجمين كتاب پرفروش هفته شناخته شد. در اين كتاب «آلوسيوس پندرگاست» از كارآگاهان اف.بى.آى مامور تحقيق درباره خبرنگار نيويورك تايمز و همسرش مى شود. «خانواده نخست» اثر «ديويد بالداچى» با يك پله تغيير در رديف ششم قرار گرفت. در اين كتاب نماينده سابق يك آژانس سرى مسئول يافتن فرزند يكى از دولتمردان در كمپ ديويد مى شود. مثل هفته هاى پيش در ميان كتاب هاى پرفروش آمريكا نمى توان نقش«استفانى مه ير» را در اين ليست ناديده گرفت. جايگاه رمان «ميزبان» پس از ۵۴ هفته نسبت به هفته قبل تغييرى نكرد و در رديف هفتم قرار گرفت. «كوتوله» دهمين اثر «چاك پالانيوك» نيز در رده هشتم است. نهمين جايگاه جدول در اختيار كتابى تازه وارد به نام «نشانه» به قلم «رايموند خورى» قرار گرفت. كتاب او نيز داستانى است كه خواننده را در تعليق نگاه مى دارد و ردپاى مفاهيمى مانند فلسفه، مذهب و علم در آن ديده مى شود. دهمين رديف جدول در اختيار «وسوسه كردن يك فرشته» اثر« مرى بالوق» قرار گرفت. نويسنده در اين كتاب رسوايى و دسيسه هايى را در انگلستان و قصر سلطنتى به تصوير مى كشد.

آيينه هنر: «شاهنامه شاه تهماسب» يكى از شاهكارهاى نگارگرى ايران بعد از دو قرن دورى از وطن منتشر مى شود. شرح، تحليل و تفسير اين شاهنامه توسط تيمى به سرپرستى زهرا رهنورد صورت مى گيرد و محققانى چون: آناهيتا مقبلى، آتوسا اعظم كثيرى، زهرا موسوى خامنه، محبوبه رزم جو و مهدى ملكى نژاد، در اين كار همكارى دارند. مراحل روتوش و تفكيك و اصلاح نگاره ها نيز با نظارت محمدعلى رجبى صورت مى گيرد. نگارگرى «شاهنامه شاه تهماسب» كه متن كامل آن شامل  ۲ظ۸ نگاره است، از اواخر دوره ى شاه اسماعيل صفوى آغاز شده است و پس از حدود بيست سال، به كوشش گروهى از نگارگران معروف از جمله: سلطان محمد، دوست محمد و ميرمصور در دوره ى حكومت شاه تهماسب صفوى، به اتمام رسيده است. اين اثر از سوى فرهنگستان هنر با همكارى موزه هنرهاى معاصر ايران، پس از  ۱۵ سال از بازگشت به ايران، در قطع سلطانى و تيراژ ۵۰۰۰ جلد چاپ و منتشر خواهد شد.

آيينه هنر: مراسم يابود اولين سال درگذشت نادر ابراهيمى برگزار مى شود. اين مراسم روز چهارشنبه ۲۰ خردادماه از ساعت ۱۷ تا ۱۹ در خانه  هنرمندان ايران برگزار مى شود، در اين مراسم فيلم كوتاهى از آيين بدرقه  نادر ابراهيمى در سال گذشته و فيلم هايى از سخنان و كلاس هاى او پخش خواهد شد. در اين مراسم اكبر عالمى درباره  «جايگاه سينمايى نادر ابراهيمى»، شكور لطفى درباره ى «انديشه هاى مردمى، اجتماعى و سياسى» در آثار اين داستان نويس و عباس محمدى با موضوع «نادر و كوه» سخنرانى خواهند داشت. نادر ابراهيمى متولد ۱۴ فروردين ماه سال ۱۳۱۵ در تهران بود. علاوه بر نگارش كتاب هاى داستانى زيادى براى بزرگسالان و كودكان و نوجوانان، چندين كتاب پژوهشى، نمايشنامه و فيلمنامه، چندين فيلم مستند و سينمايى و همچنين دو مجموعه  تلويزيونى را نوشته و كارگردانى كرده و آهنگ ها و ترانه هايى براى آن ها ساخته است. اين نويسنده پيشكسوت ۱۶ خردادماه سال گذشته درگذشت.

آيينه هنر: تالار ايرانشهر با نمايش «تمام صبح هاى زمين» نوشته ايوب آقاخانى به كارگردانى حسين مسافرآستانه افتتاح خواهد شد و كار خود را به شكل رسمى آغاز مى كند. داستان نمايش «تمام صبح هاى زمين» در رابطه با مسائل غزه و  روايت نويسنده اى به نام پروفسور «فرهت» است كه پسر و عروسش در اسرائيل به شهادت مى رسند و او مجبور به مهاجرت به غزه مى شود و در آن جا به نگارش رمانى درباره پيدايش صهيونيسم دست مى زند. نوه پروفسور فرهت از فرانسه براى تحويل گرفتن جسد پروفسور به غزه فرا خوانده مى شود. بازيگر اين نمايش، آشا محرابى است كه به همراه ۳۰ نفر از بازيگران گروه تئاتر «سايه مهر» نقش آفرينى مى كنند و ايوب آقاخانى نيز به عنوان صداپيشه در كار حضور دارد. نمايش «تمام صبح هاى زمين» از نيمه دوم خردادماه در سالن شماره يك تالار ايرانشهر اجرا شود.

دبيرخانه تئاتر دانشگاهى با اشاره به تدوين آئين نامه تشكيل انجمن علمى گروههاى تئاتر و انجمن علمى پژوهشگران و منتقدان خانه تئاتر دانشگاهى، از راه اندازى اين دو انجمن در ماه جارى خبر داد. عباس اقسامى در اين باره به مهر گفت: «در حال تدوين آئين نامه دو انجمن علمى گروههاى تئاتر و پژوهشگران و منتقدان خانه تئاتر دانشگاهى ايران هستيم. انجمن علمى گروههاى تئاتر براى ساماندهى گروههاى ثبت شده در خانه تئاتر دانشگاهى و هدايت و بسترسازى مناسب فعاليت علمى و عملى اين گروهها شكل مى گيرد.» وى ادامه داد: «انجمن علمى پژوهشگران و منتقدان نيز به منظور نگاه علمى و آكادميك به حوزه نقد و پيگيرى و فعاليت علمى در اين حوزه راه اندازى خواهد شد.»

آيينه هنر: نمايشگاه نقاشى هاى «هانيبال الخاص» كه مجموعه اى از آثار ديده نشده اين هنرمند را در برمى گيرد، از ۱۷ خرداد ماه در نگارخانه الهه به نمايش درمى آيد. اين نمايشگاه شامل ۲۸ اثر ۳۵*۳۵ و ۷۰*۵۰ با تركيب مواد است. «هانيبال الخاص» كه ليسانس و فوق ليسانس هنرهاى تجسمى خود را از انستيتوى هنر شيكاگو دريافت كرده و مدرس دروس تئورى و عملى در دانشگاه هاى داخل و خارج كشور بوده است، تاكنون بيش از سيصد نمايشگاه گروهى و انفرادى در ايران و كشورهاى ديگرى همچون كانادا، آمريكا و استراليا داشته است كه برخى از آنها غير منتظره، ابتكارى و به ياد ماندنى هستند. او كتابهاى مختلفى نيز براى بزرگسالان و كودكان ترجمه و تاليف كرده است. زيباشناسى او چه در فرم و محتوا در آثارش لحاظ شده است و مى توان گفت الخاص آميزه اى از يك شاعر، معلم، نقاش و قصه گو است. «هانيبال الخاص» در اين نمايشگاه حضور ندارد و تعدادى از آثار ديده نشده اش براى اولين بار بر ديوار نگارخانه الهه آويخته مى شوند. علاقمندان براى بازديد از اين نمايشگاه كه از هفدهم خرداد ماه افتتاح مى شود، مى توانند تا ۲۶ خرداد همه روزه جز ايام تعطيل از ساعت ۱۶ الى ۲۰ از آثار ديدن كنند. نگارخانه الهه در خيابان آفريقا- خيابان گلفام- پلاك ۶ واقع شده است.