آيينه هنر: خانه اپرا، ساختمانى است با كليه ويژگى هاى يك سالن تئاتر كه علاوه بر آن، مكان هايى ويژه براى استقرار اركستر، صندلى هاى شنوندگان و امكانات پشت صحنه، رختكن و تغييرات صحنه در آن تعبيه شده است. بايد يادآور شد كه بعضى از سالنها به طور ويژه براى اجراى اپرا ساخته شده اند و بعضى از آنها بخشى از يك مركز اجراى هنرهاى نمايشى هستند. اولين خانه اپراى عمومى، با نام كازينو تئاتر و سن (Cassiano Teatro san) در سال ۱۶۳۷ در ونيز ايتاليا افتتاح شد. براى قرن ها اپرا در ايتاليا محبوبيت زيادى هم در بين افراد توانگر و نيز در بين مردم عادى جامعه داشت و تعداد بسيار زياد سالن اپرا در اين كشور،  همچنان مؤيد اين مطلب است. سالن اپرا در مجامع موسيقايى در ديگر كشورها تا سال ها وجود خارجى نداشت. در زمانيكه هنرى پرسل (Henry Purcell)؛ موسيقيدان برجسته مكتب باروك بريتانيا؛ به آهنگسازى مشغول بود، هيچ سالن اپرايى در لندن وجود نداشت. اولين سالن اپرا در آلمان نيز در سال ۱۶۷۸ در هامبورگ ساخته شد. در آمريكا سالن هاى اپرا به جز اجراى برنامه هاى نمايش آوازى خدمات مختلفى از جمله ميزبانى نمايشگاه ها، بازيها و نمايشهاى واريته را انجام مى دادند. به دليل اينكه براى اجراى بيشتر اپراها به تجهيزات نسبتاً زيادى احتياج است، معمولاً خانه هاى اپرا بزرگ و غالباً داراى بيش از هزار صندلى هستند. در يك خانه اپراى سنتى، تالار شنوندگان بطور نرمال يو (U) شكل و طول آنها بستگى به گنجايش سالن دارد. از اواخر قرن نوزدهم غالباً سالن هاى اپرا داراى جايگاه گود و ويژه براى گروه اركستر بودند. به اين ترتيب نوازندگان اركستر مى توانستند در سطحى پايين تر از شنوندگان قرار گيرند و بدون هيچ مزاحمتى براى ديدن صحنه نمايش، در آن جايگاه بنوازند. بيشتر سالنهاى اپرا در سراسر دنيا از سن هاى مكانيزه بهره مى برند. بالابرهاى سن براى تغيير سريع دكورهاى سنگين كمك كننده هستند. در اپراى متروپوليتن، به عنوان مثال، در طول برنامه مجموعه سن اغلب تغيير مى كند. در اين سالن هنگامى كه بازيگران و خوانندگان در حال اجراى برنامه هستند، همراه با دكور از پيش چشم تماشاگران كنار رفته و گروه و دكور جديد جايگزين آنها مى شوند. در خانه هاى اپراى سنتى از سيستم هاى تقويت صدا براى تقويت صداى خواننده استفاده نمى شد و خواننده هايى كه براى اپرا تربيت مى شدند قادر بودند صدايشان را به صورت نرمال و بدون تقويت در كل سالن سر دهند. از دهه ،۹۰ بيشتر خانه هاى اپرا از يك نوع دقيق تقويت كننده صدا استفاده مى كنند كه افزاينده صوت (acoustic enhancement) نام دارد. بيشتر خانه هاى اپرا امروزه از سيستم هاى تقويت صدا براى بالا بردن صداهاى خارج از صحنه، ديالوگ هاى روى صحنه و افكت هاى صوتى استفاده مى كنند. يك نوع دقيق تقويت صدا، بالا برنده صوت ناميده مى شود كه در بعضى از خانه هاى اپرا از آن استفاده مى شود. سيستم هاى بالا برنده صوت به زياد كردن صدا در سالن ها كمك مى كند و از به وجود آمدن «نقطه هاى كور» در جايگاه هاى شنوندگان جلوگيرى مى كند. استفاده از ابزارهاى تقويت صدا در خانه هاى اپرا از منظر برخى از موسيقيدان ها با اشكال روبروست. بنا بر اعتقاد ايشان، صوت واقعى آواز كلاسيك يا سازها نبايد تغيير داده شود. يكى از نمونه هاى استفاده از اين نوع تقويت كننده ها در تئاتر نيويورك است كه توسط كمپانى اپراى شهر نيويورك استفاده شده است. اغلب اپراها به زبان اصلى آن اجرا مى شوند كه ممكن است با زبان شنوندگان متفاوت باشد. به عنوان مثال، يك اپراى واگنر كه در لندن اجرا مى شود، ممكن است به زبان آلمانى باشد. از اين رو، خانه هاى اپراى مدرن به مخاطبان در فهميدن متن اپرا با فراهم كردن وسيله اى با نام supertitles مساعدت مى كنند. به كمك اين وسيله، كلمات را بالا يا نزديك سن نشان داده مى شوند. اخيراً در سالن هاى مدرن، سيستم كتاب اشعار الكترونيكى (electronic libretto) در برخى خانه هاى اپرا مورد استفاده قرار مى گيرد كه از جمله آنها اپراى مترو پوليتن نيويورك و La Scala در ميلان است كه كلمات را در صفحه هاى نمايش شخصى كه به پشت صندلى متصل شده است نشان مى دهد.
www.en.wikipedia.org
www.harmonytalk.com

مجيد ملامحمدى؛ نويسنده كودك و نوجوان؛ معتقد است: «نيازمند ترجمه تفسيرى از قرآن براى كودكان و نوجوانان هستيم و با گزينش آيات تاريخى و داستانى  براى كودكان بهتر مى توان با اين گروه مخاطب ارتباط برقرار كرد.» اين نويسنده با اشاره به ترجمه قرآن براى كودكان و نوجوان گفت: «شايد به طور ساده و قابل فهم بتوان قرآن را براى كودكان و نوجوانان ترجمه و ارائه كرد، اما بسيارى از لغات و واژه هاى تخصصى قرآن كه دربردارنده تاريخ يا احكام اسلامى براى اين گروه سنى از مخاطبان قابل فهم نيست، بنابراين ترجمه قرآن براى كودكان تنها به ظواهر آيات اختصاص دارد.» وى ادامه داد: «كودكان و نوجوانان نمى توانند متوجه مفهوم عميق واژه ها يا آيه  ها شوند؛ بنابراين در ترجمه قرآن براى كودكان بايد به ترجمه گزينشى  آيات دست زد، اما در گروه سنى نوجوان وضعيت اندكى متفاوت است و مى توان بازه وسيع ترى از آيات را ترجمه كرد.» وى به امكان پذير بودن ترجمه كل آيات قرآن براى نوجوانان اشاره كرد و گفت: «فهم ترجمه كل آيات قرآن براى نوجوانان بايد در يك وضعيت عملى سنجيده شود، بايد ديد نوجوانان تا چه اندازه مى توانند با ترجمه كل قرآن ارتباط برقرار كنند.» ملامحمدى افزود: «البته برخى آيات قرآن دربردانده مفاهيم و احكام عميقى است كه نه موضوعيتى براى كودكان و نوجوانان دارد و نه فهم آن براى اين گروه سنى مقدور است. وى خاطرنشان كرد: «كودكان از آثارى كه به نوعى با پيشرفت هاى تكنيكى و تكنولوژى هاى روز پيوند برقرار كرده اند استقبال بسيار نشان مى دهند، اما متأسفانه بازار كتاب ما تا به امروز به گونه اى بوده كه اين كتاب ها بيشتر حالت بازارى داشته و كمتر محتواى مفيد و ارزشمند را در بر مى گرفته است. اكنون اگر بتوانيم ترجمه  قرآن براى كودكان را به صورت آثار مكتوب همراه با نرم افزار، تصالوير متحرك و ... ارائه كنيم قطعاظ در مخاطب يابى موفق خواهيم بود.» ملامحمدى در با اشاره به وضعيت ترجمه هاى قرآن در كتاب هاى درسى مدارس گفت: «در اين زمينه كتاب هاى درسى چندان به فضا و دنياى كودكان و نوجوانان نزديك نيستند، به ويژه از نظر نثر، هم چنين با وجود ترجمه هاى بسيار خوبى كه از قرآن براى كودكان تأليف شده، هنوز از ترجمه بزرگسالان نظير ترجمه ارزنده مرحوم الهى قمشه اى در كتاب هاى درسى استفاده مى شود.»

موزه پرگامون در شهر برلين براى يك دوره بلند مدت ۱۵ ساله و قابل تمديد مجموعه اى از آثار هنر اسلامى را به منظور تكميل بخش هنر اسلامى موزه خود از يك مجموعه دار خصوصى امانت گرفته است. به گزارش مهر به نقل از خبرگزارى آلمان، اين مجموعه ۱۵۰۰ قطعه اى كه در آن ميان مى توان به كتابى جيبى فارسى از قرن پانزدهم اشاره كرد پنج حماسه از اشعار نظامى شاعر ايران را روايت كرده اند. در ميان اشياى اين مجموعه مى توان به سراميكها، نقاشى هاى مينياتور و اشاره كرده كه از سوى ادموند دو انگار بريتانيايى مجارستانى تبار كه در لندن زندگى مى كند طى يك توافقنامه به اين موزه امانت داده است. وى اين مجموعه را طى پنجاه سال گردآورى كرده است و در اين رابطه مى گويد كه از جمع كردن قاليچه آغاز كرده و قاليچه هاى بسيارى را يكى روى ديگرى در خانه قديمى خود نگاه مى داشته است. در دهه ۱۹۵۰ او به علاقه شديد خود نسبت به هنر اسلامى پى مى برد و به خريد اشياء در بازارها و مجموعه هاى خصوصى قديمى روى مى آورد. درميان آثارى كه وى خريدارى كرده مى توان به يك مجموعه سراميكى اشاره كرد كه مالك آن يك فرد سوئيسى بوده است. وى همچنين كتابهاى نادر، مجسمه هاى برنزى و همچنين آثار هنرى و دستى مديترانه و كشورهاى آسياى مركزى را نيز خريدارى كرده است.

در شصتمين سالگرد خلق رمان «۱۹۸۴» نوشته جورج اورول كه به عنوان يكى از شاهكارهاى ادبى قرن بيستم مطرح است، اين سوال مطرح شده كه «آيا اورول خميرمايه اين رمان را از نويسنده ديگرى وام نگرفته است؟» به گزارش ايبنا به نقل از سايت ادبى نوول ابزرواتور، در سال ۱۹۴۶ اورول نقدى درباره رمانى به نام «ديگران ما» نوشته ايگونى ايوانكويچ زامياتين روسى را كه در دهه ۱۹۲۰ نوشته شده بود، در روزنامه تريبيون منتشر كرد و طى اين نقد به تاثير اين رمان بر هاگسلى، نويسنده «بهترين دنياها» (تاثيرى كه هاگسلى هميشه آن را منكر شد) اشاره كرد. ولى اين ترديد وجود دارد كه آيا خود وى در نوشتن «۱۹۸۴» كه سه سال بعد آن را به رشته تحرير درآورد، از رمان زامياتين الهام نگرفته است؟ يك منتقد ادبى به نام «پل اوول» در سايت «گاردين»، به سه نقطه مشترك اين دو رمان اشاره كرده است: طرح توطئه هر دو رمان مربوط به آينده است، مردى در جامعه اى توتاليتر زندگى مى كند، در شرايطى كه به تقابل با اين جامعه مى رود با زنى آشنا مى شود كه نماينده آزادى سياسى و اجتماعى است. اين دو يكديگر را كشف مى كنند و به دنبال تفكر جديدشان، شكنجه هاى روحى و فيزيكى زيادى را متحمل مى شوند، در پايان قهرمان درمى يابد كه دولت به او ظلم مى كند و منكر تعهد انقلابى اش مى شود. چند تفاوت كوچك هم ديده مى شود: در «ديگران ما» شخصيت ها اسم ندارند و توسط اعداد و علايم مشخص مى شوند. وينستون اسميت «۱۹۸۴»، در رمان زامياتين ۵۰۳-D و جوليا ۳۳۰-I و بيگ برادر، نيكوكار خوانده مى شوند. و بالاخره اينكه موانع شيشه اى «۱۹۸۴» اجازه مى دهد همه چيز ديده شود و در رمان زامياتين... آيا همه اين وام گرفتن ها بايد احترامى را كه نسبت به «۱۹۸۴» قائل هستيم از بين ببرد؟ پل اوول به اين سوال سرنوشت ساز پاسخ منفى مى دهد. شايد «ديگران ما» شايستگى اين را داشت كه بيشتر شناخته شود، ولى اين فرصت را به دست نياورد. اما اگر «۱۹۸۴» هيچ وقت خلق نمى شد، احتمال خيلى كمى وجود داشت كه كتاب زامياتين جايگاه استثنايى اثر ارول را به دست آورد.

آيينه هنر: فراخوان هفتمين دوره ى نمايشنامه خوانى موضوعى فرهنگسراى نياوران، با اعلام سه موضوع منتشر شد. علاقه مندان تا ۲۰ تير ۸۸ فرصت دارند براساس موضوعات اعلام شده آثار خود را به دبيرخانه اين دوره واقع در فرهنگسراى نياوران ارسال نمايند. در اين دوره نمايشنامه هايى كه براساس داستان هاى مثنوى معنوى، شاهنامه فردوسى و نيز در يك بخش ويژه «براساس اصلاح  الگوى مصرف» نوشته شده باشند، پس از اعلام نظر شوراى بازخوانى متون، فرصت روخوانى مى يابند. آثار منتخب مجوز دو اجرا در روزهاى شنبه و يكشنبه هرهفته راخواهند يافت. گفتنى است: فرهنگسراى نياوران در انتهاى خيابان پاسداران، روبه روى پارك نياوران واقع شده است.

آيينه هنر: مجموعه تئاتر شهر از هفته آينده ميزبان دو نمايش جديد از كيومرث مرادى و على عابدى مى شود كه در سالن هاى سايه و قشقايى روى صحنه مى روند. سالن قشقايى مجموعه تئاتر شهر از اين هفته ميزبان نمايش «خانه» نوشته نغمه ثمينى و كارگردانى كيومرث مرادى است كه از امروز، يكشنبه ۲۴ خردادماه به روى صحنه مى رود. اين نمايش با حضور مهدى سلطانى سروستانى، پيام دهكردى، هدايت هاشمى،  نگار عابدى، نازگل نادريان و ستاره پسيانى ساعت ۲۰:۳۰ به روى صحنه مى رود. «خانه» جديدترين اثر نمايشى كيومرث مرادى بعد از نمايش «روياى نيمه شب پاييز» است كه خردادماه ۸۷ در تالار قشقايى به روى صحنه رفت. تالار سايه مجموعه نيز از هفته جارى ميزبان نمايش «عروسى در سايه» على عابدى خواهد بود. اين نمايش با حضور وحيد آقاپور، امير كربلايى زاده، نوشين تبريزى، سارا فرزادفر و پرستو كرمى و با فضايى كمدى و ضد جنگ به روى صحنه مى رود. تالار چهارسوى مجموعه تئاتر شهر همچون هفته گذشته پذيراى علاقمندان و تماشاگران نمايش  «مادر مانده» كار مشترك نيما دهقان و حميدرضا آذرنگ كه ساعت ۱۸ اجرا مى شود. در اين اثر نمايشى شهرام حقيقت دوست، عليرضا محمدى، شبنم مقدمى، آذر خوارزمى،  رويا ميرعلمى و آذرنگ به ايفاى نقش مى پردازند. كارگاه نمايش نيز همچنان ميزبان نمايش «همه چيز درباره آقاى ف» آرش عباسى است. اين نمايش با حضور احمد مهرانفر ساعت ۱۹ به روى صحنه مى رود. اما سالن اصلى مجموعه تئاتر شهر در انتظار اجراى نمايش «مرغ مينا» نوشته محمد ابراهيميان و كارگردانى تاجبخش فناييان است كه به احتمال زياد از اوايل تيرماه به روى صحنه خواهد رفت.

كيوان ساكت در نخستين كنسرت اركستر موسيقى ملى ايران به رهبرى فرهاد فخرالدينى در سال ۸۸ به تك نوازى تار مى پردازد. اركستر موسيقى ملى ايران از ۲۸ تا ۳۰ خرداد ماه سال جارى در تالار وحدت كنسرت خود را برپا مى كند و در اين اجرا «كيوان ساكت» به تك نوازى تار مى پردازد. در اين كنسرت قطعاتى همچون «خاطره»،«رقص ايرانى»، «بهار»، «غم و شادى»، «يادگار خون سرو»، «راپسدى در چهارگاه»، «خاك وطن»، «چهار مضراب دشتى»، «ناى شكسته»، «چهار مضراب همايون» و «باران» با آهنگسازى «كيوان ساكت»،«شهرام توكلى» و «فرهاد فخرالدينى» اجرا خواهد شد. به گزارش ايسنا، اين كنسرت كه نخستين برنامه اركستر ملى در سال جارى محسوب مى شود، با صداى «سينا سرلك» و تك نوازى ساكت همراه است و ساعت ۲۱ اجرا خواهد شد.

آيينه هنر: اعضاء هيأت انتخاب آثار پنجمين دوره تايپوگرافى پوستر اسماء الحسنى اعلام شدند. قباد شيوا، صداقت جبارى كلخوران، فرزاد اديبى، كوروش پارسانژاد و بيژن صيفورى از سوى على وزيريان رييس نمايشگاه اسماء الحسنى به عنوان اعضاء هيأت انتخاب آثار پنجمين دوره تايپوگرافى پوستر اسماء الحسنى معرفى شدند. گفتنى است؛ صداقت جبارى كلخوران و قباد شيوا عضو مشترك در هيأت داورى و انتخاب آثار هستند. سايت اينترنتى«تودى پوسترز» پنجمين نمايشگاه سالانه تايپوگرافى پوستر«اسماء الحسنى» را در ماه مبارك رمضان- ۳۱مرداد تا ۲۸ شهريورماه۱۳۸۸- بصورت بين المللى برگزار مى كند. علاقه مندان مى توانند آثار خود را تا روز چهارشنبه -۲۴ تير ماه ۱۳۸۸ به دبيرخانه اين نمايشگاه به نشانى خيابان كارگر، روبروى پارك لاله، كوچه شهيد صدوقى، پلاك ،۱۷ دبيرخانه نمايشگاه بين المللى پوستراسماء الحسنى ارسال ارسال كنند.