|
|
|
|
|
محمدعلى بنى اسدى، تصويرساز و مدرس دانشگاه معتقد است؛
طراحى جلد كتاب بايد بر مبناى جهان بينى مخاطب صورت پذيرد
|
|
سيدضياءالدين ترابى:
ناشران علاقه زيادى به چاپ ترجمه شعر دارند چون شاعران خودمان را قبول ندارند
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
محمدعلى بنى اسدى، تصويرساز و مدرس دانشگاه معتقد است؛
جلد كتاب، ويترين محتواى كتاب
طراحى جلد كتاب بايد بر مبناى جهان بينى مخاطب صورت پذيرد
|
|
|
به نسبت آنچه كه از طراحى جلد كتاب در گذشته ايران ديده ايم بايد بگويم امروزه طراحان جلد كتاب خلاقيت زيادى به خرج نمى دهند.محمدعلى بنى اسدى؛ طراح، تصويرساز و مدرس دانشگاه؛ به شبستان گفت: «جلد كتاب را مى توان ويترينى براى محتويات كتاب دانست كه ضمن دارا بودن جذابيت هاى بصرى، اطلاع رسانى نيز مى كند.» وى افزود: «به عقيده من طرح روى جلد يك كتاب در عين اينكه فضاى كتاب را معرفى و نمايان مى كند بايد كمى هم رازآلود باشد تا مخاطب را در انتخاب و خريد آگاهانه كمك كند.» وى به جهان بينى جامعه مخاطب كتاب نيز اشاره كرد و ادامه داد: «طراحى جلد بايد بر مبناى جهان بينى مخاطبان كتاب باشد و طراح با توجه به نكاتى مانند طبقات سنى، مدل هاى زندگى مخاطبان و محتواى كتاب به يك نتيجه كلى در طراحى برسد.» بنى اسدى بيان كرد: «در جامعه كتاب خوان ما عرضه و تقاضا متناسب با هم پيش مى روند و به همين سبب به اتفاقات خوبى كه در طراحى جلد كتاب ها مى افتد بهاى آنچنانى داده نمى شود. متأسفانه فرض زماندار بودن و تاريخ مصرف داشتن كتاب در ايران به طراحى جلد لطمه وارد مى كند.» وى بر اهميت ديدگاه ناشران در طراحى روى جلد كتاب تأكيد كرد و افزود: «وقتى لزوم استفاده از يك طراحى خوب و مناسب براى جلد كتاب ها مشخص و تبيين شود، ناشران سعى خواهند كرد به جلد كتاب هاى خود بهاى بيشترى دهند تا برانگيزاننده مخاطب باشند.» وى به برخوردهاى چندگانه ناشران در مواجهه با طراحى جلد كتاب اشاره كرد و گفت: «ناشران ما برخوردهاى مختلفى دارند. برخى از طراح مى خواهند كه كل كتاب را بخواند بعد درك خود را به تصوير تبديل كند و برخى چكيده اى از كتاب را به طراح مى گويند و از او طرح مى خواهند.» اين تصويرگر كار با ناشرانى كه كل كتاب را به طراح مى دهند تا بخواند و روى آن كار كند را قابل قبول دانست و در اين مورد توضيح داد: «شايد طراح از گزيده كتاب به يك طرح خوب و كامل نرسد و طرحى متناسب با محتواى كتاب به دست نيايد به همين دليل طراح جلد كتاب بايد كل آن را بخواند تا بتواند جلدى متناسب با متن كتاب طراحى كند.» وى ادامه داد: «البته برخى از ناشران هم هستند كه يك چارچوب كلى براى جلدهاى خود دارند و طراح بايد در دل آن چارچوب كار كند. اين قاعده، براى ناشران و كتابخوان هاى حرفه اى جذاب است ولى من را به عنوان يك طراح و تصويرگر حرفه اى اقناع نمى كند.» وى همچنين ابراز داشت: «چارچوب كلى را شايد بتوان مولفه اى براى يك ناشر دانست به عنوان مثال انتشارت خوارزمى سال ها پيش اين كار را كرد و هنوز خاطره جلدهاى نخودى رنگ اين انتشاراتى با حاشيه گل عباسى كه طراحى آن با استاد جوادى پور بود، در اذهان باقى مانده است.» اين تصويرگر كتاب در مورد تفاوت طراحى جلد كتاب در ايران با ساير كشورها توضيح داد: «در كتابفروشى هاى خارجى لزوما در هر كتاب يك اتفاق خاص و بزرگ نمى افتد ولى اكثرا در طراحى جلد كتاب ها يك خلاقيت نهفته است و بروز آن در كارها به خوبى ديده مى شود و طراحى جلد كتاب ها چيزى نزديك به يك پوستر كار مى برد.» وى خاطرنشان ساخت: «خارجى ها بر روى فرم هاى حروف الفباى خود بسيار كار كرده اند و فونت هاى به شدت متنوعى دارند كه كار را براى طراحى روى جلد كتاب ها راحت كرده است.» اين مدرس دانشگاه با انتقاد از طراحان جلد كتاب ايرانى به دليل مسكوت گذاشتن ذوق و هنر در طراحى هاى خود، ادامه داد: «اكثر طراحان روى جلد ما به آسانى از كنار مساله بزرگى به نام خلاقيت مى گذرند.» وى در مورد تغييراتى كه در طراحى جلد كتاب در دنياى امروز ايران و گذشته آن رخ داده، توضيح داد: «تغييرات آنقدر گسترده است كه ذكر آنها ساعت ها وقتى مى طلبد. در گذشته هر طرحى حس و حال خود را داشت و به انتشارات و كتاب معروفيت مى بخشيد كه مى توان در اين زمينه به آثار جوادى پور و پرويز كلانترى و يا استاد مميز اشاره كرد.» اين طراح گرافيك ادامه داد: «بعد از انقلاب ضمن اينكه محدوديت هايى به وجود آمد ولى تعدد موضوعات، تعداد بالاى كتاب ها و نويسنده ها و نيز ترجمه هاى زيادى كه خلق و چاپ شد، به طور مستقيم در بالا بردن تنوع كار طراحان جلد كتاب ايران تاثير گذاشت و كميت و گاهى هم كيفيت آن را بالا برد.»
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
سيدضياءالدين ترابى:
ترجمه شعر، آسان گرفته مى شود
ناشران علاقه زيادى به چاپ ترجمه شعر دارند چون شاعران خودمان را قبول ندارند
|
|
|
خواننده شعر، كتاب موفقى از شاعران معاصر نمى بيند به همين دليل سراغ ترجمه شعر مى رود و جاى خالى شعر معاصر را با ترجمه جبران مى كند. سيد ضياءالدين ترابى؛ مترجم و شاعر؛ به شبستان گفت: «شعر بايد ترجمه شود چرا كه ما در جهان زبان هاى مختلفى داريم كه يك نفر امكان ندارد همه آنها را ياد بگيرد پس تنها راه، ترجمه است و اين كار هم از قديم مرسوم بوده است.» وى ادامه داد: «از زمانى كه انسان متمدن شد متن هايش را به زبان هاى مختلف نوشت. همانطور كه كتيبه هاى باستان به سه زبان نوشته شده اند چون اگر اين كار را نمى كردند كسى متوجه متن اصلى نمى شد.» ترابى با بيان اينكه در اصل ترجمه كردن شكى نيست، افزود: «هر زبان ويژگى هاى خاصى دارد كه وابسته به همان زبان است و در ترجمه ممكن است از بين برود مثل بازى هاى زبانى و فرم زبان اما محتوا و فضاى شعر در ترجمه باقى مى ماند و مهم همان فضا و محتواى شعر است.» اين شاعر تاكيد كرد: «شعر داراى موسيقى و آهنگ كلامى و داراى فرم شاعرانه است همه اين ها شعريت شعر را تشكيل مى دهند كه بايد به درستى و با حساسيت به زبان مقصد انتقال پيدا كنند.» وى بازسرايى شعر را كارى بيهوده و خيانت به شعر دانست و خاطرنشان كرد: «در بازسرايى اصالت شعر از بين مى رود و اثر بازسرايى شده ديگر هيچ ارتباطى با شعر اصلى ندارد.» ترابى در ادامه گفت:«هيچ كس حق ندارد در متن كسى تصرف كند. وقتى شاعرى مى گويد قطار جيغ كشيد نبايد به جاى كلمه جيغ كلمه سوت را به كار بريم چون شاعر حتما معناى خاصى را از كلمه جيغ اراده كرده است. شعر بازسرايى در واقع يك اقتباس است كه در جاى خود ارزش دارد اما ديگر ترجمه نيست.» وى اظهار داشت: «انتخاب يك مجموعه شعر براى ترجمه به شعور و دريافت مترجم بستگى دارد. بعضى از مترجمان هرچه به دستشان مى رسد ترجمه مى كنند و يا طبق دستور ناشر دست به ترجمه مى زنند كه به نظر من اين افراد مترجم نيستند بلكه دستگاه ترجمه هستند.» وى اظهار داشت: نياز امروز جامعه ترجمه شعر شاعران معاصر جهان است نه شاعرانى كه دورانشان ديگر گذشته است. مثلا ترجمه آثار شاعران رمانتيك هر چند ارزش خاص خود را دارد اما مى بايستى در زمان خودش ترجمه مى شد تا تاثيرگذار باشد.وى با بيان اينكه ترجمه شعر آسان گرفته مى شود، خاطرنشان كرد: «اين تصور غلطى است كه ترجمه شعر راحت تر از ترجمه متون ديگر است اما متاسفانه هر كس در هر تخصصى و در هر سطحى از دانش است دست به ترجمه شعر مى زند.» اين مترجم تاكيد كرد: «ناشران علاقه زيادى به چاپ ترجمه شعر دارند چون شاعران خودمان را قبول ندارند همين باور در ميان مردم است. خواننده شعر، كتاب موفقى از شاعران معاصر نمى بيند و به همين خاطر به سراغ ترجمه مى رود.»
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
كشف قديمى ترين ابزار موسيقى دنيا
باستان شناسان آلمانى موفق شدند قديمى ترين ابزار موسيقى دنيا با قدمت ۳۵ هزار سال را كشف كنند. به گزارش مهر، محققان دانشگاه توبينگ موفق شدند تمام اجزاى يك فلوت قديمى را كه مربوط به ۳۵ هزار سال قبل است در غار «هول فلس» در جنوب غربى آلمان كشف كنند. نتايج اين كشف كه در مجله نيچر منتشر شده است نشان مى دهد كه اولين انسانهاى ساكن اروپا كه از نظر آناتومى بدنى همانند انسانهاى امروزى داشته اند داراى يك سنت موسيقايى بسيار مهم بودند. اين ابزار موسيقى به طول حدود ۲۲ سانتيمتر و قطر ۸ ميليمتر و داراى پنج سوارخ كوچك براى عبور هوا است. سطح اين فلوت و ساختار استخوانى آن در شرايط مطلوبى است. اين فلوت از عاج ساخته شده است. اين فلوت در ۱۲ تكه كنار هم پيدا شده است. پيش از اين يك فلوت ديگر كشف شده بود كه قدمت آن ۳۴ هزار سال بود. به گفته باستان شناسان آلمانى، كشف اين فلوت جديد به خصوص از نظر موادى كه در ساخت آن به كار رفته است از اهميت ويژه اى برخوردار است به طورى كه فناورى كه براى ايجاد اين ابزار موسيقى استفاده شده است بسيار پيچيده بوده و به دستهاى ماهرى نياز داشته است. اين محققان فرض كرده اند كه اجداد اروپاييها ابزار موسيقى را در بافتهاى اجتماعى مختلف مى نواخته اند.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
اهداى مدال گوته به نويسنده سوئدى
«لارس گوستافسون» نويسنده سوئدى به خاطر تلاش براى تبادل فرهنگ ها در سطح بين المللى، عنوان برنده مدال گوته در سال ۲۰۰۹ را از آن خود كرد. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از خبرگزارى آلمان، بنياد گوته همچنين جايزه يك عمر دستاورد ادبى خود را به «سوره دال» مترجم نروژى اهدا مى كند و «ويكتور ماريا اسكورادت» نويسنده رومانيايى نيز براى آخرين نمايشنامه اى كه از زبان آلمانى ترجمه كرده، مورد تقدير قرار مى گيرد. اين جايزه كه نخستين بار در سال ۱۹۵۵ از سوى انستيتو گوته اهدا شد، امسال نيز در ۲۸ آگوست؛ در دويست و شصمين زادروز گوته در قصر شهر وايمار به برگزيدگان اهدا مى شود. مدال گوته كه نشان رسمى ادبيات كشور آلمان به شمار مى رود تا كنون به ۳۱۷ نفر از ۵۸ كشور جهان اهدا شده است.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
نويسنده لهستانى برنده جايزه ادبيات فانتزى
جايزه «ديويد گمل» كه به آثار برتر ژانر فانتزى اهدا مى شود، امسال به «آندره ساپكوفسكى» نويسنده لهستانى رسيد. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از گاردين، با وجود اينكه آثار «آندره ساپكوفسكى» در لهستان بيشتر از آثار نويسنده اى چون «استفان كينگ» طرفدار دارد، اما زمان زيادى از ترجمه آنها به زبان انگليسى نمى گذرد. آخرين اثر ساپكوفسكى به نام «خون پريان» درباره قاتلى دم دمى مزاج به نام جرالد جادوگر است. «دبورا جى ميلر» نويسنده و مدير اين جايزه گفت: «ساپكوفسكى در اروپا بسيار شناخته شده است اما ما اميدواريم كه بردن اين جايزه باعث شود تا ترجمه هاى بهترى از آثارش به زبان هاى ديگر انجام شود. اهميت داستان فانتزى معاصر بسيار فراتر از وسيله اى براى فرار به واقعيتى متفاوت است؛ اين ژانر كه از محدوديت هاى ساير گونه هاى داستانى آزاد است، حكم آينه اى را دارد كه وقايع زمان را بازتاب مى دهد.» براى انتخاب برترين اثر فانتزى، ۱۰ هزار خواننده از ۷۵ كشور جهان به ۵ كتابى كه توسط نويسندگان آثار فانتزى براى دريافت اين جايزه انتخاب شده بودند، راى دادند و در نهايت اثر ساپكوفسكى به عنوان برنده انتخاب شد.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
فراخوان دائمى براى نقاشى ديوارى در شهر تهران
آيينه هنر: سازمان زيباسازى شهر تهران فراخوان دائمى نقاشى هاى ديوارى در شهر تهران را منتشر كرد. در اين فراخوان از كليه هنرمندان در حوزه هنرهاى تجسمى و به ويژه نقاشى، متخصصان و دانشجويان طراحى و نقاشى ديوارى و ساير حوزه هاى مرتبط براى ارائه طرحهاى خود دعوت به عمل آمده است. داشتن ويژگى فراگيرى، توان بصرى در ايجاد ارتباط با عوام و مخاطبان خاص، رعايت خوانش بصرى و ساختارى در فضاى معمارى و انطباق با باورهاى اعتقادى، ملى و دينى، تناسب طرح از لحاظ انطباق با ديد و منظر محل مورد نظر،انطباق با ضوابط علمى، شهرى و نقاشى هاى ديوارى و نيز لحاظ كردن روش و تكنيك اجرا در هنگام طراحى از مواردى است كه بايد مورد توجه قرار بگيرد. اين آثار در شوراى تخصصى نقاشى هاى ديوارى سازمان زيباسازى كه متشكل از اساتيد مجرب در اين حوزه است، بررسى مى شود.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
روزهاى بى تماشاگر تالار سنگلج
حسن باستانى كه اين روزها نمايش «تو چارسو خبرى نيست» را در تماشاخانه «سنگلج» اجرا مى كند، با ابراز تاسف از وضعيت تماشاگران اين نمايش معتقد است: «در شرايط حساسى قرار گرفته ايم. طبيعى است جامعه، تحت تاثير وضعيت فعلى است و درحال حاضر دلخوشى چندانى براى ديدن تئاتر وجود ندارد.» اين نمايشنامه نويس و كارگردان تئاتر با بيان اين مطلب به ايسنا گفت:«در حال حاضر به لحاظ امنيتى هم نگرانى هايى وجود دارد و حتى گروه اجرايى نمايش هم گاه براى مراجعه به تالار سنگلج با مشكلاتى روبه رو مى شوند.» او درعين حال از استقبال جسته گريخته تماشاگران از اجراى اين نمايش تشكر كرد و ياد آور شد: «با وجود تمام اين مشكلات، سالن ها بدون تماشاگر نيست و از مردم عزيزمان كه منت گذاشتند و دراين شرايط دشوار ما را تنها نگذاشتند، بسيار ممنونم. اگر ما امروز در سالن تئاتر كار مى كنيم، ناچاريم و اين درحالى است كه دلمان پيش مردم است.»
|
|
|
|
|
|
|
|