يك بازيگر و كارگردان تئاتر، ساخت سالن هاى نمايشى را عامل كاهش تراكم اجرا و ايجاد فرصت برابر براى گروههاى نمايشى مى داند. مائده طهماسبى به مهر گفت: «من نمايش هاى پرمخاطبى در سالن اصلى تئاتر شهر داشته ام، اگر بخواهم قاضى و داور بى طرفى براى تحليل و ارزيابى شرايط موجود و مشكل كمبود سالن و تمديد اجراى نمايش هاى پرمخاطب باشم، بايد بگويم هم مركز هنرهاى نمايشى هم اهالى تئاتر از اين وضعيت لطمه مى بينند.» وى ادامه داد: «طبيعى است كه گروههاى پرمخاطب انتظار داشته باشند كه كارشان تمديد شود و از امكان اجراى بيشترى برخوردار باشند و مركز هنرهاى نمايشى به دليل تعهدى كه نسبت به ديگر گروههاى نمايشى براى اجراى آثارشان دارد مجبور است كارها را سر موعد مقرر تعطيل كند چون همكاران ديگر ما منتظر سالن هستند.» اين كارگردان و بازيگر تئاتر گفت: «يكى از راهكارهاى پيشنهادى براى رفع اين معضل اين است كه مركزهنرهاى نمايشى هنگام بستن قرارداد اين موضوع را به گروهها اعلام كند كه در صورت استقبال ازكارهايشان امكان تمديد برايشان وجود دارد و به گروههاى ديگرى هم كه درنوبت اجراهستند اين نكته را متذكر شود كه ممكن است اجراى كارشان مدتى به تعويق بيفتد. چون بازيگران ممكن است با گروههاى ديگرى قرارداد بسته باشند و بايد از قبل در جريان قرار بگيرند.» طهماسبى افزود: «حدود ۱۰ سال است كه به ايران بازگشته ام و در اين مدت صحبت هاى زيادى براى رفع اين مشكل شده است اما راه به جايى نبرده ايم. به نظر مى رسد راه ديگرى كه در طولانى مدت جواب مى دهد احداث سالن هاى تئاترى است كه مجهز باشند تا گروهها و مخاطبان كمتر با مشكل مواجه شوند و از تراكم اجراها كاسته شود. البته احداث سالن هاى ايرانشهر چند ماهى است كه از ازدحام و تراكم اجراها كاسته است اما وجود اين دو سالن در يك شهر ۱۲ ميليونى نمى تواند جوابگوى تمام نياز هنرمندان باشد.» اين هنرمند تئاتر گفت: «در اين شرايط به نظر من ايجاد تئاتر خصوصى راه  حل مناسبى به نظر نمى رسد چون اين روند اشتباه است كه در مدت زمان كوتاهى بخواهيم بدون برنامه ريزى تئاتر را خصوصى كنيم، تئاتر در كشور ما هميشه محتاج يارانه و كمك مالى است و به تنهايى نمى تواند به راه خود ادامه دهد. مقايسه شرايط كشور ما با شرايط تئاتر اروپا كار آسانى نيست، در اروپا كارگردانان بزرگ، خود اداره كننده تئاترشان هستند و نيرويى از بيرون براى آنها تصميم نمى گيرد و مميزى واعمال نظرى در كار نيست.» وى ادامه داد: «در كشور ما اگر تهيه كننده اى هزينه كند تا اثرى را به اجرا ببرد در آخر بايد مجوز اجرا را از دولت بگيرد و آزادى عمل در كارش ندارد. پس براى برگشت سرمايه و جذب مخاطب گرايش پيدا مى كند به اجراى ترفندهايى كه به سليقه عام نزديك است و وجه هنرى اثر از بين مى رود.» طهماسبى تأكيد كرد: «عده اى ازمخاطبان حرفه اى تئاتر مدتى است از ديدن نمايش ها دلزده شده اند. من در مورد مردم عادى صحبت نمى كنم چون بعضى از افراد دوست دارند به صورت خانوادگى نمايشى را ببيند وهمگى از آن لذت ببرند. براى اين قشرنمايش هاى سرگرم كننده اى وجود دارد كه آنها را راضى از سالن بيرون مى فرستد و اين ربطى به تماشاگران حرفه اى ندارد كه دوست دارند كارهاى خوب تئاترى را دنبال كنند و مدتى است از اين فضاهاخسته هستند.»

محمدحسين جعفريان معتقد است: «خالص ترين نوع حقيقت، شعر است و ناب ترين اشعار با حقيقت عجين هستند.» اين شاعر در تبيين نسبت «شعر و حقيقت» گفت: «شاعر نبايد هيچ انگيزه اى براى پنهان كردن حقيقت داشته باشد. در واقع، شاعر هرچقدر از حقيقت و بيان آن در شعرش دور شود، به همان اندازه از شعر بودن يك اثر فاصله مى گيرد.» او در ادامه ياد آور شد: «هنگامى كه شاعر آن توانايى را پيدا مى كند تا به حقيقت نزديك شود و آن را در اشعارش بيان كند، مى توان گفت كه آثارش به شكل آثارى ناب درمى آيد.» جعفريان از شعر به عنوان فرصت درخشانى ياد كرد كه شاعر مى تواند روح و وجودش را تماما در خدمت حقايق و كشف حقيقت قرار دهد و ازاين روضرورت دارد براى تحقق حقيقت و كشف آن از هرگونه پنهان كارى بپرهيزد.اوهمچنين متذكر شد: «به اعتقاد من، حقيقت امرى فردى است كه شاعر به آن رسيده و ممكن است گاهى اوقات حقيقتى كه يك شاعر به آن رسيده است، با هنجارها و باورهاى يك فرهنگ منطبق نباشد؛ از اين رو نمى توان به صرف اين كه حقيقتى خوشايند مخاطب نيست، از بيان آن خوددارى كرد.» اين شاعر بررسى پيوند شعر با حقيقت را مستلزم اين دانست كه زمانى سپرى شود و گفت: «وقتى از رهگذر زمان، تمام جوانب يك مسأله روشن شد، مى توان به اين قضاوت رسيد كه آيا شعرى توأم با حقيقت بوده است يا خير؟ آثار فراوانى در زمان حيات شاعران با عنوان اثرى حقيقى و توأم با حقانيت خطاب شده است؛ اما با گذر زمان، گاه خلاف آن ثابت شده و رفته رفته از محبوبيت آن كاسته شده است؛ بنابراين شعرى كه راست نباشد، دير و يا زود رسوا مى شود.» اودر پايان از حقيقت به عنوان مؤلفه اى زيباشناختى ياد كرد كه مى تواند درماندگارى يك اثر نقشى مهم داشته باشد.

آيينه هنر: كارگاه «تخيل هنرى»، «انسان شناسى در معمارى»، «تحليل گفتمان هنرى» و «كارگاه هنر معاصر ايران» با حضور استادان و محققان برجسته در مركز هنرپژوهى نقش جهان برگزار خواهد شد. كارشناسان، پژوهشگران و مولفان حوزه هاى مختلف هنرى همچون بهمن نامور مطلق، على عباسى، بابك معين، نسرين خطا، آناهيتا همپارتيان، فرانك عزيززاده، محمدرضا حائرى، فرزان سجودى، حميدرضا شعيرى، حميد سورى، بهنام كامرانى، حميد كشميرشكن و محمدباقر ضيايى در اين كارگاه ها حضور خواهند داشت. كارگاه «هنر معاصر ايران» از دوشنبه بيست مهر آغاز به كار مى كند. اين كارگاه كه در ۱۲ جلسه برگزار مى شود، شامل نقاشى، عكاسى، مجسمه سازى، پرفورمنس و رسانه هاى جديد خواهد بود. «تحليل گفتمان انتقادى و كاربرد آن در هنر و ادبيات»، «مبانى گفتمان روايى»، «تحليل گفتمان هنرى: رويكرد نشانه- معناشناختى» و «گفته پردازى گفتمانى و گفته اى، در نظام نشانه اى تصويرى» از جمله موضوعاتى اند كه قرار است در كارگاه «تحليل گفتمان هنرى» به آن پرداخته شود. اين كارگاه از ۲۰ مهر طى ۱۲ جلسه تشكيل خواهد شد. در كارگاه «انسان شناسى در معمارى» نيز به موضوعاتى چون «معمارى انسان شناسى»، «معمارى به مثابه اثر و جريان اجتماعى»، «شيوه زندگى»، «سازمان يابى فضايى در شهر و بنا»، «شيوه زندگى در تعامل با سازمان فضايى» و «انسان شناسى معمارى كاربردى» پرداخته خواهد شد. اين كارگاه از ۱۴ مهر طى هشت جلسه برگزار مى شود. كارگاه تخيل هنرى نيز از شنبه دوم آبان  در ۱۲ جلسه شروع به كار مى كند. در اين كارگاه «تخيل» از منظر نظريه پردازانى چون «باشلار»، «ژيلبر دوران»، «پوله و حلقه ژنو» و «ژان پير ريشارد» بررسى خواهد شد. در اين كارگاه هاى تخصصى پس از پايان دوره، با تاييد استاد و احراز رتبه علمى، به شركت  كنندگان گواهى اهدا خواهد شد. علاقمندان براى ثبت نام و كسب اطلاعات بيشتر مى توانند به نشانى، خيابان ولى عصر(عج)، ضلع جنوبى پارك ساعى، پلاك ،۲۱۶۹ مركز هنرپژوهى نقش جهان مراجعه كنند يا با شماره ۸۸۵۵۳۹۱۴ تماس بگيرند.

آيينه هنر: كارگاه بازيگرى و كارگردانى خلاق و تئاترآبزورد توسط عليرضا كوشك جلالى در خانه تئاتر برگزار مى شود. انجمن بازيگران خانه تئاتر در ادامه كارگاه هاى آموزشى اين انجمن، با دعوت از «عليرضا كوشك جلالى» كارگردان ايرانى مقيم آلمان، كارگاه بازيگرى و كارگردانى خلاق و تئاتر آبزورد را برگزار خواهد كرد. در اين كارگاه موضوعات زير به هنرمندان حاضر در كارگاه آموزش داده مى شود:الف: كلاس عملى و نظرى بازيگرى و كارگردانى خلاق: (نگاهى به شيوه تدريس كارگردانى عملى و بازيگر خلاق در مدرسه كارگردانى آلمان همراه با تمرين عملى) ب: آشنايى با كارل وانتين و تئاتر آبزورد: (كارگردانى اثرى كوتاه از «كارل والنتين» توسط هنرجويان كلاس) اين كارگاه از (۲۵ مهرماه) تا (۶ آبان) به مدت دو هفته در تالار خانه تئاتر برگزار مى شود.

آيينه هنر: چهارمين سوگواره پوسترهاى عاشورايى آثار منتخب خود را از ۲۹ آذر تا ۲۴ دى در چهار نگارخانه به نمايش مى گذارد. پس از داورى پوسترهاى ارسالى به دبيرخانه سوگواره دوم آذر كار داورى بر روى آن ها آغاز مى شود و كپى پوسترهاى منتخب در اندازه ۱۰۰ در ۷۰ در محدوده زمانى به طور تقريبى يك ماهه از ۲۹ آذر تا ۲۴ دى در چهار نگارخانه شامل نگارخانه هاى ابوالفضل عالى و سيدحسن حسينى حوزه هنرى و نگارخانه هاى مرتضى مميز و ميرميران خانه هنرمندان ايران به نمايش گذاشته مى شوند. براساس فراخوان چهارمين سوگواره پوسترهاى عاشورايى، هنرمندان علاقه مند به شركت در اين سوگواره مى توانند تا ۳۰ آبان از طريق اينترنت به نشانى festival.tajasomi.net و يا مراجعه حضورى به دبيرخانه سوگواره به نشانى خيابان حاف۱ تقاطع سميه، مركز هنرهاى تجسمى نسبت به ثبت نام و ارايه آثار خود به اين سوگواره اقدام كنند.

آيينه هنر: نمايش «اسب هاى پشت پنجره» به نويسندگى ماتئى ويسنى يك و كارگردانى روح ا... جعفرى از فردا در تالار سايه مجموعه تئاترشهر به صحنه مى رود. نمايش «اسب هاى پشت پنجره»، داستان حضور زنان در جامعه جهانى به عنوان قشرى كه بيشترين آسيب را از پديده خانمان برانداز جنگ در هر برهه اى از تاريخ متحمل شده اند، را روايت مى كند. اين نمايش به گوشه اى از زندگى سه نسل از زنانى پرداخته مى شود كه جنگ باعث برهم زدن كانون خانواده  آن ها مى شود. اين نمايش هر روز به جز شنبه ها و ايام تعطيل ساعت ۱۹ و به مدت ۷۰ دقيقه در تالار سايه مجموعه تئاترشهر به صحنه مى رود.

فهرست نامزدهاى نهايى جايزه «مديسى» فرانسه در سال ۲۰۰۹ اعلام شد.هيأت  داوران جايزه مديسى كه بيش از نيم قرن قدمت دارد، در بخش  رمان هاى فرانسوى، ۹ اثر و در بخش بين الملل نيز ۹ اثر را براى دريافت اين جايزه انتخاب كرده است. نامزدهاى بخش رمان هاى فرانسوى زبان عبارت اند از: «شخص» نوشته ژونله اوبرى، «اما رودخانه مرد سفيد پوست را مى كشد» نوشته پاتريك بسون، «آرامگاه تامى» نوشته «آلن بلوتى ير»، «زمزمه هايى در بيوگلو» نوشته ديويد بوراتاو، «جن» نوشته تيه رى هسه، «معماى  بازگشت» نوشته دنى لافرى ير، «دختر خطرناك» نوشته جاستين لوى، «نگهبان» نوشته وينست مسژ و «روز نام تو» نوشته اوليوير سبان. همچنين در بخش بين الملل، اين كتاب ها نامزد جايزه مديسى ۲۰۰۹ شده اند: «انتظارات غلط» نوشته ناديم اسلم، «بالا همه چيز آرام است» نوشته گربراند باكر، «سؤال بزرگ» نوشته «ديو ايگرز»، «شام زيادى» نوشته اسماعيل كاداره، «نبرد» نوشته ولاديمير ماكانين، «كودكان استالين» نوشته اون ماتيوس،«Netherland» نوشته جوزف اونيل، «قانون سخت  كارما» نوشته مو يان و «شوخى و موريانه» نوشته آن فيليپس. برنده نهايى اين جايزه روز چهارم نوامبر معرفى خواهد شد.

آيينه هنر: كتاب «تئاتر مشاركتى براى كودكان و نوجوانان» نوشته داود كيانيان توسط انتشارات نمايش به بازار كتاب آمد.مؤلف اين كتاب كوشيده است با شناساندن يكى از شيوه هاى مهم و ارزشمند تئاتر كودك و نوجوان، يعنى مشاركت تماشاگر در نمايش؛ گونه اى كه تئاتر مشاركتى ناميده مى شود؛ به ارائه تجربه هايى در زمينه كارگردانى و نمايشنامه نويسى بپردازد. درفصل پايانى كتاب، متن كامل ۳ نمايشنامه براى مشاركت گروه سنى خردسال، كودك و نوجوان آمده است. نمونه هايى كه در برخورد با ذهن و انديشه خلاق كودكان و پديدآورندگان هنرمند تئاتر كودك، مى تواند به بى شمار نمونه هاى ناب ديگر افزايش پيدا كند.«تئاتر مشاركتى براى كودكان و نوجوانان» به مناسبت برگزارى شانزدهمين جشنواره بين المللى تئاتر كودك و نوجوان در ۲۱۶ صفحه و با قيمت ۳۵۰۰ تومان منتشر شده است.