پژوهشگران دانشگاه شاهد موفق به ساخت نانوداروى ضددرد بيماران سرطانى شدند پژوهشگران زيست شناسى دانشگاه شاهد در دستاوردى شايان توجه به كمك روش هاى نوين بيوتكنولوژى، نانودارويى را با ساختار نانوالياف با فن آورى كاملا داخلى طراحى، ساخته و بر روى حيوانات مورد آزمايش قرار دادند كه براى كاهش درد مبتلايان به درد هاى مزمن چون درد هاى سرطانى كاربرد دارد. مجيد حسن پور عزتى، عضو هيات علمى دانشگاه شاهد و استاد راهنماى اول اين طرح در گفتگو با ايسنا، با يبان اين كه دردهاى مزمن نوعى درد طولانى مدت هستند كه مى تواند حاصل از بيمارهاى مختلف چون سرطان باشد، اظهاركرد: در اين نوع از بيمارها اغلب به دليل عدم كشف علت و روش درمانى مناسب و قطعى براى بيمارى، مهم ترين كارى كه مى توان براى چنين بيمارانى انجام داد كنترل درد مزمن آنها است. وى افزود: يكى از روش هاى كاهش درد در چنين بيمارانى، تجويز داروهاى كنترل كننده درد مثل «نئواستيگمين» به طور مستقيم به داخل فضاى نخاعى بيمار است. به اين منظور پمپ و مخزنى حاوى دارو، توسط عمل جراحى در داخل شكم بيمار قرار داده شده و دارو توسط لوله اى به كمك پمپ و به طور آهسته به داخل فضاى نخاعى بيمار تزريق مى شود تا به بى دردى نسبتا طولانى و پايدار در بيمار منجر شود. حسن پور عزتى تصريح كرد: اين كار پر هزينه و نيازمند امكانات و تجهيزات بسيار است كه استفاده از آن براى بسيارى از بيماران امكان پذير نيست؛ از اين رو ساخت سيستمى كه داراى ابعاد كوچكى بوده و به راحتى قابل تجويز به نخاع باشد و در عين حال زيست تخريب پذير نيز باشد و به مدت طولانى بتواند با استقرار در نخاع، دارو ضد درد را آزاد كرده و منجر به بى دردى طولانى مدتى شود، بسيار ارزشمند خواهد بود.وى افزود: سيستم هاى رها كننده دارويى ديگرى قبلا در داخل كشورما توسط دكترسيد اميد رعنايى سيادت عضو هيات علمى دانشگاه شهيد بهشتى ساخته  شده بود، اما در اين طرح ميزان اثر بخشى و رهايش داروى نئواستيگمين كه در داخل نانو الياف تثبيت شده بوده براى اولين بار در كشور در محيط In vivo مورد بررسى قرار گرفت، كه حتى تاكنون محققان ساير كشورها نيز به اين موفقيت دست نيافته اند. وى با بيان اين كه دانشجوى اين پايان نامه جز فارغ التحصيلان اولين دوره كارشناسى ارشد دانشگاه شاهد در اين رشته است،خاطرنشان كرد: از سال ۸۵ براى اولين بار در دانشگاه شاهد مقطع كارشناسى ارشد رشته زيست شناسى با گرايش فيزيولوژى جانورى تاسيس شد. در اين دوره حدود ۱۰ دانشجو جذب شدند كه امسال تمام آنها با نمره هاى عالى فارغ التحصيل شدند. معصومه يوسفى فرد، دانش آموخته كارشناسى ارشد رشته زيست شناسى (فيزيولوژى جانورى) دانشگاه شاهد كه اين پژوهش را در قالب پايان نامه كارشناسى ارشد خود انجام داده است گفت: در اين پژوهش نانوالياف حاوى داروى نئواستيگمين طراحى و ساخته شده و اثرات بى دردى آن ها بر درد حاد و مزمن به طور آزمايشگاهى بر مدل هاى درد حاد و مزمن در موش سفيد يزرگ مورد ارزيابى قرار گرفت. وى تصريح كرد: در اين پژوهش، ابتدا پس از بررسى راهكار مناسب ساخت چنين داروى، روش الكتروريسى براى ساخت دارو انتخاب و سپس دارو توسط اين تكنيك كه دانش فنى آن متعلق به رعنايى سيادت مى باشد در درون پليمر مورد نظر گنجانده و پس ازبررسى هاى ميكروسكوپ الكترونى و تعيين الگوى رهايش دارو با استفاده از روش HPLC در محيط In vitro اثرات بى دردى زايى نانودارو ساخته شده با فرم ساده دارو و به دنبال تزريق داخل نخاعى محلول حاوى اين نانودارو و يا كاشت داخل نخاعى دارو در مدل درد حاد توسط روش(tail flick) و مدل درد مزمن توسط روش (formalin test) در موش آزمايشگاهى به مدت چندين هفته مورد ارزيابى قرار گرفت. يوسفى فرد ادامه داد: نتايج نشان دادند كه سه هفته پس از كاشت نانودارو بدون اينكه هيچ گونه مشكل حركتى يا مشكلات حاصل از دارو بر نخاع در حيوان بروز كند، پاسخى از حيوان در مقابل اعمال محرك دردناك مشاهده نشد و اين درمان توانسته است ايجاد يك سطح بى دردى مطلوب در حيوانات مورد آزمايش كند. اين نانودارو در سازمان ثبت اختراعات و ابتكارات به ثبت رسيده است و پژوهشگران سازنده اين نانودارو در پى فرصتى براى شروع تحقيقات بالينى و داروى اين نانودارو تازه ساخته شده هستند. وى درباره جزئيات اين آزمايشات گفت: براى اين كه عملكرد اين دارو را بر روى بى درد كردن موش آزمايش شود، از دستگاهى براى تاباندن نور ليزر به دم حيوان استفاده شد. معمولا نور ليزر ايجاد گرما كرده و موش بايد سريع دم خود را جمع  كند. از زمان تابش نور تا گرم شدن دم يك حيوان طبيعى نبايد بيشتر از يك دقيقه طول بكشد، اما اگر حيوان يك دقيقه يا بيشتر دم خود را زير نور ليزر نگه داشت يعنى حيوان بى درد شده است؛ بنابراين طى اين آزمايشات كه به طور متناوب حدود سه ماه صورت گرفت، هيچ علايمى از احساس درد در حيوان پديد نيامد.دانش آموخته دانشگاه شاهد تصريح كرد: برخى از متخصصان يك سؤال مطرح مى كنند كه وقتى انسان يك داروى ضد درد مصرف مى كند توصيه به عدم انجام فعاليت هاى داراى تمركز مى شود چرا كه مصرف اين داروها خواب آلودگى ايجاد مى كند؛ بنابراين با توجه به علاقه موش به راه رفتن بر روى ميله گردان، حيوان مورد نظر را اين موقعيت قرار مى دهيم. موش طبيعى در فاصله سه دقيقه از روى ميله گردان به پايين نمى افتد اما اگر كوچكترين احساس خواب آلودگى، فلج يا عدم تعادل احساس كند از روى ميله مى افتد. از اين رو پس از انجام اين آزمايش هيچ علائمى از اين نوع در اين موش مشاهده نشد وى باتبيان اين كه نوعى هوش مصنوعى در اين نانودارو وجود دارد، ادامه داد: اين هوشمندى به اين شكل است كه چون دارو با پوشش تركيب شده، يكديگر را نگه مى دارند به طورى كه غلظت دارو در محيط بالا برود، دارو آزاد نمى شود،بنابراين پوشش هم تخريب نخواهد  شد. يوسفى فرد با بيان اين كه بيش از ۲۰ نوع دارو براى تسكين درد بيماران سرطانى وجود دارد كه انتخاب دارو و نوع پليمر دراين طرح يك تكنيك و مهارت محسوب مى شود، ادامه داد: برخى از بيماران سرطانى در موارد بسيار حاد و لاعلاج اميد به زندگى بيش از يك سال ندارند كه در اين مدت بيمار نيازمند فعاليت هاى بسيارى است كه درد حاصل از سرطان توانايى اين فعاليت ها را به فرد نمى دهد و از سوى ديگر پزشكان براى برخى ازبيمارى هاى لاعلاج به اين نتيجه رسيده اند كه اگر درد را ساكت كنند، بدن فرصت پيدا مى كند كه خود، علاجى براى اين بيمارى پيدا كند. يوسفى فرد در پايان ابراز اميدوارى كرد كه با ادامه پژوهش ها در اين زمينه بتوان اين نانودارو را به صورت مستقيم در مورد انسان مورد آزمايش و بررسى قرار داد. گفتنى است، اين پژوهش با راهنمايى مجيد حسن پورعزتى، عضو هيات علمى دانشگاه شاهد و سيد اميد رعنائى سيادت، عضو هيات علمى دانشگاه شهيد بهشتى انجام شده و با همكارى گروه پژوهشى ايده هاى نو كه اكنون در آزمايشگاه مهندسى نانوبيوتكنولوژى دانشگاه شهيد بهشتى مستقر مى باشند، صورت گرفته است.

دانشمندان موفق به ايجاد بخشى از استخوان آرواره با استفاده از سلول هاى بنيادى بالغ شدند. به گزارش ايسنا، آنها مى گويند اين اولين بار است كه يك بافت استخوانى پيچيده با اندازه اى مشابه آرواره طبيعى انسان با دقت و با اين روش ساخته شده است. دانشمندان اميدوارند بتوانند از اين روش نه فقط براى نقص هايى خاص در اين مفصل استفاده كنند؛ بلكه همچنين به طور گسترده تر براى ترميم ساير استخوان ها به كار برند. نتيجه تحقيقى كه در دانشگاه كلمبياى آمريكا انجام شده در نشريه آكادمى ملى علوم آمريكا منتشر شده است. استخوانى كه به طور دست ساز در شرايط آزمايشگاهى درست شده است مفصلى به نام «تمپورومانديبولار» بوده است. كاركرد اين مفصل ممكن است در اثر ابتلا به بيمارى آرتروز، آسيب يا نقص هاى مادرزادى با مشكل مواجه شود. با اين كه اين گونه مشكلات گسترده است، درمانشان آسان نيست. اين مفصل، ساختارى پيچيده دارد كه امكان ترميمش را با پيوند زدن استخوان از قسمت ديگرى از بدن انسان دشوار مى كند. در تازه ترين تحقيق ازسلول هاى پايه موجود در مغز استخوان استفاده شده است. اين سلول هاى پايه در داربستى از جنس بافت استخوانى كاشته شده اند و با استفاده از تصاوير ديجيتالى از آرواره بيمار، دقيقا به شكل استخوان آرواره درآورده شده اند. در مرحله بعدى، اين سلول ها با استفاده از بيورآكتورهاى ويژه تكثير شده اند. اين سلول هاى تكثير شده قابليت آن را داشته اند كه با همان ميزان مواد مغذى كه در يك استخوان طبيعى يافت مى شود، با بافت استخوانى آزمايشگاهى بياميزد. دكتر گوردانا كه هدايت اين تحقيق را بر عهده داشته است، گفت: امكان پيوند استخوان كه بر اساس ويژگى هر فرد و با سلول هاى پايه او ساخته شده است، روش هاى كنونى كه ما براى ترميم نقص هاى استخوانى استفاده مى كنيم، متحول خواهد كرد.

پژوهشگران دريافته اند كه مولكول هاى موجود در انگور قرمز، براى درمان بيمارى ديابت مفيد هستند. به گزارش ايسنا، محققان در پژوهشى جديد مولكولى را در انگورهاى قرمز كشف كرده اند كه «رسوراترول» نام دارد. آنها مى گويند وقتى اين مولكول را به طور خوراكى به موش هاى آزمايشگاهى دادند نشانه هاى بهبودى در موشهاى مبتلا به ديابت مشاهده شد. دانشمندان هم اكنون تلاش مى كنند تا چگونگى عملكرد اين مولكول را در بدن شناسايى كنند تا از مزاياى آن بهتر و هدفمند تر بهره مند شوند. اين پژوهش جديد نشان مى دهد كه مغز نقش كليدى در متعادل كردن عملكردهاى ضد ديابتى مولكول رسوراترول ايفا مى كند و به اين ترتيب به طور بالقوه راه را براى اثرگذارى بهتر داروهاى خوراكى ديابت بر روى مغز هموار مى سازد. به گفته محققان رسوراترول پروتئين هاى سيرتوئين را فعال مى كند. سيرتوئين ها گروهى از پروتئين هايى هستند كه تصور مى شود بسيارى از اثرات سودمند محدود كردن كالرى ها را اعمال مى كنند. محققان در حال حاضر مشغول بررسى و آزمايش فعال كننده هاى سيرتوئين بعنوان تركيبات ضد ديابتى بر روى انسانها هستند. محققان تاكيد كردند اين يافته ها به كشف راهكارهايى جديد براى مقابله با ديابت نوع دوم منجر خواهد شد. شرح اين پژوهش در مجله اندوكرينولوژى منتشر شده است.

دانشمند ان ساختار سه بعدى ژنوم انسانى را رمزگشايى و كشف كردند كه به اعتقاد آنها اين امر ديدگاه و نگرش تازه اى درباره عملكرد ژنوم انسان ارائه خواهد كرد و درك ما را از چگونگى قرار گرفتن «دى ان آ» سلولى درداربست هاى جفتى و پيچ خورده رشته «دى  ان  آ» افزايش مى دهد. به گزارش ايسنا، مجله ساينس طى مقاله اى دراين خصوص آورده است: دانشمندان فناورى جديد را موسوم به Hi-C تشريح كرده اند و آن را براى پاسخگويى به پرسش مهمى درباره چگونگى عملكرد سلول ها در توليد سه ميليون جفت پايه اى از مولكول دى ان آ به كار برده اند. با كمك فناورى مزبور همچنين دسترسى به اين بخش هاى ضرورى كاربردى از مولكول وراثتى دى  ان آ امكان پذير مى شود. كشف اين ساختار سه بعدى از ژنوم انسان حاصل تلاش مشترك دانشمندان دانشگاه هاروارد، انستيتو شوراى هاروارد و MIT و دانشكده پزشكى دانشگاه MIT بوده است. دانشمندان اظهار داشتند كليد دستيابى به اين رمزگشايى تكنيك جديد Hi-C بوده است كه امكان تجزيه و تحليل وسيع ژنوم از تركيبات ژن هاى منفرد را فراهم مى كند.

دانشمندان در يك پژوهش جديدى موفق به كشف ژن عامل كم خونى شدند. به گزارش ايسنا، در يك اكتشاف مهم دانشمندان، ژنى را شناسايى كرده اند كه به تنظيم آهن و ميزان هموگلوبين كمك مى كند. اين دانشمندان معتقدند كه كشف ژن جديد به زودى راه را براى دستيابى به روش هاى مناسب و كارآمد جهت درمان كم خونى هموار خواهد كرد. يك گروه از محققان بين المللى به سرپرستى دانشمندان انستيتو تحقيقات پزشكى كويينزلند نسخه اى جديد از ژن TMPRSS6 را شناسايى كرده اند كه در عارضه كم خونى نقش دارد. اين نسخه جديد با تجزيه و تحليل ژنوم حاصل از ۴۸۰۰ فرد سالم در استراليا و هلند شناسايى شده است. به گفته پژوهشگران، درگذشته ارتباط اين ژن با نوع شديدى از كم خونى مشاهده شده بود اما يافته هاى جديد اطلاعاتى را درباره تغيير طبيعى و بسيار دقيق در نحوه كنترل آهن در بدن افراد سالم ارائه كرده است. به گفته پژوهشگران عدم تعادل آهن در خون منجر به بروز طيفى از بيمارى ها مى شود كه در صورت تشديد اين مشكل كبد دچار نارسايى خواهد شد و حاصل اين نقص بروز كم خونى است. دكتر «بمن بنيامين» سرپرست اصلى اين دانشمندان خاطر نشان كرد: تحقيق جديد درك بهترى از تاثيرات ژنتيكى كنترل آهن و توليد گلبول هاى قرمز در اختيار ما قرار مى دهد. به طورى كه مى توانيم تاثير ساير ژن ها بر روى تنظيم آهن حتى در افراد سالم را نيز شناسايى كنيم. گفتنى است، شرح اين يافته درمجله علمى نيچر ژنتيك منتشر شده است.

پژوهشگران دانشگاه آزاد اسلامى موفق به تهيه و آزمايش كارايى نانو كپسول هاى حاوى انسولين خوراكى شدند. امير قريب، عضوهيات علمى دانشگاه آزاد اسلامى بروجرد با اعلام اين مطلب به ايسنا،منطقه لرستان خاطرنشان كرد: در تهيه اين نانودارو از فرمول جديدى استفاده شده كه مبتنى بر تهيه نانوليپوزوم هاى خوراكى است. وى تصريح كرد: در غشاى نانوليپوزوم هاى تهيه شده يك فرمولاسيون جديد ازماده ستيل دى فسفات به كار گرفته شده كه كه به آن بار سطحى منفى مى دهد. قريب ادامه داد: اين نوع فرمولاسيون باعث مى شود اتصال ماده كيتوزان به غشا نانو ليپوزوم ها بهتر ومحكم تر انجام شود. در نتيجه، به علت وجود كيتوزان بيشتر درفرمولاسيون، جذب انسولين خوراكى در روده بيشتر شده و انسولين محصورشده را كمتر در معرض تخريب آنزيم هاى پروتئازدستگاه گوارش قرارمى دهد. وى افزود: در اين تحقيق با فرمولاسيون جديد به كار گرفته شده نوع جديدى از انسولين خوراكى تهيه شد كه مطالعات آزمايشگاهى اوليه نشان از كارايى اين محصول در شرايط آزمايشگاهى داشت. قريب ادامه داد: تحقيقات بيشتر بر روى محصول توليد شده ادامه دارد و با حصول نتايج مثبت، تحقيقات بيشتر براى توليد صنعتى آن صورت خواهد گرفت. وى با اشاره به اينكه مدت يك سال بر روى اين پروژه كاركرده است، خاطرنشان كرد كه در مرحله بعدى تحقيقات طى شش ماه آينده، اثربخشى آن بر روى مدل حيوانى (خرگوش) بررسى مى شود.