گوستاو مالر (Gustav Mahler)از بهترين رهبران اركستر و اپرا، همچنين به عنوان مهمترين آهنگساز اواخر رومانتيك- اوايل مدرنيسم شناخته شده است.مالر در هفتم جولاى سال ۱۸۶۰ در خانواده يهودى آلمانى زبان دركاليشت لهستان به دنيا آمد. والدينش در سن ۶ سالگى پى به استعدادش در موسيقى بردند و او را به كلاس پيانو فرستادند. در ۱۵ سالگى دركنسرواتورى وين پذيرفته شد و در آنجا از جوليوس اسپتين (Julius Epstein) پيانو، روبرت فوش (Robert Fuchs) هارمونى و فرانز كرن (Franz Krenn) آهنگسازى را فرا گرفت. سه سال بعد به دانشگاه وين رفت و تاريخ و فلسفه را در كنار موسيقى آموخت. در هنگام تحصيل به عنوان معلم موسيقى نيز كار مى كرد و اولين اثر رسمى خود را به نام اشعار عزادارى (Das Klagende Lied) ساخت. در سال ۱۸۸۰ به عنوان رهبر كار خود را در تئاتر تابستانى در تالار باد (Bad Hall) اتريش آغاز كرد. او در تالارهاى بزرگ اپرا مقام رهبر را برعهده داشت و اين نقش را با موفقيت ايفا نمود. مالر، پست رهبرى اپراى پراگ را در سال ۱۸۸۵ و در ليپزيگ در سال ۱۸۸۶ و ۱۸۸۷ ادامه داد. او به دليل بيمارى آرتور نيكيش (Arthur Nikisch) رهبرى اجراى «حلقه نيبلانگن» اثر واگنر را برعهده گرفت كه هم مورد توجه حضار و هم منتقدين واقع شد. يك سال بعد اپراى نيمه تمام كارل ماريا فن ويبر را رهبرى كرد كه موفقيت مالى و شهرت فراوانى برايش به همراه داشت.از سال ۱۸۸۸ تا ۹۱ رهبرو مدير موسيقى اپراى رويال مجارستان در بوداپست بود، جايى كه سمفونى شماره ۱ او براى اولين بار در سال ۱۸۸۹ اجرا شد. پستهاى بعدى او در اپراى هامبورگ از سال ۱۸۹۱ تا ۱۸۹۷ بود. در سن ۳۷ سالگى به مديريت اپراى وين كه يكى از مهمترين پستهاى كشور اتريش و پست بسيار باشكوهى كه هيچ يهودى قادر به داشتن چنين مقامى براساس قانون اتريش- مجارستان نبود، درآمد. مالر كه هيچ گاه يهودى متعصبى نبود، مذهبش را به كاتوليك تغيير داد و اين تأثير محسوسى بر موسيقى او گذاشت، براى مثال مى توان از استفاده سرود مذهبى روح خالق (Veni Creator Spiritus) در سمفونى هشتمش نام برد. در سالهاى ۱۸۹۹ و ۱۹۱۹ سمفونى ۲ و ۴ شومان را رهبرى كرد. گوستاو مالر در ۱۰ سال فعاليت در اپراى وين شهرت و اعتبار هنرى آنجا را بسيار بالا برد. در ابتدا زمانى كه وارد اپرا شد، آثار لوهنگرين (Lohengrin)، مانون (Manon) و كاواليرا (Cavalleria) اجرا مى شد، با حضور وى آنان بيشتر روى اپراى كلاسيك متمركز شدند؛ مرگ دختر اولش غم بسيار بزرگى براى مالر آورد و دچار ناراحتى قلبى شد كه محدود شدن سفرها و اجراهايش را در بر داشت. در اپرا، دشمنانى پيدا كرد و در اخبار و روزنامه ها ضديهود خوانده مى شد و در سال ۱۹۰۷ استعفاى او از اپرا بسيار شوك آور و غيرمنتظره بود. موسيقى مالر مخالفان بسيارى داشت، تلفيق مالر از موسيقى سنتى و مدرن و در مجاورت قرار دادن فرهنگهاى بالا و پائين در كنار هم باب ميل منتقدان نبود به خصوص در دوره درگيريهاى بين آلمانيها، چك، مجارها و يهوديها در اتريش. اگرچه او همواره حاميان و مشتاقان فراوانى داشت اما بيشتر آثارش در دوران زندگيش اجرا نشدند. در سال ۱۹۰۸ اپراى وين را به قصد متروپوليتن نيويورك ترك كرد. اما بعد از يك سال بار ديگر به اروپا بازگشت. در سال ۱۹۱۰ مالر با زيگموند فرويد ديدار كوتاه اما مفيدى داشت. با بستن قرارداد با اركستر فيلارمونيك نيويورك، مالر و خانواده اش بار ديگر به آمريكا نقل مكان كردند. در اين زمان «ترانه هاى زمين» و سمفونى نهم خود را به پايان رساند كه آخرين اثر كامل او بود.آهنگهاى مالر بيشتر در دو گروه سمفونى و ليد مى گنجند. او سمفونى شماره يك خود را «پهلوان» (Titan) و پوئم سمفونيك مى ناميد. سمفونيهاى اوليه او با ايده «فقط موسيقى» در تضاد بودند. سمفونى هاى دوم تا چهارم مالر شامل صداهاى تك خوان و متن بودند. او رمانتيسيم را در موسيقى گسترش داد كه پيشرفت اركستر سمفونيك راامكان بخشيد. نتيجه آن، ساختارشكنى و پيشرفت در درك از فرم سمفونيك بود. او با دشوارى در اجراى آثارش روبرو شد و آنقدر روى سمفونيهايش كار مى كرد و تغيير مى داد تا كاملاً راضيش كند. مالر، بسيار معنوى بود و در موسيقى خود، از طبيعت نيز الهام مى گرفت. در كنار تلاش بى وقفه و خستگى ناپذير وى در پيشرفت سمفونى، آثار آهنگسازان پيشين را نيز مطالعه مى كرد. سمفونيهاى مالر مربوط به سه دوره مى شوند: دوره اول؛ با اشعار آلمانى wunderhorn غالب شده كه مالر در اين دوره چهار سمفونى اول خود رانوشت. دوره دوم، سمفونيهاى ۵ تا ۷ كه سختى بيانى خاصى را نمايان مى كنند كه در استانداردهاى قابليتهاى سازها نمى گنجد. مالر دراين دو سمفونى از سازهاى نامتعارف استفاده مى كند. اگرچه در دوره اول نيز از اين سازها استفاده كرده بود اما در دوره دوم اوج استفاده سرسختانه از آنان است. وجود انواع زنگ ها و زنگوله، نوعى هورن (post horn)، كرنت (نوعى ساز بادى برنجى)، هورن تنور (horn tenor)، ماندولين و گيتار در سمفونى شماره ۷ قابل توجه است. دوره سوم؛ اين دوره سمفونيهاى ۸ تا ۱۰ (سمفونى شماره ۱۰ مالر ناتمام ماند) و همچنين اثر «آوازهاى زمين» را در بر مى گيرد. بيان وابستگى فراوان و بى آلايش اشعار به موسيقى در اين سه سمفونى دشوار است. سمفونى ناتمام مالر بعدها توسط دريك كوك (Cooke Deryck) اجرا شد.همچون شوستاكوفيچ، بريتن و كوپلاند، موسيقى مالر تأثير مهم و اساسى بر موسيقيدانان پس از خود گذارد. در ميان ديگر آهنگسازان برداشت ادبى مالر در آثارش و تضاد بالا و پائينى سبك، او را به سوى پست مدرنيسم پيش برد.امروزه اركستر جوانان مالر در احترام به او تشكيل و نامگذارى شده. از مالر به عنوان آهنگساز «موسيقى سخت» نام برده شده، او از سالهاى ۱۹۶۰ شهرت و محبوبيت فرهنگى فراوانى كسب كرد. موسيقى مالر موج بزرگى در تحول موسيقى قرن بيستم بود. در نوامبر ۱۹۰۷ در سفرى به فنلاند براى اجراى كنسرتى، مالر به آهنگسازان همراهش و همچنين سيبليوس بزرگ گفت: «سمفونى بايد همانند يك دنيا باشد، بايد همه چيز را در آغوش بكشد.»وى سرانجام در ۱۸ مه ۱۹۱۱ در سن ۵۰ سالگى بر اثر بيمارى درگذشت و سمفونى دهم خود را ناتمام گذاشت. به گفته همسرش، آخرين كلام مالر، «موزارتل» بوده! به معناى «موتسارت عزيز» بود.
*en.wikipedia.org
*harmonytalk.com

مجموعه داستانى «حضور» اثر آرتور ميلر براى نخستين بار در بريتانيا به چاپ رسيد. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از فاينانشال تايمز لندن، دو سال پيش مجموعه داستانى «حضور» اثر آرتور ميلر نمايشنامه نويس مشهور آمريكايى چند سال پس از درگذشت او در آمريكا به چاپ رسيد و به تازگى بلومزبرى، اين مجموعه را در بريتانيا نيز منتشر كرده است. «آرتور ميلر» نويسنده نمايشنامه هاى مشهورى چون «مرگ فروشنده» و «بوته آزمايش» (در ايران به نام «ساحره سوزان») با تمركزبر وجوه سياسى و اجتماعى آمريكاى پس از جنگ بود مى نوشت. اين آثار كه به اجتماع حال حاضر آمريكا نيز بى ارتباط نيست، همواره مورد توجه و ارجاع ويژه  اى قرار گرفته اند.مجموعه داستانى «حضور»دربرگيرنده داستان هاى كوتاهى چون «توراديگرنمى خواهم» نوشته سال ،۱۹۶۷ «دختر ساده، داستان يك زندگى» نوشته سال ۱۹۹۵ و شش داستان كوتاه ديگر كه در سال ۲۰۰۵ پيش از مرگ او منتشر شده بودند، است. در اين مجموعه داستانى دغدغه ها و انگيزه هايى كه آرتور ميلر درباره داستان كوتاه داشت و براى نخستين بار در «ديگر تو را نمى خواهم» به آن پرداخته بود، بار ديگر تكرار مى شود. نويسنده درباره داستان كوتاه مى گويد: «داستان كوتاه در پايين ترين سطح اهميت قرار مى گيرد، مانند طبقه همكف در دنياى معمارى، به اين معنى كه داستان كوتاه جويبارى براى جريان احساساتى است كه به صورت سربسته و بدون ذكر جزييات جذاب تر هستند. جذابيتى كه از درك ناگهانى يك اتفاق ناشى مى شود». ميلر مى افزايد: «داستان  مانند نمايشنامه نيست و به نويسنده اجازه مى دهد لحظه اى را از اتفاق هاى پس و پيش آن جدا كند و به آن بپردازد».

يك كتابخانه ويژه نگهدارى دو ميليون اثر كارتونى و داستان مصور ژاپنى در توكيو احداث مى شود. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از اينديپندنت، دانشگاه توكيو طرح راه اندازى كتابخانه بزرگ «مانگا» را كه در آن دو ميليون نسخه كتاب مصور، طرح هاى انيميشن، بازى هاى ويديويى و ديگر محصولات دنياى كارتونى نگهدارى مى شود، در دست تهيه دارد. منظور از «مانگا» همان كارتون ژاپنى با موضوع علمى تخيلى است و دانشگاه توكيو در نظر دارد اين كتابخانه را در كمپ دانشگاهى «ميجى» تا پايان سال ،۲۰۱۵ براى استفاده كاربران و پژوهشگران ژاپنى و خارجى راه اندازى كند. سوسامى شيبائو، از مسئولان كتابخانه دانشگاه توكيو در اين باره مى گويد: «گونه هنرى مانگا تاكنون به صورت جدى آرشيو و نگهدارى نشده و هدف نهايى ما جمع آورى تمام اين آثار هنرى در يك مجموعه واحد است. ما در نظر داريم به مطالعات دانشگاهى در زمينه مانگا به عنوان بخشى از فرهنگ ژاپنى خدمت كنيم». دولت محافظه كار پيشين تارو آسو كه در انتخابات ماه آگوست كنار رفت براى پروژه اى جهت احداث موزه كارتون و هنر پاپ ژاپنى ۱۲۸ ميليون دلار اختصاص داده بود اما اين طرح در دولت ميانه روى متمايل به چپ جديد به دليل عدم توجيه و ايجاد پيشرفت اقتصادى ملغى شد.

آيينه هنر: همزمان با ميلاد امام هشتم شيعيان امام رضا (ع) ،جشنواره موسيقى مقام نوازان جوان ويژه جوانان زير ۲۸ سال پنجشنبه تا شنبه از ۷ تا ۹ آبان ماه جارى ساعت ۱۸ در سالن اصلى فرهنگسراى نياوران برگزار مى شود. خسرو زينال پور؛ رئيس فرهنگسراى نياوران؛ با اعلام خبر فوق گفت: «اين جشنواره با هدف تبيين و شناساندن هر چه بيشترنوازندگان جوان موسيقى مقامى و زمينه عملى و روشن براى بررسى وضعيت حال و آينده اين موسيقى به مدت سه روز در فرهنگسراى نياوران برپا مى شود.» وى گفت: «جشنواره موسيقى مقام نوازان جوان ساعت ۱۸ پنجشنبه ۷ آبان ماه آغاز به كار مى كند و ۱۷ گروه موسيقى به مدت سه روز متوالى آثارى را در زمينه موسيقى مقامى خواهند نواخت.» خسرو زينال پور اضافه كرد: «گروه هاى شركت كننده در جشنواره شامل گروه گيلان، خراسان رضوى ، كرمانشاه، ايلام ، آذربايجان ، خراسان شمالى ، لرستان ، مازندران ، انديمشك، تركمن ، كردستان ، بوشهر و سيستان خواهد بود.» گفتنى است:در هر روز پنج گروه موسيقى در پنج سانس به روى صحنه مى روند.

آيينه هنر: سياوش تهمورث نمايش «سوگ سياوش» را اواخر آبان ماه درسالن چهارسوى مجموعه تئاتر شهر اجرا مى كند. نمايش «سوگ سياوش» نوشته صادق هاتفى است كه تهمورث در نوبت اجرايى خود آن را اواخر آبان ماه در سالن چهارسوى مجموعه تئاتر شهر به صحنه مى برد. اين نمايش داستان هاى شاهنامه فردوسى را با دنياى معاصر پيوند زده و در فضاى يك قهوه خانه روايت مى شود. صادق هاتفى، حميد ابراهيمى، مجيد رحمتى و ناديا و مرجانه دلدارگلچين و تهمورث بازيگران «سوگ سياوش» هستند. در اين نمايش رهام مخدومى دستيار كارگردان و كسرا اخترى مديرصحنه هستند. پيش از اين قرار بود سياوش تهمورث نمايشنامه اى از ايوب آقاخانى را به صحنه ببرد كه نمايشنامه «سوگ سياوش» جايگزين آن شد. نمايش «معركه در معركه»، «و اينك يحيى» و «روياهاى رام نشده» از جمله آثارى هستند كه تهمورث در مقام بازيگر و كارگردان به صحنه برده است.

آيينه هنر: هنرمندان ۳۱ كشور با ارائه آثار خود در دهمين دوسالانه پوستر تهران شركت كرده اند. هنرمندانى از ۳۱ كشور در اين رويداد بين المللى حضور يافته اند كه از مشهورترين آنها مى توان به كارى پيپو از فنلاند، الكساندر فلادين از روسيه، تاكاشى آكياما و كيزو ماتسويى از ژاپن، نوس تراويليوس از فرانسه و زبروسكى و توماس كيپكا از لهستان اشاره كرد. ۱۳۶ اثر خارجى در بخش اصلى دوسالانه و ۵۲ اثر خارجى در بخش موضوعى (انسان معاصر و محيط زيست) به نمايش درآمده است. آلمان، استونى، اوكراين، استراليا، ايتاليا، آمريكا، بلژيك، سوئيس ، كرواسى، مجارستان، هنگ كنگ، چين و... از جمله حاضران در دهمين دوسالانه جهانى پوستر تهران هستند. دهمين دوسالانه جهانى پوستر تهران تا ۲۰ آبان ماه در موزه هنرهاى معاصر برپا است و در مراسم اختتاميه كه با حضور داوران و ميهمانان ايرانى و خارجى برگزار مى شود، برگزيدگان دوسالانه در دو بخش اصلى و موضوعى معرفى خواهند شد.

آيينه هنر: مسئولان بنياد رودكى براى آبان ماه اجراى ۹ كنسرت را در تالار وحدت و سالن رودكى براى شهروندان تهرانى در نظر گرفته اند. طبق برنامه ريزى هاى انجام شده پس از كنسرت آواى مهربانى در روز ۸ آبان،«اركستر سمفونيك تهران» به رهبرى منوچهر صهبايى از ۱۳ تا ۱۵ آبان ماه در تالار وحدت به روى صحنه مى رود. همچنين گروه هاى «مهتاب» به سرپرستى احسان ذبيحى فر ۱۷ و ۱۸ آبان، گروه«گوشه» به سرپرستى سيامك آقايى ۲۰ تا ۲۲ آبان، گروه «چكاوك» به سرپرستى رضا شايسته ۲۱و ۲۲ آبان ماه از جمله كنسرت هاى در نظر گرفته شده براى شهروندان تهرانى است. اين در حالى است كه دو گروه موسيقى بانوان با نام هاى»ژيوار» به سرپرستى ژيوار شيخ الاسلام ۲۳ و ۲۴ و گروه «فريبا اسدى» ۲۱ آبان به صورت ويژه براى بانوان برنامه اجرا خواند كرد. در روزهاى پايانى آبان ماه نيز اجراى گروه هاى «آبيدر» ۲۳ و ۲۴ آبان، گروه«شاهو» به سرپرستى حامد صغيرى و گروه«آزاده حجت» (سبز در سبز) در روزهاى ۲۸ و ۲۹ پايان بخش برنامه هاى موسيقى آبان ماه بنياد فرهنگى هنرى رودكى خواهد بود.