كاظم هژير آزاد؛ هنرمند با سابقه عرصه بازيگرى و عضو هيات مديره انجمن بازيگران ايران؛ معتقد است گرچه سينما و تلويزيون جاى تئاتر را در دل مردم تنگ كرده اما همواره هنر تئاتر توان برقرارى ارتباط لازم با مخاطب خود را داراست. وى ضمن انتقاد از وضعيت حال حاضر تئاتر كشور، به رونق اين هنر در جوامع پيشرفته اشاره كرد و به ايلنا گفت: « در فرانسه، ديدن تئاتر، يك فرهنگ است و براى آن ارزش قايل مى شوند. زيرا يك فرد بيش از سه ساعت وقتش را صرف مى كند تا يك تئاتر ببيند بنابراين هر دولتى مى تواند براى سه ساعت از عمر شهروندانش برنامه ريزى كند كه چه ساعتى از خانه خارج شوند و چه ساعتى بازگردند به ويژه آنكه در تئاتر چه چيزى را ببينند.» هژير آزاد در ادامه تصريح كرد: «بنابراين دولت ها بودجه مى گذارند تا كاستى را از بين ببرند و مراجعه به تئاتر را تسهيل  كنند. تنها در پاريس بيش از ۴۰۰ سالن تئاتر وجود دارد و ديدن اين هنر براى فرانسوى ها يك فرهنگ شده كه به آن افتخار مى كنند.» وى از بى توجهى مسئولان به صنعت تئاتر گلايه كرد و گفت:« امروز براى تئاتر اهميت قائل نيستند، اين از وضع تئاترهاى پايتخت است كه در كلانشهر تهران تنها چهار سالن تئاتر داريم، بودجه درستى هم كه نمى دهند، بازيگران هم كه در حد كارگر ساده محاسبه نمى شوند بنابراين چه انتظارى مى توان از رونق اين هنر در ايران داشت.» وى در بخش ديگرى از صحبتهاى خود به چالش هاى تئاتر ايران  پرداخت و گفت: «بيش از ۴۰ سال است در همه عرصه هاى تئاتر، سينما و تلويزيون بازيگر بوده ام. بازيگرى دوران قبل از انقلاب را تجربه كرده ام و در دوران پس از پيروزى انقلاب اسلامى نيز همين كار را مى كنم اما در اين مدت پى برده ام بازيگرى هيچ ارزشى ندارد به جز از نظر روحى و رفتارهاى محترمانه اى كه مردم در كوچه و خيابان با بازيگران دارند.» هژيرآزاد با اظهار تاسف از اينكه فعالان عرصه هاى بازيگرى هيچ گونه امنيت شغلى ندارند افزود: «هر شغلى براى خودش صنف يا اتحاديه اى دارد واز سوى يكى از نهادهاى قانونى به رسميت شناخته شده است بدين معنا كه مى تواند در يكى از مراجع قانونى طرح دعاوى كند اما فعالان عرصه هاى نمايش سرگردان هستند. نه وزارت كار آنان را به رسميت مى شناسد و نه سازمان تامين اجتماعى در رديف هاى شغلى اش بازيگرى، گريم، كارگردانى و ساير مشاغل مرتبط را تعريف كرده است در نتيجه هيچ مبنايى براى تعيين دستمزد وجود ندارد.» وى با اعلام اينكه از شش سال قبل تاكنون به دنبال تلاش هاى هيات مديره خانه تئاتر، قراردادهاى تيپ تعيين شد تصريح كرد: «در گذشته قراردادها فقط با كارگردان ياتهيه كننده بسته مى شد كه سليقه اى عمل مى كردند اما امروز توليدكننده مركز هنرهاى نمايشى است و عوامل صحنه، بنا بر درجه بندى هاى توافق شده قرارداد مى بندند كه اين درجه بندى ها، كف دستمزد را تعيين مى كند و براى بازيگران وكاركنان با سابقه قيمت دستمزد، توافقى است.» وى در پاسخ به اينكه آيا فعالان عرصه تئاتر مرجعى قانونى براى شكايت دارند گفت: «اگر حقوق بازيگران يا هر يك از عوامل به نوعى تضييع شود خانه تئاتر به صورت ريش سفيدى ودعوت از هر دو طرف به حل مشكل مى پردازد اما همچنان هيچ مرجعى نيست كه مانع تضييع حقوق بچه هاى حوزه نمايش شود.» عضو هيات مديره خانه تئاتر با انتقاد از كسر پنج درصدى ماليات بر درآمد افزود :  «هيچ مرجعى ما را به رسميت نمى شناسد تا حقوقمان را استيفا كند.» وى در پاسخ به اينكه تاكنون چه اقدام قانونى به عمل آورده ايد گفت: «به عالم و آدم مكاتبه كرده ايم اما مشكل از آنجاست كه قانونى وجود ندارد بنابراين اول بايد اعضاى كميسيون فرهنگى مجلس طرحى ارايه دهند تا فعاليت در عرصه هنر تعريف شود.»

به اعتقاد جواد مجابى، هنرمند از جامعه و دغدغه بشرى فارغ نيست. اين شاعر و داستان نويس بيان كرد: «نويسنده و شاعر كار مى كند تا حس محبوس درونى خود را آزاد كند؛ اما نويسنده در درون جامعه است و مسائل جامعه در درونش انعكاس دارد و حتى اگر عمدا قصد انعكاس آن ها را نداشته باشد، قادر به اين كار نيست.» او ادبيات را يك رسانه بزرگ معرفى كرد و به ايسنا گفت: «ادبيات يك رسانه بزرگ انسانى براى دستيابى به ناشناخته هاى ذهن هنرمند است كه تمامى لذت ها و دردهاى هنرمند را شامل مى شود.» مجابى كه ادبيات را توليد اجتماعى مى داند، خاطرنشان كرد: «هنرمند در خلوت اثرى را توليد مى كند كه كاربرد اجتماعى دارد و از سويى، ادبيات براى تفاهم بين ذهن ها به وجود آمده است.» اين شاعر اظهار كرد: «اين حس شفقت انسانى است كه هنرمند را وادار به آفرينش مى كند؛ اما قبل از آن، نويسنده بايد ادبيات و فرهنگ خود و جهان را كمابيش بشناسد و سال ها فروتنانه و عاشقانه كار كند تا آنچه را در درون خود دارد، بيان كند؛ اما فراموش نكند كه بيان كامل هنرى يكى از لوازم اصلى كار هنرمند است.» او همچنين تأكيد كرد: «انسان آفرينشگر بايد در منتهاى منحنى آفرينش خود قرار بگيرد تا كارش مانا شود؛ اما سانسور، خودسانسورى، ترسيدن از تابوها و تنگ نظرى ها مانع هنرمند مى شوند تا در موقعيت ناب آفرينش قرار گيرد.»

پس از انتقادها و حملات فراوانى كه اخيرا از هرسو نسبت به ماركز صورت گرفته، جرالد مارتين گفت ماركز ديگر اثرى منتشر نمى كند. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از خبرگزارى فرانسه، به عقيده جرالد مارتين، بيوگرافى نويس بريتانيايى گابريل گارسيا ماركز، نويسنده پركار كلمبيايى و نويسنده رمان مشهور «صد سال تنهايى»، ديگر رمان تازه اى منتشر نخواهد كرد. به مناسبت انتشار كتاب «گابريل گارسيا ماركز، يك زندگى» نوشته جرالد مارتين در مكزيك، اين بيوگرافى نويس در گفتگويى با خبرنگار خبرگزارى فرانسه گفته است: «ماركز تمام وقت مشغول نوشتن است اما اگر از من بپرسيد اثر جديدى از ماركز منتشر مى شود يا خير، پاسخم منفى خواهد بود». زندگينامه ماركز پس از يك كار تحقيقى ۱۷ ساله از سوى جرالد مارتين، در اكتبر ۲۰۰۸ در ۵۰۰ صفحه به زبان انگليسى منتشر شد و ابتداى ماه جارى نيز به زبان فرانسوى منتشر شده است. كارمن بالسل، مدير ادبيات اسپانيايى آثار گابريل گارسيا ماركز نيز همين نظر را دارد و  گفته است باور دارد كه ماركز ديگر هرگز نخواهد نوشت». ماركز ۸۲ ساله ابتداى امسال پس از شايعاتى از همين دست كه به راه افتاده بود به روزنامه كلمبيايى ال تيمپو، گفته بود: «اطمينان دارم، كارى به جز نوشتن نخواهم كرد. در كارم اصرار به انتشار آثارم ندارم اما نوشتن را هرگز كنار نخواهم گذاشت. من تنها كسى هستم كه مى دانم كيكى كه در حال پختن آن هستم چه زمانى آماده خوردن است». اين در حالى است كه عده اى با توجه به اين كه ماركز پس از انتشار «خاطره دلبركان غمگين من» در سال ،۲۰۰۴ سال ۲۰۰۵ حتى يك خط هم ننوشته بود، چنين استدلالى را مطرح كرده بودند. اما ماركز تاكيد كرده بود كه يك كتاب ديگر را در دست دارد. اين در حالى است كه اخيرا و به دنبال ساخته شدن فيلمى بر مبناى كتاب «خاطره دلبركان غمگين من»، از سوى يك سازمان حمايت از حقوق كودكان در آمريكاى لاتين از ماركز به علت ترويج و طبيعى جلوه دادن سوءاستفاده جنسى از كودكان شكايت شده بود. هفته پيش نيز ماركز متهم به همكارى جاسوسى با دولت كوبا شد.

بيش از ۵۰ نامه ناشناخته متعلق به «راينر ماريا ريلكه» شاعربزرگ آلمانى كه از سال ۱۸۷۵ تا ۱۹۲۶مى زيست، توسط انتشارات «پندراگون» شهر «بيلفلد» منتشر شد. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از خبرگزارى آلمان،به گفته «گونتر بوتكوس» ناشر اين نامه ها، اين كتاب اين امكان را به ما مى دهد تا نگاهى ژرف و گسترده به روح اين شاعر بياندازيم. «ريلكه» در اين نامه ها براى دوست و همكار خود «هرتا كونيگ»، درد ممنوعيت نوشتن و اندوه روحى پس از جنگ را برملا كرده است. اين نامه ها در فاصله زمانى سال هاى ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۱ به رشته تحرير درآمده اند. «ريلكه » در اين سال ها دوره بسيار بدى از زندگى اش را پشت سرمى گذاشت. دليل اين امر تنها وضعيت بد اقتصادى و خدمت در نظام بر خلاف ميل باطنى اش نبود بلكه بحران كارى و ممنوعيت نوشتن نيز بود. اين نامه ها كه در آرشيو ادبى «مارباخ» به دست آمده اند نشان دهنده دوستى و اعتماد عميق ميان اين شاعر بزرگ و اين نويسنده جوان است و به گفته ناشر اين نامه ها، مطالبى كه در اين نامه ها به رشته تحرير درآمده از شخصيت آسيب پذير «ريلكه» نشات گرفته است. آثار تازه كشف شده «راينر ماريا ريلكه» شاعر بلند آوازه كشور آلمان به همت «تئو نتلر» گردآورى و در قالب كتابى با عنوان «راينر ماريا ريلكه؛ نامه هايى به هرتا كونيگ ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۱» منتشر شده اند. اين كتاب ۱۹۲ صفحه اى ۹۰/۱۶ يورو قيمت دارد.

آيينه هنر: فرهنگسراهاى رسانه، هنر و خانه سوره ميزبانان بخش هاى مختلف چهارمين جشنواره عكس خبرى دوربين دات نت شدند. بر اين اساس فرهنگسراى رسانه ميزبان كارگاه هاى عكاسى خبرى و پخش فيلم ها، فرهنگسراى هنر ميزبان جشن عكاسان خبرى و همچنين نمايشگاه عكس اين جشنواره نيز در خانه سوره برگزار مى شود. به گفته مسئولان برگزارى اين جشنواره، طبق برنامه ريزى هاى صورت گرفته از تاريخ ۱۷ تا ۲۵ آبان ماه، بخش هاى مختلف جشنواره شامل نمايش فيلم هاى مرتبط با عكاسى، كارگاه هاى آشنايى با نرم افزارهاى عكس، نمايش عكس هاى برتر عكاسان خبرى و كارگاه هاى عكاسى خبرى همه روزه در فرهنگسراى رسانه برگزار خواهد شد. روز ۲۰ آبان ماه نيز فرهنگسراى هنر ميزبان جشن عكاسان خبرى و آيين اهداى جوايز به هنرمندان برتر جشنواره چهارم است. در اين مراسم عكاس برتر سال كه توسط ۱۵۰ عكاس شاغل در مطبوعات انتخاب شده است، معرفى و همچنين در بخش ديگرى از اين مراسم عكس و عكاس برتر سال دوربين دات نت نيز معرفى خواهد شد. همچنين نمايشگاه عكس هاى منتخب اين جشنواره، در مدت برگزارى در گالرى خانه سوره برگزار خواهد بود.

گروه موسيقى «مهتاب» به سرپرستى احسان ذبيحى فر ۱۷ و ۱۸ آبان در تالار وحدت به روى صحنه مى رود. سرپرست گروه موسيقى مهتاب با اعلام اين خبر به مهر گفت: «اين كنسرت با عنوان چهره زرد مرا بين و مرا هيچ مگو برگزار مى شود كه مصرعى از شعر يكى از قطعات برنامه است. اين برنامه در دوبخش برگزار مى شود كه قسمت اول آن در دستگاه همايون و با اجراى قطعاتمى تراود مهتاب، هيچ مگوى،چهار مضراب سرخوشان و دلدار همراه است.» احسان ذبيحى فر در ادامه افزود: «بخش دوم برنامه نيز در مايه دشتى خواهد بود كه شامل قطعات غزال،دشت شقايق،شايد و شادى دوست مى شود. در هر دوقسمت برنامه علاوه بر قطعات ذكر شده آوازهايى نيز اجرا مى شود. آهنگسازى بخش اول را خودم بر عهده داشته ام و قسمت دوم را نيز حامد افشارى ساخته است.» وى همچنين تصريح كرد: «حميد قنبرى(تنبك)، مجيد بوربور(دف)، سلماز بدرى(سنتور)، احسان امامى(تار)، ترگل خليقى(رباب و تار)، آذرنوش خدامى(عود)، شيما شاه محمدى(قيچك)، حامد افشارى(قيچك بم)، مجتبى عسگرى(خواننده) و خود من(به عنوان نوازنده كمانچه و سرپرست گروه) گروه مهتاب را در اين اجرا همراهى مى كنيم.»

«جمشيد مراديان» از اين هفته درخت هاى خشكيده استان «سمنان» را در كنار مردم به مجسمه بدل مى كند. اين هنرمند مجسمه ساز درگفتگويى باخبرگزارى دانشجويان، درباره تازه ترين فعاليت هايش توضيح داد: «به دعوت شهردارى استان سمنان قرار است، درخت هاى چنار و كاج خشك شده در اين شهر را در حضور مردم به مجسمه تبديل كنم.» او كه پيش از اين مشابه چنين كارى را در باغ موزه هنر ملى و ميدان دركه هم انجام داده بود، اضافه كرد: «بعد از ايزوله شدن درخت ها با مواد، كار را از ۱۲ آبان ماه آغازخواهم كرد.»

اولين نمايشگاه عكس هاى انفرادى «نيكى كريمى» با حضور جمعى ازهنرمندان و مردم در گالرى «گلستان» افتتاح شد. نيكى كريمى كه سال گذشته با دو عكس طبيعت در اكسپوى عكس موسسه صبا حضور پيدا كرده بود، اين بار ماحصل سال ها عكاسى خود را در يك مجموعه گزيده ۳۰ تايى كه تركيبى از طبيعت سياه و سفيد ايران است، جمع كرده و در گالرى گلستان به نمايش گذاشته است. به گزارش ايسنا، خودش مى گويد: «درتمام اين سال هاسبك هاى مختلف عكاسى همچون پرتره و... را تجربه كرده ام، ولى علاقه ام به طبيعت است و اين بار سعى كردم بر اين موضوع تمركز بكنم. در هر مسافرتى كه مى روم، دوربين همراهم است و علاقه  دارم، دائم عكاسى كنم. مثلا عكس هايى كه سال گذشته در اكسپو صبا به نمايش درآمد، دو تا عكسى بود كه از يك درياچه  در سوئد گرفته بودم.» او معتقد است كه عكاسى طبيعت برايش آرامش بخش است و مى گويد:« وقتى فردى نمايشگاه عكسى با محوريت طبيعت برگزار مى كند، هر لذتى كه عكاس از طبيعت برده است، مخاطبش را هم در آن سهيم مى كند.» نيكى كريمى در اين نمايشگاه ۲۸ عكس با قيمت هايى ۵۰۰ هزار تومانى و دو عكس با قيمت يك ميليون تومانى براى نمايش و فروش در سه نسخه ارائه كرده است و در نخستين روز از نمايشگاه بيش از ۱۲ اثر از اين مجموعه توسط هنرمندان و تهيه كنندگان خريدارى شده است.