روسيه تصميم گرفته است كه در زمينه تحقق طرح هاى سياست خارجى خويش در قلمرو پساشوروى همكارى ساختارهاى امنيتى، انتظامى و كنترل بر مواد مخدر را تقويت نمايد. به اين موضوع در نشست دو دوره مسئولين ساختارهاى امنيتى كشورهاى عضو جامعه همسود در مسكو كه چندى قبل برگزار گرديد، اشاره شد. نكته مهم و مورد توافق همگان آن بود كه ساختارهاى امنيتى و نهادهاى مبارزه با قاچاق مواد مخدر در قلمروپساشوروى بايد با يكديگر هماهنگى و همكارى نزديكى داشته باشند. به گزارش ايران شرقى، «ديميترى مدودف» رئيس جمهورى روسيه پس از پايان نشست مسكو در ديدار با رهبران نهادهاى امنيتى ارمنستان، بيلاروس، قزاقستان، قرقيزستان، آذربايجان، تاجيكستان، اوكراين، مولداوى و نماينده خدمات امنيت ازبكستان تاكيد كرد: «همكارى نهادهاى ياد شده در تامين امنيت در قلمرو جامعه همسود قابل توجه است». وى با اشاره به اين موضوع كه نهادهاى امنيتى در جمهورى هاى عضو جامعه همسود مسئوليت خطير مقابله با عوامل نا امنى داخلى و خارجى را بر عهده دارند، از نتايج نشست مسكو ابراز رضايت كرد، «مدودف» تاكيد كرد :« در آينده نزديك نيز از ميزان ناامنى كاسته خواهد شد اما عوامل تهديد كننده امنيت كشورهاى عضو جامعه همسود همچنان باقى خواهند ماند». وى وجود تروريسم ، افراط گرايى سياسى ، مذهبى ، گروه هاى مافياى جنايى و باندهاى قاچاق مواد مخدر را از عمده ترين عوامل تهديد كننده امنيت در قلمرو اورآسيا عنوان كرد. در نشست مسكو نيز شركت كنندگان بر مقابله موثر براى خنثى سازى فعاليت گروه هاى تهديد كننده امنيت كشورهاى عضو جامعه همسود تاكيد كردند. در ياد داشت سياسى نشست مسكو كه در پايان بحث وتبادل نظر مسئولين ساختارهاى امنيتى كشورهاى ياد شده منتشر شد، بر ضرورت هماهنگى بيشتر و تدوين راهكارهاى سازنده با هدف مقابله با تروريسم ، افراط گرى و قاچاق مواد مخدر تاكيد شده است.
شركت كنندگان در همايش مسكو به اين نتيجه رسيدند كه در شرايط ادامه بحران مالى جهانى فعاليت گروه هاى سازمان يافته جنايى وقاچاقچيان مواد مخدر نيز افزايش خواهد يافت.
«ميخائيل فراد كف» نخست وزير پيشين و مدير خدمات ضد جاسوسى كنونى خدمات امنيت فدرال روسيه در اين نشست گفت :« از تمامى امكانات موجود در ساختارهاى امنيتى كشورهاى عضو جامعه همسود براى تامين امنيت هر يك از جمهوريها و اتحاد دولت هاى مستقل مشترك المنافع استفاده خواهد شد».
وى معتقد است: «در اين امر مهم بايد از تجارب فراوان دوران اتحاد شوروى بهره بردارى به عمل آيد. بنابراين ملاحظات بايد منافع هر يك از كشورهاى عضو جامعه همسود، عوامل تهديد كننده امنيت منطقه اى، طرح هاى قدرت هاى خارجى موردتوجه قرار
گيرد.
«ديميترى مدودف» رئيس جمهورى روسيه نيز با حمايت از مواضع مدير خدمات
ضد جاسوسى كشورش براى همكارى بيشتر ساختارهاى امنيتى دولت هاى عضو جامعه همسود گفت :« در حال حاضر تروريسم، افراط گرى و قاچاق مواد مخدر ديگر از جنبه ملى برخوردار نيستند و به مشكل جدى فرا منطقه اى و فراملى تبديل شده اند. اگر ۵۰ سال قبل اين پديده ها در كشورها وجود مى داشت هر دولت مى توانست به مقابله با چنين عواملى پردازد. حال آنكه در آن زمان نيز ارتباط و تبادل اطلاعات ميان كشورها وجود داشت. اما امروز اوضاع به طور كلى تغيير كرده است و كشورها به تنهايى نمى توانند با عوامل تهديد كننده امنيت ملى خويش مقابله كنند.
به اين دليل كه تروريسم، افراط گرى و قاچاق مواد مخدر به پديده فراگير تبديل شده است كه ضرورت برقرارى ارتباط و همكارى نزديك ساختارهاى امنيتى كشورهاى عضو جامعه همسود را مطرح مى كند». در پايان نشست مسئولين ساختارهاى امنيتى جمهورى هاى عضو جامعه همسود در مسكو اعلام شد كه نشست آينده در شهر باكو پايتخت آذربايجان در سال آينده برگزار خواهد شد. همزمان بانشست مسكو اعضا شوراى هماهنگى ساختارهاى مبارزه با قاچاق مواد مخدر كشورهاى عضو «پيمان امنيت جمعى» در بيشكك پايتخت قرقيزستان مسأله مقابله با فعاليت گروه هاى سازمان يافته فراملى و رهبران آنها را مورد بررسى قرار دادند. واقعيت اين است كه نهاد ياد شده در تركيب «پيمان امنيت جمعى» از فعالترين ارگان ها به حساب مى آيد. به همين دليل در نشست بيشكك تصميم گرفته شد كه بانك مشترك اطلاعاتى از فعاليت باندهاى فراملى قاچاق مواد مخدر ايجاد شود.
اين برنامه شامل نام و ويژگى گروه هاى مافياى فراملى، نوع فعاليت آنان، اقدام هماهنگ و مشترك عليه باندهاى سازمان يافته قاچاق مواد مخدر و رهبران آنها مى شود.
شركت كنندگان در نشست بيشكك به اين نتيجه رسيدند ، در چارچوب عمليات «كانال» امكان مشاركت نهادهاى مالى ساختارهاى امنيتى كشورهاى عضو «پيمان امنيت جمعى» با هدف مشخص نمودن منابع مالى فعاليت گروه هاى افراطى قاچاق مواد مخدر، نحوه استفاده اين باندها از پولهاى سياه حاصله از درآمد فروش انواع مواد مخدر و داروهاى
روان گردان و مشاركت اين گروه ها در عمليات تروريستى و قاچاق اسلحه فراهم گردد.
در اين نشست «ويكتور ايوانف» مدير خدمات مبارزه با مواد مخدر روسيه بر ضرورت ايجاد هرچه سريعتر بانك مشترك اطلاعاتى ساختار ضد مواد مخدر پيمان امنيت جمعى تاكيد كرد. زيرا اين اقدام امكان تطابق آثار انگشت رهبران و اعضا فعال گروه هاى ياد شده برنامه ريزى كرد. به گفته «ايوانف» در حال حاضر در بانك اطلاعاتى خدمات مبارزه با مواد مخدر روسيه ۱۱۵ مورد مشابهت مهر و آرم كارتهاى مواد مخدر وجود دارد كه از دو كانال به فعاليت خويش ادامه مى دهند.
در نتيجه هماهنگى ميان نهادهاى مبارزه با مواد مخدر روسيه و كشورهاى آسياى مركزى تنها طى شش ماه اول سال جارى ۱۷ تن مواد مخدر از قاچاقچيان كشف و ضبط شده است. كه ۵/۱ تن آن را هروئين تشكيل مى دهد. اين ميزان ۲۰ درصد بيشتر از زمان مشابه سال گذشته است. در اين مدت بيش از ۳ هزار گروه قاچاقچى مواد مخدر متلاشى شده است.
مدير خدمات فدرال مبارزه با مواد مخدر روسيه پيشنهاد كرد كه شوراى اجرايى ساختار مبارزه با مواد مخدر كشورها عضو «پيمان امنيت جمعى» زمينه آغاز به كار بانك مشترك اطلاعاتى اين نهادها را از اول ماه دسامبر سال ۲۰۰۹ ميلادى فراهم سازد.
وى همچنين اعلام كرد كه براساس توافق حاصل شده با ساختار مبارزه با مواد مخدر و جنايات سازمان يافته سازمان ملل متحد عمليات ويژه ساليانه «كانال» از پايگاه بين المللى برخوردار شود. عمليات موسوم به «كانال» همه ساله براى مقابله با گروه هاى قاچاقچى مواد مخدر در كشورها عضو «پيمان امنيت جمعى» كه با افغانستان مرز مشترك دارند، برگزار مى گردد. به همين دليل «ويكتور ايوانف» مدير خدمات فدرال مبارزه با مواد مخدر روسيه در نشست بيشكك تاكيد كرد : « بخش عمده مواد مخدر از قلمرو افغانستان وارد كشورهاى آسياى مركزى مى شود و تا خاك روسيه مى رسد. از اين رو تهديد امنيتى ناشى مواد مخدر وارداتى از افغانستان همچنان به عنوان عمده ترين مشكل جدى منطقه اى باقى مى ماند». كارشناسان اعلام كرده اند : «خسارات ناشى از قاچاق مواد مخدر براى هر يك كشور عضو «پيمان امنيت جمعى» برابر با ۳ درصد از كل توليد محصولات ناخالص ملى اين جمهورى ها است. از سويى ديگر ادامه ناامنى در افغانستان و عدم اطمينان به اين كه در اين كشور در آينده نزديك آرامش و صلح برقرار خواهد شد، ساختارهاى مبارزه با مواد مخدر جمهورى هاى عضو «پيمان امنيت جمعى» را به هماهنگى و اتحاد بيشتر وادار مى سازد. زيرا براساس گزارش رسمى سازمان ملل متحد ، افغانستان با توليد ۹۴ درصد از ترياك جهان به عنوان كشورى كه در اين زمينه انحصار كامل دارد، مطرح مى باشد. تمامى اين عوامل موجب همكارى نزديك ساختارهاى مبارزه با تروريسم، جنايات سازمان يافته ، افراط گرى قاچاق مواد در قلمرو پسا شوروى سابق مى شود كه در اين امر روسيه به عنوان كشور محورى نقش موثر ايفا خواهد كرد. به اين دليل كه روسيه مى تواند با همكارى و هماهنگى نزديك با ساير جمهورى هاى عضو جامعه همسود و پيمان امنيت جمعى نه تنها در تامين امنيت خويش بلكه امنيت همپيمانان و متحدين سنتى خود نيز سهيم باشد.

سردبير بخش بين الملل نيوزويك نوشته است: ديك چنى، باراك اوباما را به داشتن شك و ترديد در مورد جنگ افغانستان متهم كرده است. در حقيقت، اين ايده بدى براى اوباما محسوب نمى شود كه زمانى را براى بررسى تمامى گزينه ها در قبال افغانستان صرف كند و مشاهده كند كه چشم انداز پس از انتخابات در افغانستان چگونه است. به گزارش ايسنا ، فريد زكريا سردبير بخش بين الملل هفته نامه نيوزويك، در مقاله اى به بررسى طرح افزايش نيروها در افغانستان پرداخته است. در اين مقاله مى خوانيم: سوال واقعى كه بايد در مورد جنگ افغانستان مطرح شود، اين نيست كه آيا ما به طرح افزايش نيروها نياز داريم؟ بلكه بايد اين سوال مطرح شود كه آيا ما به سومين طرح افزايش نيروها نياز داريم يا نه؟ زكريا نوشته است: شمار نيروهاى آمريكايى در افغانستان در ژانويه ۲۰۰۸ ، ۲۶ هزار و ۶۰۷ تن بود. ظرف شش ماه دولت جورج بوش شمار اين نيروها را به ۴۸ هزار و ۲۵۰ تن رساند. بوش در آن زمان از اين سياست به عنوان «طرح افزايش اندك نيروها » ياد كرد و موضوعاتى را نظير اينكه اين نيرو ها نه تنها بايد با طالبان مبارزه كنند، بلكه از مردم افغانستان نيز بايد حفاظت كنند و بايد در امور آموزش نيروهاى ارتش و پليس اين كشور همكارى بيشتر و در امور توسعه در افغانستان شركت كنند، مطرح كرد. نيوزويك مى افزايد: ژانويه ،۲۰۰۹ سه هزار نيروى ديگر كه بوش پيشتر دستور آن را صادر كرده بود به افغانستان اعزام شدند. در ماه فوريه به درخواست فرمانده ارشد آمريكا در افغانستان، باراك اوباما كه روزهاى اوليه حضورش در سمت رياست جمهورى بود، دستور اعزام ۱۷ هزار نيروى مازاد را صادر كرد. به بيان ديگر طى ۱۸ ماه گذشته، سطح نيروها در افغانستان تقريبا سه برابر شده است. به علاوه اينكه اعزام ۴۰ هزار نيروى ديگر به افغانستان ظرف چند ماه آينده به معناى اين است كه سطح نيروها تقريبا ۴۰۰ درصد از سال ۲۰۰۸ افزايش يافته است. در ادامه اين مقاله مى خوانيم: تلاش براى پى بردن به اين موضوع كه چرا افزايش سطح نيرو ها در گذشته به خوبى عمل نكرده و چرا بايد به فكر اعزام نيروهاى مازاد باشيم، داشتن شك و ترديد در مورد جنگ افغانستان نيست. يك مقام ارشد ارتش آمريكا كه در مورد اوضاع افغانستان مطالعاتى داشته، گفته است در حقيقت تمركز بر شمار نيروهاى مازاد، به اين موضوع نياز دارد كه به واقع كمبود آن را احساس كنيم. اين موضوعى بود كه ژنرال استنلى مك كريستال فرمانده جديد نيروهاى آمريكايى در افغانستان در ارزيابى خود از اوضاع افغانستان اعلام كرده بود. زكريا معتقد است: يكى ديگر از نكات برجسته ارزيابى مك كريستال، لزوم تغيير استراتژى و نحوه تفكر و عمليات ها در افغانستان بوده است. اين در حالى است كه تغييرات در استراتژى آمريكا در افغانستان آغاز شده است. براى درك اين كه نيروهاى آمريكايى چگونه در افغانستان مى جنگند، درگيرى ها در شهر وانات (wanat) را به خاطر بياوريد. در ۱۳ ژوئيه ،۲۰۰۸ شمار زيادى از شبه نظاميان طالبان يك پايگاه آمريكايى در شهر وانات را در جنوب شرق افغانستان محاصره كردند. پس از چند ساعت درگيرى سنگين، ۹ سرباز آمريكايى كشته شدند كه بالاترين شمار كشته شدگان نظاميان آمريكايى طى يك درگيرى بود. وى نوشته است: سوال استراتژيك مطمئنا اين است كه چرا ما بايد در درجه اول در وانات مستقر شويم؟ تام ريكس كارشناس امور دفاعى به اين موضوع اشاره مى كند كه مناطق اطراف اين شهر منطقه كوهستانى با افراد كم است كه اكثر آنها نسبت به غريبه ها رفتارى خصمانه دارند. بنابراين وى اين سوال را مطرح مى كند كه چرا ما بايد نيروهايمان را در چنين منطقه خطرناكى قرار بدهيم؟ در واقع ژنرال مك كريستال پس از پى بردن به شرايط شهر وانات، نيروهاى آمريكايى را از آن شهر خارج كرد. كرگ جاف خبرنگار روزنامه واشنگتن پست يك سال بعد در مورد شرايط اين شهر گزارش داد و نتيجه گرفت كه واگذار كردن يك منطقه به گروه طالبان بسيار موثرتر از حفظ پايگاه هاى كوچك و آسيب پذير در يك منطقه ممنوعه است. در بخش ديگرى از اين مقاله نوشته شده است:طى چند هفته گذشته، فرماندهان آمريكايى به اختلاف فزاينده ميان ساكنان شهر وانات و طرح هاى فرماندهان طالبان در حمله سال گذشته به اين پايگاه آمريكايى در اين شهر پى برده اند.به بيان ديگر بگذاريد گروه طالبان تلاش كند پايگاه هايى را در اين مناطق دور افتاده ايجاد كند. سپس نيروهاى ناتو مى توانند به طور متناوب با حمله به اين پايگاه ها آنها را نابود كنند و اين روشى است كه بهتر از روش هاى ديگر است. در حقيقت قضاوت هاى تعيين كننده بايد شامل اين باشد كه چه نيروهايى بايد تحت طرح افزايش احتمالى نيروها اعزام شوند و اين كه اين نيرو ها چه مقدار از افغانستان را بايد پوشش بدهند. زكريا در پايان اين مقاله نوشته است: ريكس به من گفت كه چرا از طرح ژنرال ديويد پترائوس (طرح ضد فعاليت شبه نظاميان) براى مراكز جمعيتى مهم افغانستان يا طرح جوزف بايدن (طرح ضد تروريستى) در كل افغانستان استفاده نكنيم؟  در اين راستا اوباما بايد پيش از اين كه نشان بدهد در تصميم گيرى هايش قاطعانه عمل مى كند و جدى است، گزينه هاى مختلف در افغانستان را بررسى كند.