موزه ملى قرآن كريم و نمايشگاه قرآن و عترت با موضوع نگارگرى، تذهيب و خوش نويسى توسط رئيس سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى بازگشايى شد. حميد بقايى در بازگشايى اين موزه، اظهار كرد: اميدواريم بتوانيم كاستى هاى گذشته اين موزه را جبران كنيم. رئيس سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى با اشاره به نخستين بازديد خود در سال ۱۳۸۵ از موزه قرآن، اظهار داشت: در آن سال، تعجب كردم كه چرا چنين امكاناتى در اين موزه وجود دارند، ولى فعال نيستند. همان وقت، براى بازگشايى سريع تر اين موزه برنامه ريزى كرديم. وى ادامه داد: سياست آن زمان، خريد منابع بود. به همين دليل، اين سه سال را از دست داديم. مكان موزه قرآن كه بايد در آن فقط بحث قرآن باشد، متأسفانه در بعضى مواقع به مكانى براى جلسات غيرقرآنى تبديل شده بود. معاون رئيس جمهور با تأكيد بر سياست اين سازمان مبنى  بر تقويت اين موزه ها، بيان كرد: موزه هاى تاريخى، مردم شناسى، دينى و هر نوع موزه اى، مكان هايى مقدس هستند. موزه مانند دانشگاه ها، مراكز علمى و تحصيلى است. اگر نگاه ما به موزه اين گونه باشد، خوب و مناسب است. به گزارش ايسنا، بقايى با اشاره به بازديد دوباره يك ماه پيش خود از اين موزه، گفت: در اين بازديد، مشكلات موزه  را بررسى كرديم. يكى از اين مشكلات، حفاظت نهاد رياست جمهورى و كنترل مردم براى بازديد از موزه بود و راهكارى كه پيشنهاد شد، نصب كريدور و دالان براى عبور مردم از حياط موزه به داخل ساختمان بود. وى با بيان اين كه ايجاد اين دالان بهانه ها را براى تعطيل بودن موزه قرآن از بين مى برد، افزود: بايد همه مردم از اين موزه استفاده كنند. وى ادامه داد: هرچند مسئوليت اين موزه با سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى است، ولى همه دستگاه ها، شخصيت ها، رسانه ها و كسانى كه به موزه قرآن علاقه  دارند، بايد در اين زمينه فعاليت كنند و گام هاى مثبتى بردارند. وى اظهار كرد: مديران استانى بايد تلاش كنند و با پيدا كردن قرآن هاى قديمى و خطى در شهرستان ها، آن ها را به موزه مرجع بياورند تا همه بتوانند از آن ها استفاده كنند. معاون رئيس جمهور امتياز موزه قرآن را نزديكى آن به ايستگاه مترو و مسير پرتردد خيابان ولى عصر (عج) دانست و افزود: هرچند اين يك چالش است، ولى مزيت هم به شمار مى رود كه بايد به آن توجه شود. بقايى كار در موزه قرآن را به دو بخش تخصصى و عمومى تقسيم كرد و گفت: بايد راه براى بازديد از اين موزه براى همه مردم فراهم شود. وى ادامه داد: در حوزه موزه ها با تمهيداتى كه انديشيده ايم، اين حوزه را در سطح رياست سازمان، برنامه ريزى كرده ايم تا موزه ها را از وضعيت كنونى درآوريم. تغييراتى بايد در اين زمينه اتفاق بيفتند و حوزه هاى حفظ و احيا، گردشگرى و فرهنگى در اين زمينه دخيل هستند. وى سياست سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى را توسعه موزه ها در وراى يك شهر دانست و بيان كرد: موزه ، هويت يك شهر است. در كشورهاى ديگر موزه ها فضايى از سنگواره ها هستند تا بتوانند به آن شهر و كشور هويت ببخشند. وى تأكيد كرد: تلاش مى كنيم، در هر شهرستان يك موزه تاريخى و مردم شناسى داشته باشيم.
رئيس موزه ملى قرآن كريم نيز در ادامه اين مراسم، اظهار داشت: ساختمان اين موزه در سال ۱۳۵۵ به عنوان مجموعه فرهنگسرا در كنار كاخ مرمر ساخته شد و براى حفظ ارزش بناى كاخ مرمر تصميم گرفته شد، اين ساختمان در عمق ۱۴ مترى در سه طبقه زيرزمين بنا شود. سال ۱۳۵۷ ، ۲۵ درصد اين ساختمان ساخته شد كه پس از آن، با پيروزى انقلاب اسلامى عمليات تكميلى اين ساختمان حدود ۱۶سال متوقف بود تا بالاخره در سال ۱۳۷۳ مسئولان تصميم به تجهيز اين ساختمان به عنوان موزه گرفتند و سال ۱۳۸۴ موزه قرآن آماده بهره بردارى شد. وى افزود: پس از فراهم شدن شرايط لازم براى بازديد عموم مردم، دستكم پنج روز در هفته شاهد فعاليت اين موزه هستيم. او با اشاره به اجراى طرح «هزار مزار» در موزه قرآن كه مدارك ثبت اصل و نسب هزار آرامگاه را در اين موزه براى نخستين بار در ايران به نمايش درآورده است، گفت: براساس نظريه مجموعه حفاظتى منطقه و با همت رئيس سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى، كريدورى شيشه اى از در ورودى موزه تا ساختمان اصلى كشيده شد تا بتوانيم فعاليت هاى موزه را به انجام برسانيم. وى موزه قرآن را تنها موزه تخصصى در ايران دانست كه مجموعه اى از نسخ نفيس و ارزشمند قرآنى از سده چهارم و پنجم هجرى قمرى تا دوره هاى تيمورى و قاجارى در آن وجود دارند. رئيس موزه ملى قرآن كريم با اشاره به جايگاه مناسب موزه قرآن براى فعاليت هاى فرهنگى و هنرى در ارتباط با موضوع قرآن، اظهار كرد: در اين موزه، ضمن اين كه شاهد آثار هنرى هستيم، با محتواى قرآن نيز آشنا مى شويم. صابرى ادامه داد: معتقديم، همه كتاب هاى آسمانى به جز قرآن، تحريف شده اند. خصوصيت قرآن، مصون بودن آن از تحريف و قدرت پاسخ گويى آن به همه مردم در هر زمانى است. پس وجود اين نسخه هاى خطى از گذشته مى تواند از هر نوع دستبردى مصون باشد و مورد استفاده علاقه مندان قرار گيرد. وى ادامه داد: در فراخوانى از همه مردم مى خواهيم، اگر نسخه هاى نفيسى از قرآن را در خانه ها يا مساجد دارند، آن ها را براى حفظ شدن به موزه قرآن تحويل دهند. همچنين از رؤساى سازمان هاى ميراث فرهنگى و گردشگرى استان ها نيز در اين زمينه كمك مى خواهيم.

كارشناس مسئول ثبت آثار تاريخى استان كرمانشاه گفت: چشمه كانى بل مى تواند به عنوان كوتاه ترين رودخانه جهان به ثبت برسد. اكرم طهماسبى در گفت وگو با ايسنا، بيان كرد: پيشنهاد ثبت چشمه كانى بل را به عنوان كوتاه ترين رودخانه جهان به اداره كل ثبت آثار تاريخى كشور داده ايم و اكنون در حال بررسى اين موضوع هستيم. وى با بيان اين كه طول رودخانه چشمه كانى بل فقط ۱۵ متر است، ادامه داد: چشمه كانى بل پس از جوشيدن از دل كوه و پيمودن مسير بسيار كوتاه ۱۵ مترى به رودخانه سيروان مى پيوندد. طهماسبى اظهار داشت: اكنون كوتاه ترين رودخانه جهان كه به ثبت رسيده، رودخانه دى ريور (D River) است كه طول آن ۳۷ متر است و در شهر لينكلن سيتى در ايالت اورگان آمريكا قرار دارد. كارشناس مسئول ثبت آثار تاريخى استان كرمانشاه گفت: پرونده چشمه كانى بل ابتداى امسال با هدف حفظ منابع بكر طبيعى و خدادادى و همچنين جذب گردشگران علاقه مند به طبيعت به عنوان يكى از آثار طبيعى استان به ثبت ملى رسيد. وى بيان كرد: تاكنون ۱۵ اثر طبيعى استان كرمانشاه در فهرست آثار طبيعى ملى قرار گرفته و در مجموع، ۸۰۰ اثر طبيعى در نقاط مختلف كشور به ثبت ملى رسيده اند. طهماسبى توضيح داد: آب دهى اين چشمه سه هزار ليتر در ثانيه است كه پس از جوشش، از يك دهانه غارمانند خارج مى شود و با شيب تند به رودخانه سيروان مى ريزد. آب پس از جوشش از دو دريچه كه يكى از آن ها حدود دو متر قطر دارد و بيش از نصف لوله را پر كرده است، با سرعت زياد به سمت رودخانه جريان مى يابد و دريچه ديگر كه كمى از دريچه نخست كوچك تر است، به ارتفاع نيم متر سهم خود را از آب چشمه جوشان بل مى گيرد و به سمت رودخانه هدايت مى كند. وى افزود: اين چشمه كه براساس بررسى هاى انجام شده، چشمه آب معدنى است، در شمال غربى استان كرمانشاه و در ۱۴ كيلومترى شهر نودشه در كنار بقعه سيدعبيدالله منتسب به برادر امام رضا (ع) قرار گرفته است. اين بقعه در ميان مردم منطقه به كوسه هجيج شهرت دارد. كانى بل با قدمتى بيش از ۶۰ميليون سال به اواخر دوران كرتاسه مربوط است و آب خروشان و گواراى آن چشم نواز و روح بخش است.

به رغم نگرانى ها از فشار اقتصادى درسال ۲۰۰۹ توريسم امارات تنها در ۴ ماه نخست سال ۳ درصد رشد داشته است. «عمرعبدالغفار» نماينده منطقه اى خاورميانه در سازمان توريسم جهانى با پيش بينى تنزل قيمت خدمات توريستى و مسافرتى در ماه هاى باقيمانده سال افزود: برخى نواحى در خاورميانه با وجود كاهش قيمت ها درنظر دارند تعداد ميهمانان خود را در هتل ها تا ميزان بيش از دوبرابر نيز افزايش دهند. به گفته وى ابوظبى از جمله اين مقاصد است كه مى كوشد تعداد ميهمان خود را به ۲‎/۳ ميليون نفر تا سال ۲۰۱۲ افزايش دهد كه اندكى از ۲‎/۷ ميليون نفر هدف تعيين شده در اوايل سال جارى كمتر است. به گزارش ميراث خبر، دبى نيز درنظر دارد تا سال ۲۰۱۵ بيش از ۱۵ ميليون توريست جذب كند كه تقريبا دو برابر ارقام توريست  هاى جذب شده در سال گذشته است. وى همچنين با اشاره به اقدام اخير دبى در ايجاد يك ترمينال جديد گشت هاى دريايى در امارات كه از ژانويه ۲۰۱۰ آغاز به كار مى كند، خاطر نشان كرد كه پتانسيل بالقوه بالايى نيز براى رشد و توسعه صنايع وابسته به گردشگرى دريايى نيز در منطقه وجود دارد. حامدبن مجرن، مدير اجرايى توريسم تجارى در دپارتمان توريسم و تجارت دبى اظهار داشت: دبى سرمايه گذارى هاى سنگينى در بخش توريسم كرده و بهتر است همچنان در اين دوران پرچالش جايگاه خود را حفظ كند.وى افزود:ما معتقديم كه دبى در صورت بهبود وضعيت اقتصاد جهانى مى تواند سريع تر از ديگر كشورهاى منطقه خاورميانه حركت كند. ادامه رشد توريسم در امارات به ويژه با توجه به تغييرات گسترده و يا تنزل شديد صنعت توريسم در بيشتر كشورهاى توريستى جهان و نيز خسارت هاى مالى ناشى از شيوع ويروس آنفلوآنزاى خوكى در برخى كشورهاى منطقه خاور ميانه نظير عربستان سعودى و مكزيك اهميت بيشترى مى يابد.

گروهى از باستان شناسان اعلام كردند، با كشف ابزارى خنجر مانند در غار اورگون آمريكا، قديمى ترين ابزار آلات قاره آمريكا را با قدمتى در حدود ۱۴ هزار و ۲۳۰ سال، شناسايى كرده اند. دنيس جنكينز، استاد باستان شناسى دانشگاه اورگون گفت: اين ابزار آلات نشان مى دهند، پيش از حضور اقوام كلويس در قاره آمريكا در حدود ۱۲۹۰۰ تا ۱۲۴۰۰ سال گذشته، قبايل متمدن ديگرى نيز در اين قاره مى ريسته اند. وى كه نتايج به دست آمده از آزمايشات راديوكربنى را در بيان ادعاهاى خود دخيل دانسته، افزود: با وجود بررسى هاى صورت گرفته هنوز نمى توان به طور قطع اعلام كرد كه اين آثار به اقوام كلويس تعلق داشته اند. زيرا تاكنون هيچكدام از ابزار آلات و آثار كلويس ها همچون نيزه ها و سرنيزه هاى شيار دار در اين منطقه كشف نشده است. به گزارش chtn، به گفته باستان شناسان تا پيش از اين اكتشاف، تنها آثار به دست آمده مرتبط با پيش از ورود كلويس ها مربوط به اكتشافات منطقه مونت ورده سيلى بوده، كه منجر به كشف يافته هايى با قدمت ۱۳۹۰۰ سال شده است.

وزارت گردشگرى بلغارستان به منظور رفاه حال گردشگران، اقدام به راه اندازى يك مركز اطلاع رسانى گردشگرى در فرودگاه سوفيا خواهد كرد. ايوايلو موسكوفسكى، معاون وزير حمل و نقل بلغارستان، عنوان كرد:  از آنجايى كه مركز اطلاع رسانى واقع در ميدان مركزى شهر سوفيا قادر به پاسخگويى گردشگران نبوده، اين وزارت خانه با همكارى وزارت گردشگرى بلغارستان، تصميم به احدث مركزى مشابه در فرودگاه بين المللى اين شهر گرفت. به گفته وى در حال حاضر بيش از ۱۰۰ گردشگر كه عمدتاً از گروه هاى گردشگرى كشورهاى آسيايى و اروپاى شرقى و مركزى هستند، روزانه از به اين مركز مراجعه مى كنند،  كه در صورت تداوم اين امر و افزايش تعداد مراجعه كنندگان امكان اطلاع رسانى به آنها ضعيف خواهد شد. به گزارش ميراث آريا، وى همچنين از افتتاح مركز فرهنگى و اطلاع رسانى جديدى در گذرگاه دانشكاه سوفيا در ابتداى ماه دسامبر خبر داد.

تعداد اندكى از مجموعه گنجينه هاى به دست آمده از آنگلوساكسون هاى بريتانيا، به زودى در موزه بريتيش لندن به نمايش درخواهند آمد. اين مجموعه، كه تنها ۱۸ نمونه از ۱۵۰۰ شى نقره اى و طلايى آنگلوساكسون هاى بريتانيا است، متعلق به قرن هفتم ميلادى بوده و ماه گذشته توسط يك مزرعه دار انگليسى در منطقه استارفوردشاير كشف شده اند. مايكل لوييس، متصدى موزه بريتيش لندن گفت:  بسيارى از اين آثار را اشيا طلايى و نقره اى همچون، چند شمشير،  كلاه خود، غلاف شمشير و نوارى طلايى با نوشته هايى لاتينى از جملات كتاب مقدس تشكيل داده و به نظر مى رسد براى دور ماندن از دست غارتگران در زير زمين دفن شده بودند. به گزارش chtn، گفتنى است از زمان انتشار خبر كشف اين گنجينه باستانى، بيش از۴۰۰۰ نفر براى بازديد از آن به موزه بيرمنگهام، محل نگهدارى اين اشيا مراجعه كرده اند.

منطقه اى مملو از استخوان نوعى پرنده شترمرغ مانند نيوزلندى ۳۰۰۰ ساله، به دست كارگران راه سازى كشف شد. به گزارش chtn، اين استخوان ها كه متعلق به پرنده اى به نام موا(moa)،  از خانواده شترمرغ ها، حين احداث بزرگراهى در مسير شهر توپو(Taupo) نيوزلند، از زير خاك بيرون آمده اند. اين اكتشاف كه مجموعاً به شناسايى بيش از ۴۰ استخوان از دو مواى بزرگ و يك گونه كوچكتر آن انجاميده،  به گفته باستان شناسان در طول ۱۲ ماه عمليات راه سازى اين منطقه براى اولين بار صورت گرفته است. اين استخوان ها كه در حدود دو تا سه هزار سال قدمت دارند، براى بررسى هاى بيشتر به دانشگاه اوكلند استراليا منتقل شده اند. موا، گونه اى از پرندگان بزرگى هستند كه قدى ۳۷۰ سانتى مترى و وزنى ۲۳۰ كيلويى داشتند. به گفته محققان، اين پرندگان كه همچون شترمرغ هاى امروزى قادر به پرواز كردن نبودند، شكار مناسبى براى اقوام مائورى در حدود ۵۰۰ سال پيش بوده اند.