نسخه
PDF
شماره ۶۰۱۹ - ۱۹ آبان ۱۳۸۸ - - ۱۰ نوامبر ۲۰۰۹ 
بين الملل
فهرست صفحه ها
صفحه اول
رويدادهاى داخلى
اقتصادى
سينمايى
گردشگرى
بين الملل
آيينه هنر
حوادث
اجتماعى
ورزشى
صفحه آخر
صف بندى براى انتخابات رياست جمهورى اوكراين
002919.jpg
مرحله نخست انتخابات رياست جمهورى اوكراين كه شامل اعلام نامزدى براى شركت در اين انتخابات است به پايان رسيده و ۱۴ نفر به عنوان نامزد رياست جمهورى اوكراين ثبت نام كردند. به گزارش ايرنا؛ پنجمين انتخابات رياست جمهورى اوكراين روز ۱۷ ماه ژانويه سال آينده (۲۷ دى ماه) برگزار مى شود و طبق قوانين اوكراين، نامزد رياست جمهورى كه بيش از ۵۰ درصد آرا را كسب كند، به مقام رياست جمهورى انتخاب مى شود.«ويكتوريوشچنكو» رييس جمهورى اوكراين، «يوليا تيموشنكو» نخست وزير اين كشور، «ويكتور يانوكوويچ» رهبر حزب مناطق (مخالف دولت) و «آرسنى ياتسنيوك» رييس سابق مجلس اوكراين مهم ترين نامزدهاى رياست جمهورى اوكراين هستند كه نسبت به ۱۰ نامزد ديگر از شانس بيشترى براى پيروزى برخوردار هستند.
مبارزات انتخاباتى كه از اواخر مهر ماه در اوكراين آغاز شده در شرايط اقتصادى نامساعد اين كشور و افزايش بدهى خارجى اوكراين به ۱۷ ميليارد دلار برگزار مى شود و نامزدهاى انتخاباتى بويژه مخالفان دولت سعى دارند از اين وضعيت به نفع خود بهره جسته و رييس جمهورى و نخست وزير را به بى كفايتى در اداره امور كشور متهم كنند. شيوع بيمارى آنفلوآنزاى خوكى هم كه تاكنون جان حدود ۹۰ تن را در اوكراين گرفته و نزديك به ۵۰۰ هزار نفر را بيمار ساخته ، براى اهداف مبارزاتى از طرف نامزدهاى رياست جمهورى استفاده مى شود. در حالى كه نامزدهاى مخالف دولت بويژه «ويكتوريانوكوويچ» رهبر حزب مناطق اوكراين، دولت خانم تيموشنكو را به ناتوانى در امر پيشگيرى از گسترش دامنه آنفلوآنزاى خوكى متهم مى كنند، تيموشنكو نيز بيكار ننشسته و تلاش مى كند تا با اجراى برنامه ضد اين بيمارى و استفاده هاى تبليغاتى و رسانه اى از اين اقدامات، بر شانس خود براى احراز مقام رياست جمهورى اوكراين بيفزايد. در اين وضعيت هر يك از نامزدهاى انتخاباتى با توجه به گرايشات سياسى، برنامه هاى خود را براى بهبودى وضع اوكراين اعلام مى كند كه در زير به اختصار، مهم ترين آنها معرفى مى شود. «ويكتور يوشچنكو» كه سياستمدار غرب گرا است و در چهار سال اخير تمام سعى و تلاش خود را براى نزديكى اوكراين به آمريكا و كشورهاى اروپايى و عضويت در پيمان آتلانتيك شمالى (ناتو) بعمل آورده، اعلام كرده است كه در صورت انتخاب مجدد به مقام رييس جمهورى، تلاش خواهد كرد تا سطح زندگى مردم در اوكراين را به سطح كشورهاى اروپايى برساند. اين نامزد رياست جمهورى، در طول حكومت خود براى فاصله گيرى از روسيه تلاش زيادى كرد و با توجه به اين سياست، وى به كسب آراى جناحهاى ملى گراى اوكراين كه اكثرا ساكنان مناطق غربى اين كشور را شامل مى شوند، اميد دارد . بر اساس آخرين نظرسنجى بعمل آمده توسط بنياد افكار عمومى اوكراين «فوم»، محبوبيت يوشچنكو حدود دو درصد بوده و ۴۳ درصد مردم اوكراين هم با وى و سياست هايش مخالف هستند. كارشناسان علت سقوط محبوبيت يوشچنكو را سياست هاى غرب گرايانه وى و اصرارش براى عضويت اوكراين در سازمان پيمان آتلانتيك شمالى مى دانند كه اكثر مردم اوكراين با آن مخالف هستند. برخى از كارشناسان هم علل سطح بسيار پايين محبوبيت «ويكتور يوشچنكو» را بحران شديد سياسى و بويژه اقتصادى در اوكراين مى دانند كه باعث كاهش سطح زندگى مردم اين كشور شده است.
در اين دوره اوكراين بيش از ۱۶ ميليارد دلار بدهى خارجى متحمل شده و ارزش برابرى«هريونا» واحد پول ملى در برابر ارزهاى ديگر ازجمله دلار كاهش يافته است. در دوره حكومت يوشچنكو، روابط كى يف- مسكو پرتنش بوده و اختلافات دو كشور بويژه در ماههاى اخير كه رييس جمهورى روسيه در نامه اى يوشچنكو را مسئول تيرگى روابط دو كشور دانست، تشديد شده است.
روسيه با خوددارى از اعزام سفير جديد خود به اوكراين تا زمان برگزارى انتخابات، تلاش مى كند تا از اين طريق بر موقعيت انتخاباتى يوشچنكو ضربه وارد كند. خانم «يوليا تيموشنكو»، نخست وزير هم كه سياستمدار غرب گراى ميانه رو است، در سالهاى اخير سعى كرده است كه در روابط اوكراين با غرب و روسيه توازن ايجاد كند. اين سياستمدار به همان اندازه كه به گسترش روابط و همكاريها با كشورهاى غربى توجه دارد، به توسعه همكاريها با روسيه هم همت مى گمارد و به همين دليل روابط خوبى با كرملين دارد كه بارها از سوى رييس جمهورى اوكراين و مقامهاى دفتر وى مورد انتقاد قرار گرفته است. بر اساس نظرسنجى مركز پژوهش هاى اجتماعى «سوتيس» اوكراين، محبوبيت عمومى «يوليا تيموشنكو» نخست وزير اوكراين ۱۹ درصد است. «ويكتور يانوكوويچ» رهبر حزب مناطق و نامزد سابق رياست جمهورى اوكراين هم كه در انتخابات رياست جمهورى سال ۲۰۰۴ اوكراين با برگزارى مجدد دور دوم انتخابات، در مقابل يوشچنكو شكست خورد، سياستمدارى طرفدار روسيه است كه خواهان برقرارى روابط خوب با اين كشور است. يانوكوويچ مخالف عضويت اوكراين در ناتو و حضور سربازان آمريكايى در كشورش بوده و بارها بطور علنى موضع خود را در اين باره اعلام كرده است. بر اساس نظرسنجى مركز پژوهش هاى اجتماعى «سوتيس»، محبوبيت يانوكوويچ ۷/۲۸ درصد است. «آرسنى ياتسنيوك» رهبر «جبهه تحولات» و رييس سابق مجلس اوكراين هم نامزد ديگر انتخابات رياست جمهورى اوكراين و از افراد نزديك به يوشچنكو است. وى نيز همانند يوشچنكو سياستمدار غرب گرا است و از حمايت آمريكا و اتحاديه اروپابرخوردارمى باشد.ياتسنيوك علاقه چندانى به توسعه روابط با روسيه ندارد و بيشتر بر گسترش همكاريها با كشورهاى اروپايى توجه دارد. محبوبيت اين نامزد بر اساس نظرسنجى مركز سوتيس، حدود هشت درصد است. كارشناسان سياسى با استناد به نتايج نظرسنجى هاى عمومى در اوكراين پيش بينى مى كنند كه هيچ يك ازنامزدهاى انتخاباتى در اوكراين در دور اول به پيروزى نخواهند رسيد و انتخابات به مرحله دوم خواهد كشيد كه يانوكوويچ و تيموشنكو به آن راه خواهند يافت.
گامهاى تركمنستان در راه تقويت توان دفاعى
002874.jpg
در بين كشورهاى آسياى مركزى جمهورى تركمنستان به دليل صادرات ميزان قابل ملاحظه گاز طبيعى به روسيه و اروپا از جايگاه ويژه اى برخوردار مى باشد. اين كشور با جمعيت نه چندان زياد نزديك به پنج ميليون نفر وداشتن ۲۰-۱۵ تريليون متر مكعب گاز و ۲-۵/۱ ميليارد تن نفت از امكانات رشد اقتصادى بالايى نيز برخوردار است. به گزارش ايران شرقى از سويى ديگر مردم تركمن از نگاه روحى افراد جنگجويى نيستند و سياست بى طرفى دولت عشق آباد نيزازهمين ويژگى نشات مى گيرد. با اين حال دولت تركمنستان در آغاز سال جارى دكترين جديد دفاعى خويش را تدوين و تصويب كرد. براساس اين دكترين كاهش تعداد نظاميان و اعمال خدمت قرار دادى در نيروهاى مسلح با ارتقاءكيفيت آموزش نظامى و حرفه اى كردن تدريجى ارتش مورد توجه قرارگرفته است. همچنين تجهيز نيروهاى مسلح با تسليحات وتجهيزات پيشرفته نظامى در دكترين جديد نظامى اين كشور برنامه ريزى شده است. بررسى ها نشان مى دهد كه طى سال هاى اخير»قربان قلى بردى محمد اف» رييس جمهورى تركمنستان به بهانه دفاع از مرزهاى آبى كشورش دستور تقويت ناوگان دريايى تركمنستان در درياى خزر را صادر كرده و قصد دارد يك پايگاه نيروى دريايى نيز ايجاد كند. دراين راستا ودرجهت تقويت توان نيروى دريايى تركمنستان علاوه بر ايجاد يك پايگاه دريايى ، تجهيزات كنترل هوشمند قلمرو آبى اين كشور، قايق هاى تندرو و دو فروند رزم ناو مجهز با موشك هاى ميان بردنيز تا سال ۲۰۱۵ ميلادى خريدارى شود. «قربان قلى بردى محمد اف» رييس جمهورى تركمنستان اعلام كرده است ،به منظورمقابله باقاچاقچيان  و نيروهاى متجاوز به مرزهاى دريايى اين كشور و ارتقاء توان دفاعى نيروهاى مسلح اين جمهورى منابع مالى كافى اختصاص خواهد داد. «دكتر شوكت قادر اف» استاد دانشگاه نروژ معتقد است: «على رغم خروج كامل نظاميان روسيه از قلمرو تركمنستان اين كشور همچنان به عنوان يك حوزه نظامى از روسيه باقى مانده است. زيرا در قلمرو اين كشور واحدى از نيروى راهبردى روسيه ، پايگاه رادارى نيروى پدافند هوايى كه امكان كنترل بر مرزهاى جنوبى جامعه همسود را فراهم مى سازد ، سيستم ضد هوايى شوروى سابق در حومه شهر» بايرام على «كه عمدتا در زير زمين جاسازى شده است ، وجود دارند». جمهورى تركمنستان پس از فروپاشى اتحاد شوروى به دو پايگاه هوايى مهم در نزديكى شهرهاى عشق آباد و مرو دست يافت و طى سال هاى استقلال خويش تركمنستان براى بازسازى نيروى هوايى باقى مانده از دوران شوروى كارهاى زيادى انجام داده است. طى سال هاى اخير و در چارچوب برنامه تقويت توان نيروى هوايى تركمنستان ۴۳ فروند جنگنده از جمله ۲۲ فروند جنگنده شكارى۲۵ sy- و ۸ فروند بالگرد نظامى به مبلغ عمومى ۲۲ ميليون دلار در كارخانه هاى صنايع نظامى گرجستان بازسازى شده اند. از سويى ديگر تركمنستان در اين مدت دو فروند جنگنده جديد از گرجستان خريدارى كرد. به همين دليل در حال حاضر نيروى هوايى تركمنستان به عنوان يكى از قوى ترين بخش هاى ارتش اين كشور مطرح است. به نظر مى رسد ، در پى بالا گرفتن اختلاف ميان تركمنستان و آذربايجان دولت عشق آباد به طور جدى در فكر تقويت توان نيروهاى مسلح خويش برامده است. اما كارشناسان و تحليلگران معتقدند :تصميم دولت عشق آباد در جهت تقويت توان نيروهاى مسلح اين كشور تنها به عوامل خارجى نظير اختلاف اين كشور با آذربايجان درمورد چند ميدان نفتى در درياى خزر بر نمى گردد. همان طور كه راديو «صداى آلمان» در گزارشى تاكيد مى كند،« قربان قلى بردى محمداف» همانند دوران «صفر مراد نياز اف» براى كنترل فراگير فعاليت شهروندان اين كشور توجه زيادى به ارتقاء قدرت وزارت امنيت ملى اين كشور نشان مى دهد. دولت توسط اين نهاد قصد دارد كه با تقويت پايه هاى قدرت خويش نوعى كنترل شديد بر جامعه تحميل نمايد و از وجود هر نوع افكار و انديشه مخالف سياسى جلوگيرى به عمل آورد. با اين حال در غرب تلاش مى كنند ، اقدامات دولت تركمنستان و عدم وجود جامعه شهروندى در اين كشور را ناديده بگيرند. حتى آمريكا و پيمان ناتو تلاش دارند ، با دولت تركمنستان همكارى گسترده داشته باشند. در حال حاضر در برخى از رسانه هاى خبرى احتمال واگذارنمودن «پايگاه هوايى مرو» به نظاميان ناتو مطرح مى شود در اين زمينه به توافق دولت تركمنستان با فرمانده سابق نيروى مركزى آمريكا دريا دار فلان در اوايل سال ۲۰۰۸ميلادى اشاره مى شودكه وى درديداروگفتگو با «قربان قلى بردى محمد اف»رييس جمهورى تركمنستان درعشق آباد اين درخواست راارايه كرده بود. بعدا بحث و توان نيروى دريايى تركمنستان در درياى خزر مطرح شد كه به تشنج روابط عشق آباد با دولت باكو ارتباط دارد. از سويى ديگر تركمنستان در زمينه تقويت توان نيروى دريايى خويش در درياى خزر نه از راه همكارى فنى و نظامى با روسيه بلكه نزديكى با آمريكا و ناتو وارد عمل شده است. به همين دليل مقامات ناتو نيز اين موضوع را مطرح كردند كه مى توانند در تامين امنيت مسيرهاى انتقال انرژى به تركمنستان كمك كنند و در اين زمينه از تجارب فراوانى برخوردار هستند. بااين حال نه ايران ونه روسيه نخواهند گذاشت كه نيروهاى نظامى بيگانه در درياى خزر حضور يابند. چنين به نظر مى رسد ، دولت تركمنستان نيز از اين نكته آگاهى دارد. «قربان قلى بردى محمد اف» رييس جمهورى تركمنستان در نشست مجمع عمومى سازمان ملل درنيويورك اعلام كرده بود ، كشورش مى تواند ميزبان همايش بين المللى خلع سلاح در منطقه آسياى مركزى باشد. كه شامل حوزه درياى خزرنيز خواهد شد. دولت آمريكا از اين پيشنهاد تركمنستان استقبال كرد. البته مواضع دولت آمريكا دراين زمينه قابل درك است. زيرا اگر اوضاع در منطقه خزر به علت اختلاف نظر دولت هاى تركمنستان و آذربايجان متشنج شود واشنگتن نمى تواند به اهداف خويش دست يابد. بنابر اين مقامات كاخ سفيد تلاش مى كنند كه اختلاف ميان آذربايجان و تركمنستان از راه گفتگو و مذاكره حل و فصل شود و به درگيرى نظامى منجر نشود. حال آن كه واشنگتن و كشورهاى اروپايى متحد آمريكا قصد دارند از كف درياى خزر خط لوله انتقال انرژى تركمنستان را عبور دهند. در چنين شرايطى روسيه بايد با تركمنستان بر سر ميزان و قيمت مورد پذيرش دولت عشق آباد در زمينه انتقال گاز اين كشور به توافق برسد و از طريق خطوط لوله هاى دوران شوروى هر چه سريع تر اين روند را از سر بگيرد. اگر در اين ميان روسيه از سوى تركمنستان پيشنهادى براى همكارى فنى و نظامى دريافت نمايد، بايد بدون درنگ در اين مورد اقدام نمايد. زيرا گسترش همكارى هاى فنى و نظامى ميان روسيه و تركمنستان موجب خواهد شد كه نفوذ مسكو بر عشق آباد حفظ شود.