قباد آذرآيين گفت: «ما داستان نويسى مدرن را از غرب گرفته ايم؛ اما داستان را بر اساس داشته هاى خود مى نويسم.» اين داستان نويس با اشاره به زيربناى داستان نويسى، تأكيد كرد: ما داستان نويسى مدرن را از غرب گرفته ايم؛ اما زمينه داستان كوتاه را در ايران داشته ايم. نمونه آن، كتاب هاى «فرج بعد از شدت»، «گلستان سعدى» و «مقامات حميدى» است كه به داستانك هاى امروزى نزديك است.» او با ذكر اين نكته كه ما پس زمينه اى از داستان كوتاه را در ادبيات گذشته خود داريم،  افزود: «جان مايه ادبيات امروز در ادبيات گذشته وجود دارد و اگر اين رشته گسسته شود، ادبيات ما ادبياتى بى پايه مى شود و مانند كسى است كه پا در هوا مى ماند.» آذرآيين سپس درباره موانع داستان نويسى امروز ابراز ناراحتى كرد و گفت: «سانسور به عنوان مشخص ترين مانع داستان نويسى است كه اگر نبود، دنيا از سطح بالاى داستان نويسى ما مطلع مى شد. مسأله ديگر، زبان فارسى است؛ چون گستره پويش ندارد، مخاطب كم ترى دارد و به همين دليل، اثر را تا حدودى محدود مى كند.» او ادامه داد: «كپى رايت يكى ديگر از موانع اصلى است. اگر ما عضو كپى رايت بوديم، خيلى سريع داستان هاى مان ترجمه مى شدند و اين به ادبيات داستانى ما غنا مى بخشد. غم نان نويسنده نيز به كار او لطمه مى زند.» آذرآيين همچنين بيان كرد: «رسانه را نمى توان عامل اصلى كم شدن مخاطب ادبيات دانست. در غرب نيز رسانه ها حتى قوى تر از ايران عمل مى كنند؛ اما ادبيات مخاطب خود را دارد. اين صداقت نويسنده است كه در ارتباط با خواننده مهم است. زمانى كه خواننده خود را در داستان ببيند و با آن ارتباط منطقى پيدا كند، جذب آن مى شود؛ اما اگر نويسنده در پى فريب خواننده باشد، اثرش ماندگار نمى شود و ادبيات سفارشى ايجاد مى شود كه آن هم تاريخ مصرف دارد.» آذرآيين تصريح كرد: «براى شناساندن اثر به تبليغ نياز داريم؛ اما نه هر تبليغى. رسانه ها بايد منصفانه بين هنرمندان تقسيم شوند؛ نه اين كه تنها به حوزه خاصى از نويسندگان بپردازند.» آذرآيين در ادامه گفت: «ما نمى توانيم سر جاى خود بمانيم. موج داستان نويسى زمانى كه مى آيد، ما ناگريز از نوشتن هستيم. بايد ايده هاى جديد را بپذيريم و به كار ببريم.» وى اضافه كرد: «پست مدرنيسم نفى مدرنيسم نيست؛ بلكه در تكامل با آن است و مفهوم آن بازگشت به خويش است؛ در حالى كه مدرنيسم بيگانگى را ايجاد كرد. ما بايد از بومى گرايى خود شروع كنيم و بعد به جهان برسيم. بايد ادبيات و هنر خود را ارتقا دهيم و بعد به جاهاى ديگر برسيم. براى استفاده از اين موج ها نيز بايد آن ها را خودى كنيم و از آن ها يك پست مدرنيسم محلى بسازيم.» اين داستان نويس با اشاره به اين مسأله كه بر اساس تئورى نمى توان هنر توليد كرد، ادامه داد: «اين نوع از هنر مصنوعى است. نوشتن كتاب بر اساس تئورى بى مورد است و مانند ريگى است زير دندان كه مدام حس مى شود. نويسنده بايد تئورى اش را پشت سر بگذارد و وارد اتاق داستان نويسى اش شود. بايد ديد قلم چه مى خواهد. بايد گذاشت شخصيت ها قلم را از دست نويسنده بگيرند و بنويسند.» او در ادامه يادآورى كرد: «نقد در ايران هنوز پا نگرفته است و آن چه ما مى بينيم، بيشتر تحت تأثير محافل ادبى و تعارف هاست. البته ما امروز منتقدان خوبى داريم كه بايد در فضايى قرار بگيرند كه تنها به نقد بپردازند؛ چراكه يك منتقد اگر نويسنده باشد، به او لطمه مى زند؛ چون بايد تنها به يكى بپردازد و اگر منتقد بنويسد، تئورى هايش را در داستان هايش به كار مى برد.»

حوزه فرهنگ و هنر در بحث يارانه ها نيازمند توجه ويژه است .بهروزغريب  پور گفت: «دولتها موظفند با برنامه ريزى درست و حمايت از فرهنگ و هنر مانع گرفتارى و معضل در حوزه سينما، تئاتر، موسيقى، كتاب و ...شوند.» اين كارگردان و هنرمند با سابقه تئاتر درباره لايحه هدفمند كردن يارانه ها به مهر گفت: «بايد نگاه كنيم وظيفه دولت در برابر نهادهاى سرنوشت ساز مدنى چيست. اگر دولت اين نهادها را به لحاظ مالى و مادى حمايت نكند جامعه دچار آسيبهاى جدى از نظر فرهنگى، هنر و باورهاى مذهبى خواهد شد. حتى در كشورهايى كه سرمايه دارى محض تلقى مى شوند نهادها به گونه اى كه در كشورهاى سوسياليستى مرسوم است حمايت مى شوند.» غريب پور درباره تأثير حذف يارانه هاى دولتى بر مخاطبان هنرى بخصوص مخاطب تئاتر افزود: «به طور حتم اگر كمكهاى دولت به تماشاگر براى بالا رفتن توان مالى براى ديدن تئاتر و حضور در گالريهاى تجسمى نباشد شاهد نزول غيرقابل كتمانى در حوزه تئاتر و هنر خواهيم بود.» وى تأكيد كرد: «تئاتر در بالا بردن قدرت زندگى مدنى شهروندان مؤثر است و آنها را مجهز به دريافت اين قدرت مى كند و تنش جامعه را كم كرده و جامعه را به سمت حل معضلات به صورت آرام مى برد. بايد تئاتر را از اين زمينه ها ديد ولى خيلى از آقايان تئاتر را تنها وسيله اى براى تفريح مى بينند. البته اين نگاه نيز مهم است زيرا بدون تفريح، مردم دچار افسردگى و خستگى مى شوند.» وى ادامه داد: «دولتها موظفند با برنامه ريزى درست مانع از گرفتارى و معضل براى مخاطبان تئاتر، موسيقى و كتاب و هنرهاى ديگر شوند. توليد كننده و عرضه كننده در نظام درست اجتماعى از حمايتهايى برخوردارند تا جامعه دچار معضل بى فرهنگى نشود. اگر قيمت بليت سينما و تئاتر افزايش پيدا كند ولى قدرت خريد آن بليت ها ميسر نباشد مخاطبانى كه به دنبال تفريح هستند به ناچار به خريد لوحهاى فشرده غيرمجاز خيابانها روى مى آورند.» غريب پور خاطرنشان كرد: «به نوبه خود زنگ خطر حذف سوبسيد از كالاهاى فرهنگى چه در توليد و چه در مصرف را اعلام مى كنم و هشدار مى دهم اگر حذف سوبسيدها به حوزه فرهنگ هم وارد شود شاهد بروز فاجعه در سالهاى آينده خواهيم بود.» وى درباره تأثير هدفمند كردن يارانه ها بر زندگى هنرمندان تئاتر گفت: «اين موج به گونه اى است كه هيچكس نمى تواند مدعى باشد كه آسيبى نخواهم ديد يا به كسى آسيبى نخواهد رسيد. ما در تحول اقتصادى و قيمتها مشكلاتى داريم كه بايد براى آن برنامه ريزى كنيم. بنابراين به طور حتم وقتى تحولات عميق اقتصادى در جامعه صورت مى گيرد كسى مصون نيست ولى بايد براى جلوگيرى از معضلات برنامه ريزى دقيق كرد.»

آيينه هنر:داورى بخش صحنه اى يازدهمين جشنواره بين المللى تئاترعروسكى را دو داور خارجى به همراه سه داور ايرانى برعهده دارند. در بخش صحنه اى يازدهمين جشنواره بين المللى تئاتر عروسكى دانشجويان ايران آنتونيتا سامارتاو (Antonietta Sammartauo) رئيس يونيماى ايتاليا و مارك واسكل (Mark Waskiel) رئيس يونيماى ارمنستان، به همراه سه داور ايرانى داورى بخش صحنه اى اين جشنواره را انجام مى دهند. داوران ايرانى اين جشنواره نيز از ميان استادان تئاتر عروسكى كشور انتخاب خواهند شد. يازدهمين جشنواره بين المللى تئاتر عروسكى دانشجويان از ۷ الى ۱۴ آذر ۱۳۸۸ در تهران برگزار مى شود.

نمايش«بيژن و منيژه» نوشته شهناز روستايى به كارگردانى داودفتحعلى  بيگى از هفته آينده در تماشاخانه سنگلج روى صحنه مى رود. به گزارش ايران تئاتر، فتحعلى بيگى اين نمايش را براساس قصه»بيژن و منيژه» فردوسى و به سبك سياه بازى در تماشاخانه سنگلج اجرا مى كند. در اين اثر بازيگرانى چون داود داداشى، غلام بابوته، مجيد فروغى، سارا عباس پور، شهره اشترى، منيژه داودى و... به ايفاى نقش مى پردازند. همچنين مهدى صفارى نژاد به عنوان دستيار كارگردان و على جبارى به عنوان آهنگساز اين گروه را همراهى مى كنند. نمايش سه ساعته«بيژن و منيژه» به كارگردانى داود فتحعلى بيگى از ۲۴ آبان ماه در تماشاخانه سنگلج اجراى عمومى خود را آغاز مى كند.

نمايشگاه خوشنويسى با مضامين آيات قرآن و احاديث ۱۱ آذر ماه در موزه ملى قرآن برپا مى شود. ابراهيم الفت؛ خوشنويس؛ كه آثار وى در اين نمايشگاه شركت خواهد كرد، با بيان اين خبر به خبرگزارى قرآنى گفت: «اين آثار خوشنويسى با خط ثلث و كوفى با تكنيك ورق طلا، نقره و اكليريك روى بوم نقش بسته است.» وى با بيان اين كه اين نمايشگاه تا ۲۵ آذر ماه ادامه دارد افزود: «تعدادى آثار سنتى با همين مضامين با تكنيك مركب روى كاغذ نيز در اين نمايشگاه وجود دارد.» لازم به ذكر است موزه قرآن واقع در خيابان ولى عصر (عج) خيابان امام خمينى(ره) است.

آيينه هنر: كنسرت گروه هاى سه گانه شيدا به سرپرستى و آهنگسازى استاد محمدرضا لطفى ۱۹ و ۲۰ آذرماه سال جارى در فرهنگسراى «پايدارى» تهران برگزار مى شود. در اين برنامه گروه هاى همنوازان شيدا و بانوان شيدا به اجراى آثار جديدى از استاد محمدرضا لطفى به خوانندگان محمد معتمدى مى پردازند. گروه بازسازى شيدا نيز در يك بخش از برنامه آثارى از قدما را با صداى امير اثنى عشرى اجرا خواهند كرد. بنا به اعلام روابط عمومى مؤسسه آواى شيدا، جزييات بيشتر برنامه و نيز چگونگى فروش بليت هاى اين كنسرت متعاقبا اعلام خواهد شد.

آيينه هنر: گروه موسيقى بانوان«فريبا اسدى» ۲۱ آبان از ساعت ۱۵ كنسرتى را ويژه بانوان در تالار وحدت به روى صحنه مى برد. در اين كنسرت علاوه بر اعضاء اين گروه موسيقى، گروه حركات موزون«شيفتگان دل»به سرپرستى» هايده كيشى پور» نيز برنامه اجرا خواهد كرد. در اين اجرا كه به نفع موسسه خيريه فيروزنيا برگزار مى شود نازلى بخشايش(پيانو)، ماندانا نى ريزى (ويلنسل) و فريبا اسدى(خواننده و سرپرست گروه) قطعاتى را اجرا خواهند كرد. گروه فوق در سال ۱۳۸۰ تشكيل شده و در طول اين مدت در جشنواره هاى مختلفى از جمله موسيقى فجر و گل ياس حضور داشته است. همچنين در كشورهايى چون مالزى ، يونان ، قبرس و كره جنوبى (فستيوال بين المللى اپك) به اجراى برنامه پرداخته است.

پس از ۷ هفته بالاخره طلسم صدرنشينى«نماد گمشده» شكست و «توفانى كه در راه است» نوشته «روبرت جوردن» و «براندون ساندرسون» جاى آن را گرفت. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از نيويورك تايمز، اين كتاب در واقع ادامه كتاب ناتمام «چرخ زمان» اثر «روبرت جوردن» پيش از مرگ نابهنگامش در سال ۲۰۰۷ است. ويراستار آثار ادبى «روبرت جوردن» يعنى «هريت مك دوگل» كه همسر او نيز بود، پس از وسواس فراوان بالاخره «براندون ساندرسون» از نويسندگان پرفروش نيويورك تايمز را براى تكميل كتاب ناتمام همسرش انتخاب كرد. در اين كتاب حماسى، «راند ال تور» تلاش مى كند با اتحاد سرزمين هاى مختلف و جدا ازهم، زمين را از جنگ آخر نجات دهد و... «دن براون» هفته پيش دومين نويسنده موفق آمريكا شناخته شد. قهرمان اين كتاب پروفسور رابرت لنگدان اين بار در پى يافتن اسرار مخفى لژ فراماسونرى در واشنگتن است. «وفادار» به قلم «ديويد بالداكسى» كتاب تازه وارد ديگرى است كه اين هفته به فهرست پرفروش ها اضافه و سومين كتاب هفته شناخته شده است. «ميسون ميس» پليسى فعال است كه به اتهام قتل دستگير شده و ۲ سال به زندان مى رود. او پس از آزادى، شغل، اعتبار و آبرويش را از دست داده ولى تلاش مى كند به هر وسيله بى گناهى اش را ثابت كند. «شب آخر در رودخانه مارپيچ» نوشته «جان اروين»،كتاب ديگرى است كه عنوان چهارم اين جدول را به خود اختصاص داد. اين كتاب درباره يك آشپز و پسرش است كه براى دهه ها از چنگ پليس مى گريزند و... پنجمين رديف جدول اين بار در اختيار «در جستجوى شهرت» به قلم «وينس فلين» قرار گرفت. اين رمان از داستان هاى سياسى و پر از لحظه هاى دلهره آور است. «در جستجوى شهرت» به ماجراهاى تروريستى القاعده و تلاش براى خنثى كردن جنايات آنها مى پردازد. اين بار«پاتريشيا كورن ول» در دومين نوبت حضورش در ميان نويسندگان برتر كمى بدشانسى آورد و از مكان دوم به جايگاه ششم بسنده كرد. «اسكارپتا» يك وكيل دعاوى بسيار معروف است كه از تمام پرونده هايش سربلند بيرون مى آيد. «كاترين استاكت» هم يكى از نويسندگان موفقى است كه پس از ۳۱ هفته هنوز هم نام او در جدول ديده مى شود. رمان «كمك» كه اين بار عنوان هفتم را به خود اختصاص داده، به زندگى يك زن جوان سفيدپوست و دو خدمتكار سياه پوست او در دهه ۶۰ در منطقه مى سى سى پى آمريكا مى پردازد.

الجزايرى ها استفاده از كتاب هاى دست دوم و خريد وفروش آن را درخيابان ها و ميدان هاى شهر خود پذيرفته اند. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از ميدل ايست آنلاين، تجارت كتاب هاى دست دوم در الجزاير جان تازه اى گرفته و اين مساله نه فقط در پايتخت اين كشور گسترش يافته بلكه در ديگرشهرهاى الجزاير رونق يافته و اين رويداد نه فقط به ميدان ها يا خيابان هاى شهر بلكه به بعضى از كتابخانه هاى شهر راه يافته و كتاب فروشى هايى وجود دارند كه فقط كتاب هاى دست دوم مى فروشند. آمارها نشان مى دهد حدود ۶۰۰ فروشنده كتاب دست دوم فقط در پايتخت الجزاير وجود دارند. اين در حالى است كه اتحاديه يا انجمن خاصى اين عده را تحت پوشش خود قرار نداده است. اين امر از آنجا ريشه مى گيرد كه در نظر جمعى از محققان كتاب، اصطلاح كتاب دست دوم اصطلاحى است براى مشخص كردن كتاب قديمى از كتاب جديد و كتاب در اصل خوانده مى شود نه استفاده و از نسلى به نسل ديگر و از پدر به پسر، از دوست به دوست مى رسد. كتاب دست دوم همچنين بخشى از فرهنگ و تاريخ فرهنگى است و بايد از آن نگهدارى شود و كتابخانه ها بايد حافظ اين فرهنگ و بخش انتقال دهنده آن باشند .