پس از موافقت گوردون براون نخست وزير بريتانيا، تونى بلر خود را به عنوان نامزد پيشرو براى احراز سمت رئيس دوره اى اتحاديه اروپا مطرح كرده و رقابت خود را براى احراز رياست دوره اى اتحاديه اروپا افزايش داده است. به گزارش ديپلماسى ايرانى رهبران اروپايى در نشست ليسبون براى برقرارى دوره انتقالى پيش از انتصاب وزير امور خارجه آينده اروپا به توافق رسيدند اما درباره انتخاب نامزدهاى احتمالى اين سمت با اهميت سخنى نگفتند. بريتانيا براى تصاحب سمت هاى جديد در اتحاديه اروپا با دولت هاى هلند، بلژيك و لوكزامبورگ در كشمكش است. اين رقابتى است بين يك كشور بزرگ اروپايى كه تداوم يكپارچگى در اروپا را به طور سنتى با شك و ترديد مى نگرد و يك گروه از اعضاى كوچكتر اروپايى كه اين اتحاديه را به عنوان پروژه مركزى همكارى هاى اقتصادى و سياسى مشترك ارزيابى مى كنند. روزنامه فايننشال تايمز به نقل از نخست وزير سوئد گزارش داد؛ اولين رئيس تمام وقت اتحاديه اروپا نوزدهم نوامبر (۲۸ آبان) انتخاب خواهد شد. فردريك رينفلدت نخست وزير سوئد كه رهبرى روند انتصاب مقامات اتحاديه اروپا در چارچوب معاهده ليسبون را برعهده دارد در مصاحبه با فايننشال تايمز اظهار داشت پنجشنبه را به عنوان تاريخ رفتن سران دولت ها و كشورهاى ۲۷ عضو اتحاديه اروپا به بروكسل براى نهايى كردن انتخاب خود تعيين كرده است. اين روزنامه با استناد به سخنان رينفلدت نوشت، اولين رئيس طولانى مدت اتحاديه اروپا تقريباَ به طور حتم يكى از روساى كنونى يا سابق دولت در اين اتحاديه خواهد بود. ديپلمات ها گفته اند حمايت قاطعانه اى از هرمان فان رومپوى نخست وزير بلژيك براى رسيدن به اين سمت وجود دارد. در اين ميان تونى بلر بريتانيايى در برابر ژان كلود يانكر لوكزامبورگى در واقع مبارزه بين يك نخست وزير سابق كارگر در برابر يك دموكرات مسيحى است. به اين ترتيب ساعاتى مانده به نشست اتحاديه اروپا در بروكسل مبارزات در اين باره كه چه كسى منصب اولين رئيس دائمى شوراى اروپايى را عهده دار مى شود به وقوع پيوسته است. با اين حال وزير امور خارجه بريتانيا ديويد ميليبند در لوكزامبورگ تبليغات براى بلر را آغاز كرده و خاطر نشان كرد، موضوع، مقامى است كه براى اتحاديه اروپا يك نقش رهبرى قوى ترى را مى تواند نشان دهد و براى آن نخست وزير سابق و معروف ما بلر ايده آل است. وزير امور خارجه فرانسه نيز علنى حمايت خود از بلر را ابراز داشته است. اما در اين ميان و همزمان مخالفت ها عليه بريتانيا براى تصاحب رياست دائمى شوراى اروپايى افزايش يافته است و يانكر از لوكزامبورگ كه تا به حال تنها به طور غير رسمى كانديداى اين منصب بود سه شنبه هفته پيش رسما اعلام كرد كه اگر درخواستى در اين باره به من ارائه شود من هيچ دليلى براى بى توجهى به آن نمى بينم. وى همچنين افزود كه بريتانيا در ده سال گذشته هيچ قدمى در مسير اتحاد و يكپارچگى اروپا بر نداشته است. در كنار بلر و يانكر همچنين نخست وزير هلند و نخست وزير سابق بلژيك نيز براى تصاحب اين پست مطرح هستند. پيش از اين يك روزنامه بريتانيايى از آغاز رقابت نخست وزير پيشين بريتانيا براى احراز اولين رياست دوره اى اتحاديه اروپا خبر داد. پس از موافقت گوردون براون نخست وزير بريتانيا، تونى بلر خود را به عنوان نامزد پيشرو براى احراز سمت رئيس دوره اى اتحاديه اروپا مطرح كرده و رقابت خود را براى احراز رياست دوره اى اتحاديه اروپا افزايش داده است. برخى تحليلگران معتقدند بلر قصد دارد پلى بين اروپا و دولت اوباما ايجاد كند، اما بازگشت نخست وزير سابق بريتانيا به عرصه سياست جهانى مى تواند منجر به شوكى براى منتقدان وى درباره جنگ عراق شود. در ادامه حمايت از رياست بلر براى اتحاديه اروپا، وزير امور خارجه بريتانيا ضمن استقبال از نامزد شدن تونى بلر براى رياست اتحاديه اروپا، انتخاب وى را در مقام رئيس اين اتحاديه بسيار خوب توصيف كرد. ديويد ميليبند در گفتگو با شبكه خبرى بى بى سى گفت: «من بر اين باورم كه چنانچه بلر [براى رياست اتحاديه اروپا] نامزد شود و در صورتى كه انتخاب شود، اين امر براى بريتانيا و اروپا بسيار خوب خواهد بود. بر اساس اطلاعات موثق بلر شخصا با تعداد زيادى از رهبران اروپايى تماس تلفنى داشته است تا آخرين تلاش خود را براى جلب حمايت آنها انجام دهد. بلر به مدت ۱۱ساعت با رهبران ديگر كشورها مكالمه داشته است. در حالى كه دولت بريتانيا سعى در القاى حمايت از تونى بلر داشت، روزنامه تايمز خبرى را افشا كرد كه ديويد ميليبند وزير امور خارجه بريتانيا نيز به احتمال زياد نامزد پست وزارت خارجه اروپا خواهد شد. اگر چه ميليبند مكررا اين موضوع را رد كرده است و حمايت هاى زيادى را از بلر كرده است اما برخى در دولت معتقدند مى توانند وى را براى پذيرش اين پست متقاعد كنند. البته برخى از اعضاى حزب كارگر نيز مى گويند اگر ميليبند برود اين يك خيانت پيش از انتخابات به حزب است. بريتانيايى ها علت اين پنهان كارى را عدم ناراحتى بلر از آنها ذكر كرده اند. با وجود حمايت هاى گسترده از بلر از طرفى نيز مخالفت ها براى نامزد شدن بلر رو به افزايش است. از جمله اين كه نيكولا ساركوزى رئيس جمهورى فرانسه كه زمانى از اولين رهبران اروپايى بود كه بلر را براى عهده دار شدن اين پست معرفى كرده بود، به نظر مى رسد ديگر تمايلى براى ادامه اين حمايت ها ندارد. در همين رابطه روزنامه ديلى تلگراف با استناد به نتيجه نظرسنجى ها نوشت، نشانه هايى وجود دارد كه تلاش  هاى بلر به شكست خواهد انجاميد. براساس نتيجه اين نظرسنجى كه اين روزنامه با همكارى يوگاو يك موسسه نظرسنجى معتبر در بريتانيا انجام داده بود تنها كمتر از يك نفر از هر سه راى دهنده در بريتانيا خواستار رياست جمهورى بلر بر اتحاديه اروپا هستند. شبكه خبرى بى بى سى نيز به نقل از منابع آگاه از تغيير تصميم ساركوزى در حمايت بلر به عنوان نخستين رئيس اتحاديه اروپايى خبر داد .رئيس  جمهورى فرانسه پس از ديدار با آنگلا مركل صدر اعظم آلمان بر انصراف از حمايت بلر مصمم شده  است. به اين معنا اميدهاى بلر براى كسب عنوان نخستين رئيس اتحاديه اروپايى در حال رنگ باختن است. به نظر مى رسد برآورد ساركوزى از افرايش مخالفت ها با نخست وزير پيشين بريتانيا به خاطر پشتيبانى وى از جنگ عراق، زمينه ساز اين تصميم بوده  است. ساركوزى پيشتر بلر را اروپايى ترين مرد بريتانيا خوانده بود كه براى به عهده گرفتن رياست اتحاديه اروپا بهترين گزينه است. اين منابع از خوزه مانوئل باروسو رئيس كنونى كميسيون اروپا و ژان كلود يانكر نخست وزير لوكزامبورگ به عنوان گزينه هاى محتمل براى به عهده گرفتن رياست اتحاديه اروپايى نام برده اند. با اين حال مارك ماردل از دبيران خبر بى بى سى، پيش بينى كرده با توجه به اينكه آقاى يانكر با شدت بيشترى موضوع همگرايى در اتحاديه اروپايى را دنبال مى كند، انتخاب وى با مخالفت بريتانيا مواجه شده و حتى پيش بينى مى شود از سوى گوردون براون نخست وزير اين كشور وتو شود. وى در مقابل به بخت آندرس راسموسن نخست وزير دانمارك براى به عهده گرفتن اين پست اشاره كرده است. اين در حالى است كه در تقابل با ديدگاه لندن آقاى يانكر از حمايت كامل خانم مركل برخوردار است و يانكر هم اكنون مى تواند روى رأى مساعد ساركوزى نيز حساب كند. از ديگركانديدا هاى اين دوره و تنها چند روز پيش از نشست سران اتحاديه اروپا رئيس پارلمان آلمان نخست وزير لوكزامبورگ را گزينه مناسب براى احراز پست رياست اتحاديه اروپا معرفى كرد. نوربرت لامرت از حزب دموكرات مسيحى آلمان كه رياست پارلمان آلمان را برعهده دارد و يكى از متحدان اصلى صدراعظم اين كشور محسوب مى شود، يان كلود يانكر نخست وزير ۵۴ ساله  لوكزامبورگ و وزير دارايى اين كشور را به عنوان رياست اتحاديه اروپا پيشنهاد كرد. با راى مثبت جمهورى چك به معاهده ليسبون اروپا صاحب ساختار جديد خواهد شد كه بر اساس آن يك رئيس جمهور و وزير امور خارجه براى كل اتحاديه اروپا توسط رهبران اروپايى انتخاب خواهد شد. پيش از اين پست رياست شوراى اتحاديه  اروپا ادوارى بود و به مدت شش ماه در اختيار كشورى قرار مى گرفت كه رياست شورا را برعهده داشت. اكنون براساس قرارداد ليسبون رياست شوراى اتحاديه  اروپا از حالت كوتاه مدت ادوارى خارج شده و بصورت طولانى مدت در اختيار يك فرد قرار مى گيرد. رئيس جديد بعد از انتخاب شدن بايد به تأييد همه اعضا رسيده و بعد به مدت ۵ سال اين عنوان را به دست بگيرد. اين عنوان قدرت رسمى چندانى نخواهد داشت اما رياست نشست هاى سران اروپا و همچنين جلسه هايى را به عهده دارد كه به صورت دوره اى برگزار مى شود. ديپلمات ارشد اتحاديه اروپا اكنون خاوير سولانا ۶۰ ساله اسپانيايى است كه از سال ۱۹۹۹ اين سمت را برعهده دارد و اكتبر ۲۰۰۹ به پايان دوره دوم خود خواهد رسيد.

«ريچارد نارلاند» سفير آمريكا در ازبكستان در حضور اعضا اتاق بازرگانى آمريكا در تاشكند اعلام كرد: «اطمينان كامل بين واشنگتن و تاشكند مجددا برقرار شده است». وى گفت: «كشورش بر همكارى با ازبكستان درمورد مسائل سياسى اقتصادى و امنيتى حساب كرده و اميدوار است كه دو كشور در هماهنگى سازنده به پيشرفت هاى قابل ملاحظه اى دست يابند». به اين ترتيب آمريكا پس ازاتحاديه اروپا اعلام كرد ، براى گسترش مناسبات خويش با ازبكستان اقدام خواهد كرد. به گزارش ايران شرقى سفير آمريكا در ازبكستان طى سخنانى درحضوراعضا اتاق بازرگانى كشورش كه براى بررسى موضوع گسترش همكارى هاى تجارى با ازبكستان به تاشكند آمده بودند اعلام كرد: «تقويت مناسبات اقتصادى با ازبكستان از اهميت ويژه اى برخوردار است». وى از اعضا اتاق بازرگانى آمريكا خواست ، براى گسترش همكارى با بخش خصوصى ازبكستان برنامه ريزى كنند. به گفته سفير آمريكا در ازبكستان ، برنامه ريزى بموقع دولت تاشكند پيامدهاى ناگوار بحران مالى جهانى در اقتصاد اين كشور را به حد اقل رسانده است. وى معتقد : «سفارت آمريكا در شرايط كنونى سياسى و اقتصادى در ازبكستان موظف است ، توانمنديهاى اقتصادى ازبكستان را به سرمايه گزاران و صاحبان صنايع آمريكايى معرفى نمايد». وى تاكيد كرد: «دولت ازبكستان نيز موظف شده است كه براى حضور سرمايه گزاران و بخش خصوصى آمريكا شرايط و تسهيلات مناسب را فراهم سازد تا راه ورود سرمايه ، فناورى و تجهيزات مورد نياز اقتصاد ازبكستان هموار شود». به گفته سفير آمريكا در ازبكستان ، يكى از طرح هاى مهم اين كشور «فرودگاه نوائى» است. از نگاه «ريچارد نارلاند» در آينده نزديك اين فرودگاه به مركز مهم ترانزيتى در منطقه تبديل مى شودو ارتباط حمل و نقل هوايى آسياى مركزى ، اروپا ، خاور دور و آسياى جنوب شرقى را تامين خواهد كرد. وى همچنين اعلام كرد ، در منطقه اى كه «فرودگاه نوائى» واقع شده است منطقه آزاد تجارى ايجاد خواهد شد. سفير آمريكا از سرمايه گزاران كشورش درخواست كرد كه در برنامه هاى رشد اين منطقه سهيم باشند. از ديدگاه سفير آمريكا در تاشكند ، ازبكستان مى تواند به پل ارتباطى مهمى براى گفتگو تمدنها تبديل شود. وى معتقد : «در حال حاضر ازبكستان به دليل همكارى با آمريكا و ناتو براى انتقال تجهيزات مورد نياز نظاميان غربى مستقر در افغانستان از راه هاى ريلى ، زمينى و هوايى خويش به «بندر حيره تان» در نزديكى مرز افغانستان سهم ارزشمندى در مبارزه عمومى عليه تروريسم ايفاء مى كند. درآينده نزديك امكان توسعه ترانزيت تجارى با استفاده از مسير ازبكستان ازاوراسيا تا اقيانوس هند بوجود خواهدآمد. ساخت
راه آهن «بندر حيره تان» به شهر «مزار شريف» افغانستان شرايط انتقال كالاى تجارى به بنادر پاكستان و هند و برعكس رافراهم خواهد كرد. اخيرا ازبكستان در مناقصه ساخت خط راه آهن كه شهر هرات افغانستان را به بندرهاى ايران ، پاكستان وهند متصل مى كند برنده شده است. شركت هاى ازبكستانى در بزرگ راه مزار شريف به كابل ۱۱ پل ارتباطى ساخته اند. شركت هاى ازبكستان همچنين در حال به پايان رساندن ساخت خط فشار قوى برق ۳۰۰ كيلومترى از شهر ترمذ اين كشور به كابل پايتخت افغانستان هستند. براساس توافق دو جانبه افغانستان و ازبكستان شركت مخابراتى YZTELE com دسترسى كاربران افغانستانى به شبكه اينترنت را تامين خواهد كرد. كارشناسان و تحليلگران معتقدند: «افغانستان در روابط ازبكستان و آمريكا از جايگاه ويژه اى برخوردار است. از اين رو ازبكستان با اعلام سياست چند جانبه گرايى در حال تحكيم جايگاه خويش در منطقه و گسترش روابط با قدرت هاى بازيگر است. امامشخص نيست كه دولت تاشكند با اتخاذ اين سياست چه اهدافى را دنبال مى كند. چون كه معلوم نيست دولت تاشكند بدنبال تامين منافع ملى خويش است يا منافع قدرت هاى فرا منطقه اى». «نور آمار اف» كارشناس مسائل سياسى در قرقيزستان معتقد : «سياست دولت تاشكند هيچ گاه ثابت و پايدار نبوده و تحركات مقامات ازبكستان غير قابل پيش بينى است. در شرايط كنونى سياسى يكى از اهداف اساسى آمريكا از نزديكى به ازبكستان استفاده از قلمرو اين كشور براى انتقال تجهيزات مورد نياز نظاميان خويش به افغانستان است. دولت تاشكند نيز قصد دارد ، از گسترش روابط خويش با آمريكا در جهت بهبود وجهه سياسى خويش در عرصه بين المللى استفاده نمايد. زيرا پس از حوادث خونين انديجان در ماه مى سال ۲۰۰۵ ميلادى چهره سياسى ازبكستان در مجامع بين المللى به شدت مخدوش شد و اين كشور در انزواى سياسى از سوى غرب قرار گرفته بود. يكى از پيامدهاى ناگوار انزواى سياسى ازبكستان قطع كمك هاى مالى نهادهاى بين المللى به اين كشور بود كه تاثير منفى بر اوضاع اقتصادى ازبكستان گذاشته بود. تلاش دولت تاشكند براى دريافت اعتبار مالى فراوان از روسيه به جايى نرسيد. دليل ديگر نزديكى ازبكستان و آمريكا آزادى «سنجر عمر اف» رهبر ائتلاف سياسى «خورشيد ائتلافى» و از مخالفين رژيم «اسلام كريم اف» كه توسط دادگاه تاشكند به ۱۴ سال زندان محكوم شده بود ، از زندان است. به نظركارشناسان مسائل سياسى آزادى «سنجر عمر اف» نتيجه توافق دولت تاشكند با آمريكا است كه حاكى از حركت مجدد ازبكستان به سوى غرب است.