«به رغم آنكه راه حل تشكيل دو كشور مستقل فلسطين و اسراييل اولين بار در سال ۱۹۳۷ جهت حل بحران فلسطين ارايه شد، اما اين راه حل تاكنون نه تنها اين بحران را حل نكرده بلكه تنها بيشترين نفع را براى اسراييل در بر داشته است؛ به طورى كه اسراييل تا به امروز توانسته است با وقت كشى و به بهانه عملى ساختن اين طرح، تنها نقشه هاى خود را براى محدود كردن بيشتر فلسطين و فلسطينيان به اجرا گذارد. به گزارش ايسنا، سايت خبرى فلسطين اليوم با ارايه  تحليلى تحت عنوان «آينده كشور مستقل فلسطين در سايه راهكار تشكيل دو كشور» آورده است: اگر بگوييم اسراييل تاكنون بيشترين نفع را از راه حل تشكيل دو كشور اسراييل و فلسطين برده است، سخن گزافى نيست؛ چرا كه زمان مهمترين عامل براى به اجرا در آوردن طرح هاى اسراييل محسوب مى شود و اين طرح تا به امروز بيشترين زمان ممكن را به اسراييل داده است. براى اشاره ملموس تر به اين موضوع كافى است كه بدانيم اسراييل در فاصله زمانى نه چندان زياد اولين محصول خود را از اين طرح برچيد به طورى كه در سال ۱۹۴۷ سازمان  ملل در چارچوب قطعنامه ۱۸۱ و به بهانه طرح تشكيل دو كشور مستقل، دولت اسراييل را به رسميت شناخت و اين اولين قدم اسراييل براى به رسميت شناخته شدن در جامعه بين المللى بود؛ اما اين چنين سودى نصيب فلسطينيان نشد، چرا كه تبانى هاى جامعه بين المللى و ضعف كشورهاى عربى و همسو بودن آنها با موضع گيرى غرب، مانع از تحقق اين امر شد و دولت فلسطين همانطورى كه اسراييل به رسميت شناخته شد به رسميت شناخته نشد.
تجديد روياى فلسطين
در ادامه اين تحليل آمده است: به رغم آن كه جورج بوش پسر خود شخصا عهده دار اين طرح بود و ضمانت هايى را براى به اجرا در آوردن آن ارايه كرده است، اما متاسفانه اين طرح در دوره حكومت بوش پيشرفتى نكرد و امروز نيز در دوره حكومت باراك اوباما اميد چندانى به عملى شدن اين طرح وجود ندارد.
در واقع در عهد حاكميت بوش پسر به رغم تمامى شعارهايى كه داده شد و در راس آن تشكيل دو كشور مستقل فلسطين و اسراييل قبل از پايان حاكميت بوش، اين شعار ها راهى به جايى نبرد و چيزى جز وقت كشى و فراهم ساختن زمان كافى براى اسراييل جهت محقق ساختن اهدافش نداشت، در حالى كه اسراييل از يك سو ساختن ديوار حايل را ادامه مى دهد و ساخت و ساز شهرك هاى يهودى نشين را وسعت مى بخشد و از سوى ديگر جهت عملى ساختن طرح تشكيل دو كشور مستقل همچنان پيش شرط تعيين مى كند؛ گويى كه اين طرح به بهانه اى براى محقق ساختن تمامى اهداف اسراييل بدل شده است. فلسطين اليوم در ادامه مى افزايد: اسراييل از يك سو برقرارى صلح كامل و عادلانه را خواهان مى شود و از سوى ديگر عادى سازى روابط خود با كشورهاى عربى و خلع سلاح حزب الله لبنان و كنترل قدرت هسته اى را در رأس امور خود قرار مى دهد و به عبارتى روشن تر محقق ساختن تمامى اين امور را بر محقق ساختن طرح تشكيل دو كشور مستقل برترى مى دهد.
سناريوهاى آينده فلسطين
اين پايگاه اينترنتى در بخش ديگرى با ارزيابى آينده تشكيل دو كشور، آورده است: آينده  اين طرح را مى توان در سه سناريو ديد؛ سناريوى اول تشكيل كشور مستقل فلسطين با در اختيار داشتن تماميت ارضى و استقلال كامل. اين سناريو با توجه به شرايط موجود امرى كاملا دور از واقعيت به شمار مى رود. اما سناريوى دوم تشكيل كشور مستقل فلسطين موقت است، يعنى تشكيل اين كشور مستقل موقت همزمان با ادامه  گفتگو ها براى برقرارى صلح كامل انجام خواهد گرفت و پس از آن كشور مستقل فلسطين با تماميت ارضى و استقلال كامل تشكيل خواهد شد. بنابراين با توجه به آن كه هنوز شرايط براى برقرارى اين صلح كامل مهيا نشده است اين كشور مستقل فلسطين بايد
همچنان موقت با مرزهاى موقت باقى بماند و اين مساله را نه مردم فلسطين و نه گروه هاى فلسطينى مى پذيرند. سناريوى سوم آن است كه به دليل متوقف شدن گفتگوها و عدم فراهم شدن زمينه هاى لازم براى به توافق رسيدن اسراييلى ها با گروه هاى فلسطينى، اعلام مى شود كه كشور فلسطين بر اساس طرح فدرالى تشكيل خواهد شد.
آمريكا و وعده هاى بدون تضمين
در ادامه اين تحليل آمده است: به رغم آن كه جورج بوش پسر در دوران حاكميت خود سه بار تاريخ هاى متفاوتى براى تشكيل دو كشور اعلام كرد و بر عملى ساختن وعده هاى خود اصرار داشت، اما در عملى ساختن تمامى اين وعده هاى خود شكست خورد؛ چرا كه طرح تشكيل دو كشور را منوط به محقق شدن تمامى مفاد نقشه راه و ۱۴ پيش شرط آريل شارون نخست وزير اسبق اسراييل مى دانست كه مهمترين اين پيش شرط هاى شارون عبارتند از عدم بازگشت به مرزهاى ،۱۹۶۷ باقى ماندن شهرك هاى يهودى نشين و كنترل و اداره اين شهرك ها توسط اسراييل، تشكيل كشور موقت فلسطين با مرزهاى محدود و غيردايمى و با حاكميت محدود بدون در اختيار داشتن سلاح؛ اما به رغم آن بوش سياست يك بام و دو هواى خود را در قبال فلسطينى ها ادامه مى داد تا اين كه نوبت به حاكميت اوباما رسيد و وى نيز درست همان سياست هاى قبلى بوش را در قبال قضيه فلسطين ادامه مى دهد. اين پايگاه در ادامه مى افزايد: امروز نيز نتانياهو قدم در همان راه گذاشته است و با چهره اى خشن تر و جنگ طلبانه تر همان پيش شرط ها را براى تشكيل كشور مستقل فلسطين ارايه مى دهد و اوباما نيز به رغم اطلاع از عدم محقق شدن اين پيش شرط ها، محقق شدن طرح تشكيل دو كشور را به عملى شدن اين پيش شرط ها منوط مى داند. نتانياهو با شفافيت كامل اعلام مى كند كه با طرح تشكيل دو كشور موافقت كرده است، چرا كه مى داند و مطمئن است كه فلسطينى ها با پيش شرط هاى وى كه در رأس آن اعتراف به يهوديت كشور اسراييل و پذيرفتن بيت المقدس به عنوان پايتخت كشور آينده اسراييل و عدم بازگشت آوارگان فلسطينى است، موافقت نخواهند كرد. در واقع دولت نتانياهو نه تنها هيچ تلاشى براى عملى شدن طرح دو كشور نمى كند، بلكه تمامى تلاش خود را براى گسترش شهرك هاى يهودى نشين و اتمام پروژه ساخت ديوار حايل و به تسخير بردن هر چه بيشتر زمين هاى فلسطينى انجام مى دهد.
ارائه چند راهكار براى حل بحران
پايگاه اينترنتى فلسطين اليوم در پايان اين تحليل با ارايه چند راهكار مناسب جهت حل بحران فلسطين و اسراييل مى نويسد: اولين راهكار، بازگشت اتحاد ملى ميان تمامى گروه هاى فلسطينى و اجماع بر سر سند ملى است كه اين سند به تشكيل كشور مستقل فلسطين در مرزهاى ۱۹۶۷ به پايتختى بيت المقدس تاكيد دارد. دومين راهكار تاكيد بر تعهد گروه هاى فلسطينى نسبت به بازگشت آوارگان فلسطينى است و اين كه تشكيلات خودگردان نبايد تحت هيچ شرايطى موضوع تشكيل كشور مستقل فلسطين را در برابر چشم پوشى از حق مسلم آوارگان فلسطينى به سرزمين خود بپذيرد، به خصوص آنكه آمريكا و اسراييل خواهان تشكيل يك كشور مستقل فلسطين با تماميت ارضى و استقلال كامل نيستند و تنها به اعطاى حكومت فدرالى به فلسطينيان مى انديشند. سومين راه كار آن است كه تمامى گروه هاى فلسطينى بايد در هوشيارى كامل بسر ببرند و به هيچ وجه به تشكيل كشور مستقل فلسطين موقت تن ندهند، چرا كه اين امر نه تنها منجر به آن مى شود كه اسراييل به عادى سازى روابط خود با دو جهان عرب و اسلام دست يابد، بلكه حق مسلم فلسطينيان در دستيابى به بيت المقدس به عنوان پايتخت فلسطينيان و حق بازگشت آوارگان فلسطينى با توجه به تشكيل اين كشور موقت از بين خواهد رفت. راهكار چهارم بازگشت به مقاومت اسلامى و انتخاب اين مقاومت به عنوان يك راه حل استراتژيك مهم است، به طورى كه زيربناى اين مقاومت محكم تر از قبل پى ريزى شود. چرا كه دورنماى هيچ راه حل عادلانه اى براى حل بحران فلسطين ديده نمى شود. راه كار پنجم ممانعت از تلاش هاى اسراييل جهت استفاده از موضوع صلح به عنوان سرپوشى بر اهداف و طرح هاى خود جهت به غارت بردن بيت المقدس و كرانه باخترى است.

«هيچ رئيس جمهورى در آمريكا به اندازه باراك اوباما با گذشت يك سال از به دست گرفتن قدرت تا اين اندازه سفر خارجى نداشته است. به انضمام چين و كره جنوبى، رئيس جمهور آمريكا از ابتداى دوره رياست جمهورى اش تاكنون به ۲۰ كشور دنيا سفر كرده است.» به گزارش ايسنا، پايگاه اينترنتى «آبندبلت» ضمن انتشار مطلب فوق،  در گزارشى با اشاره به سفر هاى خارجى باراك اوباما رئيس جمهور آمريكا و سفر آسيايى وى كه هم  اكنون نيز جريان دارد، آورده است: رئيس جمهور آمريكا كه بيش از ساير روساى جمهور پيشين آمريكا در بازه  زمانى مشابه و با گذشت حدود يك سال از دوره رياست جمهورى اش به كشورهاى خارجى متعدد سفر كرده است، با مسئوليت سنگينى در سفر به اين كشور ها روبروست. به گزارش پايگاه اينترنتى آبندبلت، يكى از دشوارترين سفرهاى خارجى اوباما ديدار وى از چين است؛ كشورى كه در مقايسه با ديگر قدرت ها مساله دشوارترى براى آمريكا محسوب مى شود. اوباما اكنون مى كوشد كه با سفر به اين كشور جو صميميت را بين آمريكا و چين به عنوان بزرگترين طلبكار آمريكا ايجاد سازد. آبندبلت مى افزايد: تعادل  تجارى جهان اكنون به نفع چين در حال تغيير است و ذخاير ارزى اين كشور به اندازه اى است كه هر يك از روساى جمهور آمريكا كه روى كار مى آيند، پياپى نگران افت ارزش دلار در بازارهاى جهانى هستند. البته احتمال مى رود كه بحث هاى اقتصادى و تعادل در بازار اقتصاد جهانى به اندازه اى مهم باشد كه باراك اوباما فرصتى براى پرداختن بيش از اندازه به مسائلى چون انتشار گازهاى خطرناك براى محيط زيست و ديگر مسائل مورد اختلاف بين طرفين اختصاص ندهد. آبندبلت در ادامه آورده است: از زمان هنرى كيسينجر و ديپلماسى «پينگ پونگ» وى، روابط آمريكا و چين حداقل در آمريكا حركتى رو به جلو داشته است. اوباما نيز در ادامه روند قبلى، با سفر به چين تلاش مى كند كه شرايط نزديكى بيشتر چين و آمريكا را فراهم آورد؛  به گونه اى كه وى خود پيشتر خبر داد كه در راستاى نزديكى هر چه بيشتر چين و آمريكا تلاش مى كند. وى حتى در نشست اقتصادى آسيا- اقيانوسيه (اپك) نيز از ايجاد منطقه تجارت آزاد كه در آن كشورهايى چون آمريكا، ژاپن و چين حضور دارند سخن گفت.در ادامه اين مطلب مى خوانيم: رئيس جمهور آمريكا در راستاى عملى كردن برنامه هاى سياست خارجى خود به روسيه نيز سفر و با مقامات اين كشور ديدار كرد. در اين سفر نيز يكى از موارد اختلاف طرفين مورد بحث قرار گرفت. اوباما در ديدار با ديميترى مدودف همتاى روس خود، از قصد اين كشور براى امضاى قرارداد جديد استارت در ماه دسامبر خبر داد. اكنون مساله اختلاف برانگيز بين روسيه و آمريكا، هزينه هاى بالاى مربوط به اين طرح و همينطور تصميم گيرى در مورد چگونگى كاهش سلاح هاى اتمى استراتژيك است؛ به گونه اى كه مدودف در اين ارتباط اظهار داشت «ارزيابى ما اين است كه تحرك بخشيدن به مذاكرات خلع سلاح ضرورى است. ما قادر به يافتن پاسخ به مشكلات تكنيكى و سياسى هستيم». طبق اظهارات سرگئى لاوروف وزير امور خارجه روسيه، روساى جمهور دو كشور در بخش كنترل تسليحاتى بر سر مكانيزم هاى ساده ترى توافق كرده اند. اين درحالى است كه دو طرف تصورات و تعريف هاى متفاوتى از تعداد آتى كلاهك هاى اتمى دارند. اين طور برنامه ريزى شده است كه تعداد كلاهك هاى هسته اى به حداكثر ۱۶۷۵ كلاهك كاهش داده شود. آبندبلت مى افزايد: در موضوع پرونده اتمى ايران نيز دو طرف به دنبال افزايش فشار بر ايران هستند به گونه اى كه مدودف در اين ارتباط نيز گفت «اگر مذاكرات هسته اى با ايران با موفقيت همراه نباشد، بايد ابزار ديگرى مورد استفاده قرار گيرد». اين پايگاه اينترنتى در قسمت پايانى گزارش خود آورده است: در واقع دولت اوباما اميدوار است كه در جريان سفرش به كشورهاى متعدد و مخصوصا چين براى جلب حمايت هاى سياسى و اقتصادى پكن در مواجهه با مسائل مختلف تلاش كند. البته به رغم روابط گسترده دو طرف در زمينه هاى تجارى و اقتصادى، اين طور به نظرمى رسد كه اين كشور در بخش هاى امنيتى و سياست خارجى همگامى كمترى با واشنگتن داشته است.