Abrar Newspaper

مدتى است كه مجريان و مسئولان وتهيه كنندگان و دست اندركاران و برنامه سازان مختلف شبكه هاى رنگارنگ سيما و بعضاَ شبكه هاى راديويى با رويكردى عجولانه و مسابقه اى بى سابقه با اخذ مجوز از هيأت نظارت بر مطبوعات، روزنامه، هفته نامه، ماهنامه، گاهنامه و انواع... نامه هاى مختلف را روى كيوسك هاى مطبوعاتى قرار مى دهند اين اتفاق ناميمون از آنجا قابل توجه و شايد بهتر باشد بگوييم قابل تأسف و تأثر است كه قبل از اين با ايجاد شبكه هاى مختلف تلويزيونى و افزايش كمى آن و بدون توجه به كيفيت كه شايد رابطه اى صددرصد عكس با كميت دارد به بلعيدن حداقل درآمد روزنامه هاى مختلف به ويژه روزنامه هاى غيردولتى مشغول است اين كه سيما و برنامه هاى آن در بخش هاى مختلف داراى چه معايب و اشكالاتى است آنقدر روشن و شفاف است كه شايد يك
دانش آموز علاقه مند دبيرستانى هم بتواند درك كند كه حتى ناكامى هاى برنامه سازان آنقدر ايرانگير شده است كه نام سرگرمى هم بر آنها نمى توان گذاشت اين نوشته قصدندارد در اين مقوله كه جاى بحث هاى مفصل و مستوفى اى دارد وارد شود و طرح مختصر آن به لحاظ نتيجه گيرى نهايى است كه مقصودمان اين است در نقد اين اقدام غير اصولى و بى ضابطه كه صرفا از مجارى رابطه به استناد آيه شريفه آخر سوره آل عمران كه مى فرمايد:
«يا ايها الذين آمنو اصبر و صابر و رابطوا» و با تمسك به معنى تحت اللفظى آن صورت گرفته بپردازيم در اينجا چند موضوع از هيأت محترم نظارت بر مطبوعات و معاونت محترم و جديد مطبوعاتى كه خود دستى از قديم بر نوشتن و پاى در اجرا داشته است مورد سؤال است كه اميدواريم با شرح صدرى كه از اكثر اعضاى هيأت داريم به آن پاسخ دهند.
۱ ـ آيا اخذ مجوز حداقل ۱۰ هفته نامه، ماهنامه و... ظرف مدت حداكثر دو سال گذشته توسط مجريان صدا و سيما از مجارى قانون و با حفظ و رعايت نوبت و انصاف لازمه چترحمايتى بالاى سر هيأت نظارت بر مطبوعات است صورت گرفته؟
۲ـ رويكرد و عملكرد اكثريتى اين نشريات به مطبوعات زرد و ندادن حداقل تذكر توسط هيأت محترم نظارت بر مطبوعات و يا قوه محترم قضائيه يعنى دادسراى ويژه كاركنان دولت و مطبوعات بر اين گونه نشريات كه حداقل و كمترين نشانه هاى منفى و زرديشان هدف قرار دادن قلب هاى پاك و شفاف جوانان ما از طريق استفاده ابزارى از هنرپيشگان زن كه يا در آتليه هاى مخصوص يا در تحريريه چنين ماهنامه هايى اراده ماه گونه بودن كرده اند نيست!
۳ـ چقدر دلم مى سوزد وقتى مى بينم همين مجريانى كه در مناسبت هاى مختلف دينى چه در عزادارى و چه در جشن هاى ميلاد معصومين عليهم السلام با حضور در حرم هاى مطهر و اماكن مذهبى و تظاهر به غم و اندوه و يا شادى و سرور آنچنان سخن فرسايى! مى كنند كانه خداوند متعال در خلقت خودش كه فرموده فتبارك الله احسن الخالقين مصداقشان اينها هستند و بس! آن يكى در هرمناسبتى حضور دارد. در سريال بازى مى كند يا با بزرگان روحانى ميزگرد برگزار مى كند، در فلسفه و علوم عقيله و نقليه دخالت و كارشناسى مى كند! سريال مى سازند، هم بازى مى كند و هم تيتراژ آن را به قول امروزى ها (پاپ) يا (رپ)
مى خواند. ديگرى در پشت بام صحن مطهر حضرت ثامن الائمه يا در جايگاهى در حرم مطهر جلوس مى كند و گزارش مستقيم ارسال مى كند و جاى شما خالى مى گويد و كلامش را چنان آغاز مى كند كه خدايا به اميد تو نه اميد خلق چنين و چنانت يعنى اين كه مخلوق برگزيده من هستم و من وبس! در وانفسايى كه كاغذ كاهى را بايد كيلويى ۸۰۰ تومان خريد و كاغذهاى بنجول كارخانه چوب و كاغذ مازندران كه قاتل و عامل تخريب ماشين هاى چاپ است را بايد با هزار جور پارتى بازى و رابطه كه البته اگر از نوع پايين باشد شدنى است و بالاى آن نشدنى با افزودن درصدى به آن!! مدت دار خريد اين آقايان صداو سيمايى ها كاغذ گلاسه ورنى دار كيلويى ۲ هزار تومان را راحت در مجله هايى با يكصد تا دويست صفحه و مملو از آگهى هايى كه عكس برگردان آگهى هاى تلويزيونى است چاپ مى كنند !! رانت يعنى چه؟ ديگر صريح تر و واضح تر از اين از راديو وتلويزيون ضرغامى مى توان انتظار داشت كه مجريان برنامه هاى او نشريه داشته باشند و عكس زيباى او را در بازديد سرزده!! از پشت صحنه سريالى، فيلمى، برنامه اى و … چاپ كند و بعد هم از هفت دولت آزاد باشند و چاشنى وضربگير اين هفته نامه هاى ضد اخلاقى و زرد را با اختصاص چند صفحه اى به اصطلاح مذهبى آن هم به فراخور زمان و مكان قرار دهند مثلا الان كه موسم حج است آقايان را كه طبق معمول از سهميه هاى ما بهترانى صداوسيما و براى رفتن به حج است و سال گذشته تعدادشان نرفته اند عكس در حال خواب يا با لباس احرام را چاپ كند و ديگر هيچ! آيا اين جسارت، گستاخى، هتاكى و بى حرمتى به مقدسات و اعتقادات اصيل ملت بزرگ ما كه ملهم از اسلام عزيز و شيعه جعفرى و عشق به امات و ولايت نيست كه انواع و اقسام عكس هاى مبتذل و رتوش شده آرتيست هاى زن و مرد وطنى و غيروطنى را چاپ كنيم و به عنوان سم مهلك به خورد مخاطبان به ويژه جوانان دهيم و آن وقت با درج يك مطلب از روزى كه نام پيوندآسمانى و محمدى و علوى ازدواج مولى الموحدين اميرالمومنين على (عليه السلام) و دردانه خلقت ياس سفيد محمد (ص) ام ابيها حضرت زهراى اطهر (سلام الله عيلها) را در چنين هفته نامه يا ماهنامه هايى بخواهيم آنان را كه در محضر بارى تعالى و ملت بزرگ ما مسئوليت هاى خطير نظارتى دارند خداى ناكرده فريب دهند؟ آقايان و مسئولان محترم! كارى نكنيد در اذهان عمومى و جامعه بزرگ مطبوعاتى كشور چنين تصور شود كه فقط خطا و لغزش هاى سياسى مستوجب برخورد و مجازات است و فريبكارى و نيرنگ و استفاده هاى ابزارى از امكانات رسانه ملى همچون كارشناسان مدعو در برنامه هاى مختلف و هنرمند ها و هنرمندنماها كه همگى حضورشان در اين پنجره نورانى مستلزم عبور از دالانى است كه بايد هواى تهيه كنندگان و كارگردانان و مهمتر از همه مجريان برنامه ها را داشته باشند و حال كه رئيس رسانه ملى حداقل توجهى به محيط اطرافش و آنچه پيرامون او از بهره مندى هاى به اصطلاح راستى مى شود نيست شما و ما هم ندانيم كه چرا فلان كارشناس تربيتى خانواده و يا فلان مجرى گردشگرى يا فلان پزشك يا فلان هنرپيشه و يا حتى فلان مربى آشپزى سر از چنين نشرياتى در مى آورند آيا حقيقتى واضح تر و عريان تر از آنچه كه مرقوم شد وجود دارد. اكنون آقاى وزير فرهنگ وارشاد و آقاى معاون مطبوعاتى بياييد جاده را يكطرفه كنيد يا به حمايت از روزنامه ها و هفته نامه هاو... اصيل و ريشه دار( جدا از مطبوعات دولتى) رسيدگى كنيد يا آنكه آخرين رمق هاى مانده در بدن ها نيمه جان آنها را نيز به عنوان هديه هايى از يك وزارتخانه كه متولى اصلى فرهنگ كشور است در بسته هاى زيبا به صدا و سيمايى ها اهدا كنيد.