سيامك صفرى گفت: «نوشتن در باره سوژه هاى خاص كه برگرفته از فرهنگ عامه و اعتقادات و افسانه اى مردم است، حساس و دشوار است.» سيامك صفرى، منتقد و بازيگر تئاتر در نشست نقد و بررسى نمايش «جن گير» به كارگردانى، كورش نريمانى كه در فرهنگسراى انقلاب برگزار شد، خاطرنشان كرد: «هميشه داستان هاى وهم آلود و افسانه اى جن وپرى كه مادر بزرگ هايمان برايمان مى گفتند، داستان هاى جذاب، اما هراس انگيزى براى درگير كردن تخيل ما هستند.» وى افزود: «اين داستان ها هميشه منبع خوبى براى نوشتن داستان ، رمان  و نمايشنامه ايرانى بوده  كه گاه موجب خلق آثار سمبوليك و سورئاليستى مانند «ملكوت » بهرام صادقى شده و گاه موجب خلق آثار ساده و بدون درون مايه عاميانه.» صفرى ادامه داد: «در واقع نوشتن در باره اين سوژه هاى خاص كه برگرفته از فرهنگ عامه و اعتقادات و افسانه  مردم است، دشوار و حساس است و كمى لغزش و كوتاهى مى تواند منجر به بريده شدن بخش اصلى اثر  و يا خلق داستان يا نمايشى ناقص شود.» اين منتقد حوزه تئاتر، نمايش«جن گير» ادامه ديگر آثار كوروش نريمانى از نظر ژانر اجرايى دانست و اظهار داشت: «تفاوت اين نمايش اين است كه او اين بار به سرزمين ماورايى افسانه هاى كهن قدم مى گذارد و با اقتباس از داستان هاى عاميانه قديمى درباره موجودات ماورايى مانند جن و پرى سعى مى كند در صحنه نمايش، موقعيت هاى كميك ايجاد كند.» وى گفت: «آقاى  جنابى خياط و همسرش پرى در حال دوخت و دوز براى  فرا دنبه صاحبكار خود هستند كه تصميم دارد شوى لباس برپا كند، اين زوج با آرزوى جلب توجه فرا دنبه و فروش لباس ها و مانكن هاى خود دلخوش هستند كه ناگهان با موقعيت عجيب، هراس انگيز و دوست داشتنى مواجه مى شوند. موقعيت مواجه با جن هايى كه در خانه و كارگاه دوخت و دوزشان اخلال ايجاد مى كند و دست به خلق موقعيت هاى كميك و خنده آور براى تماشاگرش مى زنند.» به گفته صفرى، در اجراى «جن گير» از همان آغاز نمايش ذهن مخاطب با آمادگى به سوى اجرايى نا متعارف هدايت مى شود؛ هرچند كه صحنه بسيار ساده، واقعى و كوچك نمايش با اين نامتعارف بودن سنخيت ندارد. اين كارگردان با بيان اينكه نمايش به صورت دو پاره ميان مرز واقعيت و فانتزى يا به نوعى واقعيت و خيال دست و پا مى زند، متذكر شد: «شخصيت هاى نمايش، آدم هاى  واقعى، اما تيپ هاى تكرارى هميشگى؛ زوج هاى ناراضى كه مدام سر هم غر مى زنند و با روابط كليشه اى و ناهمگون هميشگى با يكديگر برخورد مى كنند و در نهايت بدون داشتن ويژگى متفاوت و خاصى به صحنه مى آيند و با ايجاد يك كمدى كلامى تماشاگران را به خنده وا مى دارند.» به گزارش شبستان، وى ادامه داد: «جن هايى كه حضورشان زندگى متعارف زوج خياط را به هم مى ريزند و به داستان اين نمايش جذابيت خاصى مى دهند. اما آنان هم در حد تعريف هاى كليشه اى و عاميانه باقى مى مانند. در حالى كه نويسنده مى توانست با استفاده از جنبه هاى خيالى و افسانه اى اين موجودات در ذهنيت عاميانه مردم و قرار دادن آن ها در موقعيت هاى جديد و قابل توجهى در داستان خود، موقعيت هاى دراماتيك جذاب و فانتزى گونه اى ايجاد كند و با نزديك شدن به گروتسك، سبكى كه مشخصه كارهاى قبلى نريمانى بود، اثرى خلاقانه تر اجرا كند.» صفرى خاطرنشان كرد: «نوآورى در خلق چند حركت و صحنه نمايشى فانتزى با استفاده از جنبه هاى ماورايى اين موجودات افسانه اى و تناقض رفتارى و موقعيت آنان با انسانهاى نمايش باعث شكل گيرى چند فضاى نمايشى قابل توجه مى شود، اما اين اتفاقات و موقعيت هاى بديع نمايشى بى ثمر و كوتاه به پايان مى رسد و نمى تواند منجر به آفريده شدن نمايش بزرگى شود.» اين منتقد حوزه تئاتر گفت: «گويا آن چه كه ما در آثار تخيلى و فانتزى گونه نويسندگان دنيا مى بينيم، اينجا در حد چند موقعيت كلامى و ساده طنز باقى مى مانند و اين طور به نظر مى رسد كه ايده هاى نو و جالب اين اثر در پرداخت مجال رشد پيدا نكرده و نيمه كاره رها مى شوند.»

آثار نقاشى زندهاد داوود امداديان هنرمند نقاش ايرانى در كنار آثارى از هنرمندانى چون «رنوار»، «پيكاسو»، «مانه«، «ماتيس»، «مونه»، «گوگن»، «سزان» در نمايشگاهى در پاريس به نمايش درآمده است. به گزارش خبرگزارى دانشجويان، نمايشگاه كودكان مظدل از «رنوار» تا «آرديتى» در موزه orangerie پاريس برپاست. هدف اين نمايشگاه كشف و نمايش تجربيات فرزندانى است كه والدين هنرمندشان آنان را به روى تابلو به تصوير آورده و يا تنديس شان را آفريده اند. نقاشانى چون «رنوار» يا «موريس ديادنى» بارها فرزندان خود را در حين مشغوليات روزانه نقاشى كرده اند. در حاليكه رشته تاريخ هنر به طور معمول به بحث جدى زيبايى شناسى و يا علمى در هنر مى پردازد، اين بار جنبه احساسى و انسانى هنرمند را مطرح مى كند. داستانهاى نقل شده توسط اين راويان كوچك ما را به اعماق دنياى هنرمندان بزرگ چون «كلودمونه»، «مارى كاسات»، «هانرى روسو»، «هانرى ماتيس» يا «پابلو پيكاسو»... مى كشاند. تابلوها و مجسمه هاى اين نمايشگاه از ميان هنرمندان اواخر قرن نوزدهم تا به امروز انتخاب شده اند. به همراه اين نمايشگاه فيلمى مستند، توسط نوه پيكاسو، تهيه شده كه با بازماندگان اين هنرمندان به گفتگو مى نشيند: امانوئل والس، مايا پيكاسو، پيرآرديتى، ژان پل بلموندو، ياشار آذر و نگار امداديان ... از خاطرات و تجربيات خود در رابطه با پدران هنرمندشان حكايت مى كنند. برگزاركننده اين نمايشگاه امانوئل برئون Breon-E رئيس موزه orangerie در مورد اولين ملاقاتش با داود امداديان در كاتالوگ اين نمايشگاه چنين نوشته است: «در سال ۱۹۸۶ روزى براى شركت در يك كنفرانس به ساختمان يونسكو در پاريس رفتم. درحاليكه از يك سالن مدرن و سرد، مثل بيشتر ساختمانهاى جديد، عبور مى كردم نگاهم به تابلوهايى بزرگ كشيده شد كه سوژه اصلى آنها درختانى ژرف و بى انتها بود كه سطح تمامى تابلوها را در بر مى گرفت. اين نقاشى ها متعلق به نقاشى ايرانى بود كه با نام او آشنايى نداشتم. در ميان آثار ديگر هنرمندان اين سالن نگاه من فقط مبهوت درختان داود امداديان بود. اگرچه داود امداديان براى دوستدارانش به عنوان نقاشى عاشق طبيعت شناخته شد، دراين نمايشگاه، درختان جاى خود را به عزيزانى ديگر يعنى فرزندان او ياشار آذر و نگار سپرده اند. هنر صورتگرى نزد امداديان همچون كارهاى ديگرش نشانى است از تبحر او در فضاسازى، رنگ پردازى و نور دارد. نمايشگاه كودكان مدل ازرنوار تا آرديتى موزه orangerie پاريس تا ۸ مارس ۲۰۱۰ (۱۷ اسفند ماه) برپاست.

كيوان ساكت هفته آينده در آمريكا كنسرت مى دهد. به گزارش ايسنا، اين نوازنده برجسته سه تار كه قرار بود تور پاييزى خود را از آمريكا آغاز كند، ۲۲آذر ماه(۱۳ دسامبر) در دانشگاه ويرجينياى شمالى (nova) كنسرت مى دهد. در اين اجرا كه تركيبى از موسيقى غربى و شرقى است،هنرمندانى همچون على آنالويى (تنبك)، ناصر خراسانى (دف)، جمشيد باستانى (پيانو) و ... ساكت را همراهى مى كنند.

پليس شهر «گوتينگن» آلمان از ماجراى سرقت يك كتاب ۵۶۴ ساله متعلق به مجموعه تاريخى ايالت «نيدر زاخسن» و كتابخانه دانشگاه گوتينگن پرده برداشت. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از خبرگزارى آلمان، در اين ماجرا يك كارمند متهم به سرقت اين اثر گرانقيمت از مخزن ويژه بود. اين اثر كه كتابى است كه در سال ۱۵۴۵ منتشر شده، مشتمل بر چاپ نخست مقاله «هنر كشتيرانى» است كه نيم قرن پس از كشف قاره آمريكا، براى نخستين بار چگونگى هدايت كشتى توسط قطب نما را شرح داده است. نويسنده اين كتاب گيتى شناس اسپانيايى «پدرو دمدينا» است كه از سال ۱۴۹۳ تا ۱۵۶۷ مى زيست. به گفته «برند ابلينگ» سخنگوى اين دانشگاه، در سراسر جهان تنها ۱۱ نسخه از اين كتاب وجود دارد و در سال گذشته نسخه اى ديگر از اين كتاب در حراجى نيويورك به مبلغ ۳۷۰ هزار يورو به فروش رسيد. به گفته مدير دايره جنايى مركزى پليس «گوتينگن»، كارمند اين كتابخانه از طريق پست الكترونيك اين كتاب را به يك عتيقه فروش در هلند به مبلغ ۱۰۰ هزار يورو عرضه كرد و زمانى كه وى علاقه نشان داد، اين كتاب را از طريق پست براى او ارسال كرد. اما اين عتيقه فروش كه دچار سوء ظن شده بود اوايل ماه نوامبر اين مساله را به دانشگاه گوتينگن اطلاع داد. اين خبر توجه مقامات دانشگاه را به سرقت اين كتاب ارزشمند جلب كرد و آنان بلافاصله پليس را در جريان گذاشتند. اين كارمند كه از توافق ميان اين مقامات اين دانشگاه و عتيقه فروش هلندى بى اطلاع بود، زمانى كه در اتوبان منتظر دريافت پول از سوى خريدار هلندى بود، با نيروهاى پليس روبه رو و دستگير شد. با وجود دستگيرى اين فرد، پرونده اين سرقت همچنان باز است و پليس به دنبال آن است كه بفهمد آيا اثر ديگرى از اين كتابخانه به سرقت رفته است يا خير. اين كتاب ارزشمند هم اينك مجددا در كنار ديگر كتاب هاى اين كتابخانه قرار گرفته است. كتاب هاى تاريخى موجود در اين كتابخانه از جمله ارزشمندترين كتاب هاى متعلق به كشور آلمان هستند. علاوه بر اين در اين كتابخانه يكى از نسخه هاى خطى انجيل گوتنبرگ كه جنس آن از پوست است نيز نگهدارى مى شود كه از اين نسخه در سراسر جهان تنها چهار نسخه وجود دارد. گنجينه هاى نفيس و بسيار ارزشمند اين كتابخانه در مخازن و مكان هاى ويژه اى نگهدارى مى شوند و تنها كارمندان معدودى به آن ها دسترسى دارند كه فرد بازداشت شده نيز در زمره اين عده بود.

آيينه هنر: مهلت ارسال آثار فراخوان دوم شكل نوين پروژه چهار فصل تئاتر تا ۲۵ آذرماه تمديد شد. پيش از اين مهلت ارسال آثار اين فراخوان كه مبتنى بر تئاتر محيطى است، تا نيمه اعلام شده بود كه بنا به درخواست عده زيادى از هنرمندان شهرستانى ۱۰ روز ديگر تمديد شد. علاقه مندان مى توانند طرح هاى خود را از طريق بخش ارسال آثار سايت چهار فصل به آدرس www.4fasltheatre.com ارسال كنند. متن كامل اين فراخوان در سايت مذكور و نيز سايت ايران تئاتر قابل رويت است. اين در حالى است كه ايوب آقاخانى مسئول پروژه دائمى چهار فصل تئاتر ايران، در حال حاضر مشغول انتخاب هيأت علمى اين فصل، براى بررسى طرح هاى تئاتر محيطى است.

آيينه هنر: رسيتال پيانو «گوتليب واليش» نوازنده ايرانى- اتريشى ۱۹ و ۲۰ آذرماه در مجتمع فرهنگى آسمان برگزار مى شود. ششمين برنامه از سلسله كنسرت هاى «كانون موسيقى آسمان» با اجراى سونات مشهور هايدن به مناسبت بزرگداشت اين آهنگساز اتريشى برگزار مى شود. در ادامه اين كنسرت آثارى از «سباستين تمسل» آهنگساز جوان اتريشى ،«سرگنى پروكفيف» و « فرانتس شوبرت» نواخته خواهد شد و پس از پايان اجرا بحث پژوهشى درباره آثار هايدن و اجراى آن توسط «گوتليب واليش» نيز برگزار خواهد شد.

سوئيت و پوئم سمفونى پاسداشت صلح و عدالت به وسيله اعضاء اركستر سمفونيك تهران ۱۸ آذرماه در تالار وحدت اجرا مى شود. رهبر اين اجرا به مهر گفت: «در اين كنسرت كه از ساعت ۳۰/۲۰ تاريخ اعلام شده آغاز مى شود قطعاتى از ساخته هاى حسن رياحى، على بكان و عبدالحسين مختاباد اجرا خواهد شد.» آرش امينى در ادامه افزود: «اركستر در اين كنسرت قطعاتى چون«پيام دوستى»، «صلح» و «سوئيت ايران زمين» را خواهد نواخت و اجراى بخش با كلام قطعات را على تفرشى و عبدالحسين مختاباد برعهده دارند.» وى همچنين تصريح كرد: «علاوه بر اعضاء اركستر سمفونيك تهران، گروه كر كودكان آموزشگاه ارف به سرپرستى مسعود نظر نيز در اجراى قطعات ما را همراهى خواهند كرد. گفتنى است در برگزارى اين كنسرت موسسه فرهنگى اكو و مجمع جهانى صلح اسلامى همكارى داشته اند.»

نمايش «اتاق صدا» به كارگردانى محمد عاقبتى از يكشنبه ۲۲ آذرماه در كارگاه نمايش مجموعه تئاتر شهر اجرا مى شود. عاقبتى در اين باره به مهر گفت: «قرار بر اين است كه رپرتوآر مونولوگ هاى گروه تئاتر «ليو» از يكشنبه ۲۲ آذرماه به مدت يك ماه در كارگاه نمايش مجموعه تئاتر شهر اجرا شود. بر اين اساس من نمايش «اتاق صدا» نوشته رضا سرور را با بازى رضا بهبودى از ۲۲ تا ۲۹ آذرماه در كارگاه نمايش به صحنه خواهم برد.» «اتاق صدا» داستان فردى است كه به استخدام اداره اى درمى آيد و به مرور زمان قربانى سيستمى مى شود كه در آن كار مى كند. اين نمايش ساعت ۱۹ اجرا خواهد شد.

آيينه هنر: شوراى عالى انتخاب آثار بيست و هشتمين جشنواره تئاتر فجر اسامى  آثار منتخب بخش تجربه هاى نو را اعلام كرد. ستاد خبرى جشنواره تئاتر فجر اعلام كرد از اين شش اثر چهار نمايش از تهران به نام هاى «اتللو» به كارگردانى عاطفه تهرانى، «باغ مرگ» نوشته آتيلا پسيانى به كارگردانى سيامك احصايى، «ساعت صفر» آتيلا پسيانى و «۱۱:۱۱» نوشته حسن برزگر به كارگردانى مشترك حسين برزگر و ركسانا بهرام در جشنواره حضور خواهند داشت. همچنين نمايش هاى «تنها سگ اولى مى داند چرا پارس مى كند مكبث» با اقتباس از «مكبث» ويليام شكسپير به كارگردانى ابراهيم پشت كوهى از بندرعباس و «شام آخر» نوشته محمدرضا كوهستانى به كارگردانى احمد سليمانى از قم به جشنواره تئاتر فجر راه يافتند. سه نمايش «مكاشفه در باب يك مهمانى خاموش» نوشته آتيلا پسيانى به كارگردانى رضا حداد و «كاليگولا» با اقتباس از نمايشنامه آلبر كامو به كارگردانى همايون غنى زاده هر دو از تهران و «حباب شيشه» تانيا ميرمطهرى از شيراز منوط به بازبينى مجدد شدند. بيست و هشتمين جشنواره بين المللى تئاتر فجر از دوم تا ۱۱ بهمن با دبيرى حسين پارسايى در تهران برگزار مى شود.